Morgunblaðið - 27.08.2022, Qupperneq 31

Þú varst alltaf brosandi og
hafðir lúmskt gaman af öllu bras-
inu sem krakkarnir þínir og ég
vorum að vesenast í. Brostir bara,
dekraðir við hópinn og það var
alltaf stutt í stríðni og hlátur.
En komin eru leiðarlok
og lífsins kerti brunnið
og þín er liðin æviönn
á enda skeiðið runnið.
Í hugann kemur minning mörg,
og myndir horfinna daga,
frá liðnum stundum læðist fram
mörg ljúf og falleg saga.
Þín vinartryggð var traust og föst
og tengd því sanna og góða,
og djúpa hjartahlýju og ást
þú hafðir fram að bjóða.
Og hjá þér oft var heillastund,
við hryggð varst aldrei kenndur.
Þú komst með gleðigull í mund
og gafst á báðar hendur.
Svo, vinur kæri, vertu sæll,
nú vegir skilja að sinni.
Þín gæta máttug verndarvöld
á vegferð nýrri þinni.
Með heitu, bljúgu þeli þér
ég þakka kynninguna,
um göfugan og góðan dreng
ég geymi minninguna.
(Höf.ókunnur)
Elsku Erla, börn, tengdabörn
og aðrir aðstandendur, ég votta
ykkur samúð mína.
Ingunn Alda Gissurardóttir.
Ég hitti Hreiðar Sigurðsson
fyrst fyrir tveimur árum í útskrift-
arveislu Hrefnu, konu Arnars, og
þótti strax vænt um hann. Sam-
býlismaður minn, barnabarn
Hreiðars og nafni, hafði sagt mér
svo skemmtilega frá honum. Þeir
göntuðust hvor í öðrum er þeir
hittust og það var augljóst að sam-
band þeirra nafna var afar sterkt.
Lundin svo létt og stríðnislegt
brosið voru einkennismerki
Hreiðars eldri í mínum huga og
frjálslegt fasið gaf til kynna afar
viðkunnanlegan landsbyggðar-
mann af gamla skólanum.
Hreiðar var mikill ljóðaunnandi
og kunni ótalmargar tækifærisvís-
ur sveitunga sinna og fór með þær
fyrir mig í útskriftarveislunni
hverja á eftir annarri og ég hlýddi
á með miklum áhuga. Mér þótti
verst að kunna engar vísur til að
svara honum með en við deildum
áhuga á ljóðlistinni. Við lok þess
fundar sagði hann mér brosandi
að læra nú nokkrar vísur sem ég
gæti flutt honum næst er við hitt-
umst.
Næst þegar leiðir okkar lágu
saman var það á heimili þeirra
hjóna, Hreiðars og Erlu, á Buga-
túni 10 á Tálknafirði. Þar fengum
við sérlega góðar viðtökur þeirra
beggja. Við reisulegt húsið þeirra
var fallegur garður með vel hirtum
runnum. Hreiðar sýndi mér fjöl-
skylduvegginn sinn, rauðan vegg
sem prýddur var ótal myndum af
fallegu, brosmildu fólki. Það var
augljóst að fjölskyldan var honum
kær. Mér þótti hann ríkur maður.
Eftir vænan skammt af vöfflum og
rjóma, sem Erla hafði lagað með
aðstoð afkvæma sinna, rétti Hreið-
ar okkur yngri gestunum sína
gestaþrautina hverju, bað okkur að
reyna að leysa þær og brosti
stríðnislega. Við reyndum lengi við
þrautirnar og Hreiðar fylgdist
spenntur með. Á leið okkar út um
útidyrnar að loknum gleðilegum
fjölskylduhittingi lofaði ég
Hreiðari að fyrir næsta hitting yrði
ég búinn að læra nokkrar vísur svo
ég gæti loksins svarað ferskeytlun-
um sem þessi skemmtilegi maður
hafði lagt á minnið. En nú er ljóst
að lítið verður úr því … að minnsta
kosti í bili. Ég geri því það næst-
besta og rita honum litla kveðju-
vísu í þakkarskyni fyrir stutt en
ánægjuleg kynni:
Ætíð ég muna skal vestfirskan vin,
vísur og limrur hann kunni,
við kveðjum nú frábæran föður um sinn,
sem fjölskyldu sinni svo unni.
Að lokum verður mér hugsað til
Erlu, og allra fjölskyldumeðlima
og vina þeirra hjóna, og votta þeim
öllum mína dýpstu samúð.
Þórir Snær Sigurðarson.
MINNINGAR 31
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 27. ÁGÚST 2022
Elsku bróðir. Það að fá að
vera litla systir þín var einstakt.
Tími okkar saman undanfarið
hálft ár hefur bætt heldur betur
í minningasjóðinn minn. Það að
hittast svo til daglega gerir
gæfumuninn. Sögur og samvera
og spjall um bíómyndir, sveitina
og dýrin sem þú elskaðir skil-
yrðislaust og þau þig. Þú hafðir
einhverja dularfulla nærveru
þannig að dýr nálguðust þig og
þú fékkst að klappa þeim og
annast þau.
Hundarnir okkar skynjuðu
þegar þú varst að koma í heim-
sókn. Þú elskaðir sveitina, að
mjólka kýr og nærveruna við
náttúruna og að veiða, þú gast
legið í lautu og horft til himins.
Náttúrubarn. Þú gast gengið
endalaust og gekkst þangað sem
þú ætlaðir. Sundmaður góður og
flinkur á skautum.
Þér fannst gaman að elda
kássur og salöt og lengi hægt að
telja. Ég kvaddi þig með kossi á
enni og sagði ég elska þig,
sjáumst á morgun. Þú varst sátt-
ur og kvaddir lífið saddur lífdaga.
Gunnar Sverrir
Guðmundsson
✝
Gunnar Sverrir
Guðmundsson
fæddist 11. maí
1951. Hann lést 8.
júlí 2022.
Foreldrar hans
voru Guðmundur
Hansson, f. 17. júní
1920, d. 3. mars
1989, og Sigríður
Axelsdóttir, f. 21.
desember 1922, d.
16. júní 1995.
Systkini Gunnars eru Jón
Steinar, f. 31. desember 1947, d.
9. janúar 2018, María Helga, f.
14. nóvember 1953, og Anna
Sigríður, f. 12. nóvember 1959.
Útförin fór fram í kyrrþey.
Hvíl í friði elsku
Gunni minn.
Ég skal vaka í nótt,
meðan svanirnir sofa,
meðan sólgeislar fela sig
bláfjöllin við.
Yfir dalnum er hljótt og
nú dimmir í kofa.
Inn í draumheima svíf þú
hinn ljúfastafrið.
Létt um vorgróna hlíð
sveipast þokubönd þýð.
Yfir þögulum skógi er næturró blíð.
Ég skal vaka í nótt, meðan húmið er
hljótt.
Ég skal halda um þig vörð, meðan
sefur þú rótt.
(Jónas Tryggvason)
Þín litla systir,
Anna Sigríður
(Anna Sigga).
Gunnar Sverrir Guðmundsson
er látinn, rúmlega sjötugur að
aldri. Gunnar fékk ungur alvar-
legan sjúkdóm og varð af þeim
sökum fyrir varanlegu heilsu-
tjóni. Þrátt fyrir það komst hann
nokkuð vel af í lífinu með góðri
aðstoð og ekki síst vegna síns
góða skaps, sem honum var gef-
ið, því hann var alltaf glaður og
hress og tók alltaf lífinu af miklu
æðruleysi. Hann hafði alla tíð
gott líkamlegt þrek og gat því
unnið flest þau störf sem út-
heimtu slíkt. Hann var mikill
barna- og dýravinur svo bæði
börn og dýr löðuðust að honum.
Hann fór einstaklega vel að öll-
um skepnum og gat t.d. gengið
að sumum hestum úti í haga,
hestum sem létu ekki aðra ná
sér. Sama má segja um hundana
á bæjunum sem voru fljótir að
finna traust og hlýju hjá Gunnari
og hændust því óspart að honum.
Hann var góð sál og ævinlega
þakklátur fyrir það sem honum
var vel gert. Hann hafði sérlega
góða nærveru svo fólki leið ætíð
vel í návist hans. Hann var léttur
í lund og gerði óspart grín að öðr-
um en kunni líka vel að taka því
að grín væri gert að honum sjálf-
um. Gunnar var þannig að ef
honum var sýnt traust brást
hann ekki því trausti.
Gunnar kom sem vetrarmaður
að Grund í Svínadal haustið 1972
og var þar í mörg ár. Eftir að
hann hætti þar sem vinnumaður
kom hann þangað oft til lengri
eða skemmri dvalar því honum
þótti alltaf mjög vænt um fólkið
þar og var staðurinn honum kær.
Einnig var hann sem vinnumaður
á mörgum öðrum bæjum í sýsl-
unni.
Þegar mamma hans dó kom
hann alkominn hingað til okkar á
Merkjalæk. Um tíma sá hann að
mestu leyti um fjósið fyrir okkur
og gerði það vel. Eftir að við
hættum búskap á Grund var
hann við ýmis störf hér í sýslu,
keyrði m.a. póstinn og gekk þá
undir nafninu Gunnar póstur og
vann í sláturhúsinu á haustin og
kom hann sér þar vel eins og
annars staðar.
Gunnar var sérstaklega hjálp-
samur og var fljótur til ef hann
var beðinn um hjálp.
Nú er hann farinn blessaður
karlinn og söknum við þess mikið
að geta ekki hringt í hann oftar
til að segja honum fréttir að
norðan því hann vildi alltaf fylgj-
ast með því sem var að gerast, og
ekki síður að eiga aldrei von á
honum framar í heimsókn, ekki
einu sinni í skötuna á Þorláks-
messu, eins og venja var til.
Nú vitum við að honum líður
vel því bæði menn og dýr hafa
tekið vel á móti honum því það
eitt átti hann skilið.
Við vottum systrum hans,
Önnu Siggu og Maju, innilega
samúð og þökkum Gunnari fyrir
samveruna í gegnum árin.
Ragnhildur og Sigurður
Merkjalæk.
Að kveðja þig
elsku bróðir er erf-
itt. Þú áttir svo
sannarlega mikið
að lifa fyrir. Við sem stöndum
eftir söknum og syrgjum en
yljum okkur við góðar minn-
ingar.
Ég er elst af okkur systk-
inum, var níu ára þegar þú
komst í heiminn á annan dag
jóla. Þið Lauga ákváðuð bæði
að fæðast um jól svo þau voru
haldin á Sauðárkróki hjá afa
og ömmu. Við ólumst upp á
Flugumýri á mannmörgu
heimili. Fyrstu árin bjuggum
við saman í einu herbergi svo
nándin var mikil. Reyndar
sváfum við Herdís í búrinu á
veturna þegar ekki var vinnu-
maður. Á þessum árum var
enginn leikskóli. Við eldri syst-
urnar fórum átta ára í grunn-
skóla og vorum aðra hverja
viku í skóla nánast allan
grunnskólann. Þá var oft líf og
fjör á heimilinu og nægur tími
til að stússa í búleik og drull-
umalli. Þú varst yngstur okkar
systkina. Auk okkar ólust Inga
og Anna upp á Flugumýri. Þú
varst eini strákurinn með sex
stelpur að ráðskast með þig.
Þess utan voru gjarnan mörg
borgarbörn send í sveitina á
sumrin. Það var ýmislegt látið
Ingimar
Jónsson
✝
Ingimar Jóns-
son fæddist 26.
desember 1968.
Hann lést 10. ágúst
2022.
Útför Ingimars
fór fram 20. ágúst
2022.
eftir örverpinu og
eina drengnum á
heimilinu. Þú
varst ekki gamall
þegar þú varst
farinn að keyra
sjálfur til móts við
skólabílinn. Það
var ekki hægt að
láta drenginn
ganga þessa leið
sem við systur
höfðum alla tíð
gengið í öllum veðrum, ó nei,
hann fékk að fara á bíl. Súr-
mjólk og púðursykur var lengi
þín aðalfæða. Matarvenjurnar
breyttust með tímanum og þú
lærðir að meta góðan mat. Þú
naust þess líka að að elda og
bjóða fólki heim.
Áður en þú tókst við bú-
skapnum á Flugumýri, þá kom-
inn með fjölskyldu, varstu bú-
inn að reyna aðeins fyrir þér í
lífinu. Þú lærðir húsasmíði á
Sauðárkróki og varst þá kost-
gangari hjá ömmu Dísu. Það
var félagsskapur tveggja mik-
illa grallara. Þið Margrét og
Katarína ykkar voruð um eins
árs skeið í Þýskalandi. Það var
gleðiferð er ég heimsótti ykkur
þangað ásamt mömmu og
ömmu Dísu í nóvember 1997.
Búskapnum sinntir þú af alúð
og dugnaði. Glóðafeykirinn og
Flugumýrardalurinn voru þínir
uppáhaldsstaðir. Að fara í
göngur var ekki bara eitt af
bústörfunum heldur til að njóta
útiveru og samvista við menn
og málleysingja. Það var mikil
endurnæring að fara með þér,
fjölskyldu þinni og vinum í fjöl-
margar hestaferðir. Þú varst
góður fjölskyldufaðir, bóngóð-
ur og hrókur alls fagnaðar með
þína mögnuðu frásagnargáfu.
Oft var mikið að gera á
stóru sveitaheimili. Þegar við
áttum von á ykkur í heimsókn
til okkar á Hólum um áramót
spurðu börnin okkar stundum í
eftirvæntingu hvenær þið
kæmuð eiginlega. Þá voru það
yfirleitt bústörf sem seinkuðu
för. Söngstundir í stofunni á
Flugumýri eru okkur líka eft-
irminnilegar. Þar átti hver sitt
hljóðfæri og allir voru með.
Ég naut þeirra forréttinda
að fá að hjálpa til á erfiðum
stundum eftir að þú greindist
með krabbamein fyrir sex ár-
um. Það var gott að geta orðið
að liði á meðan þú dvaldir
fjarri börnum og búi vegna
veikinda. Elsku bróðir, það sit-
ur í mér setning sem ég fékk
stundum að heyra í ítrekuðum
ferðum til Akureyrar í lækn-
ismeðferð, „æi Hrönn, hættu
nú að tala“. Þú varst orðinn
þreyttur og vildir hafa frið í
kringum þig. Það var þér ólíkt
og ljóst að senn yrði komið að
leiðarlokum.
Elsku Margrét mín, Kat-
arína, Rakel Eir, Jón Hjálmar,
Matthildur og Dagur Már,
minning um góðan dreng lifir.
Þín systir,
Hrönn, og Einar.
HJARTAVERND
Minningarkort
535 1800
www.hjarta.is
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir, amma,
langamma og langalangamma,
ANNA MARGRÉT PÁLSDÓTTIR,
síðast til heimilis í Hraunbæ 103,
Reykjavík,
andaðist á hjúkrunarheimilinu Hömrum
laugardaginn 6. ágúst. Jarðarförin fer fram frá Árbæjarkirkju
mánudaginn 29. ágúst klukkan 13.
Hafliði Már Aðalsteinsson Jófríður Benediktsdóttir
Elín Ágústa Aðalsteinsdóttir Ásbjörn R. Jóhannesson
Jón Valdimar Aðalsteinsson Sigrún Davíðsdóttir
Páll Finnbogi Aðalsteinsson Anna Reynisdóttir
Skúli Aðalsteinsson Guðrún Brynjarsdóttir
Jóhanna Björg Aðalsteinsd. Eiríkur Kr. Jóhannsson
Aðalsteinn Aðalsteinsson Þórunn Bjarney Garðarsdóttir
Guðbjörg Aðalsteinsdóttir Gísli Jón Bjarnason
barnabörn, barnabarnabörn og barnabarnabarnabörn
Ástkær faðir okkar, tengdafaðir, afi og
langafi,
BJÖRN SVERRISSON
frá Viðvík,
Hólmagrund 13, Sauðárkróki,
lést á Heilbrigðisstofnun Norðurlands á
Sauðárkróki miðvikudaginn 17. ágúst.
Útför hans fer fram frá Sauðárkrókskirkju fimmtudaginn
1. september klukkan 14. Útförinni verður streymt frá
youtube-rás Sauðárkrókskirkju.
Sigurbjörn Björnsson Bára Jónsdóttir
Sverrir Björn Björnsson Sonja Margrét Halldórsdóttir
Pétur Ingi Björnsson Regína Jóna Gunnarsdóttir
barnabörn og barnabarnabörn
Ástkær eiginkona mín, móðir okkar,
tengdamóðir, amma og langamma,
VALDÍS VALDIMARSDÓTTIR,
Prestastíg 8, Reykjavík,
lést mánudaginn 22. ágúst.
Útförin fer fram frá Guðríðarkirkju
fimmtudaginn 1. september klukkan 15.
Rudolf Nielsen
Valdimar Nielsen Sigríður Elín Jónasdóttir
Birgir Már Nielsen Hanna Sif Ingadóttir
Rúnar Nielsen Elísa Björk Sigurðardóttir
og ömmubörn
Ástkær faðir okkar, stjúpfaðir, tengdafaðir,
afi og langafi,
BIRGIR GUÐJÓNSSON
skipstjóri,
lést miðvikudaginn 24. ágúst á Hrafnistu,
Hafnarfirði.
Útförin fer fram frá Kópavogskirkju föstudaginn 2. september
klukkan 10.
Bergdís A. Kristjánsdóttir Björn Kristjánsson
Ragnheiður Eva Birgisdóttir
Hekla Birgisdóttir
Steingrímur Birgisson Kolbrún Björnsdóttir
Þurý Bára Birgisdóttir
Bergsveinn Birgisson Steinunn Ólína Þorsteinsdóttir
og barnabörn og barnabarnabörn
Elskulegur bróðir okkar og frændi,
ÞORLÁKUR VÍKINGUR ÞÓRÐARSON,
Láki,
lést á heimili sínu, Ási í Hveragerði,
9. ágúst. Útför hans fór fram í kyrrþey frá
Selfosskirkju 23. ágúst.
Innilegar þakkir til starfsfólks Áss fyrir hlýju
og elskusemi við Láka.
Þökkum auðsýnda samúð.
Kristinn Rúnar Morthens
Guðmundur Þorkell Þórðarson
Birgit Þórðardóttir
Sveinn Allan Morthens
Ágúst R. Morthens