Veiðimaðurinn - 01.06.1980, Síða 8

Greinarhöfundur með 22 p. hœng, lengd 104 sm.,
veiddan á Höfðabreiðu í Laxá í sept. 1978 á Hairy
Mary nr. 4.
Laxinn tók í fyrsta kasti á bólakafí.
„Svona á þetta að vera“ hrópaði Orri
„löndunarbið á báðum bökkum.“ „Þetta
er smátittur“ kallaði ég á móti, „ég landa
honum í hvelli og kem svo.“ „Allt í lagi.“
Laxinn svamlaði fram og aftur rétt upp
við landið, en ég sá ekki hversu stór hann
var. Eg ákvað að fara ekkert að tvínóna
við þetta, landa kauða og koma mér yfír.
Orra lax var búinn að stökkva nokkrum
sinnum og Orri búinn að sjá að hér væri
falleg hrygna á ferðinni, sem Björn á
Laxamýri vinur okkar myndi taka fegins
hendi. Ég reyndi að lempa laxinn upp
að bakkanum og fannst að myndi ganga
léttilega, þegar allt í einu hann tók
strikið út í miðja á og lyfti sér upp úr
vatninu.
Það lá við að hjartað stoppaði í mér
á þeirri stundu. Ég hafði haldið að hér
væri smálax á ferðinni. „Þú er með stóran
lax maður“ kallaði nú Orri. „Ég veit það,
hann er 20-25 pund og ég með flugu
númer 8, ég næ honum aldrei þessum.“
„Vertu bara rólegur ég tjóðra minn og
kem svo yfir.“ Ég leit á klukkuna og
sá að hún var 10 mínútur yfir sex. Nú tók
ferlíkið hverja rokuna á fætur annarri og
bylti sér eins og hnísa í hvert skipti.
„Getur verið að hann sé 30 pund“ hjartað
sló ótt og títt í brjósti mínu. „Hann er
rosalega þykkur“ kallaði Orri. „Svaka-
lega“ hvein í mér. „Heldurðu að hann
sé 30“? „Nei, 29, '/2“ kallaði ég hlæjandi.
Ég var kominn neðarlega á Laxatang-
ann þegar Orri náði að landa sínum laxi
og ég fylgdist spenntur með því hvernig
honum tækizt að tjóðra hann. Það gekk
eins og í sögu og nú tók hann á rás upp
bakkann, en þungu fargi var létt af mér.
Kannski næðum við honum eftir allt
saman. „Hvar er Doddi núna með sínar
veiðihrakspár“, sagði Orri þegar hann
kom móður og másandi hlaupandi til
mín. „Við skulum vona að hann drattist til
okkar til að hjálpa okkur til að koma
löxunum niður í klakstöð“ sagði ég og
var nú sannfærður um að við myndum
landa þessum.
Laxinn réði alveg ferðinni og kaus að
liggja út í miðri á, þar sem straumurinn
hjálpaði honum til að strekkja á línunni.
Litla flugan gerði það að verkum að ég
þorði ekki að taka mikið á honum. Leik-
urinn barst neðst á tangann og okkur
sýndist að við gætum náð honum í krik-
anum þar. Á þessum stað er djúp lygna,
skammt fyrir ofan brotið, þar sem Laxá
fellur af Laxatanganum niður á Kjalar-
breiðu. Skilyrði til löndunar eru mjög
góð. En þetta reyndist óskhyggja. Laxinn
tók eina litla roku, sem okkur sýndist
6
VEIÐIMAÐ-URINN