Skák - 01.06.1992, Qupperneq 6

Sævar Bjarnason:
Skákþing Reykjavíkur 1992
Sigurður Daði Sigfússon Skákmeistari Reykjavíkur
Það má með sanni segja að vel sé
að íslenskum skákmönnum búið.
Það hefur ofanritaður sannreynt
enda nýkominn heim frá Sví-
þjóð, því skák-vanþróaða landi,
eftir nokkurra ára dvöl. Og að
sjálfsögðu tók ég þátt í Skák-
þingi Reykjavíkur sem að vanda
var haldið í byrjun janúar í
félagsheimili T.R. Ég hef margar
ljúfar minningar frá liðnum
skákþingum, vann síðast er ég
tók þátt, 1989, og gerði mér að
sjálfsögðu góðar vonir um að
sigra einnig í ár. En Sigurður
Daði var á öðru máli. Pilturinn
hefur verið ört vaxandi skák-
maður undanfarin ár og sýndi
mikinn sigurvilja og gott
keppnisskap og það var honum
gott veganesti á mótinu og í ein-
víginu sem á eftir fylgdi.
Sigurður Daði stóð lengi í skugga
Hannesar Hlífars og Þrastar
Arnasonar á unglingsárunum, en
nú skaut hann þeim báðum ref
fyrir rass. Hann er fæddur árið
sögufræga 1972 líkt og Hannes
og Þröstur og einvígi aldarinnar
ætlar að verða okkur Frón-
verjum drjúgt á skáksviðinu. Og
víst er að Sigurður Daði hefur
góða möguleika á að bæta sig,
jafn rólegur og yfirvegaður og
hann virðist vera. Ég vil af þessu
tilefni óska Sigurði Daða til
hamingju með sigurinn.
Það var mikið um það rætt í árs-
byrjun, fannst mér, að lægð væri
í skáklífinu á íslandi um þessar
mundir. Þátttakan í Skákþingi
Reykjavíkur virtist benda til
þess, aðeins 70 þátttakendur, að
Skottu gömlu meðtalinni, á móti
um og yfir 100 þátttakendum hér
á árum áður. Að vísu skildist mér
að verra hefði það verið árin tvö
á undan, þá hefðu fáir keppenda
verið yfir 25 ára aldri og jafnvel
eitthvað færri. Nú brá svo við að
ýmsir gamlir sótraftar voru á sjó
dregnir á meðan flest gömlu
aflaskipanna létu sig vanta. Jú
ofanritaður og ritstjórinn og
Bréfskákmeistari Norðurlanda
Sigurður Daði Sigfússon
og nokkrir aðrir heiðruðu sam-
komuna með nærveru sinni. Það
verður hinni nýju og glæsilegu
stjórn T.R. verðugt verkefni að
reyna að fá meiri breidd í félags-
starfsemina og reyna að fá fleiri
af þeim ágætu mönnum, frá
horfnu kynslóðinni inn í félagið
aftur. Það er ánægjulegt að hinn
nýi formaður T.R., Árni Ármann
Árnason, og flestir hinna nýju
stjórnarmanna eru að miklu leyti
aldir upp á Grensásvegi 46. Þeir
muna gullöld T.R., muna
Guðmund Ágústsson (og
reyndar marga aðra) og hversu
mikilvægt það er unglingunum
að geta teflt oft í hverri viku við
Meistara skákborðsins og heyrt
óteljandi kjarnyrt spakmæli sem
göfga hugann í stað afbakaðra
vestur-heimskra öfugmæla. Það
er mikilvægt að hin glæsilegu
húsakynni skákhreyfingarinnar
nýtist vel og að þar verði lifandi
starfsemi með þátttöku allra
kynslóða.
Vikjum nú að gangi mótsins.
Þeir Hannes Hlífar og Lárus
Jóhannesson byrjuðu af miklum
fitonskrafti og unnu fjórar fyrstu
skákirnar og gerðu síðan jafn-
tefli innbyrðis í þeirri fimmtu.
Hannes virtist staðráðinn í að
verða skákmeistari Reykjavíkur í
fyrsta sinn, en í seinni helmingi
mótsins var allur vindur úr
honum. Hannes tapaði fyrir
130 SKÁK