Víðsjá - des. 1946, Side 56

54
FRIÐUR A JÖRÐU
brotnir samt og liðið narrað út
nokkrum sinnum.
Uppi í Bronx var ekki eins
mikið um dýrðir, af því að allt
unga fólkið var komið niður á
Times Square, en gömlu kon-
urnar reyndu eftir megni að
gera gott úr því og fóru með
pottana sina út á svalir og börðu
þá þar utan og innan með sleif.
Sömuleiðis rifu þær niður all-
ar úreltu símaskrárnar sínar og
dreifðu þeim út í kvöldblíðuna.
— Ein lítil telpa skar sig úr öll-
um milljónunum. Hún var held-
ur ekki nema þriggja ára göm-
ul. Þegar móðir hennar rétti
henni tóman súpupott ásamt
sleif og bauð henni að berja ut-
an ílátið, þá sagði telpan:
„Heldurðu að ég sé orðin vit-
laus, mamma?“ og hafnaði boð-
inu. —
Systir mín sagði mér þessa
sögu, og þá datt mér í hug
barnið, sem ekki sá nýju fötin
keisarans og sagði: „Keisarinn
er ber! “ — Já, börnin eru skrít-
in, en það er tiltölulega auðvelt
að gæða þau eiginleikum okkar
fullorðna fólksins og eftir það
þurfum við ekki að óttast þau
lengur. —
Miðvikudaginn 15. ágúst hef
ég punktað þetta niður í dag-
bókina mína:
í allan dag hefur friðurinn
geisað af fullum krafti. Það er
VÍÐSJÁ
að verða þurrð á hljóðapípum
og hringlum í borginni, svo til
stórvandræða horfir. En það eru
háðir eltingaleikir við stelpurn-
ar og oftast nær nást þær, og
í dag eru kossar sjóliðanna
helmingi betur útilátnir en í
gær, sérstaklega á lengdina.
Þeir fara með þá allt upp í tíu
mínútur, sem er heimsmet og
verður sjálfsagt aldrei hrund-
ið, því manni er sagt, að það
muni enginn sjóliði og engin
stelpa verða til, þegar þriðju
heimsstyrjöld ljúki. Hún kvað
ekki eiga að standa nema eina
klukkustund eða tvær, — atom-
styrjöldin. —
Seinni sigurdaginn hugsaði ég
sem svo:
„Skyldu þeir allir vera álíka
hugkvæmdasamir í hátíða-
haldi? Það er bezt ég fari og
líti á Kínverjana".
Ég lagði af stað með stræt-
isvagni klukkan 7 um kvöldið
og var kominn til þeirra gulu
eftir hálftíma. — Jú, hér var
strax hægt að sjá eitthvað, sem
minnti á hátíð. Hvert hús var
skreytt fánum, stórum og smá-
um, mislitu bréfaflúri hafði
verið komið fyrir hvarvetna og
yfir göturnar voru strengdar
snúrur með skrautflöggum. Um
miðbik „Kínaborgar" voru öll
stræti þéttskipuð hamingju-
sömu fólki. Flugeldar af mörg-