Víðsjá - Dec 1946, Page 78

76
1 EINNI SÆNG
ingin, þegar maður tekur ofan
fyrir kunningjakonu sinni, sel-
ur henni flösku eða aðhefst eitt-
hvað annað, sem algengt er með
siðuðu fólki.
En samstundis og menn eru
komnir í lárétta stellingu, þá
gleymast þeim allir gamlir og
góðir mannasiðir, og engin
mannasiðabók skrásetur leið-
beiningar um það, hvernig þá
skuli að farið, þótt undarlegt
kunni að virðast. Hér fara á
eftir svör við fáeinum spurn-
ingum, sem margur maðurinn
hefur leitað árangurslaust að í
þess háttar bókum:
Spurning: Hvort fer fyrst
upp í rúmið, eiginmaðurinn eða
eiginkonan?
Svar: Verði eiginkonan fljót-
ari til, ber manninum að opna
gluggann — eða loka honum —
slökkva, fara niður að líta eft-
ir miðstöðinni. Auðvitað pass-
ar hún sig að verða á undan á
hverju kvöldi.
Spurning: Hvort fer á fætur,
ef þrusk heyrist eins og þjófar
væru á ferð?
Svar: Hvorugt.
Spurning: Um hvað er heppi-
legast að spjalla í rúminu?
Svar: Siðgæði eða siðleysi
góðra vina og nágranna, afleit-
an mat, sem þeir bjóða í veizl-
um, þessa hræðilegu krakka
þeirra, allt þess háttar má telja
hættulaust viðræðuefni.
Spurning: Er þá bannað að
tala um sum efni?
Svar: Já. Forðist ævinlega að
tala um þröngan fjárhag, eig-
ið siðferði, mat á heimilinu,
hegðun barna yðar. Þess hátt-
ar umræðuefni eru blátt áfram
dýnamít.
Þótt allt þetta kunni að vera
mikils vert, þá hverfur það al-
gjörlega í skugga annars vanda-
máls, ég á við cold cream og
krullupinna. í samanburði við
það hverfa hrotur og andfýla,
sem ekkert væri.
Allar konur hafa lært, að
það er hreinasti háski að láta
hár og hörund í friði. Hárið
verður að liða, andlitið verður
að maka í cold cream. Það er ó-
mögulegt að ætla á, hvað fyrir
kann að koma, ef þetta er lát-
ið ógert. Að minnsta kosti veit
hún það ekki. Þetta er henni
meira en helgisiður. Það er
bjargföst trú.
Miðlungsmaðurinn giftist oft-
ast ungri og laglegri stúlku.
Loksins er svo komið, að
hann er einn með þessari ungu,
laglegu stúlku, sem hann hefur
kosið sér, brennandi af eftir-
væntingu. Hann giftist henni í
dag. Hann hefur gert allt eins
vel og hann hafði vitið til, not-
að réttu sápuna, skolað á sér
VIÐSJA