Morgunblaðið - 07.11.1998, Síða 42

Morgunblaðið - 07.11.1998, Síða 42
42 LAUGARDAGUR 7. NÓVEMBER 1998 MORGUNBLAÐIÐ MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 7. NÓVEMBER 1998 43 - STOFNAÐ 1913 UTGEFANDI FRAMKVÆMDASTJÓRI RITSTJÓRAR Árvakur hf., Reykjavík. Hallgrímur B. Geirsson. Matthías Johannessen, Styrmir Gunnarsson. MENNINGAR- SAMSKIPTI ÞAÐ ER ef til vill táknrænt að ojiinber heimsókn Ólafs Ragnars Grímssonar, forseta íslands, til Ítalíu hófst á fimmtudaginn í Borghesa-listasafninu í Róm en í því er meðal annars varðveitt stytta sem gerð var rúmum 200 árum eftir Krist en endurbætt af íslensk-danska listamanninum Bertel Thorvaldsen þegar hann lærði höggmyndalist í Rómaborg. Þótt viðskipti milli íslands og Italíu hafi verið nokkur í gegnum tíðina, einkum með fisk, hafa samskiptin fyrst og fremst verið á menningar- sviðinu. Eins og menn fóru í suðurgöngu til forna að leita sér huggunar í páfagarði hafa ungir íslenskir listamenn á seinni tímum farið þar suður í ríkum mæli að leita sér þekkingar og andlegrar uppörvunar. Nægir þar að nefna Halldór Kiljan Laxness og Stefán íslandi sem dæmi. Síðastliðin ár og áratugi hefur það raunar færst mjög í vöxt að íslenskir söngvarar hafi farið til náms á Italíu með góðum árangri eins og flestum er kunnugt. Eins og fram kom í frétt í Morgunblaðinu í gær leggur Oscar Luigi Scalfaro Ítalíuforseti mikla áherslu á þessi menningarlegu samskipti þjóða Evrópu. Að sögn forseta Islands kom skýrt fram hjá Italíuforseta í samtölum þeirra að samvinnuferlið í álfunni snerist ekki eingöngu um efnahagsmál, myntbandalag og nýja gjaldmiðla, held- ur ætti samvinna Evrópu fyrst og fremst að vera um samvinnu fólks, menningu og lýðræðislega umræðu. Aldrei myndi takast að festa frið og farsæld í sessi í álf- unni ef samvinnan væri eingöngu embættismannasam- starf og aðgerðir á sviði efnahags- og peningamála. Menningarsamstarf Islands og Italíu stendur á aldagömlum grunni og mætti auka það og styrkja með ýmsum hætti. Gott framlag til þess er sýning sem nú er haldin að frumkvæði Ítalíuforseta í Róm á íslenskri tutt- ugustu aldar myndlist. Vonandi verður framhald á slík- um samskiptum á sem flestum sviðum menningarlífsins. KONUR OG STJÓRNMÁL STAÐA KVENNA í stjórnmálum er umtalsvert lakari hér en annars staðar á Norðurlöndum. Konur skipa fjögur sæti af hverjum tíu í sveitarstjórnum og á þingum frændþjóða okkar. Hér skipa þær aðeins tæpan þriðjung sæta í sveitarstjórnum. Hlutfallið er enn lægra á löggjaf- arsamkomunni eða fjórðungur. Alþingi samþykkti síðast- liðið vor þingsályktun um fræðslu- og kynningarátak til að auka hlut kvenna í íslenzkum stjórnmálum. I framhaldi af þessari þingsályktun fól ríkisstjórnin félagsmálaráðherra að skipa nefnd til að skipuleggja þverpólitískar aðgerðir til að bæta hlut kvenna í þessum efnum. Hún er skipuð fulltrúum stjórnmálaflokka, Skrif- stofu jafnréttismála og Kvenréttindafélags Islands. Nú um helgina hefst auglýsingaátak í fjölmiðlum á vegum nefndarinnar. Er það vel. Full ástæða er til þess að hvetja fólk, sem hefur áhrif á röðun á framboðslista, ýmist í prófkjörum eða með öðr- um hætti, til þess að rétta hlut kvenna í stjórnmálum. Framhjá því verður hins vegar ekki komizt að „hver er sinnar gæfu smiður", kvenmaður sem karlmaður, í stjórnmálum sem á öðrum starfssviðum. Það liggur í eðli lýðræðisins að frambjóðendur til trúnaðarstarfa í þágu samfélagsins, sveitarstjórna og þings, verða að lúta úr- skurði kjósenda í kosningum. I þeirra hópi er hlutfall kvenna og karla nánast hið sama - og rétturinn einn og samur, ef horft er framhjá misvægi atkvæða eftir búsetu. Siv Friðleifsdóttir, formaður nefndarinnar, sagði í viðtali við Morgunblaðið í gær að skýringin á meiri þátt- töku kvenna í stjórnmálum hjá frændþjóðum væri að hluta til sú, að átak, eins og nefndinni er ætlað að standa fyrir hér, hefði staðið árum saman hjá þeim. Það er því mikils um vert að vel takizt til í störfum íslenzku nefnd- arinnar. Mestu skiptir þó boðskapur, frumkvæði og verk- lag frambjóðenda, kvenna sem karla, sem leita eftir trausti og umboði almennings til trúnaðarstarfa. Megi átaksnefndinni ganga sem bezt í viðleitni sinni til að bæta hlut kvenna í íslenzkum stjórnmálum. Nauðsynlegt að kenna áfallahjálp barna í námi leikskólakennara Margir hafa annast börn sem hafa upplifað áfall Leikskólakennarar hafa mikla reynslu af því að annast börn sem upplifað hafa áfall af ýmsum toga m.a. vegna skilnaðar foreldra, dauðsfalls í fjölskyldu, langvinnra veikinda, ofbeldis eða náttúruhamfara. Guðrún Alda Harðardóttir brautarstjóri leikskólabrautar í Háskólanum á Akureyri hefur gert rann- sókn sem fjallar um áfallahjálp í leikskólum þar sem þetta kemur fram. Margrét Þóra Þórsdóttir blaðamaður ræddi við hana og kynnti sér rannsóknina. ALGENGT er að leikskóla- kennarar starfí með bömum sem upplifað hafa atburði sem geta valdið áfalli. Nauð- synlegt er að leikskólabarni sem orðið hefur fyrir áfalli sé hjálp- að og er leikskólakennari mikilvægur við að veita barni áfallahjálp. Leik- skólakennarar telja sig hins vegar ekki hafa feng- ið viðunandi fræðslu í námi sínu um hvernig hjálpa eigi barni sem kann að hafa orðið fyrir áfalli þannig að nauðsyn- legt er að áfallahjálp fyrir börn verði felld inn í nám leikskólakennara. Þetta eru niðurstöður rannsóknar sem Guðrún Aida Harðardóttir komst að í meistaraprófsverk- efni sínu í uppeldis- og kennslufræði við Kenn- araháskóla Islands en það fjallar um áfallahjálp í leikskólum. Til grundvallar því liggur rannsókn sem hún gerði á síðasta ári. Sendir vom út spurningalistar með 80 spurningum til 206 leikskólakennara um allt land en það samsvarar um 20% stai-fandi leik- skólakennara. Svör bárast frá 144 eðá 70%. Auk þess vora tekin ítarleg við- töl við tíu leikskólakennara víða um land. Starfsreynsla leikskólakennar- anna sem þátt tóku í rannsókninni var mislöng eða frá einu ári og upp í 39. Guðrún Alda er brautarstjóri leik- skólabrautar við kennaradeild Háskól- ans á Akureyri. Hún hefur margra ára reynslu að baki sem leikskólakennari. Sagðist hún hafa gert sér grein fyrir hversu algengt það væri í starfí leik- skólakennara að annast börn sem höfðu orðið fyrir áföllum af ýmsum toga. Það, ásamt persónulegri reynslu, en ekki síst reynsla sem hún öðlaðist við að koma leikskólanum á Flateyri af stað á ný tveimur dögum eftir að sjóflóð féll yfír þorpið í október 1995 og tuttugu manns létust, hefði orðið kveikjan að rannsókninni. Margir hafa annast börn sem orðið hafa fyrir áfalli Samkvæmt niðurstöðum rannsókn- arinnar hafa leikskólakennarar mikla reynslu af því að starfa með bömum sem upplifað hafa atburði sem valdið geta áfalli. Þannig höfðu 90% þeirra leikskólakennara sem þátt tóku í rannsókninni starfað með börnum sem höfðu upplifað skilnað foreldra sinna, 68% þeirra höfðu starfað með börnum sem upplifað höfðu dauðsfall í fjölskyldunni, 52% höfðu annast barn foreldra sem era ávana- eða fíkniefna- neytendur og telja leikskólakennarar það vaxandi vandamál hér á landi. Helmingur þátttakenda í rannsókn- inni hafði reynslu af því að annast barn sem orðið hafði fyrir ofbeldi. Tæplega helmingur leikskólakennara eða 42% hafði reynslu af því að starfa með barni í leikskóla sem þjáðst hefur af langvinnum veikindum og loks kom í ljós að 30% leikskólakennara höfðu Guðrún Alda Harðardóttir reynslu af því að annast bai-n sem orð- ið hafði fyrir áhrifum náttúrahamfara. Guðrún Alda skoðaði einnig reynslu leikskólakennaranna eftir starfsaldri og kom í ljós að þeir öðlast snemma á starfsferlinum reynslu af því að annast börn sem hafa upplifað atburði sem valdið geta þeim áfalli, jafnvel strax á fyrstu vik- um eftir að námi lýkur. Um 64% þeirra leik- skólakennara sem starfað höfðu aðeins eitt ár höfðu annast barn sem hafði upplifað skilnað foreldra, helmingm- þeirra hafði annast barn sem misst hafði einhvern sér nákom- inn, 55% höfðu annast barn foreldra sem eru ávana- eða fíkniefnaneyt- endur, 36% leikskóla- kennaranna höfðu reynslu af því að annast barn sem orðið hafði fyrir ofbeldi, 47% þeirra höfðu reynslu af langvinn- um veikindum barna og 9% leikskóla- kennaranna höfðu reynslu af því að annast börn sem höfðu upplifað nátt- úrahamfarir. Niðurstöðumar benda þannig til að miklar líkur era á að leikskólakennari vinni með barn sem orðið hefui' fyrir BARN teiknar látinn fóður á sjúkrahúsi. ReynsJa leikskóJakennara af börnum sem hafa upplifað atburðí sem geta valdið áfaJJí Atburður Hlutfall leikskólakennara Skilnaður Dauðsföll Ávana- og fíkniefni Ofbeldi Langvinn veikindi Náttúruhamfarir Skipt eftir starfsreynslu leikskólakennara 90% Skilnaður Dauðsföll Ávana- og fíkniefni Ofbeldi Langvinn veikindi Náttúruhamfarir ■ ] 92% 92% ] 70% J43% ] 9%- i ] 32* með eins árs starfsreynslu með lengri starfsreynslu Morgunblaðið/Golli SKIN og skúrir skiptast á í lífi leikskólabarna, sem annarra. Leikskóla- kennarar telja sig ekki hafa fengið viðunandi fræðslu í námi sínu um hvernig hjálpa eigi barni sem kann að hafa orðið fyrir áfalli, eins og fram kemur í rannsókn Guðrúnar Oldu Harðardóttur. Hjá þessum börnum á Brákaborg, var skinið við völd, þegar ljósmyndara bar að garði. áfalli og telur Guðrún Alda mikilvægt að áfallahjálp fyrir börn verði felld inn í nám leikskólakennara. Leikskóla- kennari sem hjálpar barni sem orðið hefur fyrir áfalli þarf að þekkja og skilja viðbrögð barna við áföllum. Börn hugsa öðruvísi en fullorðnir Viðbrögð barna við áföllum era mis- munandi og tekur Guðrún Alda fram að þau hugsa öðruvísi en fullorðnir, þannig geta þau upplifað áfall á annan hátt en hinir eldri. Það segir hún koma vel heim og saman við reynslu sína frá Flateyri, en þar hafði eitt barnanna sagt við foreldra sína að þegar björgunarsveitarmennirnir væru farnir yrði allt gott aftur. Þessi upplifun væri gjörólík upplifun hinna fullorðnu. Viðbrögðin voru, að sögn Guðrúnar Öldu, þegar að var gáð skilj- anleg, mörg hundruð einkennisklædd- ir björgunarsveitarmenn á ferð, oftast margir saman í hóp, í litlu þorpi vöktu ótta. Brugðist var við með því að fá einn þeirra í „fullum herklæðum" í heimsókn á leikskólann til að ræða við börnin og við það breyttist viðhorfið. Mikilvægt er að börn sem orðið hafa fyrir áfalli fái hjálp fullorðinna við að tjá hugsanir sínar og tilfinningar. Guðrún Alda segir að fullorðnir van- meti oft skynjun barna á umhverfi sitt og ætli þeim minna en þau geta. Einnig er oft litið svo á að börn bregðist við á sama hátt og foreldrar þeirra. Vissulega séu tengsl þar á milli, en gefa þurfi börnum meiri tíma og með þolinmæði hvetja þau til að tjá sig um upplifun sína. Það sé best að gera með leik og teikningum, leikur- inn sé aðferð barna til að skilja og ráða við aðstæður, hvort heldur er í gleði eða sorg. Með leik og teikningum geta börn fengið útrás fyrir tilfinning- ar sínar og tjáning þem-a þar getur einnig frætt hina fullorðnu betur um líðan þeirra og hugsanir en börnin endurspegla upplifanir sínar í leik og með því að mála myndir. Brennur á stéttinni Guðrún Alda segir þetta efni brenna mjög á stéttinni, fyrirlestrar og fundir um þetta efni séu vel sóttir og námskeið yfirfull. Ekki sé til mikið af aðgengilegu efni og því varpar hún fram þeirri hugmynd að það sé vel þess virði fyrir t.d. Norðurlandaráð að leggja fé í að koma upp gagnabanka á veraldarvefnum þai- sem hægt sé að sækja sér fræðslu um áfallahjálp barna. Þá telur hún mikilvægt að flétta kennslu um þetta efni inn í nám leik- skólakennara, ekki gera það að sér- stöku námskeiði. Fjölmörg tækifæri skapist til að taka það upp, m.a. þegar fjallað er um leikinn svo og sérþarfir barna. / / Ráðstefna VFI og TFI um virkjanir og umhverfi Morgunblaðið/Ásdís FINNUR Ingólfsson, iðnaðar- og viðskiptaráðherra gerði grein fyrir stefnu stjórnvalda í virkjanamálum á ráðstefnu VFÍ og TFÍ í gær. FJÖLMARGIR sóttu ráðstefnu um Virkjanir og umhverfi á Grand Hóteli í gær, þar sem fram komu ólík sjónarmið um málefnið. „Taka verður félagsleg áhrif virkjana með í umræðuna“ Ráðstefnan Virkjanir og umhverfi var haldin á vefflim Verkfræðingafélags Islands og Tæknifræðingafélags íslands á Grand Hóteli í gær. Ráðstefnan var fjölmenn og leiddu framsöguerindi í ljós ólík sjónarmið varðandi virkjunarkosti á hálendis Islands og framtíð- armöffuleika stóriðju hérlendis. Ragna Sara Jónsdóttir hlýddi á viðhorf ólíkra hagsmuna- aðila á ráðstefnunni. PÉTUR Stefánsson, formað- ur Verkfræðingafélags fs- lands, setti ráðstefnuna með ávarpi þar sem hann kom inn á nauðsyn málefnalegrar umræðu um virkjanir og umhverfís- mál. Sagði hann umræðuna í þjóðfélaginu hafa verið nokkuð ein- hliða undanfarið og ekki líklega til að skapa heildarmynd af þessum viðkvæmu málum. „Okkur þótti rétt að efna til þessarar ráðstefnu í því skyni að reyna að koma réttum upp- lýsingum á framfæri og freista þess að kalla fram málefnalega umræðu," sagði Pétur. Stjórnvöld vinna að samhæfðri framtíðaráætlun Magnús Jóhannesson, ráðuneytis- stjóri umhverfisráðuneytisins, var annar tveggja sem tjáðu sig um stefnu stjórnvalda í virkjunarmálum, hinn var Finnur Ingólfsson iðnað- arráðherra. Magnús fjallaði um vax- andi kröfur um hreint umhverfi og óspillta náttúru. Hann benti á að á síðasta ári hefði ríkisstjórnin samþykkt framkvæmdaáætlun í um- hverfismálum til aldamóta, sem ber yfirskriftina, „Sjálfbær þróun í ís- lensku samfélagi". Þar er sett það markmið í málefnum orku og iðnað- ar að þróun íslensks iðnaðar og orkubúskapar verði með þeim hætti að nýting orkuiinda skerði ekki lífs- skilyrði komandi kynslóða og að hún valdi ekki óhóflegri röskun vistkerfa og náttúruminja." I framkvæmdaáætluninni var samþykkt að iðnaðarráðherra í sam- ráði við umhverfísráðherra léti gera rammaáætlun til langs tíma um nýt- ingu vatnsafls og jarðvarma og að henni skyldi lokið fyrir lok ársins 2000. Áætlunin skuli vera í samræmi við samhæfða stefnu í umhverfis-, orku, iðnaðar- og efnahagsmálum auk ferðaþjónustu. Að sögn Magnús- ar er nú unnið að undirbúningi þess- arar rammaáætlunar. Sagði hann mikilvægt að stjómvöld gerðu sér grein fyrir hversu mikil þörf væri á orku, og til hvaða nota hún skyldi vera, til útflutnings eða aukinnar stóriðju. „Þó svo að við eigum mikið af ónýttri orku sem taiin er hrein og að stórum hluta endurnýjanleg leys- ir það okkur engan veginn undan þeirri skyldu að nýta hana skynsam- lega og í sátt við umhverfið," sagði Magnús. Stóriðjufranikvæmdir gætu leitt til 1% hærri landsframleiðslu Páll Harðarson hagfræðingur fjallaði um áhrif stóriðju á efnahag þjóðarinnar og líklegan ávinning af frekari stóriðju. Páll sagði að miðað við þær athuganir sem hann hefði gert og þær forsendur sem hann gerir ráð fyrir, hafi nettó efnahags- legur ávinningur þjóðarinnar af stóriðju til ársins 1997 verið 90 millj- arðar króna að núvirði. Það samsvari því að þjóðarframleiðsla hafi að jafn- aði verið um 0,5% hærri en hún hefði verið án stóriðju. Páil sagðist ennfremur hafa reiknað út líklegan ávinning af frek- ari stóriðju miðað við stækkun Norðuráls úr 60.000 tonnum í 90.000 tonn árið 2000, stækkun Járnblendi- verksmiðjunnar um 4. ofn árið 2003, og fyrsta áfanga álvers á Reyðarfirði árið 2005 sem yrði 120.000 tonn. Heildarframkvæmdir vegna þessar- ar stóriðju og raforkuframkvæmda á árunum 1999-2005 yrðu hátt í 100 milljarðar króna. Fjárfestingarnar myndu líklega nema 10-12% af allri fjármunamyndun hér á landi á tíma- bilinu, landsframleiðsla gæti að jafn- aði orðið um 1% hærri en án fram- kvæmdanna og varanleg aukning þjóðarframleiðslu um 0,7%. Páll benti á að tímasetning framkvæmda af þessari stærðargráðu væri gífur- lega mikilvæg og hagkvæmast væri að dreifa þeim jafnt yfir tímabilið. Gjaldeyristekjur af ferða- mönnum fimmfaldast Helgi Bjarnason, deildarstjóri umhverfisdeildar Landsvirkjunar, fjallaði um umhverfi og áhrif virkj- ana í nútíð og framtíð. Sagði hann að veigamestu rannsóknir á vegum Landsvirkjunar undanfarið hefðu farið fram á svæðinu norðan Vatna- jökuls. Hann sagðist ekki sjá að nein óleysanleg vandamál væra í sjónmáli varðandi virkjanir og áhrif þeirra á umhveríið. Ragnheiður Ólafsdóttir, umhvefis- stjóri Landsvirkjunar, fjallaði um umhverfisstefnu fyrirtækisins og umhverfisstjórnun. Sagði hún um- hverfismál ekki vera einkamál og líta þyi-fti heildrænt á hlutina til þess að ná árangi-i. Árni Bragason, forstjóri Náttúru- verndar ríksins, gerði náttúruvernd og verðmæti náttúrannar að umtals- efni í erindi sínu. Árni sagði að þekk- ing, tími og tækni breytti stöðugt verðmætamati manna og benti á að fyrir 300 árum hefði verðmæti Gull- foss síst verið jafn mikið og það er nú. Magnús Oddsson ferðamálastjóri benti í erindi sínu á vöxt ferðaþjónustunnar á undanfórnum árum. Sl. fimmtán ár hefði orðið tvöföldun á komu erlendra gesta til landsins, nær iimmfóldun í raunvirði gjaldeyristekna af ferðamönnum og hlutfall ferðaþjónustu af heildar- gjaldeyristekjum þjóðarinnar hafi vaxið úr 5% í um 12%. Benti hann á að framlag ferðaþjónustu til lands- framleiðslu hefði verið fjórum sinn- um meira en framlag ál- og kísil- iðnaðar, á árabilinu 1990-1995, væri raforkusala ekki með í myndinni. Magnús sagði að ef umsvif í íslenskri ferðaþjónustu myndu haldast svipuð og þau hefðu verið undanfarin ár, mættum við búast við 500.000 er- lendum gestum á ári eftir 22 ár, og að árlegar gjaldeyristekjur yrðu um 65 milljarðar á ári. Félagsleg áhrif útundan í umræðunni Smári Geirsson, formaður Sam- bands sveitarfélaga á Austurlandi, talaði máli Austfirðinga á fundinum, en benti þó á að vissulega væru viðhorfín ólík og erfitt að gera grein fyrir skoðunum allra. Samtök sveit- arfélaga á Austurlandi hefðu þó lýst yfír ótvíræðum stuðningi við virkj- unaráform og ekki sett það sem skilyrði að lögformlegt mat á um- hveriisáhrifum Fijótsdalsvirkjunar færi fram. Ástæðan væri sú að það tæki of langan tíma og væri óhent- ugt ef girnilegur orkukaupandi kæmi fram. Smári gagnrýndi þá umfjöllun sem farið hefur fram í fjölmiðlum undanfarið um virkjunarkosti. „Við Austfirðingar höfum í forundran fylgst með umræðu um þessi mál í fjölmiðlum undanfarið. Umræðan hefur nær eingöngu snúist um um- hverfismál, en hinir félagslegu þætt- ir hafi síst verið ræddir. Sú stað- reynd blasir við að ritstjórar allra dagblaðanna þriggja er neikvæð varðandi þessi áform eystra, og ríkissjónvai’pið hefur nánast farið hamförum í umfjöllun um þessi mál,“ sagði Smári. Smári færði rök fyrir jákvæðum félagslegum og efnahagslegum áhrif- um álvers á Reyðarfirði, og vitnaði í óútgefna úttekt á þessum málum sem ráðgjafar frá Nýsi hf. hafa und- anfarið unnið að. „Ef engar róttækar breytingar verða á atvinnulífi Aust- urlands þá fækkar fólki á Austur- landi um 25% á næstu 10 árum, sam- kvæmt framreikningum byggða- stofnunar. Fyrstu níu mánuði þessar árs fækkaði íbúum á Austuiiandi um 335. Þetta eru uggvænlegar tölur, en stóriðja getur átt mjög stóran þátt í að breyta þessari þróun,“ sagði Smári. Þensla vegna uppbyggingar 240 þúsund tonna álvers og virkjana á næstu tíu árum á samkvæmt út- tektinni að geta aukið íbúafjölda á Austurlandi úr 12 þúsund manns í um 16 þúsund manns. „Álver eitt og sér ekki lausn allra vandamála" 120 þúsund tonna álver myndi samkvæmt sömu úttekt, krefjast milli 280 og 340 starfsmanna, og 480 þúsund tonna álver milli 680-730 starfsmanna. Hverju starii í álveri skapast svo 1,2-1,5 störf við annað á Austurlandi þar sem álver þarf tölu- verða aðkeypta þjónustu. Álver á Reyðarfirði hefði einnig töluverð áhrif á aðrar atvinnugreinar þar sem það myndi m.a. kaupa þjónustu af heimamönnum og útboð á þjónustu myndi leiða til nýrra fyrirtækja og atvinnutækifæra. ,Af þessu leiðir að áhrif álvers á atvinnulíf á Austurlandi eru marg- vísleg,“ segir Smári. „Hagvöxtur mun aukast, atvinnulíf verður fjöl- breyttara, atvinnutekjur verða hærri og viðskipti aukast. Álver eitt og sér er þó ekki lausn allra vandamála í fjórðungnum. En álver er langmikil- vægasti einstaki þátturinn til þess að snúa við hinni geigvænlegu íbúaþróun.“ í lok ráðstefnunnar fjallaði Stefán Thors, Skipulagsstjóri ríkisins um þær breytingar sem orðið hafa í kjölfar nýrra skipulags og bygging- arlaga. Sagði hann m.a. að landið allt væri nú skipulagsskylt, þar með talið óbyggðin, og ekki einungis byggðin eins og fyrii’ gildistöku laganna. Þor- kell Helgason orkumálastjóri var ráðstefnustjóri og sleit hann ráð- stefnunni með því að benda á mikil- vægi þess að allir þeir aðilar sem koma að þessum viðamiklu málum ræði saman.
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84

x

Morgunblaðið

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.