Dagblaðið Vísir - DV

Ulloq
Ataaseq assigiiaat ilaat
Tidligere udgivet som

Dagblaðið Vísir - DV - 11.04.1995, Qupperneq 18

Dagblaðið Vísir - DV - 11.04.1995, Qupperneq 18
18 ÞRIÐJUDAGUR 11. APRÍL 1995 Merming Magnús Tómasson á Kjarvalsstöðum: Náttúran beisluð innan dyra Myndlist Höggmyndalistin hefur tekiö miklum breytingum á þeim þijátíu árum sem liðin eru frá því SÚM-hópurinn kom fram með ný viðhorf tU listarinn- ar; hugmyndalist, nýdadaisma, fluxus o.fl. Upphaflega var það upphafn- ing hins hversdaglega hlutar og ljóöræn afstaða til listarinnar sem ein- kenndi umbreytingu höggmyndar- innar á sjöunda áratugnum, en til lengdar hefur samþáttun listar og umhverfis orðið að meginþætti hinnar breyttu sýnar á eðli högg- myndarinnar. Magnús Tómasson, sem var einn af stofnendum SÚM- hópsins, hefur í gegnum árin þróað verk sín frá ljóðrænum smámyndum þar sem fundnir hlutir hafa veriö í fyrirrúmi til meiriháttar umhverfis- verka sem taka mið af umhverfi sínu jafnt í efni sem formi. Á meðal slikra verka má nefna Þotuhreiðrið við Leifsstöð og verk á lóð Vesturbæj- arskólans þar sem hornum úr ryðfríu stáli hefur verið komið fyrir á þremur stórum steinum. Um helgina var opnuð á Kjarvalsstöðum sýning á nýjum verkum Magnúsar sem voru ekki hugsuð með eitt tiltekið rými Olafur J. Engilbertsson Myndlr Bobs Flannagan á Mokka: Hver er perrí? Sýningin sem nú hengir á Mokka er svo ólík þeim skreytingum sem kafflhúsagestir eiga að venjast að aðstandendum hennar hefur ekki þótt óhætt annað en að ganga þann- ig frá að aðeins þeir sem eftir því sækjast fái htið myndimar. Fyrir hverri mynd hangir svart tjald sem áhorfandinn þarf að draga til hlið- ar til að skoða ljósmyndina sem bak við það er falin en þeir sem hætta sér bak við tjöldin fá að sjá myndir sem er ólíkt meira krass- andi en það sem alla jafna er hyllt sem erótík í myndlist. Bob er masó- kisti og fer ekki fínt með það. í staö þess að fara í felur með kenndir sínar eða veita þeim aðeins útrás í lokuðum hópi vina hefur hann steypt þeim í ist og birtir nú mynd- ir af sér í ástarleik út um alla ver- öld. Þetta hefur honum tekist svo vel að tímaritið Re-search hefur gefið út sérrit um hann, en það tímarit gefur tóninn fyrir margt það sem mest er „in“ vestanhafs um þessar mundir (þetta er tíma- ritið sem hratt af stað b-myndaæð- inu, gerði „götun“ og húðristur að tískufyrirbæri og iðnaðartónlist að söluvöru). Verk Bobs má kannski skoða sem gagnlega kynningu á þeim neöanjarð- arkúitúr sem sprottið hefur upp kringum masókismann, þótt útbreiðsla hans sé nú orðin slík að það er vart þörf á að kynna hann lengur fyrir öðrum en þeim allra íhaldssömustu. En það skemmtilegasta við starf Bobs er að honum hefur í einhveijum skilningi tekist að gera kynlif sitt að fullu starfl en í þvi fylgir hann reyndar fordæmi allmargra annarra listamanna í Bandaríkjunum þar sem listsýningar snúast í æ ríkara mæli um typpi og píkur hstamannanna. Sýningin á Mokkar er vissulega skemmtileg og þörf að því leyti að hér á landi hefur áfskaplega htið borið á umræðu eða sýningum úr þessum geira hsta- og kynlífsins - það hefur einkum verið á Mokka að þessi angi Ameríkuhstarinnar hefur fengið inni. Og þótt sumum kunni kannski að finnast sýning af þessu tagi vera sér óviðkomandi er líklega öhum hollt að kíkja bak við tjöldin á Mokka. Við erum jú öll perrar inn við beinið. Unnendur masókisma geta notið sýningar Bobs Flanagans á Mokka. Myndlist Jón Proppé MagnúsTómasson við eitt verka sinna á sýningunni á Kjarvalsstöðum. DV-mynd ÞÖK eða umhverfi sem viðmið en bera samt sem áður sterk höfundareinkenni hstamannsins. Erlend og innlend goðsagnaminni Á sýningu Magnúsar eru ahs sjö verk og hefur þeim verið komið fyrir í miðrými Kjarvalsstaða þar sem útibirtu nýtur. Að minu mati hefði þó farið mun betur á því að koma einhveijum verkanna fyrir utan dyra, sérstaklega verkum á borð við Ódysseif I-II, sem virðast gerð sem útihsta- verk. Vel mætti hugsa sér að nýta útirýmið sunnan miðrýmisins th skúlptúrsýninga, enda er hægt að ganga þangað beint út úr miðrýminu og horfa þangað í gegnum gler úr þremur áttum. Fyrrnefnd verk tileink- uð goðsögninni um Ódysseif hljóta að teljast þau viðamestu og um leið eftirtektarverðustu á sýningunni. Verkin vekja raunar ekki síður hu- grenningatengsl við innlend goðsagnaminni eins og súlur Ingólfs og þar er þjóðlegu efni s.s. rekavið og stuðlabergi teflt á móti mótuðum strýtum úr málmi sem hvíla í rétthymdu vatnskeri. Innihúmor gegn útikrafti Að mínu mati kalla verk jiessi beinhnis á það að vera sett upp utandyra í grennd við vatn eöa sjó. I þeim birtast vel höfundareinkenni Magnúsar þar sem hrárri óreiðu náttúrunnar er teflt gegn efni mótuðu af listamann- inum, gjaman shpuðu ryðfríu stáh. í ágætlega hannaðri sýningarskrá fer Ólafur Gíslason nokkrum orðum um þetta einkenni á hst Magnúsar og hvemig hst hans hefur smátt og smátt þróast í átt til umhverfisskúlptúrs. í raun má segja að sýningin skiptist í tvennt; skúlptúra á borö við hina fyrmefndu sem nytu sín betur utan dyra og svo húmorísk og ljóðrænni verk sem njóta sín ágætlega í miðrými Kjarvalsstaða. Lúðraþytur er t.a.m. slíkt verk, en þar teygja svanur og lúður álkur sínar upp úr hrúg- um úr möl og silfurbergi. Verk sem þessi eru gerólík hinum stórbrotnu náttúmkraftauppstihingum hstamannsins og sýning þessi hefði án efa verið sterkari ef verkunum hefði verið skipt upp í úti- og inniverk og þau síðan látin kahast á í gegnum glerið. Er vonandi að hugað verði að slíkum möguleikum á Kjarvalsstöðum í framtíðinni. Sýningin á verkum Magnús- ar Tómassonar stendur út maí. Norskur djass á kosningakvoldi Fyrir milhgöngu norska sendiráðsins kom norskt djasstríó hingað tíl lands um síðustu helgi. Tríóið lék á Jazzbamum í Lækjargötu á fóstudagskvöldið og komu þar einnig fram ís- lenskir djassmenn. Á laugardagskvöldið var tríóið hins vegar í Djúpinu við Hafnarstræti. Þó nokkuð var af fólki þar og gerður var góður rómur að leik þeirra félaga. Ásbjöm Johannes- sen lék á saxófóna, Vigleik Storas á píanó og Bjöm Aalterhaug á kontrabassa. Efnisskráin samanstóð af fmmsömdum verkum Vigleiks og Bjöms ásamt verkum eftir aðra norræna höf- unda. Fyrsta verkið, „Kyria“, eftir Bjöm, sem hummaði laglínuna með saxófóninum, var byggt á þjóðlagi og mjög grípandi. Það er ekki Djass Ingvi Þór Kormáksson að spyrja að því hvað þeir em alltaf þjóölegir, Norsaramir. Vigleik átti svo tvö verk og var annað þeirra afar fín bahaða. Flutningur tríósins var kyrrlát- ur en ekki um of, góð sveifla í gangi og slag- verks htið saknað. Allir þrír eru mjög frambæri- legir hljóðfæraleikarar og heldur meira en það. Reyndar er Vigleik Storas ný stjarna í norsku djasslífi og leikur m.a. með Karin Krog, John Surman og Terje Rypdal í Norræna kvartettin- um á samnefndri splunkunýrri plötu, Nordic Quartet. Það var gaman að fá svona sýnishom af norsk- um djassi og ekki spihtu ljósmyndir (unnar í grafík) listakonunnar Silje af hljóöfæraleikur- um við iðju sína en þær skreyttu veggi veitinga- staöarins. Upplýsingamið- stttð myndlistar Menntamálaráðuneytið hefur gert samstarfssamning viö Sam- band íslenskra myndhstarmamia og Myndstef, höfundarréttarsam- tök myndlistarmanna, um stofti- un Upplýsingamiðstöðvar mynd- listar. í sanmingnum, sem er tii fjögurra ára, er kveðið á um skip- un verkefnisstjómar sem vhmi að uppbyggingu miðstöðvarinnar og fjármögnun verkefnisins. Á næstu fjórum árum er miðað við að menntamálaráöuneytið leggi til samtals 10 milljónir til Upplýs- ingamiðstöðvarinnar. Hlutverk miðstöðvarinnar verður að efla kynningu á ís- lenskri myndlist. Verkefnisstjórn er skipuö þeim Þórunni J. Haf- stein, deildarstjóra í mennta- málaráðuneytinu, Sólveigu Egg- ertsdóttur frá Sambandi is- lenskra myndhstarmanna og Knúti Bruun hrl. frá Myndstefi. Finnskursjón- varpsþáttur meðíslenskri Ijóðlist Finnska sjónvarpið er um þess- ar mundir að vinná þátt um is- land i máh og myndum. Texti þáttarins er að meginstofni til byggður á Ijóðum íslenskra skálda sem birtust í hausthefti finnsk-sænska menningartíma- ritsins Horisont i þýöingu og rit- stjórn skáldanna Lárusar Más Björnssonar og Martins Enckehs. Þetta er þemahefti um íslenska samtímaljóðlist og hefur hlotið góða dóma í finnskum og sænsk- um blöðum. Þátturinn hefst og honum lýkur jafnframt með Ijóði Elísabetar Jökulsdóttur, Ertu sögnin að fljúga? Önnur skáld sem eiga Ijóð I þættinum eru Árni Ibsen, Bald- ur Óskarsson, Gyrðir Elíasson, Ingimar Erlendur Sigurðsson, Jóhann Hjálmarsson, Kristín Ómarsdóttir, Lárus Már Bjöms- son og Linda Vilhjálmsdóttir. annajðasýnir íGalleríiGreip Myndlistarkonan Anna Jó- hannsdóttir, eða anna jóa, opnar sýningu á u.þ.b. 10 olíumálverk- um í Gaherí Greip laugardaginn 15. apríl nk. kl. 16. Sýningin nefn- ist Málverk tíleinkuð Esjunni og stendur til 30. apríl. Hún verður opin um páskana frá kl. 14-18. Þetta er önnur einkasýning önnu jóu hér á landi en hún er við framhaldsnám i París og kom sérstaklega til íslands th að setja upp sýninguna. anna jóa er fædd i Reykjavík 1969, útskrifaðist frá MR 1989 og frá Myndlista- og handíðaskólanum vorið 1993. „Kveikjan aö sýningunni í Gallerí Greip er Esjumynd máluö haust- iö 1993. Síðan hafa orðið til fleiri Esjumyndir þar sem gætir nýrra áhrifa sem eiga rætur sínar að rekja til stuttrar teiknimyndar sem ég er að vinna að,“ sagði anna jóa í saratah við DV.

x

Dagblaðið Vísir - DV

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.