Dagblaðið Vísir - DV - 10.06.2000, Side 9

Dagblaðið Vísir - DV - 10.06.2000, Side 9
9 LAUGARDAGUR 10. JÚNÍ 2000 DV___________________________________________________________________________________________________Helgarblað Stjórnmál, íþróttadella og tónlist: „Eg var afar órólegt barn“ - segir Gísli Gíslason, bæjarstjóri á Akranesi og stjórnarformaður Spalar ehf. DV. AKRANESI:_______________________ Gísli Gíslason, bæjarstjóri á Akra- nesi og stjómarformaður Spalar ehf., hefur mikið verið í sviðsljósinu á und- anfómum árum. Helgarblaði DV lék forvitni á að vita meira um manninn. „Ég er ættaður úr Vestmannaeyjum í fóðurættina, fæddur í Hafnarfirði árið 1955, alinn upp í vesturbænum í Reykjavik og hef búið á Akranesi í um 18 ár. Foreldrar mínir vora Gísli Jak- obsson, bakari úr Vestmannaeyjum, og Unnur Ólafsdóttir, en pabbi hennar og afl vom reyndar fæddir á Ytra- Hólmi og langalangamma min á Reyni þannig að ég get haldið því fram með rökum að ég sé Akumesingur að hluta. Ég held að Skagamenn hafi lengi talið að ég væri skrýtinn þangað til þeir áttuðu sig á því hvaðan ég er. Ég á fimm systkini, fjögur eldri en ég og eina yngri systur. Ég er kvæntur Hall- bera Jóhannesdóttur og við eigum saman þrjú böm, tvo fótboltastráka og eina fótboltastelpu, en að auki á ég strák sem er að ljúka vélaverkffæði í Háskólanum. Ég fór mjög hefðbundna menntaleið fyrir vesturbæinga, var í Melaskóla, Hagaskóla og Menntaskól- anum í Reykjavík þaðan sem ég út- skrifaðist árið 1976, eins og reyndar Hallbera, konan mín. Úr menntaskóla lá leiðin í Háskóla íslands þar sem ég lærði lögfræði og lauk því námi 1981.“ Hefði áreiöanlega veriö greindur með fravik - Var íþróttaáhugi ekki mikill hjá þér á námsárunum og með hvaða liði lékstu? „Ég var afar órólegt bam og hefði sennilega i dag verið greindur með einhver „normal frávik" eða þannig, en ég var svo lánsamur að lenda í iþróttunum og fékk þar mikla og góða útrás fyrir mestu orkuna. Ég var að sjálfsögðu í fótbolta í KR og einnig í körfúbolta. í þá daga var mögulegt að æfa fram á gamalsaldur og keppa í tveimur íþróttagreinum, körfuþolta á vetuma og fótbolta á sumrin. Það er víst ekki hægt í dag ef einhver árang- ur á að nást. Ég lék í körfuboltanum í KR með Einari Bollasyni, Kolbeini Pálssyni og fleiri góðum mönnum sem vora nokkra eldri en ég. Þeir sáu að hluta um uppeldið ásamt góðum drengjum í knattspymunni hjá KR. Þegar ég var kominn í Háskólann fór ég í körfuboltann í íþróttafélagi stúd- enta en þar léku margir skemmtilegir menn. Körfuboltaferilinn endaði ég á Akranesi með LA en ég held að ég hafi leikið síðast á móti Borgnesingum í sigurleik árið 1992 eða 1993. Síðast lék ég hins vegar knattspymu með KR árið 1981 á móti ÍA í frægum leik þar sem KR þurfti að vinna tO að forðast fall en Skaginn að sigra til að verða íslandsmeistari. KR hafði þá ekki unnið ÍA í um áratugar skeið en í skrautlegri viðureign höfðum „við KR- ingar“ sigur og eftir það fór ég á Skag- ann. fþróttimar hafa alla tíð verið mér hugleiknar og sem betur fer era böm- in mín öll íþróttasinnuð." Hallbera seiddi mig á Skagann - Hvað gerðirðu eftir að þú laukst lögfræðinámi? „Þegar ég lauk lögfræði fór ég beint til Ragnars Aðalsteinssonar hæstarétt- arlögmanns og var fulltrúi hans frá 1981 til 1983. Þar lærði ég meira á ein- um mánuði en fimm árum í lögfræð- inni því Ragnar var mér afar góður fóstri og ég var mjög lánsamur að lenda í höndunum á honum. - Síðan fluttirðu á Akranes, hvað kom til? „Árið 1982 kvæntist ég Hallbera Jó- hannesdóttur, Skagapiu, en við höfð- um reyndar verið bekkjarfélagar í menntaskóla og samstúdentar. Það var kannski fyrst og fremst þess vegna sem ég flutti á Akranes. Ég hef aldrei verið svo bundinn höfuðborginni að mér hafi þótt það sérstakt átak að flytja úr bænum. Reyndar var það fyrir mig mikið Gísli Gislason bæjarstjóri ásamt hljómsveit sinni, Melasveitinni. gæfúspor að flytja á Akranes og auð- velt að komast inn í samfélagið á Akra- nesi, ekki síst með aðstoð íþróttanna, en ég þjálfaði og spilaði með ÍA-liðinu í körfubolta í nokkur ár og æfði með Skagafiðinu í fótbolta og vann að sjáif- sögðu til verðlauna með miklum sniil- ingum í eldri flokki drengja." Lukkuhjóliö snýst - Hvenær tókstu við starfl bæjar- stjóra á Akranesi og hvert hefur verið erfiðasta verkefnið á ferlinum? „Þegar Ingimundur Sigurpálsson var ráðinn bæjarstjóri í Garðabæ vor- ið 1987 bauðst mér að taka við starfi bæjarstjóra á Akranesi. Síðan hefúr það þróast svo að ég hef setið lon og don með hinum ýmsu meirihlutum. Fyrir mig hefur þetta verið á stundum erfitt en ákaflega skemmtilegt starf. Á þessum þrettán áram hefur margt gerst. Erfiðast verður vafalaust að telja atvinnubaminginn á árunum frá 1989 til 1994 þegar bærinn var með útgerð- arfyrirtæki, skipasmíðastöð og fleira á herðunum. Sem betur fer hefur lukku- hjólið snúist okkur i hag hin síðari ár. Á erfiðleikatímum fannst mér þó aldrei gæta annars en bjartsýni á Akranesi þannig að ég var viss um að úr myndi rætast og á þessum tima var margt gott gert, svo sem hluti íþrótta- mannvirkjanna á Jaðarsbökkum, bygging tónlistarskólans, uppbygging í grunnskólanum, bygging vemdaðs vinnustaðar og margt fleira. Ég hef svo sem aldrei velt því í raun fýrir mér hvort hlutimir hafi verið erfiðir eða ekki. Ég hef bara tekið þátt í þvi sem þurft hefur að vinna.“ Ævintýriö í göngunum - Síðan komu Hvalfiarðargöng til sögunnar, varstu aldrei í vafa um að þetta verkefni myndi takast? „Hugmyndir um Hvalfiarðargöng má rekja allt til ársins 1972 þegar skýrsla um samgöngur við Akranes var gerð, en þá var sá kostur reyndar ekki talinn fýsilegur. Síðar komu fram upplýsingar frá Vegagerðinni, sem Hreinn Haraldsson á mestan heiður af, sem sýndu fram á hagkvæmni þessa verkefnis. Með nýrri tækni varð þetta raunhæfur kostur og upp úr 1987 fór að koma meiri alvara í málið. Sam- starf Sementsverksmiðjunnar, Jám- blendifélagsins og Akraneskaupstaðar leiddi til stofnunar Spalar og flestir þekkja framhaldið - Hvalfiarðargöng urðu að veruleika árið 1998. Auðvitað var meðgangan löng og stundum snú- in því ekki lágu fiármunir á lausu til verksins og margir vora afar vantrú- aðir á að þetta myndi ganga. En með óbilandi bjartsýni, þrjósku og hjálp góðra manna hafðist verkið í gegn og enginn sér eftir puðinu í dag. - Hefúr allt gengið eftir með göngin eins og þú óskaðir þér? „Ég var sannfærður allt frá upphafi um að Hvalfiarðargöng yrðu að veru- leika - það væri bara spuming hvenær. Ég var viss um að göngin myndu í heildina hafa góð áhrif á Akranes og sagði stundum að það sem væri gott fyrir Akranes væri gott fyrir Island. Ég verð hins vegar að viður- kenna að bjartsýni min leyfði ekki að telja að framkvæmdin öll myndi ganga svo ótrúlega vel sem raun ber vitni. Það hafa verið forréttindi að fá að taka þátt í þessu verkefni með góðum mönnum og það er ólíklegt að maður fái að taka þátt í öðra eins ævintýri á lífsleiðinni en þó er aldrei að vita.“ Melasveitin syngur og leikur - Þú hefur leikið og sungið með fé- lögum þínum í Melasveitinni. Hvað kom til að sveitin var stofnuð, hverjir era í henni og hefurðu alltaf verið svona músikalskur? „Það er hæpið að halda því fram að ég sé mjög músíkalskur en hitt er þó rétt að ég hef afar gaman af tónlist. Hún er mikil heilsubót þegar mikið „KR hafði þá ekki unnið ÍA í um áratugar skeið en í skrautlegri viðureign höfðum „við KR-ingar“ sigur og eftir það fór ég á Skagann. íþrótt- imar hafa alla tíð verið mér hugleiknar og sem betur fer eru bömin mín öll íþróttasinnuð.“ gengur á. Mamma sendi mig ungan til að læra á fiðlu en ég var beðinn um að hætta því. Þá keypti mamma píanó og sendi mig í lærdóm á það. Ekki varð píanóferillinn langur eða öðrum til ánægju þannig að maður lét raddbönd- in duga lengi vel i góðra vina hópi. Fyrir ekki mjög mörgum árum var hins vegar gítamámskeið fyrir kenn- ara Grundaskóla sem Hallbera, konan mín, sótti og þegar hún kom heim af því eitt kvöldið kenndi hún mér einfalt grip á gítarinn og þá var þúið að segja frá því. Hallþera lærði aldrei á gítar, en ég er slarkfær. Ég er hins vegar svo lánsamur að böm- in mín og kona leika öll á hljóðfæri og era bara býsna lipur. Það era nú um fimm ár, að ég held, að Melasveit- in varð til, auðvitað fyrir tilviljun. Við vorum nokkrir sem sáum um skemmtiatriði á árs- hátið bæjarins og síð- an vatt málið upp á sig. Ég er sem betur fer í hópi mikilla tónlistarmanna þannig að hæfileikar mínir geta notið þess ríkulega. Þeir sem era með mér í Melasveitinni era Lárus Sighvatsson, skólastjóri Tónlist- arskólans á Akranesi, Skúli Ragnar Skúlason, fiðluleikari og tónlistar- kennari, Guðmundur Jóhannsson, blikksmiður og mikill tónlistarmaður, Birgir Þór Guðmundson, sálfræðingur og gitaristi, Einar Skúlason, æskulýðs- frömuður og gítarleik- ari, Sigursteinn Há- konarson, rafvirki og hinn eini sanni Dúmbó og Steini, og loks Eiríkur Guð- mundsson, trommari og kennari. Allt era þetta einstakir drengir og góðir músíkmenn þannig að ég er í góð- um hópi. Melasveitin hefur spilað nokkrum sinnum á ári, aðallega sér til ánægju, og m.a. farið i „hljómleikaferð" til Færeyja við góðan orðstír og útlit er fyrir aðra slíka ferð á næsta ári þannig að sveit- in hefúr enn ekki lagt upp laupana þó svo að í upphafi hafi hún ekki stefnt að sérstöku langlífi." Getum ekki variö okkur meö smæöinni - Nú dvaldir þú um mánaðarskeið í Brússel, ertu þeirrar skoðunar að það sé aðkallandi verkefni að ganga í Evr- ópusambandið eftir dvöl þína? „Dvölin í Brússel var afar fræðandi. Ég komst m.a. að því að sveitarfélögin era talsvert á eftir í Evrópumálunum, sérstaklega hvað varðar vitneskju um hvað EES-samningurinn færir okkur og hver staða sveitarfélaga er í löndum innan ESB. Ég er í sjálfu sér ekki þeirrar skoðunar að það sé aðkallandi verkefiii að ganga í ESB en ég tel hins vegar að við íslendingar eigum að leggja mun meiri vinnu í að standa klárir á stöðu okkar á ýmsum sviðum hvað þetta varðar. Sú staða kann að koma upp að hagsmunum okkar verði betur borgið innan ESB en utan þrátt fyrir að ESB-aðild muni hafa einhverja galla í för með sér. Það þýðir ekkert að láta tilfinningar ráða ferðinni eða hengja sig á smærri atriði þegar þessi mál era skoðuð, afstaðan verður að byggjast á fordómalausu mati og því hveijir hagsmunir okkar era hveiju sinni. Sú tíð er liðin að við getum varið okkur með smæð okkar og einangrun og þess vegna er staða okkar sú að við verð- um að ákveða hvemig við ætlum að verða virkir þátttakendur í því sem gerist í kring- um okkur. Við meg- um a.m.k. ekki mála okkur út í hom og sjá áhrif okkar innan EES-samningsins dvína en fá eftir sem áður yfir okkur stærstan hluta af ákvörðunum ESB sem mikil áhrif mun hafa á íslenskt samfélag. Þjónusta á heimsmælikvaröa - Nú er talsverð íbúafiölgun á Akra- nesi, getur sveitarfélagið ráðið við enn meiri fiölgun? „Síðastliðin þijú ár hefúr íbúaþróun á Akranesi breyst til hins betra. Fólks- fækkun hefúr verið stöðvuð og nú fiölgar aftur í þessu góða samfélagi á Akranesi. Akranes hefur alla burði til að stækka talsvert en hófleg fiölgun er best því það hlýtur að vera megin- markmið okkar að þjóna sem best þeim íbúum sem era á staðnum. Mikil og ör fiölgun á Akranesi hér á árum áður hafði í för með sér ákveðna vaxtarverki sem langan tíma tók að lækna. I dag er þetta 5.500 manna sam- félag með heimsklassaþjónustu á flest- um sviðum og það eigum við að meta umfram óskir um gríðarlega fiölgun. Best er - ef unnt er - að láta bætta þjónustu fylgja skynsamlegri fiölgun. Hitt er annað að það er ekki nema að hluta til í okkar höndum hvemig íbúa- þróun verður en ég er sannfærður um að á næstu árum muni verða jöfn og öragg fiölgun á Akranesi og vonandi verða íbúar á Akranesi i lok ársins fleiri en nokkra sinni fyrr. Þegar ég verö stór - Nú lýkur kjörtímabili þessarar bæjarstjómar eftir fiögur ár. Mynd- irðu slá til i fiögur ár í viðbót ef leitað væri eftir því? „Þegar ég tók að mér starf bæjar- stjóra árið 1987 þá var mér ljóst að samningur minn rynni út við kosning- ar. Þannig hefur það einnig verið þau kjörtímabil sem ég hef starfað hér og báðir aðilar, ég og bæjarstjóm, erum óbundnir af framhaldinu. Það er sú til- vera sem allir bæjarstjórar og bæjar- stjómir lifa við. Þegar líður að kosn- ingum hafa frambjóðendur verið spurðir hvort þeir muni ráða mig aft- ur og ég spurður hvort ég muni gefa kost á mér. Það.er reyndar þannig að meðan á vinnu stendur á kjörtímabil- inu gleymir maður sér í henni, enda er starfið þannig að annaðhvort er maður af lífi og sál i þessu eða finnur sér eitt- hvað annað að gera. Ég hef stundum gantast með það að ég þurfi að fara að ákveða hvað ég verð þegar ég verð stór og svo er auðvitað hin hliðin að bæjar- félaginu kann að vera hollt að fá ein- hvem annan i stól bæjarstjóra. Það eina sem ég veit á þessari stundu er að ég hef samið um að sinna mínu starfi til vorsins 2002 og það mun ég gera nema bæjarstjóm ákveði annað.“ -DVÓ Gísli ásamt ungum Akurnesingum. DV-myndir Daníel „Það er reyndar þannig að meðan á vinnu stend- ur á kjörtímabilinu gleymir maður sér í henni, enda er starfið þannig að annaðhvort er maður aflífi og sál í þessu eða finnur sér eitt- hvað annað að gera.“

x

Dagblaðið Vísir - DV

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.