Birtingur - 01.04.1956, Page 9

Birtingur - 01.04.1956, Page 9
INGIMAR ERLENDUR SIGURDS S O N : Osýnilegt handtak Gamla konan vekur undarlegan óhug í sál drengsins. Hún býr í sama húsi og foreldrar hans — þau uppi, hún niðri, einstæðingur, mislynd eins og árin að baki henni, sviphörð en hjartagóð. IJtlit hennar verður bæði til að æsa og skjóta börnum skelk í bringu. Stórir krakkar erta hana og stríða, unz hún hefur stafinn á loft og sópar þeim burtu með hreyf- ingunni einni saman. En drengurinn uppi á lofti stríðir henni aldrei, hann er hræddur við návist hennar, auk þess er hann hljóðlát- ur krakki og lítið fyrir ærsl. Hann hefur ver- ið hræddur við hana síðan foreldrar hans fluttu í húsið fyrir þrem mánuðum. Eitt- hvað ókomið, kannski líka liðið, eitthvað, sem bíður hennar, (eða var það gamla konan sem beið?) horfir á hann óræðum augum, andar til hans og vekur undarlegan geig. Hvað var það? Eitthvað hræðilegt, sem hafði komið fyrir löngu og mundi koma aftur? Hann veit það ekki, en það leitar á hann, hann dreymir jafnvel um það, svífandi, ó- jarðneska drauma. Hann tekur til að spyrja mömmu sína um gömlu konuna. Hvar hafði hún verið, hvað hafði hún gert, hvernig og hvenær hafði hún komið í húsið, hvernig varð hún svona og til hvers var hún hér? En svör hennar rúma ekki spurningar hans. Þetta heldur á- fram að vera óttablandin ráðgáta. Lykt gömlu konunnar fyllir vit hans. Hann fylgist með hreyfingum hennar og hlustar. Hon- um finnst eins og einhver óskiljanleg og ó- höndlanleg snerting fari um sig, án þess að þreifa á sér eða skilja eftir nokkur merkjan- leg spor. Hann fann greinilega dag einn, er hún tók beinaberum lúkum um hönd hans og bað hann skila til mömmu sinnar að finna hana niður, að það voru ekki hendur henn- ar, heldur snerting ósýnilegra handa. Hann varð skelfingu lostinn, hörfaði undan unz hún sleppti, þaut upp stigann, dauðhræddur, að ósýnilegar hendur færu um bak honum og vefðu hann óttalegum örmum. Hjarta hans barðist ótt og títt, og hann þorði ekki að segja mömmu skilaboðin, eins og hann ótt- aðist, að þau vörðuðu hann og kynnu að baka honum ólán, rífa heim hans til grunna, svo hann stæði eftir nakinn og einn. En hann óttaðist einnig að svíkja gömlu konuna á skilaboðunum. Hver vissi líka nema hann gæti keypt sér grið frá þessu óskiljanlega voða- valdi. Var ekki eins og vottaði fyrir vinsemd í öðru auga gömlu konunnar? Hann færði mömmu sinni skilaboðin og beið þess í ofvæni að hún kæmi upp aftur. Þegar hún kom hélt hún á smjörsköku í hendinni. „Blessuð gamlan konan, hún vildi endilega gefa mér þetta, henni var gefið svo mikið smjör“, sagði hún við pabba hans. „Hún ætlast til að þú gefir henni brauð í staðinn", rumdi heimspekilega í föður hans. 7

x

Birtingur

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Birtingur
https://timarit.is/publication/823

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.