Birtingur - 01.04.1956, Qupperneq 14

Birtingur - 01.04.1956, Qupperneq 14
hann var að því kominn að gráta: „Þér, Alex- ander Pétrovitsj.... þér haldið. . . . “ stam- aði hann og forðaðist að líta á mig — „að það sé . . vegna peninganna . . sem ég. . ég. . . . oó!“ — Og nú grúfði hann sig aftur að viðnum, lamdi í hann höfðinu og grét. . . . Þetta var í fyrsta skipti í fangavist minni að ég sá mann gráta. Mér tókst með erfiðismun- um að hugga hann, og enda þótt hann þjón- aði mér og ,,liti eftir mér“ af enn meiri kost- gæfni upp frá þessu, svo framarlega sem slíkt var hægt, þá varð ég þess samt var af ýmsum, næstum ósýnilegum viðbrögðum. að í hjarta sínu gat hann aldrei fyrirgefið mér ásökun mína. En þótt hinir gerðu gys að honum, stríddu honum við öll möguleg tæki- færi og skömmuðu hann eins og hund, —- lifði hann með þeim í sátt og samlyndi og tók slíkt aldrei nærri sér. Já, það er mjög erfitt að kynnast mönnum, jafnvel þeim sem maður er búinn að þekkja í mörg ár! Geir Kristjánsson íslenzkaði. Orðsending til velunnara Birtings Á þessu ári þyrfti Birtingur, ef vel á að vera, að tvöfalda tölu áskrifenda sinna. Enn sem komið er hrökkva áskriftar- gjöldin og tekjur af auglýsingum aðeins rúmlega fyrir brýn- asta útgáfukostnaði: pappír, prentun, myndamótum og heftingu. Ritstjórar tímaritsins hafa enga þóknun hlotið fyrir starf sitt, og eigi heldur þeir, sem af velvilja hafa sent ritinu efni til birtingar eða á annan hátt unnið því til Jmrftar. Við svo búið má ekki lengur standa. Birtingur þarf að verða fjárhagslcga sterkt tfmarit, sem boðið geti há rit- laun fyrir gott efni og á þann hátt tryggt sér allt hið bezta og lífvænlegasta sem ritað er um listir, bókmenntir og menningarmál á voru landi. íslenzkir listamenn cru, eins og kunnugt er, engir auðmenn, og því varla hægt að ætlast til að jreir séu óðfúsir að láta ókeypis af hendi Verðmætt efni senr Jreir fengju ef til vill ríflcga þóknun fyrir á öðr- um vettvangi. Hætt er við að raunin verði sú, er lil lengdar lætur, að Jrað tímaritið sem hæst ritlaun greiðir Jtreppi feit- ustu bitana, en hitt, scm biður ölmusunnar, lilióti hnútur einar. — En það er raunar engin ástæða til að örvænta um framtíð Birtings. Aðstandendur hans hefur skort fjármagn til að auglýsa hann sem skyldi, tímaritið hefur ckki haft neinn fastan samastað, og jafnvel ekki afnot af síma til að taka við nýjum áskrifendum. Það má því ætla að auðvelt verði að ná settu marki: að tvöfalda áskrifendafjöldann á Jícssu ári — ef velunnarar tímaritsins leggjast á citt )neð ritstjórninni. — Ritstjórnin liefur látið prenta áskriftar- spjöld, sem munu fylgja velflestum eintökum þessa heftis úr hlaði. Er það von hennar, að áskrifendur tímaritsins og velunnarar afli því nýs áskrifanda á hvert spjald scm Jrcir fá í liendur. Ef allir bregðast vel við, væri með þessum einfalda hætti hægt að tvöfalda áskrifendafjöldann í einum áfanga! Og auðvitað bregðast allir vel við jafn frómri ósk! MuniÖ að spjöldin má leggja i póstkassa án frimerkis. 12

x

Birtingur

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Birtingur
https://timarit.is/publication/823

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.