Tíminn - 10.10.1958, Blaðsíða 12

Tíminn - 10.10.1958, Blaðsíða 12
Léttir til með hvassri norðanátt. ¦¦:"iííí&> Reykjavík: 8 st., Akorejgri 9 st., Kaupmh. 11 st., Berka 18 st. Föstudagur 10. október 1958. Átján skafa enn fjörusteina Ut af Látrabjargi voru í gær- kvöldi a.m.k. 18 brezkir togarar að veiðum innan tólf mílna mark- anna. Annars staðar varð ekki vart l,andhelgisbrjóta. Út af Vestfjörðum er nú norð- austan hvassviðri. Út aí sunnanverðum Vestfjörð- um voru í gærmorgun 15 brezkir fogarar að veiðum í fiskveiðiland- íielg: og 5 fyrir utan landhelgis- jínu. Á öðrum stöðum var ekki vitað íim landhelgisbrjóta; (Frá landhelgisgæzlunni). ?í;'!":"" . ''":::' r ' \ I óraf jarlægð Aðsókn er mikil að amerísku; : bókasýningunni hvern dagj ; enda er þar margt gott ao' skoða.; 'Það eru jafnt aldnir sem ungir,; I isem þar koina. Börnia láta ekki sitt eftir liggja, enda eru þarua- : margar fallegar barnabækur.: ífÞessi unga menntadís hefirf setzt að vi'ð barnabókahilluna,:: ||náð í fallega mynd.abók, og þeg-: áar þreytan kallar að, gerir hún sér hægt um vik og sezt flötum íbeinum á gólfið. Hún er svól jfniðursokkin í bókina, að hún i veitir því enga athygli, þegar: ; Ijósmyndar|nn smellir af. —: * <7,ió=m • rinnnnr Andersen ) 1 /, 11 ' Þór í Höfm Hreyfa sig ekki úr f iskileysunni, þótt þýzkir sigli með f ullf ermi af Halanum 60 klst. til tungls- ins? NTB—Washington, 9. okt. — Á Ijaugardagsmifjrgun verður gerð tilraun til áð skjóta upp gervihnetti, sem á að komast á braut umhverfis * tunglið. Er þetta haft eftir áreiðanlegum heimildum í Washington. Það er bjandaríski flugherSnn, sem fyrir tilrauninni steudur. Notuð verður eldflaug af gerðinni Þór. Hnettinum, sem vegur 14 kg verður komið fyrir í 4. stigi eldflaugarinnair. Hún ,á að jná 40 þús. km hraða á klst. Leggjast brezku togararnir undir herskipavernd ? Blaðið náði í gær tali af bátsmanninum á varðskipinu Þór, Magnúsi Gíslasyni. Hann sagði, að varðskipii? hefði ekki lagzt að brezkum togara til uppgöngu síðar- föstudag- inn 3. þessa mánaðar, er fréttamenn flugu yfir landfhelgis- brjótana ut af VestfjörSum með gæzluvélinni Rán. Þór kom til hafnar í Reykjavík á hádegi í gær. Magnús sagði, að varðskismenn hefðu séð þýzka togara, sem voru að koma af Halanum, sigla gegn- um brezka flotann úti fyrir Vest- f.iörðum. Þýzku togararnir lágu á nösunuml af (hleðslu. Enginn brezku togaranna hreyfði sig úr fiíkileysunni, þótt þeir sæju Þjóð verjana sigla hjá með fullfermi. , Vere, papa mortuus est' PÍUS XII. lézt í fyrrinótt NTB—Castelgandolfo, 9. okt. — Smurður líkami Píusar páfa XII. láí dag á eínföldum líkbörum á sveita setri páfa í þorpinu Castel- gandolfo, þar sem tiann lézt s.l. nótt. Síðdegis streymdu fram hjá börunum fjöldi fólks, sumir grátandi, og María Júlía í höfn: !Í^*P^ |V> * t* **tim. >> „Aðeins tímaspursmál hvenær slys hlýzt í viðureigninni við Breta Rætt vi8 skipherrann, Lárus Þorsteinsson Varðskipið María Júlía kom til hafnar í Reykjavík í fyrra- dag eftir stranga útivist. Skipherrann, Lárus Þorsteinsson, lét svo ummælt í viðtali við blaðið, að það væri bara tíma- spursmál hvenær slys hlytist í viðureigninni við Breta. — Það er meira en að reynt sé að keyra á okkur, sagði Lárus, Við erum eltir á röndum. Sem dæmi um þrákelknislega morðsýki brezkra togaraskip- stjóra hefir skipherrann látið blaðinu í té meðfylgjandi úr- drátt úr skýrslu frá 21. septem- ber. Geta menn myndað sér skoðanir um, hvort brezkir tog araskipstjórar mundu Ieggja það á sig að draga íslcndinga upp úr sjónum eftir að- hafa PETUR JONSSON Talaði við Bretana á þann eina hátt, seim þeir fá skilið. siglt niður skip þeirra, og þar méð játa á sig glæpinn, eða ) freista þess að komast undan í þeirri von, að enginn yrði til frásagnar, ef önnur skip væru þar hvergi nærstödd. Þeir sem leggja eyru við þeirri sögu, að varðskipsmenn hafi það aðallega fyrir stafni að skiptast á kurteisiskveðjum við Breta, og bjóða þeim til tedrykkju, geta einnig hugleitt það mál. Lárus Þorsteinsson sagði, að það væri skaði að' fréttamenn væru ekki sendir út með varð- skipunum. Varðskipsmenn hefðu lítinn tíma til myndatöku, því siður til að taka svívirðingar og hétanir Breta upp á segulhand, en þess væri oft kostur. Til dæm- is hefðu engar myndir verið tekn ar af viðureigninni við Paynter. Slíkar heimiikliV gætu verið styrkur, þegar málin eru rædd á aiþjóðavettvangi. Ruslaði Bretunum Préttrjmaður notaði tækifærið og spurðist fyrir um árásina á bátsmanninn á Maríu Júlíu, Krist ján Bjairnason, ÍS viðureigninni víð Paynter. Sagði Lárus; að Kristján hefði farið með tveimur öðrum varð- skipsmönnum niður í vélarrúm togarans. Þar var við 5—6 Breía að eiga, en varðskipsmenn báru hærra íúut. Mun iBMstj'áii Iwd'a vottuðu hinum látna kirkju- höfðingja og staðgengli Krists á iörðu hér virðingu sína. Fyrr í dag kom Gronehi ítalíu- forseti og gekk fram hjá börum páfa, en á eftir honum fylgdu um 50 sendiherrar erlendra ríkja. Óskemmt í 100 ár. I morgun komu hermenn úr hin um fræga svissneska lífverði páfa, klæddir skrautlegum einkennisbún ingum frá 18. öld. Gengu þeir inn í henbergið þar sem 'páfi háði dauðastríð sitt seinustu þrjá daga lifs síns. Ákveðið en vingjarnlega sögðu þeir öllum viðstöddum að fara út úr herberginu. Tóku þá læknarnir til að smyrja líkið. Notuðu þeir nýtt balsam, sem er talið mun hétra en það sem áður hefir verið not- (Framtiald á 2. slðu) Vegalengjdin út frá Btapííaiium, þar sem landhelgisbrjóta»nip voru staddir, og norður á Halaite, er aðeins 35 sjómilur. Þurfa að sjá botn Magnús sagði, að varðskipsmenn ir togarasjómenn mundu r^fla sig tij íslandsferða með því skilyrði, að ekki væri farið á ítaiana. — Þeir þurfa að sjá í þotn; vilja helzt vera uppí kálgö^ðum. Víð sjáum aldrei þýzka fegara að veiðum. Þeir halda sig fjær lundi. • „Hver sendir þessi svín á sjó?" — Það er staðreynd. a$ Eng- lendingar setj'a upp neyðaKÖagg, ef þeir vita ekki hvað klwkhftn er, sagði Magnús. — Togai^inn Egill Skallagrímsson mætti einu sinni brezkum reknetabát, þegar hann var á leia til Englands. Bótnrinn var með neyðarflagg up.pl. Skip- stjórinn á Agli, Snæb.iwa Stef- ánsson, lagði að honum tö að vita hvað um væri að yem, Skip- verjar spurðu, hvar þeii? væru staddir, og' yalr þeim sfl(St það. Togarinn lagði frá, en pé hífðu Bretar neyðarflaggið í annað sinn. Þegar togarinn kom til beirra aftur, spurðu þeir hvaS . klukka væri. Þá varð skipstjóranum að orði: „Hver sendir þessi svín á sjó?" Leggjast þeir þar undir herskipavernd? — Hvað þá um landfaelgis- brjótana, þegar veður fa*a að harðna? — Þeim verður ófnunkvæm- anlegt að stunda veiðarnar án þess að geta lagzt inná firði, og (Framhald á 2. sáðu) ítrekaðar tilraunir til ákeyrslu LÁRUS ÞORSTEINSSON — Við erum eltir á röndum. gengið toart fram, enda hraust!- menni mikið, og ruslaði Bretun- um. Þegar skipun barst um að hætta við töku togarans, kom Kristján seinastur upp á dekkið. Hann ætl aði þá yfir í Maríu Júlíu, sem hafði legið bakborðsmegin. Lárus skiþherra var þá búinn að kalla upp og segja mönnunum að fara yfir í þa'ð varðskipanna, sem bet- ur lægi við. Kristján hafði ekki heyrt kallið, en ætlaði yfir í Mariu, sem var að leggja frá togaranum. Þegar Kristján var kominn íram fyrir spilið, réðust á hann fjórir I Prijsirtatd a 2. aiQu Sunnudaginn 21. september kom varðskipið María Júlía að togaranum Lincoln City GY— 464, þar sem hann var að veið- um 2,5 sjómílur innan fiskveiði takmarkanna. Hefir skipherrann á Maríu Júlíu látið blaðinu í té eftirfarandi úrdrátt úr skýrslu um viðskiptin Við tog- arann: „Skipstjóranum var birt kæra og honum skipað að stöðva vél, ennfremur að við ínyndum koma yfir í skip hans. Var nú fylgzt með togaranum um stund, en hann sneri á stjórn- borða og byrjaði að draga inn vörpuna, en þá kom í ljós að vörpuvírarnir voru saman tvinn aðir, og mun það hafa orsakað óstjórnlega reiði skist.iórans, ef marka má af þeim formæling- um sem hann lét sér um ínunn fara. Stöðugt, mcðan á þessu stóð, var kallað frá togaranum til H.M.S. Diana og óskað eftir hjálp, en okkur sagt að fara til fjandans og annað þvíunii líkt. Skipverjar togarans höfðu vopnazt bareflum, svo sem öx- um, hömrum, goggum og heit- uta og köldum spúl, einnig köst uðu þeir brýnum og koluin yfir í varðskipið, en skipstjóri tog- arans kom einnig nieð stóra nýja exi hlaupandi niður á þil- far. Varðskipíð stöðvaði »á \él, og lét reka skammt frá, aftan við togarann, og einnig herskip ið H.M.S. Diana sem komið var á vettvang. Klj. 16,02 höfðu togaXamenií innj'^yrt vöapuna. BakkaðS þá togarinn mjög skyndilega með fullri ferð ,án þess að gefa merki, sem gæfi til kynua að hann ætlaði að bakka. Varð nú ekki forðað árekstri, neina varð skipið bakkaði einnig með futlri ferð, sem það og gerðl og gaf tilheyrandi merki um það með skipsflautunni, þar sem herskip- ið Diana var þá rétt aftan við varðskipið, en sigldi nú burt. Nú þegar togaramenn sáu að ekki mundi takast að bakka á okkur, þá tók togarinn á fulla ferð afram, og beygffl hart á stjórnborða og stefndi mí beint á varðskipið mitt, sem setti einn- ig á fulla ferð, og beygði frá honum, en togarinn elti {tó varð skipið, og þótt siglt væri í sveiga og hringi, þá fylgdi hann stöðugt á eftir. Var nú ferðin aukin, og siglt með fultri véla- orku skipsins, og dró þá belður í sundur með skipunum, og um kl. 16,15 hætti togarinn eftir- förinni. Þess skal getið, að meðan á eltingaleiknum stóð, mun bilið milli skipanna hafa verRð um 6—7 metrar, þá er þa3 var stytzt."

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.