Vísir - 25.02.1957, Blaðsíða 6

Vísir - 25.02.1957, Blaðsíða 6
VISIR Mánudaginn 25. febrúar 1957 TO8IR D A G B L A Ð Ritstjóri: Hersteinn Pálsson. Auglýsingastjóri: Kristján Jónsson. Skrifstofur: Ingólfsstræti 3. Afgreiðsla: Ingólfsstræti 3. Sími 1660 (fimm línur) Útgefandi: BLAÐAÚTGÁFAN VÍSIR H.F. Lausasala 1 króna. Félagsprentsmiðjan h.f. Þlng fyrír Reykjavík? Þrír menn hafa borið' fram til- lögu um það í bæjarstjórn Reykjavíkur að hún leggi til við alþingi, að tala bæjar- fulltrúa verði þrefölduð — í henni verði framvegis fjöru- tíu og fimm menn í stað fimmtán eins og nú er. Þó er einnig lagt til — til vara — 1 að ef bæjarstjórn eða alþingi , vilji ekki, að bæjarfulltrúar verði svo margir, skuli þeim þó fjölgað um sex^ svo að þeir verði tuttugu og einn. I fljótu bragði verður ekki séð, hvaða hag bæjarfélagið hefði af því, að bæjarfúlltrú- um yrði fjölgað svo mjög. Flutningsmenn munu þó hafa sett upp dæmi_ sem sýnir, að ef svo margir menn 1 væru í bæjarstjórninni, mundi „íhaldið" vera búið að tapa meirihlutanum fyrir löngu! Og þá er vitanlega sjálfsagt, að gera tilraun til að koma fjölgun á því að alltaf er gegií til kosninga á fjögurra ára fresti, svo að ekki er með öllu vonlaust um, að hægt sé að fella „íhaldið". Þó er ekki öiduneis víst, að fallegt reikningsdæmi nægi til þess að koma „íhaldinu" á kné. Að því hafa verið gerðar margar harðar atlög- ur á undanförnum árum, og þær hafa allar oroið að engu af sömu ástæðunni. Almenn- ingur í bænum hefir treyst „ihaldinu" betur til að stjórna málefnum bæjarins en hinum sundurleitu f lokk- um og flokksbrotum, sem hafa boðið kjósendum að gerast forsjá mála þeirra. Þess vegna er alveg víst að ef fjölgað yrði í bæjarstjórn- inni, mundi almenningur að- eins leggja á það meiri á- herzlu^ að láta „brotabrotin" ekki komast til meiri áhrifa en þau hafa notið fram að þessu. Þótt það kynni að kitla ýmsa, ef sett væri á laggirnar eins- konar „þing" fyrir Reykja- vík, þá er ekki þar með sagt, að bæjarmálefnum væri bet- ur borgið á þeim yettvangi •en í höndum fimmtán manna bæjarstjórnar Það er éin- mitt hætt við því, að svo fjölmenn bæjarstjórn yrði helzti mikið málþing, en at- hafnir yrcu ekkj i réttu hlut ¦ falli við mannfjöldann. Að- eins af þeim orsökum virð- ist engin ástæða til að breyta til — þótt ekki kæmi að auki það til_ sem bæjarbúar hafa barizt lengi gegn, að „brotabrotin" yrðu þar meirihluti. Gegn því hafa jafnvel þeir barizt, sem aldrei munu vilja telja sig til „íhaldsins". Gera þarf breytingu á .. lepit um hæstarétt. Yrygif je, sð stjórirmálaálirifa< gæti ekki a úrskurðum foaras. Á miðvikudaginn, var tekið til stjórn efnahagsmálanna farið fyrstu umræðu frumvarp Ólafs mjög í vöxt síðustu áratugi. Björossonar, prófessors, um Fyrir og eftir síðari heimsstyrj- breytingr á lög^im imi hæstarétt. öldina ríkti hér, sem kunnugt er, | Miðar breytingin að því að mjög víðtækur haftabúskapur. Á koma í veg fyrir að stjórnmála- j árunurn 1950—1955 var hins veg- áhrifa geti gætt í úrskurðum ar gert mikið átak til þess að hæstaréttar landsins. | aflétta haftabúskapnum, en nú Leggur flutningsmaður til, 'að 'er sýnt, að sækja muni aftur í svohljóðandi ákvæði verði tekin iyrrt. horf, sennilega í ríkara upp i lögin nr. 112 frá 1935: mæli en nokkru sinni fyrr. Enda þótt ég telji, að færa megi veiga- a. Á eftir 4. tölulið 6. gr. lag- mikil rök fyrir þvi, að haftabú- anna bætist: ' skápur sé óframkvæmanlegur 5. Engum má veita dómara- án atbeina pólitiskra dómstóla, embætti i hæstarétti, ef hann þá er vist, að það réttarfar brýt- hefur verið í framboði við ur í bág við réttarfarskennd al- almennar alþingiskosningar, mennings hér á landi. Er þvi að er fram hafa farið, áður en minu áliti fyllsta ástæða til þess embætti var veitt, eða auka- að sporna við slíkri þróun, og kosningar til Alþingis, er því er frv. þetta borið ft-am." fram hafa farið síðar. b. Við umræðuna flutti Ólafur Björnsson mjög itarlega ræðu máli sínu til stuðnings og gat einkum þeirra fræðilegu sjónar- miða, sem málið snerta. Fór hann mjög náið út í þau atriði, málaráðuneytið skipa þriggja sem drepið er á í greinargerð- manna nefnd til þess að inni °S leiddi athyglisverð rök að nauðsyn framangreindar lagasetningr. x Niðurlagsmálsgr. sömu laga- gr. hljóðaði svo: Áður en dómaraembætti í hæstarétti er veitt, skal dóms- dæma um hæfni umsækjenda Sé einn nefndarmanna skip aður samkvæmt tilnefningu hæstaréttar, annar sam- kvæmt tilnefningu lögfræði- prófessora við Háskóla Is- lands og sá þriðji án tlrnefn- ingar. Nefndin skal láta i té umsögn um hæfni umsækj- enda til þess að gegna embaitti hæstaréttardómara og raða umsækjendum með J -m- Vinsamteg grein em Loftfeðir í dönsku hlaði. „íslenzk þrautsegja og vel- tiUiti t.l hœfn, þeirra. Engan gcngni á leiðmn ]oftsins« er " ! '' ' '"' " "^ fyrirsögn stórrar greinar, sem birtist í danska blaðintt Aften- bladet sl. mánudag. melri liluti nefndarmanna hafi látið það álit í'ljós, að umsækjandi sé hæfur til þess að gegna embættinu. Fiskileitarskip. Asgeir - Sigurusson skipstjúri; sem situr nú á þingi sem varamaður Sjálfstæ^is- flokksins hefir lagt til, að einn af þeim fimmtán to<?- urum, sem rikisstjórnin hefir ákveðið að láta byggia á næstunni, verði þannig úr garði gerður, að hann megi nota sem fiskileitarskip. Verði skipinu haldið úti sem slíku á kostnað ríkis- sjóðs í samráði við Tands- samband íslenzkra útvegs- manna og atvinnudeiid há- skólans svo að br>ð ^etj i-cnt öðrum skipum á þá staði, þar sem aflavon er. Tillögumaðurinn bn-Tdir einni"; á það_ a* islenzkir. toíTarar verði að verja miklum tíma til að leita aö fiskimiðum . og afla. Það segir sig sjálft, að slíkt er mjög kostnaðar- samt, og vcrður viíanlega því dýrara, sem skipin eru stæm og fullkomnari . en þaðverða þau með ári hverju. Hins vegar er töluverðu fórnandi fyrir það, að leitað sé þess sem þjóðin liíir á og mun að öllum líkindum lifa á um ókomnar aidir — sjávaraflanum. En það er einnig jafn eðiilegt, a.ð sá kostnaður, 'sem er 'vi* að leita að miðum fyrir togar- anna, verði greiddur af al- mannafé því að þar er unn- ið fyrir þjóðarheildina. það hefir oftlega verið minnzt hér í blaðinu, að ís- Jendingar- eisi að vera ör- látir á fé til fiskirannsókna, því a" slíkur kostnaður muni knma aftur til skila roeð meiri afla. Þ.jóð. sem lifir á fiskveiðum, hlýtur að vera fús til að greiða tals- vert fyrir þá þekkingu, sem gettur veitt henni meiri tekjur. Þess vegna ætti að vera nokkurn veginn víst, að tillaga Ásgeirs Sigurðs- sonai- fær stuðning þing- heims er til kasta hans kem- ur. Síðustu árin hafa fært mönnum heún sannin.n um það^ að togaraútgerð er býsnadýr, þegar húri stend- ur ekki lengur undir sér, en ríkisútgerð af því tagi, sem Svohljóðandi greinargerð fylffir frumvarpinu: „Tilgangur frv. þessa, ef að lögum verður, er að tryggja það Þar er skráð samtal frétta- ritara blaðsins við H. Davids Thomsen, er veitir nú forstöðu ÍDanmerivurdeiÍd Loftleiða. Skýrir Thomsen frá því, að betur en nú er gert, að í embætti þær röksemdir hafi stundum hæstaréttadómara veljist menn, heyrzt, að hin lágu fargjöld er hlutlausir séu í stjórmálum. Loftleiða væru ekki að leik- Felur frv. annars vegar í sér reglum hinnar frjálsu sam- takmörkun á veitingavaldi dóms- keppni, en hann vekm- á því málaráðherra, er embætti í athygli að einkum vegna hæstarétti losnar, hins .vegar þeirra hafi Loftleifum tekizt að akvæði um það, að menn þeir, ná til nýrra markaða, sem þau er um embætti hæstaréttardóm- félög, er hafa á að skipa hrað- ara sækja, séu ekki á oddi i stjórn fleygari flugvélategundum, malabaráttunni. Að áliti minu hafi ekki fundið mundi hér vera um að ræða spor j Hann bendir á að í saman- i attma til aukins réttaröryggis burði við hinn langa tíma sem 1 Jndinu- |verja þarf til sjóferðar milli Eg tel, að sú framvinda efna- Ameríku og Evrópu, skipti þeir hagsmaia þjóðarinnar, er nú má fáu klukkutímar sem þarf til telja hklegasta, valdi aukinni flugferðar með Loftleiðum um- nuaðsyn þess, að réttaröryggið ifram mörg önnur felög, sára. sé betur tryggt. Rej-nsla síðustu litiu máli j samanburði við aratuga hefur sýnt það. að jafn- >mismun fluggjaldanna. Ha.m idiða aukinni stjórn efnahags- ræðir um hin nvju flugvéla. múlanna hefur þróazt réttarfar, kaup Loftleiða og gerir grein sembyggist fyrst og íremst á |fyrir þeirri storfelldu aukn. ingu, sem varð á flutningunum á liðnu ári i samanburði við árið' 1955 og skýr-ir frá því að viðskipti félagsins og vinsæld- ir séu hraðvaxandi í Kaup- mannahöfn, en þar hefir sala Innlend glæparitaútgáfa. Útgáfa innlendra tímai-ita, sem aðallega bera á borð fyrh* lesend- ur sína frásagnir um hroðalega glæpi, sögur um afbrot, kvenna- far og Þvíiikt efni — að ekkí sé minnst á myndir af fáklæddu kvenfólki — var mikið rædd á timabih, í blöðum og á mann- fundum, og leitað ráða til þess að stemma stigu við ósómanum. Virtist svo, sem nú væri á upp- siglingu hörð barátta, sem mið- aði að því marki, að slík útgáfa legðist niður. Hefur verið hljóð- ara en skyldi um þessi mál að undanförnu. Vaknar sú spurning í margra hugum, hvort hér ætlt að gerast hið sama og svo oft áður hefur gerst hér á landi, að rokið er upp til handa og fóta, eins og stóryírki eigi að vinna í einni svipan, en svo er eins og áhuginn dvíni, og allt látið dankast eins og áður. Blöðin hafa hér skyldu að gegna, að halda málinu vakandi. Sjálf gætu blöðin gengið á undan með góðu fordæmi ogj flutt fram- haldssögur, sem hafa eitthvert menningargildi, auk þess sem þær eru skemmtilegar aflesUar. I Erlendu glæparitin. I Það hefur nýlega verið vakin athygli á öðrum ósóma — er- lendu glæparitum og klámritum, sem hlaðar sjást af á borðum, jafnvel í gamalkunnum bóka- verzlunum. Á -þetta mál hefur oft verið minnst áður í blöðum, m. a. í þessum dálki, en það er vissulega þörf á, að halda einnig áfram barálturmi gegn þessum ósóma. Við stærum okkur af því að vera bókaþjóð, en getum ekki kinnroðalaust horft framan í er- lenda menn, sem hingað koma, og furða sig á að annað eins og þetta skuli geta átt sér stað hjá gamalli bókmenntaþjóð. G}.-.ldeyrLshliðhí. Á það hefur verið bent, að fyrir þennan hrbða færl forgörð- um dýrmætur erlendur gjald- eyrir. Tvennt virðist geta komið hér til greina til varnar. Hið fyrra er, að bóksalar stofni til samtaka með sér, og hætti þéss- um innflutningi. Sú leiðin væri æskilegust. Hin er sú, að gjald- eyrisleyfi til bókainnfiutnings væru þeim skiljTðum bundin, að ekki væru keypt fyrir hann sið- spillandi rit og bækur. Séu einhverjir meðal lesendá blaðsins, sem sjá önnur ráð betri, er þeim boðið upp á, áð gera grein fyrir þeim í þessura dálki. Óslailögin 1 öllum blöðusn liöfuðborgar- innar hafa nú komið íram skoð- anir, sem hníga í þti átt, að farið hafi verið út i öfgar með óska- lagaflutninginn í útvarpinu. Væntanlega ber það þann árangur, að þetta verði tekið til endurskoðunar af útvarpsráði og útvai*psstjóra. pólitízkum dómstólum og er þannig óskylt lýðræðislegum réttarfarshugmyndum. Má í því sambandi vitna jöfnum höndum til réttarfars fasistaríkjanna og kommúnistarikjanna. 'fð&J* landi hefur opinber f •fa^^rt*vöf^ia7 áriega7rá 1954. gerð er hér að umtalséfni, ætti að geta orðið ábatasöm, þegar öll kurl verða komin til grafar.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.