Morgunblaðið - 18.10.1947, Blaðsíða 6

Morgunblaðið - 18.10.1947, Blaðsíða 6
MORGUNBLAÐIÐ Laugardagur 18. okt. 1947 Yeiting prófessorsembæflisins f lyfiæknisfræði við Háskóla Islands Nokkrar afhugasemdir frá læknadeildinni EINS og kunnugt er var próf- essorsembættið í lyflæknisfræði veitt þ. 8. jilí þ. á. gegn tillögu læknadeildar, en hún hafði lagt til að dr. Óskari Þ. Þórðarsyni yrði veitt embættið. í 180 tbl. Tímans — málgagni mennta- málaráðherra — birtist þ. 3. þ. m. nafnlaus grein með fyrir- sögninni: „Veiting prófessors- embættisins í lyflæknisfræði við Háskólann". Tilgangur. hennar virðist vera sá að skýra hvað hafi valdið því, að ráðherra gat ekki fallist á tillögur læknadeild ar í þessu máli. í greininni seg- ir, að deildin hafi „enganveginn tekið Óskar eindregið fram yfir hina umsækjendurna". Þetta er rjett, ef átt er við, að samþyktin um að mæia með dr. Óskari Þ. Þórðarsyni var ekki einróma, heldur voru 7 atkvæði greidd með, en 4 á móti, og voru 11 deildarkennarar á þeim fundi. Vitanlega er þetta þó ekki giid ástæða til að hafna vali deiklarinnar, enda virðist ráð- herra hafa litið svo á, þar sem hann leitaði ekki upplýsinga hjá henni um það, hvort sam- þyktin hefði verið einróma eða ekkl. Ennfremur segir síðar í greininni ura' annað atriði, að þaö hafi ráðið hinni endanlegu ákvörðun ráðherrans, og skal nú vikið að því. Um það segir í greininni: ,,Þess ber svo að gæta að próíessorinn í lyflæknisfræði á ekki eingöngu að annast kenslu við Káskólann, heldur er ru-.nn jaínfiamt forstöðumaður lyflæknisdeildar Landspítalans. Til að gegna þeirri síöðu hafði Jóhann þá yfirburði umfram Óskar að hann haíði gegnt marg háttuðum trúnaðarstöríum um 10 ára skeið, og benti öll sú reynsla til þess, að hann myndi verða öruggur og góður stjórn- andi deildarinnar. Óskar hafði hins vegar engan slíkan feril að baki. Þessi reynsla af Störfum Jóhanns gerði meira cn að vega gegn því, að Óskar hafði meiri bóklærdóm, og rjeði líka hinni endanlegu ákvöröun ráðherr- atis". (Leturbreyting höf.). Þarna virðist vera gefið í skyn að læknadeildinni hafi yfirsjest það, að prófessorinn í lyflæknis- fræði á jafnframt að vera yfir- . læknir lyflæknisdeilöar Land- spítalans. Erfitt er að sjá, hvern ig ráðherra hafi getað komist að þeirri niðurstöðu við lestur greinargerðar þeirrar, er lækna deildin á sínum tíma sendi. ráð- herra. í niðurlagsorðum hennar segir svo: „Af þessu er augljóst, að dr. Óskar Þ. Þóroarson hefur þá sjerstoðu fram yfir hina um- sækjendurna, að hann hefur nú um langt skeið starfað að mestu óslitið að lyflækningum á sjúkra húsum, og miklu lengur en hvor hinna umsækjendanna. Hefur hann þannig aflað sjer óvenjú fjöiþættrar reynslu á þessu sviöi. Hinir tveir umsækjend- anna, þeir Jóhann Sæmundscœi tryggingayíirlæknir og Sigurð- ur Sigurðsson berklayfirlæknir, hafa báðir síðustu 10 árin, eða því sem næst, gegnt opinberum stöðum, og að vísu staðið prýði- lega í stöðum sínum, en þeim störfum er þannig háttað, að þau verða tæplega talin hafa verulegt gildi til sjermentunar í lyflæknisfræði. Ennfrercur hefur dr. Óskar Þ. Þórðarson tvímælalaust unnið meira að vísindalegum rannsókn um og á fleiri sviðum en hinir umsækjendurnir, eins og ritgerð ir hans bera ljósan vott." Við þetta má svo bæta því, að fram til þessa hefur ekki annar undirbúningur þótt betri undir yfirlæknisstarf á sjúkrahúsi en sá að hafa um langt skeið verið starfandi læknir á sjúkfadeild- um. Þetta ætti að nægja til þess að sýna, að því fer fjarri, að höfnun þess umsækjandans, sem læknadeild mælti með, verði rjettlætt með því, að hann hafi haft lakari undirbúning undir yfirlæknisstarfið. Og ætti það, að greinarhöfundur slær því föstu, að Óskar hafi haft „meiri bóklærdóm" ekki að hafa spilt fyrir, þótt ekki sje alveg ljóst hvað hann á við með því. Að ráðherra meti það að verð leikum, að umsækjandi um em- bætti hafi áður verið „reyndur sem traustur og góður embætt- ismaður" er rjett og skylt að öðru jöfnu. Bæði Jóhann Sæ- mundsson tryggingaryfirlæknir og Sigurður Sigurðsson berkla- yfirlæknir hafa reynst ágætir embættismenn. Hinsvegar má skilja það af greininm í Tíman- um, að Sigurður Sigurðsson berkíayfiflæknir hafi ekki kom- ið til greina við veitinguna. Er vandsjeð ástæðan til þess, að minsta kosti gefur greinargerð læknadeildarinnar ekki tilefni til þess að taka annan fram yfir hinn. — Sigurðúr hefur gegnt margháttuðum trúnaðarstörfum u'm 12 ára skeið og auk þess verið settur forstöðumaður lyf- læknadeildar Landspítalans og kennari í lyflæknisfræði í 4 mánuði. Læknadeildin lítur svo á, að báðir hafi rækt trúnaðar- störf sin með prýði og sýnt á- gæta hæfileika til skipulagning- ar og telur í þeim eínum hlut Sigurðar engu lakari en Jó- hanns. am samvmna í alþjóðaffiygmáluin Petropolis í gær. ALÞJÓÐAFUNDUR um flug mál stendur nú yfir í Petro- polis í Brasilíu. Aður en fund- urinn kcmur saman til al- mennra umræðna um alheims- flugmál hefur verið unnið í nefndum og er talið að mikill árangur hafi náðst í nefndar- störfum. Fundur í Húsmæðra- fjelagi Reykjavíkur HÚSMÆÐRAFJELAG Reykja víkur hóf vetrarstarfsemi sína með fundi í Tjarnarkaffi 15. þ. m. og var hvert sæti skipað. Form. fjel. frú Helga Marteins dóttir hvatti fjelagskonur mjög til að standa saman ótrauðar um málefni sín, og efla starf- semi fjelagsins, því svo best næðist árangur í starfi að vel væri verið á verðinum og kraft- ar þar lagðir fram til giftu. Frú Jónína Guðmundsdóttir, skýrði frá sýnikenslunámskeið- um í matreiðslu er fjelagið gekst fyrir í vor og sumar. Um tilhögun þeirra og framreiðslu. — Seinna námskeiðið hefði ver- ið kensla í grænmetisrjettum og niðursuðu grænmetis. Hefðu bæði námskeiðin verið fjelag- inu til sóma og mælst vel fyr- ir. — Hvað nokkurn halla vera á þeim báðum. Námskeiðin væru nú orðin snar þáttur í starfsemi fjelagsins og nauðsyn legt að koma því í fastari skorð- ur og að þau gætu farið fram á sem hentugustum tíma fyrir húsmæður alment. Voru fund- arkonur mjög ásáttar um að þetta mætti takast og samþyktu tillögu er hneig í þá átt. Talsverðar umræður urðu um skömmtunina, og kom skýrt fram við þær að skömmtunin var talin nauðsynleg eins og á stæði í gjaldeyrismálum þjóð- arinnar og húsmæðurnar myndu áreiðanlega gera sitt til að hún kæmi að gagni, en ekki væri nóg að spara við heimilin ef óhófs'gætti á ýmsum öðrum sviðum og þar gjört hægara um vik. Hinsvegar ætti og mætti koma skömmtuninni í rjettlát- ara horf og hefði þegar nokkuð verið bætt úr og væri vel, en stofnauki 13 væri óviðunandi fýrir heimilin, þar sem þeim væri. beinlínis neita'ð með hon- um að sauma ytri fatnað á sig sjálfa og spara þannig við sig, en aftur á móti í s.iálfsvald sett, hversu dýrt þau keyptu hann. Ekki gæíi þetta talist gjald- eyrissparnaður. Stofnauki 13 gengi einnig alveg framhjá peysufatakonun- um; ' þareð ekki fást tilbúin peysuföt. Einnig komu fram ákveðnar raddir um það, að leyfa einungis innflutning á því sem bráðnauð synlegt getur talist fyrir land- ið. Og að þegar rýmkast um innflutning verði heimilisvjel- ar og annað þessháttar æfin- lega á blaði, því óskiljanlega hefði þessi innflutningur verið afskorinn, en hinsvegar flest heimilí mjög hjálparlítil og átt erfitt um vik síðari árin. Þessar konur tóku þátt í um- ræðum:. Guðrún Pjetursd., Helga Marteinsd., Guðrún Ól- afsd., Guðrún Eiríksd., Margrjet Sigmundsd. og Guðrún Ryden. Að lokum minti form. á basarinn er fjelagið heldur að Röðli á mánudaginn kemur 20. þ. m. og bjet á allar fjelagskon- ur að liðsinna honum, scm best þær mættu. Tveir þættir úr einni rógsherferð H****1U*»tt*1ftltfMi1(*1l!),tlfH?*t*%tt*]i<tt*l RAGNAR JONSSON hæstarjettarlögmaður. Laugavegi 8. Sími 7752. Lögfræðisíörf og cigna- umsýsla. MmiUKMmUHU»llll»llt„lll«lilltflWiKlsn«1Bmiu „ÞJÓDVILJINN" og „Tím- inn" samstilla nú sem mest þeir mega árásir sínar á hina frjálsu verslunarstjett í landinu og þá einkum innflytjendurna. Fyrir stuttu hefur „Tíminn" upp mikinn söng út af því að „verslunareigendur í Reykja- vík" hafi byggt yfir sig stór hús. Þetta er gamalt lag úr „Þjóðviljanum", sem hafði þann sið um tíma að birta myndir af snotrum húsum, sem einkum út- gerðarmenn höfðu byggt sjer og kalla það „luxus-villur". I þessu, eins og raunar fleira, tekur „Tíminn" sjer starfshætti þeirra Þjóðviljamanna til fyrir- myndar. — Þeir, sem þekkja til í Reykjavík vita að þar ber á engan hátt sjerstaklega á íbúðar húsum verslunarraanna. Sumir þeirra búa í sæmilegum húsum aðrir búa lakar. En „hallar- byggingar" „Tímans" eru ekki til. Það hefur ekki hingað til þótt neitt tiltökumál þótt menn, sem ef til vill eiga langan starfs- feril að baki sjer, geti eignast þak yfir höfuðið. Ekki ber held- ur á öðru en starfsmenn kaup- fjelaganna, stjórnendur þeirra og jafnvel þeir, sem lægra eru settir, geti býggt yfir sig hús og það ágæt hús. — Jafnvel til sveita þekkist dæmi um hrein- ustu hallarbyggingar kaupfje- lagsstjófa. Víða munu kaupfje- lagsstjórar b'ia í sjilfseignar- húsum og það er vitaskuld alls ekkert tiltökumál. Þetta nart „Tímans" út aí húsabyggingum verslunar- manná missir marks hjá þeim, sem til þekkja, en vera má að það sje tekið trúarlegt til dæmis í f jarlægari hjeruðum að „kaup- menn i Reykjavík byggi hallir". •k Þeim, sem hlustuðu á Einar Olgeirsson á dögunum í umræð- unum um Parísarráðstefnuna mun vera í fersku minni að það orð, sem hann oftast tugði var: heildsali. Þeir „ráða ríkisstjórn- inni" sagði hann. Einar talaði líka um „þjóna heildsalanna" og þar fram eftir götunum, „heild- salavaldiö" og annað slíkt, sem menn eru fyrir löngu oronir leiðír á að heyra. Einar Olgeirsson er ekki lengi að breyta um tón. Hann er svo hálsliðamjúkur og þeir fjelagar allir, að" þeir geta ' hreykt sig í hvaða átt sem þeim ' sýnist í það og það skiptið.. í ' þessu sambandi er ckki ófróð- j legt að minnast á grein, sem ] Ein'ar Olgeirsson skrifaði í iÞjóðviljann 11. febr. 1940 eða ! fyrir góðum 7 árum. — Það er mögnuð rógsgrein um útgerðar- ' menn, cemvoru á fyrsta stríðs- árinu aðeins að byrja að rjetta við eííir margra ára erfiðleika. Greinin hciíir: „Alræði útflytj- ' endanna á íslandi". Þar skortir ekki. orðin yfir ! þessa voðamenn, útflytjendurna. 1 Þeir eru neíndir „útflutnings- ' auðvald", „braskaravinir" Landsbankans. Útgerðarmenn áttu að hafa keypt til fylgis við sig þá stærstu af heildsölunum, svo gengisíellingin 1939 fengist fram. Svo er talað um „útflytj- endaklíkuna" og margt er í þess ari grein Einars annað, sem allt er á sömu bókina lært. Nú er Einar Olgeirsson hætt- ur að skamma „útflytjendá- klíkuna", nú á hún víst að vera orðin valdalaus og „heildsalarn- ir" teknir við og ráða nú hvorki meira nje minna en allri ríkis- st jórninni! Þessi tónbreyting Einars OI- geirssonar er skiljanleg, þó út- flytjendur ráði nú síst minna en áður og hagsmunir þeirra nú "bornir mjög fyrir brjósti af því opinbera, eins og líka rjett er. Einar Olgeirsson vill ei^. a sjer þá nýsköpunarstefnu, ser • tekin var í fjármálum og fu.innu- málum. Hann ætti því erfitt með að gera orðið útflytjandi að skammaryrði eftir áð vera bú- inn að stuðla svo mjög að hag útflytjenda, cins og hímn sjálfur vill vera lóta, enda hafa útflytj- endur, að minnsta kosti um stund, sloppið við opinberar rógsherferðir af hálfu pólitískra ofstækismanna og var sannar- Ie-ga tími til þess kominn. En að útflytjendunum sleppt- um varð þetta Þjóðviljalið með Einar Olgeirsson í broddi fylk- ingar að finna nýja grýlu til þess að hræða landsfólkið með og % stað útflytjenda áður er nú gripið til innflytjendanna. Nú eru það „heildsalar", sem eru „herrar ríkisstjórnarinnar" eins og útflytjendur höíðu átt að vera það áður. Stórkaupmenn eru nú nefndir öllum illum nöfn- um af kommúnistum og kennt um allt sem aflaga fer.. Það getur nauraast hjá því farið að menn s'jái að hjer er einungis um að ræða róginn um útgerðina í nýrri mynd. Hver heilskyggn blaðaleáandi hlýtur að koma ouga á hvaða skrípa- leikur er hjcr á ferðinni og trúir vitaskuld engu af þeim þvætt- ingi Einars Olgeirsconar, sem hjer hcíur verið drepið á. i UM síðustu áramót voru 874 verslanir hjer í Reykjavík, þar af voru smásöluverslanir 687 og 187 umboðs- og heildversl- anir. Frá þessu er skýrt í síð- ustu Hagtíðindum. Á árinu '46 hafði verslunum fjölgað í bæn- um u'm 58. Smásöluverslanir skiftust þannig í árslok 1946, eftir því með hvaða vöru var verslað, í svigurn er fjöldi verslana árið áður: Matvörur 143 (338), vefnað- arvörur 1.61 (159), skófatnað- ur 20 (20), bækur og pappír 32 (31), smávcrur, silfurmun- ir, úr o. fl. 57 (55), húsgögn 15 (14). raftæki og bifreiða^ varahlutir 21 (20), járnvörur og byggingavörur 20 (20), ýms ar vörur 121 (121). Fiskversl- anir voru 30 í bænum urn síð- ustu áramót og hafði fjölgað á árinu um tvæi% en b.rauð og mjólkurbúðir 63 og' hafði fjölg- að um fjórar. r.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.