Morgunblaðið - 28.11.1953, Page 14

14
MORCLKfíLAÐIÐ
Laugardagur 28. nóv, 1953
l
UÓNID OC LRMBID
EFTIR E. PHILLIPS OPPENHEIM
Framhaldssagan 41
Með ótrúlegri leikni, af jafn
þunglamalegum karli, brá hann
upp skammbyssu úr vasa sínum.
Hann miðaði henni á Reuben,
sem varð svo hverft við, að hann
var nærri oltinn undir borðið.
„Ekkert að óttast, piltur minn“
sagði fóstri hans. „Ég hef sálgað
nokkrum náungum um dagana,
en það hefur annaðjavort verið í
ærlegri viðureign, eða þeir hafa
verið svikarar. Engin miskunn
með svikurum hafa verið ■ mín
einkunnarorð. Og það hefur gef
ist vel. Þrettán ár, og það hefur
aldrei verjið ljóstrað upp um
Lömbin. Sjö hafa reynt það, og j
sjö leiði höfðu þeir upp úr því.“
„Við eigum á hættu að verða
sviknir núna“, sagði Reuben föl-
ur og órólegur. „Allt er undir
því komið hver fyrri verður til. j
Við höfum rætt um það hér og ;
dregið um hlutverkin. Það hafa ■
verið valdir fjórir, tveir með
byssur, tveir með hnífa.“
„Þetta minnir mig á nokkuð“ .
sagði Tottie Green. „Ég kom til
að tala við ykkur um David.“ j
„Þú kemur þá rétt mátulegá"
muldraði rám rödd við hinn
borðsendann. „Hann verður ekki
til á morgun. Við höfum slegið
því föstu.“
„Alveg eðlilegt:" samsinnir
Tottie. En finnst ykkur ekki að
við ættum að fá hjá honum Meyj
artárið, áður en þið berjið úr
honum goluna?“
„Og láta þefa okkur uppi með-
an við bíðum eftir honum“, taut-
aði Reuben. „Auk þess er ekki
víst að hann hafi steininn".
„Hlustið, piltar mínir“, segir
húsbóndi þeirra. „Davíd hefur
áreiðanlega Meyjartárið, og það
er hundrað og fjörutíu þúsund
punda virði.“
Það varð allsherjar muldur frá
öllum viðstöddum.
„Já, hélt foringi þeirra áfram,
„það verða tvö þúsund handa
hverjum ykkar, sem hér eruð.
Reuben efast um að David hafi
gimsteininn. Hvar ætti hann þá
að vera? Vátryggingarfélagið hef
ur borgað. Einhversstaðar hlýtur
hann að vera, og Davíd er sá eini
sem getur vitað það. Hann bíður
bara eftir því að málið falli í
gleymsku, og selur hann svo.
Þannig reikna ég þetta út og ég
reikna venjulega rétt.“
„Hvort þetta er rétt eða rangt“
sagði Reuben þrjóskulega „verð-
ur að sjá fyrir David. Við getum
ekki hætt lífi okkar í það að bíða
eftir gimsteininum".
„Ekki svona svartsýnn, Reub-
en“, sagði Tottie. „Mér datt í hug !
að láta Davíd devlja vikutíma í
Íó og næði á hjúkrunarheimilinu j
',g hygg að í lok þess tíma mun-
um við vita hvar Meyjartárið
er niðurkomið'*.
Þeir gripu flestir við þessari
uppástungu og hlökkuðu yfir
henni.
„Hugsið um þetta, piltar", sagði
Tottie. „Flýtið ykkur ekki um
of. Svæfið hann með nokkrum
höggum, og flýtið ykkur með
hann á Hjúkrunarheimilið, í stað
þess að kála honum strax á
staðnum. Hvað mynduð þið hafa
upp úr því að sópa búðarholurn-
ar þarna? Tuttugu pund á mann.
Er ekki betra að fá tvö þúsund?“
Tim þorskur stóð upp.
„Við skulum koma með hann“
kallaði hann hátt. „Við þurfum
ef til vill að vera harðhentir á
honum — David er enginn lið-
léttingur í slagsmálum — en við
skulum ná honum lifandi“.
Foringinn brosti ánægjulega.
„Hvað segir þú, Ruben, ertu
ánægður?“
* „Nei, það er ég ekki“, svaraði
hann stuttarlega. „Ég veit fleira
en þessir drengir. Ég hef látið
hafa auga með David dag og nótt.
Hann er þegar kominn í sam-
bandi við lögreguna. Þeir þefa
hann uppi ef við ljúkum ekki
verkinu strax þarna í Widow j
Row. Og annað get ég frætt ykk \
ur um.. Það hefur einn náungi
frá Yardinum heimsótt David
tvisvar, og í seinna skipið var
Belle þar líka. Úm hvað haldið
þið að þau þrjú hafi talað? Ég
legg til að David sé afgreiddur í
kvöld, svo engu sé hætt.“
„Og hvað um Belle?“ spurði
Jim Bordon og stóð upp ógnandi.
„Þú hefur ekki betra af þessu,
Reuben“.
Þeir töluðu allir í einu og gerðu
hróp að honum. Hann settist í
sæti sitt.
„Drengurinn er frá sér“, sagði
Tottie Green. „Ef einhver hreyfir
við Belle, skal hann bíta í grasið,
svo hjálpi mér guð! Ef einhver af
þessum lögreglufuglum ætlar inn
í hjúkrunarheimilið, er Dave
búinn að vera. Nodal getur af-
greitt hann á augabragði. Nokk-
uð fleira, Reuben?“
„Hafið það eins og þið viljið“,
tautaði ungi maðurinn, „en eitt
vil ég láta ykkur vita. Ef David
hefur ekki leyst frá skjóðunni
innan tuttugu og fjögra tíma,
máttu strika mig út af listanum,
Tottie Green. Ég flyt með reitur
mínar í aðra heimsálfu, og hver
sem er má eiga minn hlut af
Meyjartárinu.“
Tottie Green lyfti glasi sínu.
Þeir stóðu allir upp.
„Drengir góðir“, sagði hann,
eldri og yngri félagar, Tottie
Green skjátlast sjaldan. Aður en
næsta vika er liðin mun hver
ykkar vera orðinn tvö þúsund
pundum ríkari, og þá mun ég
kveðja ykkur. Látum aðra taka
við. Tæmið glösin, piltar, og
gangi ykkur vel í kvöld!“
Ljósin voru slökkt, leynihurð-
in opnuð og þeir tíndust út í
dagsljósið.
XXIX KAFLI
David varð að taka mikilvæga
ákvörðun. Klukkan hafði rétt
slegið tíu. Hann var einn í bóka-
herberginu og beið eftir merki
frá bílstjóra sínum, Jakob hnefa
leikamanni, um að öllu væri ó-
hætt og enginn launmorðingi
væri falinn í nágrenninu. Hann
vóg skammbyssu í lófa sér, efla-
blandinn á svip, og langaði til að
stinga henni á sig. Hann langaði
þó aðeins til þess að slást —
maður við mann — en hann bar
ekkert traust til andstæðinganna,
sem hann vildi refsa. Minningin
um atburðina í íþróttaskólanum
höfðu ásótt hann undanfarin
dægur. En hann hafði gefið mönn
um sínum ákveðnar fyrirskipanir
og lét skammbyssuna aftur á sinn
stað. Nú hringdi síminn og hann
hikaði snöggvast við að lyfta tæk
inu. Svo yppti hann öxlum og
lagði það við eyrað.
„Dave! Er það David New-
berry? Svarið fljótt".
,,Ég er David“, svaraði hann.
„Hvað er að, Belle?“
„Ég skreið fram úr rúminu. *
Reuben hefur leikið á mig. Gerfi
hjúkrunarkona og skottulæknir
frá hjúkrunarheimilinu. Hinn var
látinn fara. Bíðið! Ekki fara
David. Bíðið meðan ég jafna mig“
Hann heyrði hana draga þungt
andann.
„David, ég laug um þetta í
kvöld“, stundi hún. „Ég kom frá
Tottie til að beita yður brögðum.
Ég ætlaði að segja sannleikann,
ef þér væruð góður við mig. Nú
segi ég allt, þó ég láti lífið fyrir
það. Allur flokkurinn fer til
Widow Row — skammbyssur,
hnífar. Þeir ætla að drepa yður
og þeir hljóta að geta það. Þeir
halda að þér munuð ljóstra upp
um þá!“
David leit örvæntingaraugum
á klukuna, drengirnir hans hlutu
llppreisnin á
eftir Tojo
Píntu
23
cy þeirri, sem áður er nefnd. Voru það þeir James og Char-
les. Hásetarnir þrír urðu eftir í bátnum, því að þeir gátu
bókstaflega ekki hreyft sig sökum magnleysis og vosbúðar.
Þeir James og Philip fikruðu sig upp sendna ströndina, en
þá komust þeir ekki lengra. Þeir vissu hvorki í þennan heim
né annan.
Þegar Charles vaknaði aftur til meðvitundar, stóðu þrír
menn yfir honum. Hann fann sér til mikillar ánægju, að
hann lá í rúmi. Hann var mjög máttfarinn og gat í fyrstu
ekki korhið upp neinu orði. En þegar hann hafði jafnað sig,
spurði hann mennina hvar félagar sínir væru.
„Þeir eru í góðum höndum,“ sagði dimm karlmannsrödd.
„Nú skaltu hvíla þig enn um stund, en síðan geturðu sagt
til þín,“ bætti röddin við. Hvort, sem það var ætlunin hjá
Charles að sofna eða ekki, þá gleymdi hann sér. Og þegar
hann vaknaði aftur, stóð James hjá honum og einn hásetinn.
„Hvað kom eiginlega fyrir?“ spurði Charles, þegar hann
opnaði augun. Um leið fór hann fram úr rúminu og virtist
vera búinn að ná sér allvel.
„Við erum staddir á ey nokkurri, sem heitir Barbuda, og
ráða Englendingar yfir henni. Ég sagði mönnunum, sem hér
eru, að við hefðum verið að veiðum hér fyrir utan. Skyndi-
lega hefði skollið á óveður og okkur rekið frá eynni, en síðan
hefðum við komizt hingað til eyjarinnar eftir mikla hrakn-
inga dögum saamn.
Eg fékk hins vegar þær upplýsingar, að eyjan væri byggð
hvítum mönnum, og væri borg um 10 km héðan í burtu.
Mennirnir virtust trúa mér, og sagði ég þeim þá, að við
myndum halda til borgarinnar strax og við værum orðnir
það hraustir, að við hefðum krafta til,“ sagði James við
Charles og hina hásetana þrjá, sem af höfðu komizt.
Hollenzku
Gangadreglarnir
eru komnir aftur í þessum breiddum:
70 cm. 90 cm. 100 cm. 120 cm. 140 cm.
Vönduðustu og fallegustu gangadreglar, sem hér
hafa sést, af þessari gerð.
Gjörið pantanir yðar sem allra fyrst, svo þér
getið fengið þá faldaða á þeim tíma, sem þér óskið.
Gjörið svo vel og skoðið í gluggana
nú um helgina.
Geysir h.f.
V eiðarf æradeildin.
Nýtt Nýtt
Teyg ju—slankbelf i
Skólavörðustíg 3.
Kambgarn
2 gerðir
Cheviot
brúnt og blátt, margar gerðir
Laugaveg 1
þvottadoftið
geysir
gefur beztu raun'.
Reynið nýja Geysi!