Morgunblaðið - 20.09.1957, Síða 11

Morgunblaðið - 20.09.1957, Síða 11
Föstudagur 20. sept. 1957 UORGVNBLAÐIÐ lf Cuðríður Cuðmundsdótfir Minnlngarorð FRÚ GUÐRÍÐUR Guðmunds- dóttir, sem er í dag borin til graf- ar í gamla Reykjavíkurgarði, var fædd að Hvammsvík í Kjós, 24. nóv. 1886. Hún var af gömlum og góðum Kjósverjaættum, sem rekja má til Orms sýslumanns í Eyjum, og reyndar lengra og víð- ar um Kjósarsýslu og Suðurnes. Foreldrar hennar voru Guðmund ur Guðmundsson frá Hvítanesi, hagleiksmaður, söngvinn og list- rænn, og Jakobína Jakobsdóttir frá Valdastöðum, skörungur mik- ill og góðkvendi. Þau hjón bjuggu í Hvammsvík, en fluttust til Reykjavíkur laust fyrir alda- mót með börn sín, er urðu alls tíu og komust sjö þeirra upp. Bræður Guðríðar eru allir dánir, þeir Guðmundur, skipstjóri; Gísli gerlafræðingur og Loftur, ljós- myndari og tónskáld, en þrjár systur hennar lifa, þær Guðbjörg, gift Páli Kolka lækni, Ingibjörg, gift frænda sínum, Þorbergi Guðmundssyni útgerðarmanni í Garði suður, og Fríða, gift Baldri Sveinssyni bankafulltrúa. Guðríður heitin giftist 8. júní 1911 Jósep Gottfreð Blöndal Magnússyni, trésmíðameistara, er yngstur var þeirra Uppsala- systkina í Reykjavík, og voru eldri bræður hans þeir Sigurður læknir á Patreksfirði, Ólafur prestur í Arnarbæli og Kristinn skipstjóri í Reykjavík, en for- eldrar þeirra voru Magnús tré- smíðameistari Arnason frá Stokk hólma og Vigdís Ólafsdóttir prests í Viðvík, Þorvaldssonar prests í Holti. Jósef Magnússon hafði numið iðn sína 1 föður- garði og erlendis og var mikill áhuga- og dugnaðarmaður, en veiktist eftir vosbúð, sem hann hlaut við slökkviliðsstörf 1 brun- anum mikla í Reykjavík 1915, náði aldrei eftir það fullri heilsu og dó úr berklaveiki 1923. Ævi Guðríðar varð því miklum erf- iðleikum háð, því að dökkur skuggi þessa sjúkdóms, sem þá var miklu geigvænlegri en nú, hvíldi yfir hjúskap hennar og heimili, svipti hana manni henn- ar og sýkti eitt barn hennar, sem náði að vísu fullri heilsu aftur. Hálfa ævi sína lifði hún í ekkjudómi, framan af með börn sín í ómegð, og missti hún þá einnig Gísla bróður sinn, sem verið hafði mörgum vandalaus- um hollráður og hjálpsamur, og þá ekki síður þessari systur sinni. Þó hafði hún þá gleði að sjá börn sín komast vel til manns, en þau eru: Magnús, smjörlíkis- gerðarmaður; Jakobína, gjald- keri; Elín, gift Óskari Illugasyni skipstjóra í Hafnarfirði og Guð- mundur Vignir lögfræðingur, skrifstofustjóri hjá Reykjavíkur- bæ. Einn dreng, Gottfreð, missti hún á fyrsta ári. Vertu mitt ljós, er dvínar dagur minn, við dauðans sker. Stýr minni för að friðarströndum heim, ó fylg mér, guð, um andans dulargeim". GUÐRÍÐUR var fædd 24. nóv. 1886 að Hvammsvík í Kjós. Skömmu fyrir aldamótin fluttu foreldrar hennar til Reykjavíkur og hefir Guðríður átt þar haima síðan. Þeir voru því áreiðanlega orðnir inargir vinirnir og kunn- ingjarnir, sem hún eignaðist á þessu tímabili, og þá vináttu hafði hún öðlazt, vegna sinnar einstæðu framkomu á ýmsan hátt. — Nú skilur leiðir, en hún andaðist þann 16. þessa mán- aðar eftir mjög erfiða sjúkdóms- legu. Árið 1911 giftist Guðríður Jósep Magnússyni, trésmíðameist ara. Eftir að þau stofnuðu heimili hefir Guðríður lengst af átt heima á Túngötu 2 í Reykjavík. Og þar hefir hún lifað bæði súrt og sætt. Missti hún mann sinn árið 1923. Þau eignuðust fimm börn, en misstu eitt á fyrsta ári. Þegar Guðríður missti mann sinn stóð hún eftir með fjögur börn innan við fermingaraldur, með mjög lítil efni. Með guðs og góðra manna hjálp tókst henni að koma öllum börnum sínum vel til manns, og mun það áreiðanlega hafa verið fjarri skapi hennar að gefast upp eða að kvarta á nokkurn veg yfir kjörum sínum. Og það er kunnugum vitað, að eðli hennar og upplag var að hjálpa öðrum fram yfir alla getu. Þó að heilsa Guðríðar stæði stundum völtum fæti, var hún alltaf að hjálpa öðrum eftir því, sem að getan leyfði, og jafnvel fram yfir það, átti hún og til þeirra að telja, enda sérstakiega dugmikil kona, og trúi ég ekk' öðru, þegar reikningarnir verða gerðir upp, að leiðarlokum, en að komi hún til með að eiga all- mikið inni. Eða hvað mun þá um okkur hin, sem minna höfum lagt inn, og komum á hinar miklu vogarskálar? sem hana. Og Guðmundur faðir þeirra, listhneigður, og smiður góður, og hrókur alls faguaðar á yngri árum og þeir bræour báðir, Helgi á Hvítanesi. Guð- mundur var fyrsti organleikari í Reynivallakirkju og smíðaði hann sitt eigið orgel. Guðríður hafði laglega söngrödd og um eitt skeið söng hún í Dómkirkjunm í Reykjavík. Guðríður var að sumu leyti sérstæð kona. Hún bjó yfir nokkurs konar skyggnigáfu, sem fáum mun gefin, en hún mun ekki hafa flíkað því við alla. Einnig bjó hún yfir töluveróri kímnigáfu, eins og fleiri systkini hennar. En mest einkenndi hana góðvild hennar og gjafmildi. en hennar hagur, það var aukaauiði. Freistandi væri að minnast-Guð- ríðar nokkru frekar, og hennar fólks, en gert hefir verið hér, en það eru takmörk fyrir því, sem hægt er að segja í stuttri blaða- grein. Systkini Guðríðar voru 9. Eru nú aðeins 3 systur á lífi. — Öll fædd í Hvammsvík nema Fríða, yngsta systirin, en þau voru þessi: Guðm. skipstjóri, Gísli gerlafræðingur og Loftui ljós- myndari, og eru þessir góðu drengir allir látnir, eins og kunn- ugt er. Kunnugir vissu, að þá missti Guðríður mikið er Gísli féll frá. Systur Guðríðar eru: Guðbjörg Kolka, Ingibjörg í Bræðraborg í Garði ólst hún upp á Meðalfelli í Kjós, sú þriðja er Fríða, eins og fyrr segir. Þessum systkinum þarf ekki, að lýsa fyrir kunnugum, enda sumt af því landskunnugt gæða- fólk og skemmtilegt og vel gefið á marga lund. Jörðin er nú sem óðast, að skipta um lit, og klæðast í sinn bleika hjúp, og allur hinn mikli sumarskrúði að hverfa. Þetta minnir á fallvaltleik þessa lífs, en á bak við allt þetta, kemur hið eilífa vor, sem engan fölva ber í skauti sínu. Guðríður er því, að síðustu kvódd með ein- lægu þakklæti fyrir órofa tryggð, og einlæga vinsemd, frá því fyrsta, til hins síðasta. Undir þá kveðju munu eflaust fjölmargir taka nú við burtför hennar, sem kvödd er í dag. Ég vil að lokum senda einlæga samúðarkveðju til allra vina og vandamanna henn- ar, og biðja henni blessunar og friðar. St. G. Heyskap lokið fyrir 2-3 vikiim EYRARLANDI, 14. sept. — Hey- skap er nú að fullu lokið fyrir tveim til þremur vikum. Gras- spretta var góð og hey nýttist mjög vel. Slátrun hefst eftir næstu helgi og eru dilkar með bezta móti. Slátrað verður um fimm þúsund dilkum í haust í sláturhúsi Frið- riks Friðrikssonar. —Magnús. Guðríður heitin var trúuð kona, góðgjörn og jafnan reiðubúin til að leggja fram tíma og krafta, þar sem hún taldi hjálpar við þurfa. Hún gekk ung í Hvíta- bandið og starfaði bar ailmikið af fórnfýsi og áhuga. f ytra út- liti var hún í meðallagi há, grann vaxin, beinvaxin og mjög létt í spori, skoljörp á hár með mógrá augu, hafði hátt og mikið enni, eins og faðir hennar, sem hún líkist allmjög, var einarðleg á brún og í fasi, fastmælt nokkuð og hafði góða söngrödd á yngri árum. Jósep maður hennar hafði kom ið þeim upp litlu húsi á Túngötu 2, eftir að heilsa hans bilaði, og þar átti hún heima þaðan í frú, þangað til fyrir einu ári síðan, er hún kenndi þess sjúkdóms, er dró hana til dauða. Húm lézt á Bæjarspítalanum 16. þ.m. Gefi henni Guð frið eilífan. lífan. P. V. G. K. ★ „Kærleikans guð, eg flý í faðminn þinn, er fjörið þverr. Nokkru fyrir síðustu áramót fór hún að kenna þess lasleika, er nú hefir bundið endi á líf hennar. Þessi sjúkdómur gekk svo nærri henni að sjón, heyrn og mál virtist alveg þrotið. Allt var reynt að gera fyrir hana, til þess að létta henni byrðina, bæði af dætrum hennar og öðrum. Það er sagt að sjaldan falli eplið langt frá eikinni og má til sanns vegar færa með Guðríði og systkini hennar öll. Var móðir þeirra svo góð og gjafmild kona, að fái eða jafnvel enga hefi ég þekkt slíka Jökulsárbrúin að verða fullgerð KÓPASKERI, 18. sept. — Jökuls- árbrúin nýja er nú senn full- gerð. Stendur nú til að fara að reyna styrkleika hennar. Verð- ur ekið á hana 150—160 lestum til að reyna hana. Ennþá er ekki fulllokið vegagerð að brúnni, en þegar henni er lokið, verður brú- in tekin í notkun. — Jósep. Mý sending dragtir — kjólar Skólavörðustíg 17 Lokað í dag frá kl. 12 á hádegi vegna útfarar Magnúsar Vigfússonar fulltrúa. SJúkrasamlag Reykjavikur FROSTLÖG U R Bílabúð SÍS, Hringbraut 119 Smurstöð SÍS, Hringbraut 119 Smurstöð SÍS, Kópavogshálsi Dráttarvélar hf., Hafnarstræti 23

x

Morgunblaðið

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.