Morgunblaðið - 23.08.1964, Qupperneq 6

MORGU N BLAÐIÐ
Sunnudagur 23. ágúst 1964
Sr. Jósef J. Hacking
Minning
ÆTNN kunnasti g mætasti prest-
ur Rómversk-kaþólsku kirkjunn
ar á íslandi, séra Jósef J. Hack-
ing, lézt í Landakotsspítalanum
x Reykjavík að morgni hins 18.
þessa mánaðar, eftir nokkurra
mánaða erfiða sjúkdómslegu.
Skorti aðeins þrjár vikur til þess
að hann næði 45 ára aldri Útför
hans verður gerð frá Landakots
kirkju mánudaginn 24. þ.m. kl.
10 árdegis.
Morgunblaðið hefur beðið mig
að rita nokkur minningarorð um
þennan mæta mann og er mér
Ijúft að verða við þeim tilmæl-
um.
-Séra Jósef J. Hacking hafði
verið prestur á íslandi í 18 ár.
Hann fæddist í Gulpen í Hol-
landi þann 11. september árið
1919. Hann hlaut prestsvígslu
19. marz 1945 og tilheyrði S.M.M.
reglunni eða prestareglu þeirri,
sem kennd er við Montfort
bræður. Hann kom til íslands að
haustlagi árið 1946 og starfaði
tvö fyrstu árin í Stykkishólmi.
Síðar varð starfssvið hans í
Reykjavík, á Keflavíkurflugvelli
í Hafnarfirði og enn á ný í
Stykkishólmi. En mestan hluta
starfsferils síns á íslandi var
hann prestur við Kristskirkju í
Landakoti í Reykjavík. Hin síð-
ari árin var séra Hacking jafn-
framt skólastjóri við Landakots
skólann í Reykjavik og aflaði
þeirri stofnun mikilla vinsælda
eins og raunar öllum þeim mál-
um, sem hann vann að. Hann fór
og nokkrum sinnum utan í er-
indum kirkju sinnar. Hann rit-
aði talsvert um trúmál, aðallega
í málgagn Kaþólsku kirkjunnar
á íslandi, „Merki krossins".
í>að mun haaf verið á árinu
1951, sem ég kynntist honum.
Atvikin urðu með þeim hætti,
að okkur var í sameiningu falið
að leysa viðkvæmt og erfitt
vandamál, sem ekki skal frekar
rakið hér. En þetta samstarf
leiddi til þess, að ég kynntist
bæði manninum og prestinum
Jósef Hacking mjög náið. Sá ég
glöggt af þeim kynnum, að þar
fór enginn miðlungsmaður. Svo
sem hann bar bæði höfuð og
herðar yfir flesta aðra að líkam
legu atgervi, þannig voru líka
andlegir hæfileikar hans og
mannkostir meiri en almennt
gerist. Hann var svo einstaklega
mannlegur og hreinskiptinn í
samræðum við fólk, en hátíðleg
ur og átti lotningarfulla gleði fyr
ir altari, að menn fundu strax,
að þar fór prestur, sem kunni að
gráta með grátendum og fagna
með fagnendum. Þetta gerði
honum greiða leið að hjörtum
þeirra mörgu íslendinga, sem á
vegi hans urðu. Mun það fágætt,
að útlendum manni takist á fá-
um árum að vinna svo hugi ís-
lenzks almennings, þrátt fyrir
hinar ólíkustu skoðanir, .að alls
staðar hafi verið skildar eftir
ljúfar og þakklátar minningar.
Þessi urðu þó aðaleinkennin á
18 ára starfsferli séra Jósefs
Hacking á íslandL
Það var margt, sem stuðlaði
að því, að málin urðu með þess-
um hætti og skal hér fátt eitt
nefnt, umfram það, er að fram-
an greinir. Séra Jósef J. Hack-
ing var ákveðinn og ötull starfs
maður, sem unni sér sjaldan
hvíldar. Hann átti mikinn og far
sælan starfsdag, sem skólastjóri
og prestur í Landakoti. Það starf
leiddi til kynna skólastjórans og
prestsins annars vegar og fjöl-
margra heimila í Reykjavik
hins vegar. Þau eru því nú ótal
in heimilin í Reykjavík, sem
róma skilning skólastjórans og
prestsins á málum nemendanna,
festu hans í starfi og lipurð hans
í umgengni við nemendur og
heimili.
Séra Jósef J. Hacking kom oft
fram sem fulltnii kirkju sinnar
við ýmis opinber tækifæri í
Reykjavík og róma allir, sem
til sáu, framkomu hans og fram-
göngu á slíkum stundum .Gleði,
hispursleysi og gamansemi var
svo rikt í fari hans, að jafnt
innlendir sem útlendir hrifust af
hinum glæsilega presti og gilti
þá einu, hvort þeir, sem viðstadd
ir voru, gátu talizt „háttsettir
eða lágtsettir“ í þjóðfélaginu.
í einkaviðræðum var séra
Hacking hjartahlýr einlægur og
skilningsríkur. Leituðu því marg
ir til hans í einkaerindum, bæði
kaþólskir og lútherskir. Var
hann ætíð boðinn og búinn að
ieysa úr vandkvæðum og það á
þann sjaldgæfa hátt, að á mál-
um var haldið af festu og ör-
yggi-
Séra Jósef J. Hacking var eft
irtektarverður og eftirminnileg-
ur prestur, sem söng messur af
virðuleik og háttvisi. Hann var
áhrifamikill ræðumaður og hafði
hið bezta vald á íslenzkri tungu.
Man ég vel, i. ve ræður hans
voru rökfastar og heilsteyptar.
Hann var eins og sagt hefur
verið um einstaka kirkjunnar
þjóna fyrr á tímum: Hinn mesti
skörungur. Og sjálfsagt var það
þetta í fari hans, ásamt ýmsu
öðru, sem hreif hugi íslendinga

ar þjón. Tveimur árum áður en
ég fór til nýs starfs utan Reykja
víkur, gaf séra Hacking mér ljós
mynd af sér, sem birtist með
þessari grein. „Mennirnir hverfa,
mælti presturinn með fölskva-
lausu brosi þegar hann afhendi
mér myndina. Þessi ummæli
lýsa ve'l skoðunum hans og við-
'horfum og eru raunveruleikan
um samkvæm. Þessi mikilhæfi
og aðsópsmikli prestur mótaðist
af því bezta, sem menn geta til-
einkað sér úr klassiskum venj-
um og erfðum ásamt því bezta
úr nútímanum. Slíkra manna
verður lengi saknað og minning
arnar um þá eru blessaðar af
mörgum. Eg mun minnast hins
einlæga o,g hreinlynda vinar,
þar sem allt fór sarnan í fari
hans: Snarpar gáfur, víðtækur
lærdómur, leiftrandi fjör, heil-
steypt vinátta og sterk tiú. Og
mér sýnist, sem allt hans far
bendi til þess, að bæn hans hafi
verið heyrð, — en til þess er nú
gott að vita, þegar hann er geng
inn:
„Unam pétii a Dómino, hane
requíram:
ut inhabitem in domo Dóminl
omnibus
diébus vitæ meæ“.
(Sálmur 27,4).
Sr. Fáll Pálsson
Stjórnmálaflokkunum
dönsku sendar 10.000
spurningar
meira en flest annað. Eftir 18
ára starf sitt á íslandi var séra
Hecking orðinn ótrúloga sam-
gróinn íslenzkri menningu og ís
lenzkum hugsunarhætti, svo að
fáir útlendingar hafa lengra kom
izt í þeim efnum. Það var því
með ólíkindum að heyra talað
um Hollendinginn Jósef Hacking
ísland var honum einkar kært
og hann sýndi bæði í orðum og
verkum, að hann bar hlýjan hug
til íslendinga og skildi þá vel.
Ég minnist með þakklæti
hinna fjölmörgu samverustunda
með séra Hacking, bæði í Reykja
vík, í Hafnarfirði, á Keflavíkur-
flugvelli, í Stykkis-hólmi og víð-
ar. Geymi ég nú bjartar minn-
ingar um drenglundað karl-
menni, traustan og glaðværan
vin og tilkomumikinn kirkjunn
Einkaskeyti til Mbl.
Kaupmannahöfn 21. ágúst.
• Danskir kjósendur hafa sent
10.000 spurningar til stjómmála-
flokkanna, sem eiga að svara
þeim í nokhrum sjónvarpsþátt-
um á næstunni — eða þar til
kosningarnar til þjóðþingsins
fara fram 22. september n.k.
• Kosningabaráttan hófst í sjón
varpinu í gærkvöldi með umræð
um frá kosningafundi í Esbjerg.
Töluðu þar J. O. Krag, forsætis-
ráðherra og fyrrverandi forsætis-
ráðherra, Erik Eriksen.
Þessi kjósendafundur, sem öll
danska þjóðin fylgdist með, sýndi
glögglega fram á, að um þrjár
möguleika nýrrar ríkisstjórnar er
að ræða eftir kosningar. í fyrsta
lagi áframhaldandi stjómarsam-
starf sósíaldemókrata og rót-
tækra; í öðm lagi hreina sósíal-
demokratíska stjóm, hugsanlega
minnihlutastjórn — og í þriðja
lagi borgaralega stjórn Vinstri-
flokksins og íhaldsflokksins.
Krag lýsti því ótvírætt yfir,
að Sósíeldemókratar muni ekki
mynda ríkisstjórn með stuðningi
sósíalíska þjóðarflokksins eða
kommúnista, nái þeir aftur mannl
á þing. En Krag gat litlu svarað,
þegar Eriksen spurði hvort
Sósíaldemókratar myndu af-
þakka stjórnarþátttöku, ef þeir
og róttækir næðu ekki meiri-
hluta á þingi — en sósíalíski þjóð
arflokkurinn eða kommúnistar
mæltu með því við konung, að
ríkisstjórn yrði mynduð með for
ystu sósíaldemókrata.
Helztu kosningamálin verða
þessi: I. Velferðarmál, þar sem
einkum er deilt um skipan auka
lífeyris. Vilja sósíaldemókratar
fara að dæmi Svía, sem byggja
aukalífeyrinn á hæstu árstekj-
um hvers borgara. Vinstri menn
vilja hins vegar hafa sama auka-
lífeyri fyrir alla, hvort sem um
er að ræða ófaglærða verkamena
eða auðmenn.
2. Húsnæðismál.
3. Skattamál. — Sósialdemó.
kratar hafa lagt fram á þingi
tillögur um „kildeskat“ þ.e.a.s.
skatta, sem atvinnurekendur
halda eftir af launum starfs-
manna sinna jafnóðum og þau
eru greidd, — en borgaraflokk-
arnir eru þeim andvígir.
Rytgaard.
Sumar-uppbót
Ég var að hugleiða það, þeg
ar ég gekk í vinnuna í gær-
morgun, að ekki væri undar-
legt þótt íslendingar, sem
kynnzt hefðu veðurfari suður
í löndum hefðu áhuga á að
bregða sér þangað að haust-
lagi til þess að fá eins konar
sumarauka, eða sumar-uppbót,
því svo sannarlega veitir okkur
ekki af uppbót stöku sinnum.
Hér á landi fá menn uppbætur
á allt nema sumarið.
Á Norðurlöndum er algeng-
ast að fólk fari í sumaryefis-
ferðir suður á bóginn, helzt
suður að Miðjarðarhafi, enda
er það alls ekki dýrt. Fyrir
okkur hér úti í miðju Atlants-
hafi eru öil ferðalög til út-
landa hins vegar kostnaðar-
söm. Það er eitt af því, sem
óhjákvæmilega fylgir þessari
hernaðarlega mikilvægu stað-
setningu, langt frá öðrum lönd-
um.
Nú orðið ætti samt flestum
að vera fært að aura saman
til slíkrar ferðar á fjögurra
eða fimm ára fresti — og jafn
vel oftar, ef ferðazt er á ó-
dýrasta hátt.
Öldin önnur
Það er ekki óeðlilegt þótt
hugurinn reiki ósjálfrátt suð-
ur í lönd, þegar veðurlagið
hér er eins og það hefur ver-
ið undanfarna daga. Má segja
að við liggi, að Vestfirðing-
ar og Norðlendingar komist
ekki úr húsum sínum vegna
fannkomu um miðjan ágúst-
mánuð. Hér áður og fyrr, þeg-
ar allur landslýður átti nær
allt undir veðurfarinu, hefði
slíkt hret þótt spá illu um af-
komuna yfir vetrarmánuðina,
því óneitanlega hlýtur þetta
að draga stórlega úr landbún-
aðarframleiðslunni.
Nú er öldin önnur, því ekki
hafa þessi hret nein stórkost-
leg áhrif á fiskveiðarnar, eins
og tæknin er orðin núna. Og
1 versta falli getum við flutt
inn kartötflur fyrir andvirði
fisksins — og þrjóti kjötið
flytjum við bara meira inn af
brezku súkkulaðikexi, sem öll-
um þykir gott.
Verkefni fyrir
sálfræðinga
Fólk hefur mikið rætt um
innbrotið hjá Örlygi listmálara
og skemmdarverkin, sem þar
voru unnin. Það hlýtur að
vera fyllsta ástæða til að fara
með böm, sem gera sig sek
um slíkt, til sálfræðings, því
ekki eru þetta neinir óvitar —
orðin 10 ára.
Og það er ekki hægt að lá
fólki þótt það ræði um að eitt-
hvað hljóti að vera bogið við
uppeldi slíkra barna. Þjófs-
náttúran og skemmdarfýsnin
hlýtur að eiga sér ákveðn
ar skýringar. Þetta em ekki
nein venjuleg prakkarastrik,
þótt Örlygur reyni að bera sig
karlmannlega og slái öllu upp
1 grin í viðtali við blöðin. Ég
efast ekki um að honum hef-
ur brugðið, hvað þá syni hans,
sem missti þar dýrmætt safn
og ávöxt heilbrigðrar og mjög
þroskandi iðju
Háskólabíó
Þótt ég sé ekki vanur að
birta það, sem stendur í nafn-
lausum bréfum, þá ætla ég
samt að koma því á framfæri
við Háskólabíó, að það endur-
sýni margar ágætar myndir,
sem það hefur sýnt í sumar.
Nafnlaus bréfritari telur upp:
„Whistle down the Wind“,
„Taste of Honey“ og „The
Loneliness of the Long Dist-
ance Runner“ — og segir, að
sýningum sé yfirleitt hætt fyr
irvaralaust til sárra vonbrigða
fyrir marga, sem telji sig hafa
misst af góðri skemmtun.
Svo er líka hitt, að allur
fjöldinn hefur verið fjarver-
andi úr bænum hluta af sumr-
inu og mundi sjálfsagt fara og
sjá þessar myndir með haust-
inu. Mér Þætti ekki ótrúlegt
þótt kvikmynda'húsin væru
þunnskipuð að sumrinu —
nema þá þegar Bltlarnir láta
til sín heyra. Maður talar nú
ekki um ósköpin.
BOSCH
kæliskApar
frá 4ti—8% cub.fet.
Ennfremur
FRYSTIKISTUR
Söluumboð
HÚSPRÍÐI h.f.
Sími 20440 og 20441