Morgunblaðið - 30.12.1965, Page 13

Fimmtudagur 30. des. 1965
MORGUNBLAÐID
13
Það hefur verið stefna stjómarinnar í Peking að vopna alla 'þjóðina. Þessi vel vopnaði hópur
ungra manna sýndi búnað sinn á byltingardaginn, 1. október (1959).
LIN PIAO, landvarnaráð-
herra kommúnistastjórnar-
innar í Peking og háttsett-
ur flokksleiðtogi, vakti
heimsathygli í september-
mánuði síðastliðnum með
grein, sem hann ritaði um
„þjóðfrelsisstríð“. Lin gerði
þar hreinskilnislega grein
fyrir áætlunum kommún-
ista í Kína um að ná heims-
yfirráðum, en vera má, að
hann hafi gert frjálsum
þjóðum greiða með því.
Þær geta nú að minnsta
kosti vitað, hvað fyrir
kommúnistum vakir og
fyrst og fremst hinum kín-
versku ofbeldisseggjum.
„Stríð geta hert þjóðir og
hrundið sögunni áifram. Að
þessu leyti eru stríð mikill
skóli.“
Þannig komst landvarnaráð
herra Kína, Lin Piao, m.a. að
orði í 18,000 orða grein, sem
hann nefndi „Lengi litfi sig-
ur þjóðarstríðanna1* og hefix
vakið miikla atlhygli uim allan
heim, síðan hún var birt 3.
septemlber 1965.
Kínverjar gerðu allt, eem
þeim var unnt til að vekja
athygli á greininni, og það vai
almenn skoðun sérfræðinga,
að þatta væri ein mikilvæg-
asta sitefnuyfirlýsing, sem kín
Versikir kommúnistar hefðu
látið frá sér fara. Það var
sérstaklega tekið fram í þessu
sambandi, að höfundurinn
væri einn af hálfri tylft eða
þar um bil „náinna vopna-
bræðra“ Mao Tse-tungs, en sá
tiltiill er sá lofisamlegasti, sem
kínverskum kommúnista get-
ur hiotna23t, en aulk þess er
Ibann háttsattur innan kín-
verska kommúnis.tafiokksins
og ríkisstjórnar Kína.
Grein þessi er mjög mikil-
væg, þar sem hún er hrein-
skilin, ósvífin lýsing á þeim
aðferðum og herbrögðum, sem
Mao hyggst beita til að ná
heimsyfirráðu’''. Greinin birt-
isit á einikar heppiilegum táma,
þar sem svo mikið er nú rætt
um vopnahiéssamninga í Viet
nam, þvá að Lin Piao lagði á
það álherzlu, að Vietnaim væri
„gleggsta og mest sannfærandi
dæmi“ þess, sem kínverskir
kommúnistar kalla „þjóðfrels
isstríð“, og er þess vegna próf
steinn á kenningar Maos.
Lo Jui-ohing, fiormaður her-
ráðs Kínverja, fagnaði grein
Lins sem „kerfisbundinni og
kenningu félaga Mao Tse-
tungs um þjóðastríð og hina
miklu, alþóðlegu merkingu
þess.“ Hann komist svo að
orði, að Lin hefði veitt mönn
uim „góða tilsögn" í kenmng-
um Maos.
Sá lærdómur, sem þjóðuim
Asíu, Afríku og Suður-Ame-
ríku er ætlað að draga af þess
ari „tilsögn", er á þá leið, að
þær verði að rísa upp og
steypa ríkisstjórnum sínum af
stóli. Þegar þær hafi svo kom
ið á laggir kommúnistastj órn-
um, er til þess ætlazt, að þær
taki höndum saman og hefji
árás á Bandaríikin og Vestur-
Evrópu. Með því móti muni
karnimúnisminn ná völdum um
allan heim, og upp frá því
muni, að því er Pekingme:vn
hálda frairn, friður og velsæld
ríkja um aila framtíð, af þvi
að komimúnistar geti þá fram-
fyiigt stefnu sinni án and-
spyrnu.
Þetta sé þó aðeins unnt að
framkvæma, sagði Lin, að
þjóðir heivmsins beiti megin-
kenningum Marxisma og Len-
inisma, eins og Mao Tse-tung
hafir hagrætt þeim, og fari að
dæmi kínverskra kommún-
ista sem lögðu undir sig meg-
inland Kína. Með því að færa
kenningar Maos um skæru-
hernað aif þröngum vettvangi
lítilla landssvæða til aðgerða
á heimsmœlikvarða, væri unnt
sagði hann, fyrir „dreifibýlis-
svæði jarðar" (Asíu, Afríku
og Suður-Ameríku) að ein-
angra og síða.v sigra „borgir
heimsins" (Bandaríkin og V-
Evrópu).
Eins og Lin rakti áætlun
Maos er hægt að draga hana
saman í fjóra meginþætti og
mankmið, sem stjómarvöld í
Feking telja, að kommúniet-
ar hvarvetna eigi að stefna
að.
1. STEFNT SKAL AÐ
„LANGVARANDI STRÍÐI“
Fyrsta skrefið er, að leið-
togar kommúnistfflfilokks verði
ásáttir um að heyja „lang-
varandi stríð“ frekar en sækj
ast aftir skjétunnum sigri á
hersveitum ríkissfjórnar þess
lands, sem vinna á. Þetta er
nauðsynlegt, ef því að komm-
únistar eru oft fiáliðaðir og
hernaðarlega vanmáttugir, en
stjórnin, sem steypa á, hins
vegar traust og styrk. Und-
irstöðuihernaðaraðferð Maos
er að „veikja herafila fjand-
mannsins smám saman og
ef'la okikar um leið“, en með
þess’um hætti breyti þeir
smám saman styrkleikahlut-
föilum, þair til sigur sé unninn.
Slíkt stríð sikal háð í þrem
lotum, og þær eru: „Her-
kænskuleg vörn“, sem er fóig
in í hinum siígilda skæru-
hernaði, þ.e. fjandmanninum
eru gerðar alls konar skrá-
veifur; „herkænskuleg kyrr-
staða“, þegar stærri og betur
eftir
Frederick
Hansen
búnar Skæruliðasvei'tir heyja
„tortímingarbardaga“, þ.e.
stórar sveitir ráðast á ein-
angraða hópa stjórnarher-
manna og uppræta þá frekar
en að iáta aðeins nægja að
sigra þá; og „herkænskuleg
sókn“, en þá gera öflugir
skæruliðaherir stórkostlegar
árásir á stjórnarhersveiitir,
sem máttur hefir þá verið
dreginn úr og eru lamaðar
að siðferðisþrótti.
1 fyrsta þætti slíkrar styrj-
alldar, sagði Lin, „er nauð-
synlegt að starfa mikið
meðal bændia og mýnda
svæði byltingarbækistöðva
í sveitum viðkomandi lands.“
Út frá bækiistöðvum þess-
um væri svo hægt að
skipulegga her, sem væri inn
rættar kenningar kommúnista,
enda mvrndu þeir hafa í hon-
um tögl og hagldir.
„Meginatriðið í kenningu
fiélaga Maos um myndun siilks
hers“ sagði Lin með áherzlu,
„er að þegar slíkur aiþýðu-
her er settur á laggir, verður
að leggja megináherzilu á
stjórnmál, það er að segja, her
inn er fyrst og fremst byggð-
ur á pólitískum grundvelli.
Stjórnmálin eru stjórnarwiinn,
stórmmálin eru sál allra
hluta.“
2. MYNDUN
„SAMFYLKINGAR"
Meðan háð er langvarandi
Sbríð, segja herfræðingar í
Peking, er bráðnauðisynlegt að
aifla stuðnimgs eins margra
hópa eða „stétta“ þjóðlfiélags-
ins og unnt er, en „bandalag
bænda og verkamamna“ verð-
ur undirstaðan. Ölium stétt-
um þjóðféiagsins verður að
gefa fyrirheit, semja fyrir
þær áæhlanir og bregða upp
heillandi markmiðum, þóbt
kommúnistafliokkurinn trúi
öklki á vígorðin, sem hainn
berst undir, og hafi alls ekiki
I hyggju að framkvæma þau.
Til að afla sér meðlima og
stuðnings fyrir samfyikingu
sína, verður kiommúnistaiflokik
urinn að gera „ýmsar lagfær-
ingar“ á stefnumálum sínum.
Lin skýrði þebta með því að
benda á það dæmi frá fjórða
og fimmita tug aldarinnar, þeg
ar kínverskir bommúnistar
framlkvæmdu „hagræðingu“
ti)l að treysta „samtfylkinigu“
Kínverja, deildu völdunum
um táma með mönnum ,sem
voru ekki kiommiúnistar, og
breyttu stefnu sinni í landibún
aðarmálum á yfirráðasvæði
sínu úr kröfu um upptöku
lands í lækkun leigugjalda og
vaxta. Hann sagði; „Við gerð
um einnig na..ðsynlegar og
viðeigandi breytingar á stefnu
okkar varðandi efnaihagsmál,
skatta, vinnu og verðlag, gagn
njósnir, almannaréttindi,
menningu og menntun og þar
fram efitir götunum.“
En ti-1 loka hins langvarandi
stríðs má kommúnistaflokkur
inn aldrei missa sjónar á end-
anlegu marki sínu eða láita
skipulagskerfi siitt hverfa í
samfylkinguna. Lin bendir á
í því samibandi:
„Sagan sýnir, að kommún-
istaflokburinn verður að varð
veita — innan samfylkingar-
innar — sjáMstæði sibt á sviði
hugsjónafræði, stjórnmála og
Skipulags, halda fast við und-
irstöðuatriði slíks sjálÆstæðis
og frumkvæðis, og gera kröfu
til fiorustunnar.“
Hvað snertir „gaWharða and
komimúnista“, sem neita að
haifa samstarf við samfylking
una, er stefnan að „berjast
gegn þeim og einangra þá; og
ef nauðsyn kretfur verðmr
flokkurinin að „tortíma“
þeim.“
Því verður „langvarandi
stríð“, sem stjórnað er með
róttum hætti byggt á bæki-
stöðvum í sveitum og stutt af
sameinaðri þjóðtfylkingu, —
en allt verður þetta að fara
fram undir „algerri stjórn“
kommúnistatflakksins.
3. KENNINGIN UM LINNU
LAUSA BYLTINGU.
Þriðja þáttur í hinni ítar-
legu áætlun Pekingstjórnar-
innar gerir ráð fyrir, að hald
ið sé uppi „linnulausri bylt-
ingu“, þar til fullkomnu
kommúnistaríki hefur verið
komið á laggir.
Þegar styrjöldin er unnin,
og kommúnistar hafa tekið
stjórnina í sínar hendur,
krefst næsta skref þess, að
hraðað sé sókninni til „þjóð-
legrar lýðræðisbyltinagr" sem
upphaflega var hafin í gerfi
samfylkingarinnar. Á eftir á
svo að koma „sósíalíska bylt
ingin“ eða fullkomnari sam-
yrkjubúskapur, sem neyða
verður fjöldann smám saman
til að fallast á, meðan sú and-
spyrna, sem enn er fyrir
hendi. er upprætt eða lömuð.
Þessi tveggja þátta kennihg
er útgáfa Maos á hinni sígildu
„marxisma-leninismakenningu
um linnulausa byltingu“, sem
leiðir til þess að stofnað verð-
ur ríki kommúnista. Lin bend
ir á, að „iþað er mjög skaðlegt
að rugla þessum tveim stig-
um saman . . . . “ Það er
vegna þess, að „sósíalísk bylt-
ing er aðeins möguleg eftir
að lokið er þjóðlegri lýðræðis
byltingu. Því rækilegri sem
þjóðlega lýðræðisbyltingin er,
því betri eru skilyrðin fyrir
sósíalísku byltingunni."
En kommúnistaflokkurinn
Framh. á bls. 10