Morgunblaðið - 30.12.1965, Page 20

20
MORGUNBLAÐID
Fimmtudagur 30. des. 1965
Langt yfir skammt
eftir Laurence Payne
okkur hin og þessi vandræði.
Það var ekki hann, sem gerði
það.
— í>ú ert viss um það?
— Nei.
— Hver gerði það, ef ekki
hann?
— Hef ekki hugmynd um það.
— Ég vona, að þú vitir, hvað
þú ert að gera.
— Það vona ég líka.
— Jæja, vertu þá sæll.
— Bless!
14. kafli.
Eftir rúma klukkustund stóð
ég við hliðina á Jim Blackwell
og horfði á Giuseppe, yfir ána.
— Hann virðist ekkert þurfa
að flýta sér?
| — Kannski er þetta allt ein-
tóm vitleysa hjá þér, sagði Jim,
meinfýsnislega.
— O, haltu þér saman!
Það var ofurlitil suddarign-
ing og það dimmdi óðum. Flóð-
íð bar þunga öldu upp eftir
' ánni, og ég tók eftir, að Saund-
ers var meinilla við, hve mjög
lögreglubáturinn hjó og valt,
þar sem hann lá bundinn við
bakkann.
— Vildirðu kannski fá að flara
heim? sagði ég og var um-
hyggjusamur um heilsu Saund-
ers.
Hann leit á mig eins og í vafa.
— Ég þoli ekki vel sjóinn.
— Það kemur ekki til að væsa
um þig á ,,Jolly Roger", sagði
KÓPAVOGUR
Kópavog vantar
blaðburðarfólk
Hafið samband við afgreiðslu Mbl.
í Kópavogi — sími 40748.
Skrif stof ustúl ka
eða maður óskast til skrifstofustarfa hjá útgerðar-
fyrirtæki á Suðurnesjum. Tilboð sendist sem fyrst
á afgr. Mbl. merkt: „Skrifstofuvinna — 8141“.
NYTTJ
Diplomat vindill: Glæsilegur mjór vindill,
sem i einu hefur fínan tóbaksilm og þægilega
mildi. Lengd: 130 mm. -JDanish Whiffs smá-
vindill: Sérstaklega
mildur, mjór smá-
vindill, sem er reyk-
tur og virtur víða
um lönd.Lengd:
95 mm.
SKANDINAVISK
TOBAKSKOMPAGNI
Leverandor til Det kongelige danske Hof
224
— Þjónn, ég bað um eitt glas af vatni og eitt af gini, en ekki
tvö glös af vatni.
Blackwell. — Hann haggast
ekki fremur en Gibraltarklett-
urinn.
— Er þetta leigukoppurinn?
spurði ég.
Hann kinkaði kolli. — Við
skulum fara og líta á hann.
Þegar við komum um borð í
Jolly Roger, furðiaði ég mig
mest á því, að Gibraltarklettur-
inn skyldi ekki vera kominn um
koll fyrir löngu og ég sá, að
Saunders var að hugsa ’það
sama. Koppurinn valt og hjó
eins og tóm tunna í fellibyl. Ég
leit á Jim, þar sem hann stóð
gleiður á þilfarinu og gleypti
goluna, rétt eins og Nelson við
Trafalgar.
□---------------------------□
63
□-------------------------—□
— Við fáum ekki sem bezt
veður í nótt, mælti hann spá-
mannlega.
Ég leit kuldalega á hann. —
Af hverju ræðurðu það?
— Ég ræð það ekki af neinu,
en allir eru að segja þetta. Ég
er ekkert sjóhraustari en þú.
Hann kynnti okkur gömlum
Skota með siglingahúfu og í olíu
fötum. Hann hét Barney, og
snuggiaði eitthvað að okkur og
gekk síðan aftur eftir.
Ég lét landkrabbaaugu mín
athuga bátinn. í mínum augum
var hann lítill og klunnalegur og
alls ekki sjófær.
— Hann er ekkert sérlega
,,Jolly“, sagði ég, þegar hann
ætlaði alveg að leggjast á hlið-
ina.
— Hann er allt að því þrjá-
tíu og sex fet á lengd, svaraði
Jim hreykinn.
— Það lítiur hann ekki út fyr-
ir, sagði ég.
— Það er bana vegna þess,
hvað hann er breiður.
— Fyrir hverju gengur hann
.......teygjubandi?
— Við ætlum nú ekki kring
um allan hnöttinn á honum,
sagði meinleg rödd að baki mér.
Þar stóð Skeljaskröltur gamli og
virtist bálvondur. Hann fleygði
í mig olíufötum: — Þér veitir
víst ekkert af þessum, sagði
hann og hvarf svo aftur.
— Mér var nú að detta í hug,
að ég þyrfti fremur sundfitjar,
tautaði Saunders, um leið og
hann þaut fram og valdi handa
sjálfum sér olíuföt, skærgul að
lit.
En nú var suddinn orðinn að
hellirigningu, svo að við flýttum
okkur allir að koma okkur í
olíufötin, sem við vorum svo
óvanir. Svo stóðum við þarna,
vandræðalegir og rennblautir,
líkastir skipshöfn af belgiskum
fiskibát.
Ég bar mig illa. — Getum við
hvergi komið okkur undan
þessu andskotans veðri?
— Við getum farið niður,
sagði Jim, vongóður. Hann leit
á Saunders. — En við verðum
að hafa einhvern uppi, til að
hafa auga með skarfinum.
— Skipaðu honum Skeljungi
gamla Skotann en við Saund-
hann ætti að vera vanur því,
sagði Saunders.
Jim fór síðan til að tala við
gamla Skotann, en við Saunders
ers gengum niður tröppur, nið-
ur í eitthvað, sem einhver fynd-
inn maður hafði kallað káetu.
Þegiar þangað kom, uppgötvuð-
um við, að þarna var ekkert
ljós og að hvorugur okkar gat
staðið þar uppréttur, og hatt-
ar okkar beggja höfðu flatzt út
við loftið. Við stauluðust þarna
áfram. allir í keng og vorum
enn að leita að einhverju til að
sitja á, þegar Jim kom eins og
dettandi niður til okkar. Ég
bauð hann velkominn en hann
kveikti á eldspýtu og fálmaði
með hana út í loftið, þangað
til hann hitti loksins á einhverja
stormlukt og gat kveikt á henni.
Við fórum að athuga þessa vist-
arveru. Það fyrsta, sem ég tók
eftir var stór ljósmynd af Mari-
lyn Monroe, sem var stungið
undir hornið á korti yfir ána,
sem var allt með hundseyrum.
— Einhver lífstilvera hlýtur
enn að vera í þeim gamla, sagði
Jim og athugaði myndina vand-
lega.
Ég horfði á hann með’ ör-
væntingarsvip. — Ég vona bara,
að þessi bölvaður rokkur hreif-
ist úr stað!
— Barney hefur eytt þrjátíu
árum ævi sinnar við allskonar
vélar. Hvað sem að Jolly Rog-
er gamla kann að vera, þá er
vélin í honum góð, pví máttu
bera mig fyrir.
Víð kveiktum okkur í vind-
lingum og Jim náði í eina flösku
af Johnny Walker og við hnipr-
uðum okkur kring um hana,
daufir í dálkinn og rennvotir.
Allt í einu stökk Saunders á
fætur. — Afsakið, herrar mín-
ir! tautaði hann og hvarf upp
stigann.
— Hvert er hann að fara?
sagði Jim, með nefið niðri í glas
inu.
— Til að kalla okkur alla
í land, ef hann er skynsamur.
Við skulum fara á eftir honum.
Að skömminni til vil ég held-
ur drukkna en kafna.
Hann tók kurteislega ofan
hattinn til Marilyn og lofaði gð
koma aftur. Nú var orðið al-
dimmt.
— Þetta e$ meiri dimman.
Farið þið varlega, sagði Saund-
ers, en varð heldur seinn á sér,
því að ég hafði rekið mig á
sigluna.
Ég gat óljóst séð móta fyrir
stjórnklefanum og uppi yfir hon
um var ,húfa Barneys á flökti.
Við gengum til hans. Hann var
að rýna í kíki.
— Skeður nokkuð enn? spurði
Jim.
T æknif ræðingur
Nýkominn til landsins, með 5 ára reynslu við húsa-
teikningar, óskar eftir starfi. Upplýsingar í sima
17904.
Gleðilegt nýár!
Innilegustu kveðjur og þakkir til allra sem styrkt
hafa bazar félagsins eða aðra starfsemi þess.
Félag austfirzkra kvenna.
Sparklets goskanna
er hentug á hverju heimili
á sama hátt og ávaxtasafa-
flaskan.
Allt heimilisfólkið kann að
meta ávaxtasafa blandaðan
SPARKLETS sódavatni.
KAUPIÐ SPARKLETTS
sódavatnskönnu strax í dag.
Fæst í eftirtöldum verzlunum:
London, Austurstræti 14
Fönix, Suðurgötu 10
Hamborg, Vesturveri/
Klapparstíg
Korneliusi, Skólavörðustíg
B.H. Bjarnason, Aðalstræti
og hjá einkaumboðinu:
Þ. Þorgrímsson & Co.
Suðurlandsbraut 6 — Sími 38640.