Morgunblaðið - 01.05.1969, Blaðsíða 3

MORGUNBLAÐIÐ, FIMMTUDAGUR 1. MAÍ 1969
3
í GÆR var opnað dagheim
ili fyrir aldrað fólk í Tóna-
bæ og er fyrirhugað að
halda þar uppi margvís-
legri félags- og tómstunda-
starfsemi fyrir aldraða.
Hefur verið skipulögð
starfsemi með það fyrir
augum næstu þrjá mið-
vikudaga. Mikill fjöldi
aldraðra var saman kom-
inn í Tónabæ í gær og var
húsfyllir á þessum fyrsta
degi.
Geirþrúður Bernhöft, elli
málafulltrúi Reykjavíkur-
borgar, bauð gesti vel-
komna, en síðan flutti
Geir Hallgrímsson, borgar-
stjóri, stutta ræðu sem birt
er hér á eftir. Þá lék
strengjakvartett stúlkna
úr Tónlistarskólanum, en
að því loknu flutti prófess-
or Sigurður Nordal
skemmtilegt spjall. Harin
ræddi m.a. um gildi þess
Enginn einn aidurshópur á
meiri þátt í þeim framförum
— sem v/ð njótum í dag
— sagði Ceir Hallgrímsson, borgar-
stjóri, v/ð opnun dagheimilis fyrir
aldraða í Tónabœ í gœr
að hafa eitthvað fyrir
stafni og kvaðst sterklega
ráðleggja þeim karlmönn-
um, sem þarna voru ^am-
an komnir að læra þegar
í stað að prjóna.
Umsjón með félags- og
tómstundastarfi aldraðra
í Tónabæ mun frú Helena
Halldórsdóttir annast og
útskýrði hún skoðana-
könnun, sem fram fór í
gær meðal þátttakenda í
þessu starfi um helztu
áhugamál þeirra. Konur
úr kvenfélögum kirkn-
anna, Rauða krossinum og
frá skátum hafa heitið
aðstoð sinni við þetta
starf.
RÆÐA BORGARSTJÓRA
í nafnj Reykjavíkurlborg-
ar býð ég ykkur öll velkomin
til þátttöku í þeirri félags-
s'tarfsemi, sem nú er að hefj-
ast meðal eldri borgara.
Það hefði vafalaust þótt
saga fil næsta bæjar í æsku
þeirra, sem þessi starfs’emi á
að ná til, að sveitarfélög, hið
opinbera, teldi slíka starf-
s'emi brýnt verkefni.
Enda er s<ú staðreynd tákn
þeirra þjóðlifsbreytinga, sem
átt hafa sér stað hér á íslandi
frá fæðingu þeirra, sem starf
seminnar eiga að njóta, um
og fyrir s'íðustu alldam.ót.
Borg var þá engin tii á ís-
la.ndi, en í Reykjavík bju'ggu
alls innan við 6000 mian-ns eða
færri en nú búa í Reykjavík
aðeins á aldrinum 67 ára og
eldri. Reykvíkingar á þekn
aldri munu nú taldir 62i00 tals
in,s eða nær 8% af ílbúafjölda
borga'rinnar.
Enginn einn aldurshópur
hefur þessum 6200 konuim og
körlum fremiur lifað og átt
þátt í að sk.apa þœr brevting-
ar og framfarir, sem við njót-
um nú. í d'ag.
Kynslóð, sem lifað hefur
erlenda st'jórn og heimastjórn,
fulilveldi og lýðveldi, — ára-
báta, skútur og togara; orf,
ljá og traktora; grútartýru og
rafmagnsljós, sú kynslóð
kiann sögu að segja.
I>ess,i starfsemi, sem byrjar
nú sem mjór vísir vonandi
mikils starfs', miðar að því að
treysta í senn félaigsleg tengsl
milli eldri borgara innbyrðis
og tengsl þeirra við aðra
borgarbúa á öllum aldri.
En alduT er afstætt hugtak.
Þjóðskáld orti einu súnni á
afmiælisd'aginn sinn:
Meðan brjóst mitt ást og
æsku fylltu
aldrei bragarskiortur þá mér
varð,
kólgur heimsins kvæða blómi
spilltu,
karlinn gamli drepur nú í
skarð,
því er bezt að láta þar við
sverfa,
þegar ellin býður frá að
hverfa.
Þegar Grímur Thomsen sá
ekiki annarra kosta völ en
hverfa frá vegna elli varð
hann 42 ára..
Nú á dögum er gjarnian tal
að um, að kynslóðirnar hafi
fjarlægst bverjar aðra, en þá
er raunar átt við tvítuiga og
þar um bii annars vegar og
alla hina hins vegar. Tvítugir
líta á alla sér eldri s’em
gamla jafnaldra. Og mér er
nær að haldu, að þeir eldri
en tvítugir telji sig einnig
fremur jafnaldra nú á tímum
en nokkru sinni áður, — en
unga jafnaldra.
Svo er fyirir að þakka, að
við eigum lengra lífs auðið
nú en áður og urn leið njóta
hinir starfandi forvera sinna
og frumherja.
Á svokölluðum ellilífeyris-
eða eftirlaunaaldri, s'em er
tvöfaldur mannsialduir eins og
hann hefur til skamms tíma
verið talinn, geta menn bæði
og eiga að njóta lífsins.
Þegar kveðið er svo á, að
menn skuli í vaxandi mæli
hætta störfum 70 ára og eldri
skapast tómis’tundir fleiri en
áður. Og ef samifélagið telur
þörf að skapa ýmis k’onar
tómistundaiðju fyrir önnum
kafna skólaæsku, þá er ekki
úr vegi að hugsa til hinna
eidri einnig.
Undir þessu þaki verður
hvoru tveggjia gert og ef til
vill geta hinir elidri og yngri
að einhverju leyti átt samleið
Framhald á bls. 31
Vér bjóðum yður
úrval - gæði - þjónustu
og beztu af borgunarsk.ilmálana

J.I.j 1J 1.1 j |
ít
«^4SCj_cacj_r>C3i
í-» c>í ! i r-9
» »
Simi-22900 Laugaveg 26
STAKSIEIAIAR
1
Háskólamenn og
atvinnulííið
í nýútkomnu hcfti af tímarit-
inu Hagmál, sem gefið er út af
Félagi viðskiptafræðinema við
Háskóla íslands er birt yfirlit
yfir nýútskrifaða viðskiptafræð-
inga og til hvaða starfa þeir
hafa horfið að námi loknu. Við-
skiptafræðingarnir eru 17 að tölu
en i yfirlitinu kemur fram, að
einungis 5 þeirra hafa tekið til
starfa hjá atvinnufyrirtækjum
en 12 hafa ráðið sig til opin-
berra eða hálfopinberra aðila.
Tveir af þessum fimm starfa við
fyrirtæki, sem þeir eru í fjöl-
skyldutengsluin við. Þetta dæmi
sýnir í hnotskurn eitt af þeim
vandamálum, sem við er að etja
i íslenzku atvinnulífi. Af ein-
hverjum ástæðum laða atvinnu-
fyrirtækin ekki til sín unga sér-
menntaða menn. í þessu tilviki
er meira að segja um að ræða
þá deild Háskólans, sem öðrum
fremur menntar menn til starfa
í þágu atvinnulífsins. Til hverra
eiga atvinnufyrirtækin fremur
að snúa sér í hópi háskólamennt
aðra manna en einmitt þeirra,
sem hlotið hafa sérmenntun á
sviði viðskiptalífsins?
Hver er ástæðan?
Eðlilegt er, að menn velti því
fyrir sér hver ástæðan er fyrir
því, að svo margir viðskiptafræð-
ingar ganga í þjónustu opin.
berra aðila. Nú skal að vísu tek-
ið fram, að þótt hér sé sérstak-
lega rætt um viðskiptafræðinga
í tilefni af yfirliti Hagmála er
hið sama hægt að segja um kandi
data frá öðrum deildum háskól-
ans. Launakjör hjá opinberum
aðilum hafa hingað til ekki ver-
ið talin svo hagstæð að þau freist
uðu sérstaklega þeirra manna,
sem lagt hafa á sig langt háskóla
nám. Eða getur það verið að
alls konar aukagreiðslur hjá op-
inberum aðilum séu orðnar svo
háar að hið opinbera yfirbjóði
raunverulega atvinnufyrirtækin
í landinu? Það er spurning, sem
fróðlegt væri að fá svar við.
Einnig má telja líklegt, að það
öryggi, sem fæst í starfi hjá op-
inberum afiUlum dragi til sin
þessa sérmcnntuðu, menn sem
vilja siður eiga lífsafkomu sína
undir hverfulleik viðskiptalífs-
ins. En hver er hin raunverulega

ástæða?
Staða atvinnu-
\
íyrirtækjanna
'V-
Líklegt má telja, að meginá-
: stæðan fyrir því að háskóla-
! menntaðir menn leiti fremur til
hins opinbera en atvinnufyrir-
tækjanna sé sú, að staða atvinnu
fyrirtækjanna og þeirra sem
stjóma þeim er alls ekki sem
skyldií í þessu landi. Það er stað-
reynd, sem horfast verður í augu
við, að þeir sem sitja í stól hins
opinbera fara með valdið og
| áhrifin, hinir, sem stjóma eiga
atvinnufyrirtækjunum verða allt
að sækja undir þessa menn. At-
vinnurekandinn í hinu íslenzka
þjóðfélagi eða stjómandi atvinnæ_
fyrirtækis er settur skör lægra
en fulltrúinn í ráðuneytinu,
sjóðnum eða bankanum. Hér
þarf að verða breyting á. Það er
með öllu óþolandi fyrir atvinnu-
vegi landsmanna að þeir eigi
ekki kost á liæfustu mönnum
sem völ er á til starfa í þeirra
þágu og þegar til lengdar lætur
verður þetta ein alvarlegasta
meinsemdin í þjóðfélagi okkar
— og er kannski orðin það. i