Morgunblaðið - 24.01.1970, Qupperneq 14

14
MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 24. JANÚAR 1070
Fjóla Ingvarsdóttir
— Minningarorð
F. 6.6. 1930.
D. 17.1. 1970.
í dag verður til moldair borin
að Lágafelli í MosfeUseveit
Fjóla Ingvarsdóttir, Marldholti 6,
MosfelLssv-eiit. Fjóla var fædd að
Laxámesi í Kjós, dóttir hjón-
anna Ingvars Jónssonar frá Lax
ámesi og Úrsúlu Þorkelsdótt-
ur firá Ártúni á Kjalamesi. Fjóla
ólst upp í foreldrahúsum og
vandist algengum sveitarstörfum.
Eftir fermingu fór hún í Kvenna
skóla Reykjavíkur og lauk það
an pirófi með mjög góðri eink-
unn. Á sumrin dvaldist hún í
föðurihúsum.
Að lokinni skólagöngu vilja
oft verða þáttaskil í lífi fólks,
ofitast hafa þá verið mótaðair á-
kveðnar lífsstefnur og svo var í
þetta skiptá, því nú hvarf Fjóla
frtá sveitarstönfumum og fór að
vinna skrifstofustörf hér í
Reykjavík, en ævinlega stefndi
hugurinn heim til æskustöðv
arma, sem ég get svo vel skilið
þvi óvíða er fegurri sveit að
sjá, en einmitt af Laxárnesás-
unum þegar þorft er yfir Lax-
árdalinn og hin fallegu laxá nið
ar til sjávar og hvergi hef ég
séð fallegra sólarlag en af bæj-
arhólnum á Laxámesi. Enda fór
svo að þegar Fjóla hafði stofin-
að sitt eigið heimili var reisitur
sumiarbústaðiur á æsfcuistöðvun-
um svo hægt væri að dvelja með
fjölskylduna utan við borgair-
ysinn.
3. febrúar 1951 gekk Fjóla i
hjómiaband með eftirlifandi
manni sínum Hireini Þorvalds-
syni verkstjóra, ættuðum firá
Fáskrúðsfirði. Að mínu áliti
steig hún þar stórt gæfuspor,
því Hreinn er einn af þeim ágæt
usitu mönmiuim sem ég hefi kynnzt
á lífsleiðinni. Þau eignuðust
fimm böm sem öll dvelja í heima
Ihiúsum og eigia nú um svo sárt
að binda sem og eiginmað-
ur hennar foreldirar, tengdafor-
eldrar, systkin og aðrir ættingj-
ar og vinir.
Fjóla var vel greind kona, hún
var mikið fyrir bókalestur og
ekki hafði hún síður áinægju af
t
EUisku litli drengtuirimn okkar
og bróðiiir
Gunnar Jón Gunnarsson
iézt í Baimadeild Lamdspítaíl-
anis 14. jamúar. Jarðarföirin
hefiur fiarið firiam.
Jóna Arthúsdóttir
Gunnar Guðlaugsson
og systkin.
t
Eiginmaður mámin
Ámundi Ámundason,
bóndi, Kambi, Flóa,
lézt í Landspóitailiainium 22.
jiamúar.
Vigdís Hansdóttir.
t
Móðár mín
Aðalbjörg Vigfúsdóttir
Skógargerði 4,
aradaðist á St. Jósepsispítala
fímmituidagimin 22. þ.m.
Leifur Jónsson.
að spila á orgelið og hafa fjöl-
skylduna í krinigum sig, en á
seinni ámm mun ekki altaf
hafa verið tími til að sinna slík-
um áhugamálum, þegar heimiMð
var orðið stórt og margvíslegir
erfiðleikar steðjuðu að.
Með ráðdeild og samhug
höfðu þau Hreinn og Fjóla lok-
ið við að byggja nýtt hús að
Markholti 6, þar sem fjölskyld-
an hafði bundið vonir við að
geta notið ævinnar saman, en
oft fer öðruvísi en ætlað er.
Fyrir nokkrum ámm kenndi
Fjóla sér lasleika sem að end-
ingu dró hana til dauða. Á
þessu tímabili lá hún oft á
sjúfertahúsum og símu heimili, oft
mikið þjáð. Mannleg hönd hefur
enn ekki náð tökum á sjúk-
dómi sem hennar, en vonandi á
mannkynið eftir að sigra þar sem
í svo mörgu góðu. f þeim mörgu
hörðu og Ströngu legum sem
Fjóla háði heyrðist hún aidrei
kvarta, hvar sem maður hitti
hana sýndi hún alltaf sitt létta
bros og kátínu enda sýndi hún
mikinn hetjuskap í þrautum sín
um. En flesta er hægt að buga,
hversu sterkir sem þeir em og
þannig var í þetta skipti, því
undir það síðasta mun hún hafa
þráð hvíldina, enda hvíldarinn-
ar fullkomlega þurfandi.
Og nú þegar þú kæra firænka
ert komin til annarra heima sé
ég þig fyrir mér byrja þitt nýja
líf brosandi og káta innan um
vini okkar og ættingja sem á
undan eim famir.
Kæri vinur minn Hreinn, ég
og mín fjölskylda sendum þér
og bömunum, svo og öðrum ætt-
ingjum samúðarkveðjur og vit-
um að sá sem allt huggar og
öll sár gtrœðir mun styrkja ykk-
ur. Frænka fiar þú í friði, frið-
ur guðs þig leiði.
Jón Guðjónsson.
ÞANN 17. janúar sl. lézt í Land-
spítalanum Fjóla Ingvansdóttir,
tí.1 heimil'iis í Markholtt 6, Mos-
feUissveit.
Bairáttunni við skæðau sjúk-
dóon var lokið. Kenndi hún sér
meins fjrrir þremur árum og var
engri björg við komið.
Húsanóðir í blóma lífisins er
kölluð burt frá eMuileguim böm
um, eiginmanni og ástvinum.
Á slíkum alvöruistundum er
staldrað við í önn dagsinis og
t
Inmiiiegar þakkir fynir auð-
sýnda samúð vegma andllá/tis
Augustu F. Ólafsson.
Dagný Georgsdóttir
Eufemia Georgsdóttir
Alda Hansen
Hjörleifur Hjörleifsson
Georg Ólafsson
Soffía Stefánsdóttir.
t
InnitegiuKtu þakkir fæmom við
öllum þeám, sem vottuðu
okkur samúð og vimáttu við
andlót oig jarðarför móður
okfcar, temigdamóðtir, ömmu
og lamgömmiu,
Halldóru Jónsdóttur
frá Gerðisstekk í Norðfirði.
Fyrir hönd vamidamanna.
Guðfinna Bjamadóttir
Austurveg 18,
Vestmannaeyjum.
hugsað um ráðgátu almættisins
án niðurstöðu.
Við heyruim og lesum um hug
prýði og betjudáðiir um viða ver
öld en slik atvik gerast ofckur
nær í kynrþey. Við nágraininiar og
vimir stöndum álengdar, þögui
og vanmáttug. Reynislan er enfið,
en þó þroslkamdi þeim sem ekki
bugast. Minningin litfir.
Fjóla Ingvarsdóttir var fædd
að Laxárnesi í Kjós á vordögum
ársins 1930, elzt fjögutrra bamnia
þeirra hjóna, Úrsúlu Þorkels-
dóttur og Imgvars Jómssomar,
bónda þar. Fjóla heitin ólst upp
við vinsæidir jafnaldra og ást-
riki goðra fioreldra í faðmi fag-
unrar sveitar.
Menmiingarsveitir eins og Kjós
in veita bráðgjörum og gátfuðum
unglingum gott vegamesi. Félags
líf er fcrötftugt í þeiriri svedt, söng
ur og tónlist almennir þættir í
fari fóliksima.
Fjóla nam og naut í rákum
mælM þeinra tælkiifæra, sem buð-
ust, lék Ijómandi vel á hljóðfæri,
átti létt með að tjá sig í töluðu
máli en einkuim unni hún góðtlm
bókum.
Fraimhaldismenntunar naut
hún í Kvenna^kód ainuim og lauk
prófi þaðan 1949, en vainn síðan
á skriífstofu í eitt ár, áður en hún
giftist sínum ágæta manni Hreimi
Þorvaldssymi múrarameistara.
Þau Hreinn settu sitt bú sam-
an í Eifistasundi í Reykjavík, en
þau gengu í hjónaband 3. júlí
1951.
Hreinn tók alð sér hluta af
byggingum skólamannvirkja í
Mosfellssveit 1960, og það varð
tiíi þesis, a@ þau hjónin ílemtust
hjá okkur og fluttu í eigið hús
hauistið 1962. Nottdkiru seinna
varð Hreirnn veikstjóri og bygg-
ingafulltrúi hjá Mosfellshreppi
og hefir verið það síðan.
Vimsældir þessará prúðu og
góðu hjóna urðu stnax miklar
og börmin fjögur myndarleg, en
elzta telpan varð fyrir áfalli í
fæðiingu. Ebba iiitla hefir nú
náð sér fmrðu vel og er á bata
vegi. Móðirin lagði sérsta/ka raskt
við litla blómið sitt og sá ríku
legan ávöxt sínis erfiðiis. Fyrir
andlátið gat hún glaðzt innd-
t
Alúðadþakkir fyrir auðsýnda
samúð og vinarhiuig við úitför
Sigurðar Sveinssonar
fyrrv. garðyrkjuráðunauts.
Aðstandendur.
t
Inmiliegar þakkár fyrir aúð-
sýnda samúð og vinarhuig við
and'lát og jarðartfiör umnusta
míns ag bróður okkar
Eiríks Bergsteins
Halldórssonar
matsveins, Alftamýri 48.
Bergljót Haraldsdóttir
og systkin hins látna.
lega ytfir góðum heilsufairslegum
áfanga, sem dóttirin hefur nú
náð, með hjálp góðra manna.
Fjóla heitin unni blómum og
rælktun, enda ber lóðdm um húsið
þess glögg merfei. Harðbalimn um
húisið þeirra er vamdlega firá
genginn, þar undi hin unga
kona glöð við grasið og bjark-
irnar.
Ég átti oft erindi á heimili
þeirra, þar naut ég gestrismi og
hlýju, enda þótt á stundum væri
heimsóknartíminn eklri heppi-
legur. Fyrir þessu fanrn ég aldred,
en umga konan sttriildi hið vanda-
sama stairf eigimmannsins og
nauðsyn þessera fiunda.
Fyrir þessar kynmingarstund-
ir er ég þafkfklátur og ég veit, að
fleiri vilja nú færa henni þakkir
fyrir hlýtt viðmót og notadrjúg
ar samræðustundir.
Þessi stutta kveðja verður ekki
lengri en ég bið þesa aðeins að
guð styrttd fjölislkylduna, sem eft
ir lifir í söknuði og sorg.
G-uð blessi aldraða foreldra og
temgdafólk.
Jón M. Guðmundsson.
í DAG verður tiil mioldar borin
frú Fjóla Ingvarsdóttír Mark-
holti 6, Mosfellssveit. Hún var
dóttir Imgvans Jónissomar og konu
hans Úrsúlu Þorkelsdóttur, er
lengi bjuggu að Laxámesi í Kjós
anhreppi en fluttu síðam að Trölíl'a
gitM n í Mosfellssveit.
Fjóla var fædd aíð Laxámesi
6. júní 1930 og var^ elzt bama
þeirra Ingvars og Úrisúlu, en
dauðinn hefur áður höggvið
dkarð í bamahóp þeámra.
Umg giftist Fjóla eftirlifaridi
mammi sinum Hreini Þorvalds-
syni, múrara í Reykjavfk, og
eignuðust þau fimm mannvæn-
leg börn, eem eru á aldrinum 7
til 19 ára, og syrgja nú sitnia ást-
kseru móður.
Hreámm Þorvaldseon stumdaði
múraravinnu í Reyfcjavífc um
noíkkuirra. ára slkeið, unz þau
hjón fluttu í Mosifelflissveitina, og
gerðist hamn þá verttcstjóri og
byggingatfulltrúi sveitarinnar.
Þau hjón byggðu sér einbýlishús
að Mairttriioltí 6 og áttu þar hið
indælasta heimiM með bömium
sínum, og átti húsmóðiirin sinn
etóra þátt í að fegra það og
prýðia.
Ég, sem þeaear línur rita, man
man eftir Fjólu síðan hún var á
fyinsta árinu, og þeklkti hana alla
tíð síðan. Það er þvi ekJki sárs-
aukalauist að standa frammi fyr
ir þeirri staðreynd, að kveðju-
stundim er komin. En enginn má
slköpum renma. Með þessum
kveðjuorðum langar mig að
þalklba henni aamfylgdima og all
ar þær ámægjustundir, sem Óg
hacfði af viðkynningu hemnar fiyrr
og síðar, ef það mætti verða að
ofurttitlum neista að ljósi til að
lýsa þanm sfcugga, am borið hef-
ur að ástvimum hemmar.
Það kom fljótt í Ijós, að litla
stúlkan í Laxámesi var sóliar-
geisli í torfbaðlstofiunmi, sem var
hennar fyrsti leikvangur. Þegar
hún fiór að sækja síkóla, gekk
henni námið vel og sérstaklega
var herani létt um móðurmálið.
Á lestrarprófi 7 ára gömul las
hún yfir 30Ö atkvæði á mínútu,
og statflsetningarprófiuim kkiílaðd
t
Þökifcurm immiiega auðsýnda
sarnúð og viraarhuig við amd-
liát og jarðarför móður okk-
ar, temigdamóðiur og ömrnu,
Sigríðar Guðmundsdóttur
Hamrafelli.
Enmfreimiur þökkium við þedm
fjöttmiörigiu, siem heimsótibu
hamia og gttöddu í veikimdium
hemmiar. Sénstatoar þalkkir
stouiMi færðar Friðrdk Sveims-
symi, hénaðsiliætomi, fýrir aifla
haras fiórmifúsu hijéip.
Guð blessd ykkur öll.
Böm, tengdabörn og
bamaböm.
húm ávallt villulaust. Dagíars-
prúð var Fjóla með afbrigðum
og geðgóð svo að efeflri var á
betra kosið og alitaf var hið
milda bros á vörum hennar. —
Störfi sín vann hún í hljóðlátri
kyirrð heimilisins.
Um leálð og ég sendi þessi
kveðjuorð, vil ég færa foreldr-
um hennar og ástvimum mínar
hjairtaras þakíkir fyrir viðkynm-
inguna, og ailar þær gleðistund-
ir sem þau hafa veitt mér í þau
40 ár, sem kynnirag oíkJkar og
viináttiu hiefuir varað.
Ég veit, að hin fagra minning
ástrikrar móður, kærleitosiríkrar
eiginkonu og elskaðrar dóttur og
svstur munu smám samam eyða
sttcuggunum, sem nú ríkja. Og ég
vil biðja skapara Mflsins að veita
hennar syrgjamdi ástvinum þann
styrk og þrótt, sem þartf til að
bera þamn kross, sem þeim bef-
ur verið réttur, og vona, að aftur
skíni sófl.
Og nú ertu komin í himmama
heirn,
þar haimimgjan aldrei mun dvima.
Og sólgeislla stafii nú semdirðu
þedim,
er syrgja hér ástvini sína,
þvi dauðinn er áfangi að dvrð-
legri strömd,
bar Drrottinm vor rífldr um
sólfögur lond.
Brynjólfur Guðmundsson.
Nú ertu leiidld mín ljúlfla
llystiigarð drotitlimis í
þar áttu Ihvátd að hiafa
hörmuraga oig naumia firí.
Þessi Orð eru dklfcur hiutgigum raú
þegar við sijáiuim á balk elátoufliegri
fræmfcu í 'httlómia Msáms.
Það er ertfiltt iað sfld-lljia hvens
vaginia eigáinltooraa og mnióðiir er
hiráíiin burt í máiðju ævilstartfii. Frá
bömumium síraum urnigu, islem húm
átti svo miargt eftir að kfenima ag
lelðbeinia mieð símiu Ijúifia geðá. Em
eimtovier tólgamigiur Miggiur þar að
balki, sem 'OÍkkiar gtoaimimisýmu
auigum er hulið.
Fjóla mim. Oltotour iamigar miaS
fátættdiagum ooiðum að þafldtoa
þér alflt. Ottdkar tfyratiu mimmimig-
ar eirtu iieragdlar þér, þegar þú
bjóst hjá dtótour á Þverfboltirau.
Ofldkur viairtst þú eimis dg stóna
systdr ag fioreldnum dtókiar einis
og ibezta dóttir. Og það breyttist
aidned. Og eftír að þú giftilst
þímium miæta miammi og tfŒuittir inm
í Etfisitiaisumd áttium við ótaildlar
fletrðfimiar niðun tálL þín bæði í
tíma otg ótímia til að fiá hfjállp við
lærdómáinm eða eátthvað aniraað,
og alltiaf vamst þú neiðiulbúám tíl
að setjiaist raiður og hjélpa dkltour,
þmáitt fyrir þitt stóna fliieimiili. Við
miumium aldned gfteymia því sén-
stialtoa andirúmslofti flilýju og frið-
ar, sem raÓAmst þín Skapaði. Og
við fljökftouim fliér fyrír þá ibdntiu,
siem viðfiaynináinigim við þig bragð-
ur á æsfloumimmiragar dkfloar. Þar
'flier eragam sfcuigiga á.
Þú tnainst gæifu tiiJl að eiigniast
góðam og traustam eigáinmamm og
fiimm ynidáslleig börm. Þeirra soing
■biðjum við guð að sefla, og váð
vitum að fl>ú vafldr yifir veliflerð
þeirna og fluaimdinlgju eiinis og fl>ú
heiflur ævinlllega gert.
Eigámmiammi þíraum og fljönnium,
fioneidnum þímium, temigdlalfloneldr-
um, systkinum og öðrum ást-
vimium sflrilur þú eifltir bjanbar
minmiimigar um ásitrí'toa eiiginltoom/u
og móður, Ijúifla dlóttur ag stór-
tmotaraa flcomu, seim bar siinm tarOSB
með stiUimigu og flwgprýðii.
Mlegfi þær mimininigiar fæna
þeám yl ag fliuggum.
Dnoittimm leáði þig vfcuarn mfn.
Amna og Stína.
Iranálegt þaikklliæití ölium þeim
m/örigu viraum jndmum, sem
sendu nraér toveðjur, liiýhug
ag góðar gjafir á sextugeaf-
mælimu.
Reykjiavík. 23. jamúar 1970.
Eyjólfur R. Ámason.