Morgunblaðið - 05.01.1973, Blaðsíða 28

28
MORGUNBLAÐ-IÐ, FÖSTUDAGUR 5. JANÚAR 1973
SAGAIM
segja, að það lái ég henni ekkí,
lauk hann máli sínu dapur á
svipinn og drakk helminginn úr
glasinu. Svo leit hann á hennar
glas og sagði: — afsakaðu. Lát-
íð okkur fá eitt glas til.
Hún hristi höfuðið. — — Það
hlýtur einhver að hafa brotizt
inn i húsið, Cal. Hann hefur
orðið að sleppa út úr herbergi
Fioru. og eina leiðin til þess er
að hlaupa eftir ganginum baka-
til og komast úr sjónmáli áður
en þú gazt opnað vængjahurð-
ina í ganginum.
Hann yppti öxlum. — Til þess
þurfti hann að vera kunnugur í
húsinu — eða hafa fengið lýs-
ingu af því. Hann hlaut að vera
inni í húsinu og biða þangað til
þú varst farin út úr herbergi
Fioru — nema hann hafi verið
reiðubúinn að skjóta þig líka.
— Cal!
— Já, hugsaðu þig um. Hann
hlaut að vita, hvernig hann gæti
sloppið út úr húsinu svo hljóð-
iaust að ekkert okkar yrði þess
vart.
— Ég vissi nú hvorki upp né
niður, fyrstu minútumar.
— Ef einhver svona maður
hefur verið á ferðinni, hafa at-
vikin verið honum hagstæð. Og
þá hefur Pétur fjarverusönnun.
— Þú talar rétt eins og Pétur
hafi fengið einhvern til að myrða
Fioru.
— Nei, ég segi bara, að lög-
reglunni gæti dottið það i hug.
Það er að segja, ef hún þá legg-
ur nokkurn trúnað á þau orð
þin, að þú hafir verið með Pétri.
— Pétur gæti aldrei gert ann-
að eins!
—Nei. Og auk þess finnur
maður ekki leigumorðingja á
hverju strái.
Þjónninn kom með súpuna.
Jenny færði sig ofurlítið, svo að
hann gæti komið skálinni á borð
ið. Hann dokaði ofurlítið við, og
að því er henni virtist til óþarfa.
Hún hugsaði með sér: Það er
óviðeigandi, að við Cal sitjum
hérna, i þessu hversdagslega um
hverfi og tölum um leigumorð-
ingja og Pétur.
En í rauninni töluðust þau
ekkert við, fyrr en búið var að
taka súpudiskana. Loksins sagði
Cal: — Nei, ég get alls ekki
ímyndað mér, að Pétur gæti gert
annað eins. Að visu sendi hann
eftir okkur — en hann færi aldr
ei að leigja mann til þess að
Nudd- og snyrtisofa
Ástu Baldvinsdóttur Kópavogi
HRAUNTUNGU 85 — SÍMI 40609.
Tyrknesk böð
Megrunarnudd
Partanudd
Húðhreinsun
Handsnyrting
Fótsynrting
Augnabrúnalitanir
Vil sérstaklega vekja athygli á 10 tíma
megrunartímum með mælingum.
Opið til klukkan 10 á kvöldin.
Bílastæði. — Sími 40609.
Hringt eftir miðncetli
M.G.EBERHART
myrða Fioru. Það ér ekki svo
auðvelt að leigja morðingja, jafn
vel þótt allur vilji sé til þess.
En mér þætti betra, ef lögregl-
an gæti fundið einhver verks-
ummerki eftir þennan ósýnilega
mann, sem hefur komizt inn í hús
ið.
— Byssan getur bent í þá átt.
Hann hlýtur að hafa tekið hana
með sér.
— Já, vitanlega var byssa Pét
urs kyrr í skúffunni og ekkert
skot í henni. Ég kom inn í her-
bergi Fioru tveim mínútum, eft-
ir að hún var myrt. Og Pétur
kom þangað inn rétt á eftir.
Blanche fór inn í herbergið henn
ar seinna og sá hana. Eitthvert
okkar gæti hafa tekið byssuna
og komið henni undan.
— Hvert?
— Til dæmis út í Sundið.
— Nei, það var alveg útilok-
að. Til þess kom lögreglan of
fljótt. En á undan ... ég var að
vísu utan við mig, en ég veit
samt fyrir víst, að enginn fór út
úr húsinu.
— Það er vitanlega okkur i
hag, en ég vildi nú samt óska,
að þeir fyndu byssuna og gætu
rakið feril hennar til eigandans.
Sagði Fiora þér nokkuð?
— Fiora ... ?
— Meðan þú varst inni hjá
henni áður en morðið var fram-
ið. Sagði hún nokkuð um, hver
hefði skotið á hana í fyrra skipt
ið?
Hún var að fást við harðan
brauðsnúð. Fiora hafði ekki bein
línis ásakað Pétur — hún hafði
sagt, að Blanche hefði verið í
símanum í ganginum þegar skot-
ið var í fyrra skiptið — hún
hafði gefið í skyn, að Pétur og
Blanche væru að ljúga, og þegar
Jenny sagði henni berum orðum,
að hún væri að saka Pétur um
morðtilraun, sagðist Fiora ekki
beinlínis hafa sagt það.
Jenny vissi ekki og mundi
aldrei fá að vita, hvað Fiora
hefði raunverulega haft i huga.
En hitt vissi hún, að hún yrði
að vera mjög varkár og segja
ekki neitt, sem gæti veikt trú
Cals á Pétri, því að nú þarfn-
aðist Pétur vináttu Cals meir en
nokkru sinni.
Cal sagði: — Auðvitað grun-
aði Fioru, að Pétur hefði skotið
á hana og að Blanche væri að
leyna því með honum.
Þetta kom Jenny á óvart og
hún horfði á hann örvæntingar-
full. Cal hristi höfuðið. — Held-
urðu, að ég hafi ekki augu í
hausnum, Jenny? Hvers vegna
hefði Fiora átt að vera að
heimta, að þú værir hjá sér um
nóttina? Auðvitað af þvi að hún
hafði Pétur og Blanche grunuð,
kannski ekki ákveðið, en eitt-
hvað slíkt hefur hún haft í huga
áður en hún var myrt. Um hvað
talaði hún?
— Ja ... hún sagðist treysta
mér.
Cal kinkaði kolli. —• Nokkuð
fieira?
— Nei, ekkert sérstakt.
— Eithvað hlýtur það að
hafa verið. Talaði hún um Pét-
ur?
— Hún spurði mig, hvers
vegna ég hefði komið. Það er að
segja ...
— Hún vissi, hvers vegna þú
komst. Auðvitað vegna Péturs.
Reyndi hún ekki að vara þig
við?
— Jú, jæja . . . að vissu leyti.
— Að hvaða leyti? spurði Cal
vægðarlaust.
Jenny andvarpaði. — Jæja þá.
Hún spurði rmig, hvort ég hefði
hitt Pétur. Hún spurði mig
hvort ég elskaði hann enn. Hún
sagðist aldrei mundu gefa hon-
um eftir skilnað. Eða ef hún
gerði það, mundi hún heimfa af
honum meiri peninga en hann
mundi nokkurn tima geta látið
af hendi.
Cai sneri sér að matnum áður
en hann svaraði. — Þá hefur
Fioru dottið í hug, að Pétur
mundi fara fram á skilnað.
— Það er ekki ósennilegt, sagði
Jenny dræmt. — Ég vei-t ekki
hvernig ég get útskýrt það fyr-
í þýðingu
Páls Skúlasonar.
ir þér, Cal. Hún var slungin
og forsjál. Hún var mjög hrein-
skilin . .. veslings Fiora ...
Hann leit snöggt á hana. —
Það er rétt eins og þér hafi ver-
ið vel til hennar.
— Það var óviljandd. En . . .
mér var farið að verða vel til
hennar. Ekki veit ég hvers
vegna. Ég vorkenndi henni.
— Vorkenndir konunni, sem tók
Pétur frá þér?
— Já, ég vildi hana ekki feiga,
Cai, og sízt, að hún dæi svona.
— Nei, auðvitað ekki. Viltu
ábæti?
— Nei, þakka þér fyrir.
Hann pantaði kaffi. Svo sat
han-n lengi hugsi og reykti. Loks
ins sagði hann. — Ég vildi bara
segja þér, að þú skalt vera ró-
leg vegna Péturs.
— Dh! Hún fann, að hana hit
aði í andlitið. — Þú átt við
vegna þess, sem gerðist í eftir-
miðdag?
I-Iann kinkaði kolli og setti
sykur út i kaffið.
— En það . . . Æ, ég veit
ekki, hvemig ég á að útskýra
það, Cal, en þetta var ekki eins
og það leit út fyrir.
— Það er gott, sagði Cal þurr-
lega.
—- Ég á við, að Pétur var úr
jafnvægi. Þetta er ekki stundin
til að tala um -hjónaband eða . . .
— Nei, ekki ef þú vilt halda
Pétri frá fangelsi og morðákseru.
velvakandi
Velvakandi svarar i síma
10100 frá mánudegi til
föstudags kl. 14—15.
• í»ví dæmist rétt vera ...
Leiðrétting
1 greininni „Vagnstjóri
skrifar: Því dæmist rétt vera“
í Velvakanda í gær hefur
brenglazt setning og hluti fall-
ið niður. Eru mistökin neðst í
4. dálki greinarinnar og rétt-
ur er kaflinn svona:
„. . . þá koma tveir menn
heim til hans og hvetja hann
nú til þess að taka ökupróf hjá
Bifreiðc.eftirliti ríkisins og hon
um til sálithjálpar skyldi viss
lögreglumaður fara með hon-
um í prófið. Maður, sem er að
öliu góðu þekktur sem lög-
reglumaður. Hvað svo sem
prófdómari úr bifreiðaeftirlit-
inu segði við því? Vagnstjór-
inn yrði að fá prófið. Nú
skyldi tilgangurinn helga með-
alið. En vagnstjórinn og kon-
an hans voru ekki á sama máli,
enda ekki að furða þar sem
vagnstjórinn beið eftir sjúkra-
húsplássi og dvelur þar nú,
eins og fyrr getur.“
• „Aðskotahundum“
bannaður aðgangur
Hilmar Már Olgeirsson,
Torfufelii 21, Reykjavík, skrif-
ar:
„Á jóladag fór ég í húsið
Torfufell 25, en þar er almenn-
ingssími í stigagan-ginum. Ég
hringdl þar dyrabjöliu og kven
mannsrödd svaraðd. Ég spurði
hvort ég gæti fen-gið að nota
simann. Svaa- konunnar var
þetta: „Það er engum aðskota-
hundum leyft að n-ota sí-mann
hér.“ Ég varð hissa á því, að
nokkur ætti svona lagað til;
ekki var eimu sinni að því
spurt, hvort vantaði lækni eða
þá slökkviliðið, en til dæmis er
aJita-f hætta á því, að börn fart
ógætilega með kerti, því að nóg
e.r af þeim á blessuðum jól-un-
um.
Hér fáum við ekki síma fyrr
en í ma-rz, en tvö heimili hafa
sima í okkar s-tigahúsi, en fólk-
ið þar var í jólaboði, annars
hefði ég fengið að hrinigja þar.
Þessu fólki finnst sjálfsa-gt að
lána símam-n, ef með þarf. Þess
vegna leitaði ég út fyrir minn
stigagang og fékk þetta dóna-
lega svar á sjálfan jóladag-
inn.
Er þett-a leyfiiegt, þar sem
hér er um að ræða -almeninigs-
sima, þó svo að hann sé í
blokk?
Hilniar Már Olgeirsson,
Torfufelli 21, Beykjavík.“
Velvakandi haifðd sam-band
við Hafstein Þorsteinsson,
skrifstofustjóra Bæjarsimans,
og bað hann um að skera úr
þessu máii. Hafsteinn sagði, að
ekki hefði þótt ástæða tii þess
að láta kvöð fylgja uppsetn-
ingu simasjálfsalanna i Breið-
holti um að hver og einn ætti
aðgang að þeim, þar sem þeir
hefðu verið settir í stigahús.
Hins vegar væri ljóst, að hér
væri um hreina undantekn-
imgu að ræða, þar sem fól'k
væri a-lmennt greiðvikið og
hjálpsamt við náungann. Haf-
steinn sagði ennfremur, að nú
færi senn að liða að þvi, að
hægt yrði að bæt-a úr sima-
skorti í Breiðholti.
• Snobb?
Halldór Karlsson skrifar :
„Velvakandi!
Mér gremst stórlega, að sú
mikla dugnaðarkona Jóhanna
Kristjónsdóttur skuli láta frá
sér fara aðra eins grein og birt
ist í Lesbók Morgunblaðsins í
dag. (29.12).
Ég er nógu snobbaður til að
.skilj-a þann fiðoriing, seim farið
hefur um Jöhönnu, er hún sat
í bekkjum, þar sem böm þeirra
Sonju Diego, fréttamanns, Guð
muindar Jónssonar söngvara,
Péturs Thorsteinssonar ráðu-
neytisstjóra, Edd-u Björnsdótt-
ur læknis, Erlu Cortes og Árna
Kristinssonar læknis, Einars
ríka Sigurðssonar og Sverris
Hermannssonar alþingismanns
sátu og voru að búa sig undir
unglingapróf. Hitt finnst mér
óþarfi að niðra elskurnar í 3-A
þótt þau séu ekki nógu spenn-
andi sem stendur. í gagnfræða
deild Miðbæjarskólans var
undi-rritaður ein helzta stjam-
an í A bekk, velkynjuðum og
einum bezta bekk, sem í skól-
anu-m hafði verið um ára-bil.
Tíu árum seinna á ég ekki
bót fyrir rassinn á mér og er
að flestu leyti aðstöðulaus i
þjóðfélaginu. Hins vegar veit
ég um vandræðabam úr C-
bekknum, sem nú ekur um bæ-
inn á rá-ndýrum sportbíl af
Ford Mustang gerð, sem hann
hefu-r unnið sér fyrir sjálfur
— Örvæntið ekki, 3-A. Ef
allt annað bregzt, getið þið jú
alltaf orðið blaðamenn eða
kennarar!
Halldór Karlsson."
• Artarlegir krakkar og
námshestar
Velvakandi hefur boðið
nefnd-ri Jóhönnu Kristjónsdótt
ur að segja fáein orð i tilefni
þessa bréfs. Hún segir:
„Það er misskilningur að um
mig hafi leikið ljúfari st-raum-
ar í þeim bekkjum, þar sem ég
nafngreindi foreldra nokkurra
barnanna. Það er ekkert laun-
ungarmál, að foreldrar eru
metnaðarsamir fyrir hönd
sinna bama o-g þykir notalegt,
þegar þau standa si-g vel. Þvi
skyMi þess ekki getið, sem já-
kvætt er? 1 grein þeirri, sem
Halldór Karlsson á svo erfítt
með að sætta si-g við, var skýrt
tekið fram af hálfu kennarans
og reyndar af minni líka, að
nemendur i 3-A væru ekki
námshestar, en þeir væru góð-
ir krakfcar og geðþekkir og
ekki til i þeim illar artir. Það
eru vissulega lofsyrði, enda
þótt bæði börnin og foreldram
ir væru kannski ívið glaðari,
ef nemendumir tækj-u sig ögn
á í náminu. Og ég sé ekki, að
neinn sé gerður minni fyrir
bragðið.
Hinu ber að fagna, að les-
endur skuli vera svo opnir og
áhugasamir um efni blaðsins,
að þeir gefa sér tima til að tjá
siig um það. Með alúðarkveðjiu
o-g tiltölulega ósnobbaðri frá
J.K.“
Veiðifélag Unadalsár
Tilboð óskast í veiðirétt í Unadalsá í Skagafirði með
ræktun árinnar í huga. í ánni er eitthvað af bleikju.
Tilboðum sé skilað fyrir 20/2 1973 til undirritaðs sem
gefur allar nánari uppiýsingar eftir kl. 16 virka daga
og um helgar. Vanalegur réttur áskilinn.
ÓTTAR SKJÓLDAL, Enni,
Hofshreppi, pr. Hofsós.