Morgunblaðið - 31.07.1973, Page 25

Morgunblaðið - 31.07.1973, Page 25
MORGU’NBLA.ÐÍÐ — ÞRIÐJUDAGU'R »1. JCJLÍ IfTS 25 - Minning Framhald af bls. 28 aðii eigið heimili. Hélzt og með þeim einlæig fjölskylduviin- átta, sem aldrei breyttist. Ágústi var kært að miinnast dvalarinn- ar þar, sinnar ágætu fósturmóð- ur og fjölskyldunrrar alimr og þeiss ástrikis er hamn naut. Er sonur frú Ragnheiðar, Konráð Konráðsson varð lækniir á Eyrar bakka fluttist fjölskyldan þamg- að og þar var heimiili þeirra áriin 1913—1917. Þar var Ágúst við snúninga og sveitastörf að sumrum, að hætti þeirra tíma. Oft minntist hann dvalarininair ínr. Aftur flyzt fjölskyldan til Reykjavíkur 1917, Þar gerðist hiairan nemi á bakaraiðn og lauk því námi. Að Reykjavíkurnám- inu loknu sigldi hann til Kaup- mannahafnar, ti'l frekara náms i kökugerð, fínni tegunda. Þar varan hann um tveggja ára skeið í þekktri kökugerð við ,,Strikið“. Agúst Efbir heimkomuna frá Höfn starfaðli hann nokkur ár í Rjörns bakaríL Árið 1929 verða þáttaskil. Það ár kaupir haran og starfsfélagi haras Alfred Nielsen húseignina Njálsgötu 65, sem á þeim tíma taldist til stórhýsa. Eftir um- fangsmiklar breytiingar á neðri hæð hússins í verzlunar- og brauðgerðarhús hófu þeir stairf- semi sína þar árið 1930. Sameig- iinlega starfræktu þeir brauðgerð ina og verzlunina, með góðuim árangri, til ársins 1952. Skiptu þeir þá með sér verkum og eign- um að nokkru. Þannig, að Alfred Nielsen tók við brauðgerðirani og rekur hana síðan, en Ágúst tök við verzluninrai, sem nú selur blóm og gjafavörur. Um svipað leyti og þetta gerðiist fór fyrir alvöru að bera á sjúkdómum hjá honum. Mjaðmakölkun, síðar krainsæðasjúkdómar ásamt fleiri ÖM börnin kepptusit við að skri.fa nema Vilii títli. Hann sat makindalega í sæti sínu og horfði á fl'ugurnar leiíka sér í toftinu. En stiisefnið, sem lagt var fyrir börnin var: Hvað myndirðu gera ef þú ættir eina milljón? Kennariinn tók eftir því að Vilii skrifaði ekkert, fór því til hans og spurði hvers vegraa hann byrjaði ekki á stílnum. „Eða veiztu ekki hvað þú myndir gera ef þú eignaðist eina miitíjón? „Jú,“ sagði Viili og beygði úr sér. „Þetta er nákværralega það, sem ég myradi gera.“ fyrir okkur eins og kettinum, seim sezt á heita ofnplötu. Hann sezt aldrei oftar á heita ofnplötu — og það er vél. En hann sezt heldur ekki á hana þótt hún sé kölid. ☆ Alexander milkSí spurði eitt sinn hinn tötrum klædda heimspeking Diogeraes, hvað haran gæti gert fyrir hann. Diogenes sem þá lá endiiang- ur á jörðinni í góðviðrkiu svar aði: — Ef þér vilduð gera svo ve*l að færa yður svolítið, svo að ég geti notið sólarininar. Mark Twaiin sagði eitt s'iitm: — Maður á að varast að lœra aðeins af reynsliunni þá speki, sem í henni feist — og láta þar við sitja, þvi þá fer Gesturiinn: Steikin er ölseig og hnífurinn er gjörsamlega bitlaus. Þjónninn: Hvers vegna brýnið þér hnífinn þá ekki á steikiirani? sjúkdómum voru fylgifiskar hans siðastliðin 15—20 ár. Aliar þraut- iir bar hann með karlmeninsku. Kvaftaði sjaldan. Var þvert á möfci oftast léttur í tatí og gamam samur, allt til síðustu stundar, þótt oft væri stutt mitíi þrauta og gamans. Áður en veikindin sóttu Ágúst heim var hann mikið hraust- menni. Hár maður, vel á sig kom imin og íþróttum búinn. Stumdaði meðai annars knattspyrnu og lé'k með Víkimgum. Útivista naut hann. Var Slyngur laxveiðimaður og stumdaði þá iþrótt meðan kraftar leyfðu, og raunar leng- ur. Var ég oft með honurn við veiðar. Sýndi hann þar sem ann- ars staðar drenglund og óeigin- gimi, sem gott er að miinmast. Oft hneig ræða hans hin síðari ár að þessum málum og mátti heyra, að andimm var reiðubú- inn þótt holdið væri veikt. Seirnni árim þegar förlaðist fræknleikur og erfiðara varð um hreyfiingar, naut hann þess að taka í spil, og gekk að því, sem öðru er hanm tók sér fyrir hendur, með ahuga og athygli. Árið 1931, 26. des. gekk Ágúst að eiga eftirlifandi konu sína Jóhönmu Andreu Eyjólfsdóttur. 1 miraraingargreinum gætir þess mjög að rætt sé um hamingju- söm hjónabönd. Með vissu get ég er þessar tíinur rita, staðhæft, að hjónaband þeirra var farsælt. Heimilið bar þess og viitni að þair höfðu samhentar hendur unn ið. Það er fallegt. Prýtt af smekk vísi og geymir fjölda listaverka merkra málara. Má þar sérstak- lega nefna mei'sta ra Kjarval og Ásgeir Bjarnþórsson, sem báðir voru góðvinir heimilisins. Systir mín Jóhamna er þrifnaðarkona miktí. Tvær dætur eignuðust þau hjón. Ragnheiði, sem gift er Jóni Sigurðssyni lækni við Landspítal aran. Þau hjón eiga þrjár dætur. Yragri dóttirim Kristín Þórdís er gilft Sigurði Erni Einarssyni skrif stofustjóra Seðlabankans. Þeirra dætur eru tvær. Allt er þetta mainndómsfólk og voru dætra- börnin augasteinar ömmu og afa. Fjölskyldan er samrýnd og hávaðalaust ánægjulegt sam- komuiag innan heranar. Heimiti þeirra hjóna hefur um áraraðir staðið mér, konu minni og fjöl- skyldu opið. Þar höfum við notið margra ánægjustunda, góðra veit inga, tekið í spil og rabbað sam- an. Atíar minningar liðinna ára eru ljúfar, þegar litið er tii baka. Ágúst var grandvar maður í um tali og dómum um aðra. Gamam- samur án græsku, orðheppimn í bezta lagi og þótti gaman að hnyttnum tilsvörum. Síðustu dagana fyr'iir andlát Ágústs dvöldu þau hjón, sér til hressingar, að hæli Náttúrulækn ingafélagsins i Hveragerði. Umdu þau hag sínum sérstaklega vel þar. Aðfanarnótt þriðjudagsims 24. þ. m. var Ágústi erfið, eiras og margar nætur voru honum. Fór hann þvi að ráði lækna til Reykjavíkur, í Landspítalann, ná lægt hádegi þess dags. Hress eins og venjulega, þegar af hon- um bráði, kvaddi haran venzla- fólk, vini og kunningja og gekk æðrulaus gegn dauðanum, sem bar að rúmi hams snögglega mjög kl. 7 að kvöldi sama dags. Við leiðarlok þökkum við hjón og fjölskyldur okkar liðnar samveru stundir. Vottum við Jóu systutr, dætr- um og f jölskyldunni allri samúð okkar. Hiraum látna samgleðjumst við að vera leystur frá löngu þján- ingastríði. Við geymum mimn- ingar um hugprúðan mann, sem tók veikmdum síraum með hugar ró og karlmenrasku og sinnti störfum sínum meðan stætt var. Blessuð sé nr nning hans. Þorgr. St. Eyjólfsson. EINN hinma starfsömu, öbulu og trausfcu borgiara Reykjavikur, sem borið hafa hilta og þuiniga hiimna anirtaiSQimiu daiga þessarar aiM'ar, er hiraiigiimm í vatímm, Agúst Jónioon kauprraaðKjir, Njiálisgöitiu 65. Hanm amdaóiist á Lamdspibalamuim 24. þ.m. Er úitför hans igerð frá Dómkiirkj'Uinmi í dag. Ágúst var fæddiuir í Reykjavik 31. ágsisit ár ð 1901. Skorti hamm því aðeins firram vikur á sjötug- asba og ammaið a'ldursár sitt, er hainm lézt eftir lamga vamheilsu Móðir ÁgúSfcs var Kristín Iragii- bjöng Hal'igrírrasdóittir, er var eim himna allra fyrsöu hjúkrunar- kvemma á laradi hér. SigMi hún ttí Kaupmammahafnar árið 1897 ti'l hjúkrumarnárras við Diakomisse- stiftelsen. Þagar heim kom, gerð- 'st hún hj úkrunarkoraa viið holds- veikraspítaia'ran í Lauigarnesi. Síðar starfaði hún í mörg ár á vegiuim hjúkrunarfélagisims Líkn- ar. — Kristin kom syni sinum þriggja máraaða gömluim í fósbur tit frú Ragmheiðar SLmonardóbtur frá Laiuigardælum i Flóa, móður þeirra bræðramma Konráðs liækn- is og Ge'rs kaupmamras, Konráðs- soraa. Betra fóstur en hjá frú Ragmheiði hefð'i verið vaindfund- íð. Ötíium leið vel í návist hemnar. Hún var gædd andlegu jafnvægi og rósemi, umhyigigju og for- sjálni, öilum góðviljuð, síbugs- aradi um amraarra hag otg veiferö, en aMrei um sjáifa sig. Himn umgi ag efnitegi fóstur- soraur varð frú Ragniheiði brátt jafrakær og henmar eigin synir, enda títu þeir á hamrn sem bróð- ur siran, þó að aMursmumur væri mokkur. Ágúist var maður hár vexti og mikitl á velli, vel að sér ger líkam lega og andiega. Þegar á unga aidri vaknaði hjá horaum áhugi á íþróttum, eiirakum glíimu og knattspyrrau. Var hairan um skeið eiran af beztu leikmöranium kmatt- spyrraufélagsins „Víkiragis“. Leragi var í mimiraum höfið frammistaða haras í kraattspyrraukappleik, sem háður var i tilefni korauragskom- uraraar 1921. Var hatran þá sæmd- ur heiðurspemiiragi í viðurkenra- iragarskynii. Hlaut hann eimniig oftar verðlaun fyriir glæsitegam árangur í íþróttuim, Fremur mun huigur Ágústs hafa staðið ttí verklegra at- hafna en lamgskólanáms. Lærði haran bakaraiðn hjá þeim bakara- meisturunium Ágústi Jóhanns- syni ag Jórai Símomarsymi. Sigldi hann síðan ttí Kaupmannahafnar árið 1922 til framhaldsraáms í þeirri iðngrein. Þegar heiim kom, réðst haran til starfa í Bjöms- bakaríi, sem kenmt var við Björn gutísmið, bróður frú Ragniheiðair, fóstru haras, en var þá rekið af syrai haras, Birni Bjömssyrai. Ágúst kvæntiist 26. des. 1931 Jóhörarau Andreu Eyjolfsdóttur. Er frú Jóhanna ættuð úr Austur- Skafitafeiissýslu. Voru foreldrar heranar þau Eyjólfur Bjarraason og Þórdis Sigurðardóttir. Var Eyjólfur ráðsmaður fyrir búi Þorgrírms héraðslæknis Þórðar- somar að Borgum í Homafirði um það lieyti, sem Jóhamna fædd- i'St. En foreldrar heranar fliutbust t l Reykjavíkur skömmu síðar eða um líkt leybi og Þorgrimi lækni var veibt Keflavikiurlækn- ishérað. Hjónaband þeirra Ágúsfcs og Jóhöranu var eiiristaklega ástríkt og farsælt. Þurfifci ekki leragi að dveljiast á heimiii þeirra ttí að verða þess áskynja, hve iranitegt sambarad gagnkvæms trausts og virðiragar var mitli þeirra hjón- amna. Árið 1929 keyptu þeir Ágúst og Alfreð bakarameistari Nielsein húseigraina að Njálsgötu 65. Ráku þeir þar brauðgerðarhús saman um margra ára skeið og stofin- uðu jafnframt blómaverzliuinina „Hvaflram“ í sama húsi. Fór etrak- ar vel á með þeim félögum, Ágústi og Alfreð, og bar þar aldrei neinn skugga á. Þagar heilsu Ágúsfcs fiór að hraka, hæbti hamn að þola hiraar löragu stöður á steiingölfi, seara bakaraiðniiirani fyligja. Skiptu þeir félagamír þá rekstriraum- Alfreð tók eiran við braiuðgerðarhúsLrau, en biómabúðin kom í hliut Ágústs. Dafinaði verzluraarreksbur kiai vel eiras og aiit araraað. satn Ágúst tók sér fyrir hanxhi'r, endia var frú Jóharana horauim bebri era eragiiran og sltóð horaum j afmian við hlið traeð ráðuim ag dáð. Þau hjón eigrauiðust tvær dætí ur, miklar efraisstúlikur, Ragra- heiði, sem giifit er Jórai Láiaisi Sig urðlsisyni, læknni, og Kristimu: Þór- dísi, seim gift er Sigurði Erni Eira- arssyni, skrifstofustjóra , >Seðla- barakaras. Þeigar þær sysbumar, 'Ragira- heiður og Kristin, voru í bernsku, dvöldu á hekmití for- eldra þeirra ömmur þeirra, Krist ín, móðir Ágúsfcs, og Þóndís, móð- ir frú Jóhönrau. Murau nunigni stúikurnar hafa ferag'Jð að heyra margt gott af vörum þessara öldnu og lífsreyradu heiðuras- kvemna, sem alizt höfiðu upp á geroiíbum tímttm og kunrau ifirá mörgu að segja, er hljómaði eiras og ótrúlag ævimtýr í eynum barraabama þe'.rra. Heim'li þeirra hjóraa, Ágústs. og Jóhönrau, var sérbeiga fagUint og aðlaðandi. Bæði höfðu þau yndi af fögrum muraum og lista- verkum. Báru híbýii þeirra >þvi ijóst v tni. Þau voru höfiðiragiar heiim að sækja og aidrei giaöari ein þegar þau fögmuðu góðúim, gastum, enda gerðu þau það ;m>eð mestiu rausn og prýði. En jafnvel hið fegursta heiarra- tíi er ekki eiinhlítt tJl að gera meran fyililega ánægða. Teragistín við landið og náttúru þess rraega ekki rofna. Ágúst var eiran þeirra marana, sem bar í brjósti rika þrá efitir útivist í faðmi islenkknar náttúru.. Laxveiðar voru dSfi hairas og yndi. E:iran''g þófcti horauim, gaman að bregða sér á: hasibbaic. Slíkar unaðsstuiradir gieymaiSt ei og þær ljóma í hugu-m voruan. leragi eins og sólskin. Fuindum okkar Ágústs bair fyrst saman um það teyti, .sem ég var að byrja nám í Meraratar skólaraum, en hann var nýkom- iran frá Kaupmaranahötn. Fanrast mér m kiö til um þenraan •glæsi'- tega, uraga marun, sem framaast hafði eriendis. Á þeim tímnuim var ekki daglegt flugsam'band við hiran stóra heim. Næsfcu sex árim dvöldum við Ágúst á sama hekra- il'i, heimili þeirna ágaebu hjóna Konráðs R. Konráðssaraar Iæfera- is og frú Sigriðar Jórasdótibur, Urðu kyran'. okkar Ágústs niiira, eins og að likum lætur. Ágúst var í þess orðs fyifflistu merkinigu dreiragur góður. 1 vi'ð- skiptum síraum við aðra var hanra falslaus og hreins'ki'linirii, ábyggilegur í smáu og stóru, tryggur með afbr'igðum, santrauir viraur vina sinraa. Jafnaðarlega var haran ljúfur í framkomu <ag gaman.samur, en undir niðri al- vörumaður, karlmenrai í sjón og raun. Reyradi mjög á þoigæði haras í h'num laragvarandi veiikánd um hans síðusbu æviárin. Þó aið honium féi'li aldrei verk úr heradiv meðan hanra gat uppi staðið, var hann viðbúiran kall'irau. Trúðt hanra því og treysti, að haran aattt góða heimvon og mundi á strörad :rani fyrir handan h'tfca hiraa kæru virai sina, sem farnir voru á uradan. 1 þeirri trú sofnaðt hanra, sáttur við guð og rraerara. Eftiirlifandi eigiirakorau Ágnisitav frú Jóhörarau Andreu Eyjóifsdó^tb* ur, dætrum þeirra og öðrum ást- viraum vottum við hjórain irtrki- tega samúð um leið og við þofek-* urn iörag og góð kyrarai og ekviæiga vináttu. Jón Gíslasoou S. Helgason hf. STEINIDJA Blnholtí 4 Sfmar 16677 og U154

x

Morgunblaðið

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.