Morgunblaðið - 01.10.1980, Qupperneq 31

MORGUNBLAÐIÐ, MIÐVIKUDAGUR 1. OKTÓBER 1980
39
við okkur í starfi og vart hjá því
komist að taka þátt í örlögum
skjólstæðinga okkar.
Á þeim tíma, er við vorum í
hjúkrunarnámi, bjuggu allir
hjúkrunarnemar í heimavist á
Landspítalanum og var þröngt
setinn bekkurinn og þætti senni-
lega ekki boðlegt neinum í dag, en
þetta varð til þess, að við nemar
kynntumst mun nánar.
Elín varð fljótt dáð í hópnum,
hún var fríð kona, fallegu brúnu
augun leiftruðu oft af glettni, en
framkoma hennar öll einkenndist
af stillingu og hógværð.
Hún minntist oft á glaða æsku-
daga á góðu menningarheimili,
manngerð hennar bar þess merki,
að hún var komin af sterkum
stofnum.
Ég kynntist lítillega móður
hennar og verður hún mér ávallt
minnisstæð sakir glaðværðar og
greindar og hvað hún átti gott
með að umgangast okkur á þeim
árum, er umburðarlyndið er ekki
sterkasti þáttur í fari unglinga.
Elín var ávallt mjög tengd
systkinum sínum og systkinabörn-
um og vakti yfir velferð þeirra.
Elín hafði næman skilning á
tilfinningum fólks, úrræðagóð,
traust og heilsteypt í öllum sam-
skiptum. Þessir eiginleikar henn-
ar gerðu hana að góðri hjúkrun-
arkonu og vöktu aðdáun og virð-
ingu samferðafólks og skjólstæð-
inga. Atvikin höguðu því þannig,
að við urðum samstarfsmenn í
mörg ár, betri vinnuféiaga gæti ég
ekki hugsað mér, hún var áhuga-
söm í starfi, fylgdist ávallt vel
með öllum nýjungum, átti auðvelt
með að miðla öðrum af þekkingu
sinni og kunnáttu.
Ég var einnig svo lánsöm að
eiga hana að vini og eftir að hún
giftist fengum við, ég og fjölskylda
mín, annan góðan vin, þar sem
Ólafur var, en hann er mikill
mannkostamaður og drengur góð-
ur. Áttum við margar ánægju-
stundir saman með þeim. Glæsi-
legt heimili þeirra, höfðinglegar
móttökur og vinarþel voru þess
valdandi, að maður fór ávallt
ríkari af þeirra fundi. Ást og
eindrægni virtust sitja í fyrirrúmi
og gagnkvæm virðing.
Við vinir Elínar vissum vel, hve
góðum kostum hún var búin, enda
sýndi hún aðdáunarvert þrek og
æðruleysi í glímunni við miskunn-
arlausan sjúkdóm, sem heltók
hana fyrir 4 árum.
Ég sendi Ólafi, tengdafólki og
systkinum innilegar samúðar-
kveðjur. „Gott er jafnan góðs að
minnast, góðum dreng er lán að
kynnast." Fari hún í friði.
Pálína Sigurjónsdóttir
Hin KÓða hðnd.
sem Kra'ðir sár.
sem (jlæðir vunir
<>K þerrar tár.
Iirt mætir okkur
sem minninK þín.
þitt milda Ijós
i hjarta skin. j j
Nokkur kveðju- og þakklætisorð
til mágkonu og svilkonu okkar
Elínar Önnu Sigurðardóttur
hjúkrunarkonu sem lést þann 20.
september sl.
Með Ellu er gengin óvenju góð
og göfug manneskja. Vð munum
öll minnast hennar með þakklæti
fyrir alla þá umhyggju sem hún
veitti börnum okkar, stórum sem
smáum.
Skapið er gæfa hvers manns,
segir einhvers staðar og sannaðist
það svo sannarlega á Ellu. Alltaf
var hún söm og jöfn við alla, blíð
og hlýleg í viðmóti. Þrátt fyrir
langvarandi og erfið veikindi átti
hún þrek og styrk til að gefa
öðrum. Ella var glaðvær kona sem
hafði ríka kímnigáfu. Heimili
Leiðrétting
í MINNINGARGREIN um
Ragnhildi Ólafsdóttur hér í blað-
inu 23. sept. síðastl. eftir Jón
Ólafsson misritaðist nafn Ólafs
Indriðasonar (í næstu línu fyrir
ofan myndina af Ragnhildi) — en
þar stóð Páll Indriðason. — Þetta
leiðréttist hér með.
hennar og Ólafs var einstaklega
smekklegt og hlýlegt og var það
sameiginlegt áhugamál þeirra
beggja að gera það sem best úr
garði.
Við kveðjum Ellu með sorg í
sinni, þökkum henni allar þær
stundir sem við nutum saman,
sem þó urðu alltof fáar. Sárastur
er söknuður Ólafs sem sér að baki
góðri eiginkonu. Megi Guð styrkja
hann í þessari miklu raun.
Fyrir hönd konu minnar, systra
og mága,
Skarphéðinn P. óskarsson.
Það er erfitt að sætta sig við að
Ella frænka sé dáin.
Minningin um Ellu verður okk-
ur alltaf kær. í huga okkar koma
fram skemmtilegar samveru-
stundir sem við öll höfum átt á
yndislegu heimili þeirra hjóna,
Ólafs og Ellu.
Þar var alltaf gott að koma, og
þeim báðum eigum við skuld að
gjalda fyrir það, að þar bar
fundum okkar frændsystkinanna
oftast saman, þar efldust kynni og
styrktust bönd milli okkar yngri
fjölskyldumeðlimanna.
Okkur, sem fengum að kynnast
Ellu náið, reyndist hún einstakur
vinur, ekki sízt ef eitthvað bjátaði
á.
Ella var gædd óvenju miklum
styrk, sem kom meðal annars
fram í því, hversu vel hún sinnti
starfi sínu, þrátt fyrir mikil veik-
indi hin síðari ár.
Söknuðurinn er sár, en minn-
ingin um góða frænku geymist í
hjörtum okkar.
Við biðjum Guð að styrkja Ólaf
í hans miklu sorg, og aðra þá sem
eiga um sárt að binda við fráfall
hennar.
Systkinabörn
Kveðjuorö:
Ingvar Jónsson
Þrdndarholti
Ingvar Jónsson, bóndi í Þránd-
arholti, Gnúpverjahreppi, andað-
ist 25. ágúst sl. Hann var fæddur
að Skarði í sama hreppi 8. sept-
ember 1898.
Ungur að árum fór hann í fóstur
til systkinanna í Þrándarholti,
sem voru skyld honum, ólst hann
þar upp og gerðist síðan bóndi þar.
Ingvar var svo lánsamur að fá í
vöggugjöf þá skaphöfn, sem prýðir
hvern mann, sem hennar nýtur.
En það er meðfædd ljúfmennska,
grandvör íhugun á þeim hlutum,
Stafafellskirkju í
Lóni gefnar gjafir
Stafafellskirkju í Lóni
hafa nýlega borist höfð-
inglegar gjafir. Gunnar
Snjólfsson. fyrrverandi
póstafgreiðslumaður á
Höfn, og kona hans Jónína
Jónsdóttir, gáfu kirkjunni
eina milljón króna til
minningar um foreldra
Gunnars, þau Steinlaugu
Ólafsdóttur og Snjólf Ket-
ilsson, og þau hjónin séra
Jón prófast Jónsson, síð-
asta prest á Stafafelli, og
konu hans Guðlaugu Vig-
fúsdóttur, en hjá þeim
dvaldi Gunnar á uppvaxt-
arárum sínum ásamt for-
eldrunum.
Sigríður Benediktsdóttir
í Syðra-Firði í Lóni sendi
kirkjunni að gjöf fimm
hundruð þúsund krónur.
Þessum góðu gefendum
þakkar sóknarnefnd heils-
hugar, fyrir hönd safnaðar-
ins, hinar rausnarlegu gjaf-
ir og þann hlýhug og rækt-
arsemi til kirkjunnar, sem
að baki gjöfunum stendur.
(Fréttatilkynning).
MYNDAMÓT HF.
PRENTMYNDAGERÐ
AÐAL*TR*TI • SlMAR: 171S2- 17355
FLUGLEIDIR
Hluthafafundur
Boöaö er til almenns hluthafafundar í Flugleiöum hf.
miövikudaginn 8. október nk. kl. 14.30 í Kristalsal
Hótels Loftleiöa í Reykjavík.
Dagskrá:
1. Umræöur og ákvöröun um framhald Noröur-
Atlantshafsflugs Flugleiöa hf. milli Luxembourgar
og Bandaríkjanna.
2. Tillaga til breytingar á 4. gr. samþykkta félagsins
um heimild til aukningar hlutafjár félagsins.
Aögöngumiöar og atkvæöaseölar veröa afhentir
hluthöfum á aöalskrifstofu félagsins Reykjavíkur-
flugvelli, frá og meö 1. október nk. og lýkur
afhendingu þriöjudaginn 7. október.
Þeir hluthafar, sem hafa í hyggju aö láta umboös-
mann sækja fundinn fyrir sína hönd, skulu leggja
fram skrifleg og dagsett umboö. Fyrri umboö gilda
ekki.
Stjórn Flugleiða hf.
sem athugunar þurfa við, samfara
skapfestu. Þessa vöggugjöf varð-
veitti Ingvar vel og örugglega
gegnum árin og varð hún honum
heilladrjúg.
Hann eignaðist góða konu, Hall-
dóru Hansdóttur, sem lifir mann
sinn. Hún stóð með honum í blíðu
og stríðu til hinstu stundar. Þau
eignuðust góð börn. Ég samhrygg-
ist henni og óska þess, að hún eigi
eftir að lifa margar ánægjulegar
stundir með ástvinum sínum og
vinum.
Þrándarholt stendur við fjöl-
farna þjóðbraut og oft hefur verið
gestkvæmt þar á bæ. Margir
þurftu að bera saman bækur
sínar, og ýmsar stefnur voru uppi
eins og gengur. Gestrisnin hjá
þeim hjónum var alltaf söm við
sig. Þar var líka ungdómurinn.
„Þar var löngum hlegið hátt og
hent að mörgu gaman."
Þegar ég var að alast upp á
Eyrarbakka þótti okkur öllum
heima hjá mér fengur í því að fá
Ingvar í Þrándarholti í heimsókn.
Ég man, að móðir mín, Valgerður
Jónsdóttir frá Skarði, hélt mikið
upp á Ingvar, og þau hvort upp á
annað, enda var hann bróðursonur
hennar.
Ingvari tókst á erfiðum árum að
byggja stórt og vandað íbúðarhús
og síðan öll útihús, sem til fyrir-
myndar hafa talist. Við uppbygg-
inguna naut hann aðstoðar Vil-
hjálms, bróður síns, sem er dáinn
fyrir allmörgum árum. Vilhjálmur
var lærður húsasmiður og orð-
lagður af samverkamönnum sín-
um og fleirum fyrir útsjónarsemi
og fallegt handbragð. Það var gott
fyrir Ingvar að eiga bróður sinn
að, enda menn samrýndir.
Ingvar var jarðsettur í Hrepp-
hólakirkjugarði 2. september.
Fjöldi manns úr ýmsum áttum
fylgdi honum til grafar.
I Heilagri ritningu stendur
skrifað: „I húsi föður míns eru
mörg híbýli." Trúarbrögð manna
eru mörg. Hver sem trú manna er,
þá er það samt góð regla að
fullyrða ekki of mikið um þá hluíi,
sem menn vita lítið um. Ef til vill
finnst í öllum trúarbrögðum eitt-
hvað, sem bætir manninn. Erum
við ekki öll að leita að viskustein-
inum?
Ingvar er horfinn frá okkur og
kominn á óþekktar slóðir. Veri
hann kært kvaddur af þeim mikla
fjölda, sem þekkti hann. Góða
ferð.
Steingrímur Þórðarson
WIKA
Þrýstimælar
Allar stæröir og geröir.
SÖiuiiTtoMgKuiff'
JJÆomisssxre <$>
Vesturgotu 16 simi 13280
Hitamælar
5Ö(Laifflm!i§]íui(r
Vesturgötu 1 6,
sími 13280.

\l I.IASIM.ASIMINV KR: ÍA
22480
Nt ái íw Yt íslant irk 1i

Afhending skírteina á morgun, fimmtudag, \ 2. október í skólanum kl. 4—7. Uppl. í síma® 72154.
BflLLETSKÓLI
sigríoar ÁRmflnn
^SKÚIACÖTU 32-54 <►<►<>