Morgunblaðið - 11.07.1981, Síða 12

12
MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 11. JÚLÍ1981
HLAÐVARPINN

Lanc lsJ Eál lag um t >jóð lega náttúru-
vernd og stangarveiði á flugu
í vor kom út blað á veiíum
félaKs.skapar sem heitir Ármenn
ok er það landsféiaK um þjóðleKa
náttúruvernd ok stanKarveiði
með fluKU. t blaðinu er. eins ok
Kefur að skilja. fjallað um stanK-
arveiði ok ýmisleKt þvi tenKt. en
ritstjórar blaðsins eru þeir Geir
Thorsteinsson ok Erlendur Ey-
steinsson. Hlaðvarpinn spjaliaði
stuttleKa við þá félaKa.
Þeir voru fyrst spurðir að því
hvenær hugmyndin að blaðinu
hefði kviknað.
„Við fengum þessa hugmynd
síðastliðið sumar,“ sagði Geir, „en
félagarnir eru margir og dreifðir
og það var nauðsynlegt að gefa út
blað sem gæti tengt þá betur
saman. Það þurfti eitthvað til að
halda mönnum saman og fá ár-
menn til að skiptast á skoðunum.
MarKÍr íélagar
Að vísu hefur stjórnin gefið út
fréttabréf, en mönnum fannst það
Spjallað
við ritstjóra
Ármanna-
blaðsins
ekki nóg. Slíkt þótti ekki nóg fyrir
svona „snobb-klúbb", svo menn
ákváðu að fara að selja snobbið!“
„Aðdragandinn að útgáfu blaðsins
var í fyrra, en við fórum að vinna
að þessu í apríl eða maí,“ sagði
Erlendur. „í fyrsta blaðinu er
viðtal við S.tefán Jónsson alþing-
ismann um fluguveiði, grein eftir
Jón Kristjánsson fiskifræðing og
fleira. Við ætlum að reyna að-fá
sem mest af innlendu efni í blaðið,
frásagnir, leiðbeiningar og veiði-
sögur og slíkt efni. Einnig reynum
við að fá greinar um líffræðileg
efni og hefur Jón Kristjánsson
reynst okkur vel í því efni, en
hann er mikill áhugamaður um
stangarveiði. Við gerum ráð fyrir
því að koma næsta blaði út
snemma í ágústmánuði og verður
svipað efni í því og blaðinu sem út
er komið, viðtal, greinar og annar
fróðleikur.
Við ætlum að koma með fram-
hald af grein sem var í síðasta
blaði, í blaðinu sem kemur út í
sumar, og fjallar um flugulínur. I
greininni verður sagt frá því
hvernig hinar ýmsu línur eru
byggðar upp, mismunur á línum
skýrður, þannig að menn geti
betur áttað sig á því hvað þeir eru
með í höndunum og hvað hentar
hverjum og einurn," sagði Erlend-
ur.
Þröngur markaður
— Hefur blaðið náð einhverri
útbreiðslu?
„Blaðið er fyrst og fremst ætlað
félagsmönnum," sagði Geir. „Að
vísu höfum við sett það í bókabúð
og hefur það selst ágætlega, ékki
síður en erlend blöð um stangar-
veiði. Annars er markaðurinn
fyrir svona blað þröngur, enda er
þetta ekki ætlað til þess að græða
á.“ Og Erlendur bætti við: „Við
gerum ráð fyrir því að gefa út þrjú
tölublöð á ári, við reiknum með að
síðasta blaðið komi út um jólin. í
því blaði ætlum við að hafa ýmsan
fróðleik um flugur og uppskriftir
að flugum sem gengið hafa vel í
sumar. Menn geta þá skemmt sér
við að hnýta þær í vetur. Þá
verður í blaðinu greint frá rann-
sókn sem gerð hefur verið á
Hlíðarvatni og sýndar myndir,
m.a. af dýrum sem þar lifa og
bleikjan nærist á.“
Fluguveiði skemmtilegust
Það kom fram hjá þeim félögum
að þeir væru fremur ungir í þessu
félagi, nú er annað sumarið Geirs,
en þriðja Erlendar. Þeir sögðu að
Ármenn hafi verið stofnað árið
1973 og tilgangur þess væri að
stuðla að þjóðlegri náttúruvernd
og stangarveiði með flugu. Jafn-
framt létu þeir þess getið að
Ármenn hefðu siðareglur, prent-
aðar á bakhlið félagsskírteinis.
Siðareglurnar eru birtar hér á
síðunni.
„Þrífum
eftir
hundinn“
Po«>dle-klúbburinn. scm er fé-
lagsskapur Poodle-hundaeÍKenda.
hefur ráðist í framleiðslu plast-
poka til að nota undir óþrif sem
hundar skilja eftir sig. Fréttatilk-
ynning frá klúbbnum fer hér á
eftir.
„Það hefur oft verið deilt á
hundaeigendur fyrir að þrífa ekki
upp eftir hunda sína. Þetta kann að
vera rétt að einhverju leyti og mun
verða reynt að bæta þessi mál.
Það var tekið upp hjá hunda-
ræktarfélögum á Norðurlöndum
fyrir nokkru að hundaeigendur
bæru almennt á sér plastpoka fyrir
hundaskít, er þeir fara með hunda
sína út að ganga.
Hundaeigandinn tekur þá hunda-
skítinn upp í plastpokann og hendir
síðan á viðeigandi stað. Hefur þetta
gefið mjög góða raun, til dæmis í
Svíþjóð.
Poodle-klúbburinn, sem er sér-
deild innan Hundaræktarfélags ís-
iands, hefur látið framleiða sér-
staka plastpoka til notkunar fyrir
hundaeigendur.
Má segja að með þessu sé verið
að hefja „herferð gegn hundaskít".
SÝNUM TILLITSSEMI
ÞRÍFUM EFTIR HUNDINN
Það er von okkar að allir hunda-
eigendur taki upp þennan sið og
beri ávallt á sér plastpoka, er þeir
fara út með hundana sína.
Það er skylda allra hundaeigenda
að sýna tillitssemi og gæta hrein-
lætis. Góður hundaeigandi tekur
tillit til nágranna sinna og um-
hverfis. Aðeins þannig getur
hundahald þróast eðlilega.
Plastpokar þessir verða afhentir
á næstu félagsfundum Poodle-
klúbbsins.
Félagsmenn geta einnig snúið sér
til stjórnar Poodle-klúbbsins og
fengið pokana afhenta sér að
kostnaðarlausu.
„Sýnum tillitssemi, þrífum eftir
hundinn."
Erlendur Eysteinsson ok Geir Thorsteinsson. Ljósm. Mbi. Guðjón.
— Veiðið þið eingöngu á flugu?
„Eg veiði eingöngu á flugu og
hnýti mínar flugur sjálfur," sagði
Erlendur. „Fluguveiði er árang-
ursríkasta veiðiaðferðin, snyrti-
legust, hreinlegust og skemmtileg-
ust. Einnig fær maður miklu
meira út úr náttúrunni, manni
líður betur, er rólegri og nýtur því
veiðinnar betur en ella.“
Hvað varð til þess að þið sneruð
ykkur að flugunni, en lögðuð aðrar
veiðiaðferðir „á hilluna"?
„Fyrir nokkrum árum var ég
staddur í Gljúfurá í Borgarfirði,“
sagði Erlendur, „og varð fyrir því
óláni að öxull í jeppa sem ég átti
bfotnaði og fór veiðitíminn meir
og minna í snúninga í kringum
bílinn. Var oft niðri í Borgarnesi
til að útvega varahluti og viðgerð-
armenn. Þegar því var loks lokið
var skammt eftir af veiðitímanum
og fórum ég og félagi minn að
ánni. Ég fór að hyl sem heitir
Eyrarhylur, og renndi ég þar
maðki. Þá tók ég eftir því að félagi
minn veifaði mér og hélt ég að
hann væri að biðja um aðstoð.
Þegar til hans kom, lá hjá honum
12 punda hængur, sem hann var
þá nýbúinn að landa. Það sem
eftir var af deginum settum við í
11 laxa, alla á flugu og náðum við
þeirra. Upp frá því hef ég ekki
losnað við „bakteríuna". Veturinn
eftir fór ég á kastnámskeið hjá
Ármönnum og á námskeið í flugu-
hnýtingum hjá Kolbeini Gríms-
syni. Síðan hef ég ekki rennt
maðki, að tveimur skiptum undan-
teknum, en það var sumarið eftir,"
sagði Erlendur.
„Eftir að mér fór að finnast
gaman að veiða á flugu, fannst
mér rétt að ganga í félag sem
hefði þá reglu að félagsmenn
veiddu á flugu,“ sagði Geir. „Nú er
svo komið að ég sé eiginlega eftir
þeim tíma sem fór í veiði á maðk.
I hitteðfyrrasumar fór ég mikið
upp í Elliðavatn með flugustöng-
ina eingöngu. Þá fékk ég „bakterí-
una“ endanlega," sagði Geir Thor-
steinsson.
SIÐAREGLUR ÁRMANNA
Ármaður virðir: fþrótt, bráð, land og annan mann.
Reglurnar eru aðeins gagnorð lýsing. við hæfi fullorðinna á
kurteisi veiðimanns, og ber að túlka þannig:
Ármaður, sem veiðir eingöngu á flugu, metur íþrótt umfram
aflamagn. Hann hlítir veiðireglum i hvívetna, er hófsamur í veiði og
fer vel með feng. Hann ræðir af háttvísi um veiðibráð, fer með gát að
öllu lífi, heiðrar veiðivatn með nœrveru sinni í orði og æði, og skilur
ekki eftir annað en sporin sin.
Ármaður deilir veiðigleði með félögum sinum, berst lítt á við
veiðiskap og er hæverskur áhorfandi.
Ármaður gengur frá veiðihúsi hreinu, virðir vel bónda og iokar
hliöinu á eftir sér.
Spjallað við útibússtjóra og hagyrðing
„betta kemur svona endrum
<>K eins og oft við sérstök
tækifæri.“ saKði Skjöldur Stef-
ánsson, hagyrðingur og útibús-
stjóri Búnaðarbankans í Búðar-
dal, i spjalli við Morgunblaðið.
Skjöldur vakti athygli íyrir
skömmu. þegar hann flutti for-
seta fslands, Vigdísi Finnhoga-
dóttur. drápu. þegar hún heim-
sótti Dali.
„Ég vil nú meina að það sé
mörgum gefið að setja saman
hendingar, en það er auðvitað
ekki sama hvernig það er gert,“
sagði Skjöldur. Aðspurður sagði
Skjöldur að hann hefði „gutlað
við þetta um árabil".
„Það má segja, að lausavísna-
gerð sé að færast aftur í aukana.
Mér finnst þessi gamla og rót-
gróna vísnagerð vera að færa sig
upp á skaftið aftur og „atóm-
kveðskapurinn" heldur á undan-
haldi. Ég held að stakan sé að
koma aftur, tími ferskeytlunnar
er að koma aftur.“
„Ekki
fækkar
höppum
hans“
Morgunblaðið spurði Skjöld
hvort hann hefði ekki einhverjar
vísur á hraðbergi, og Skjöldur
tók vel í það. Hann sagði:
„Því er ekki að neita að hér í
kringum okkur í Dölunum eru
margir góðir menn og hingað
hafa margir slíkir komið, eins og
Steinn Steinarr, Stefán frá
Hvítadal, Jón frá Ljárskógum og
fleiri. Mér datt í hug, þegar bók
Jóns frá Ljárskógum, „Gamlar
syndir og nýjar", var endur-
prentuð fyrir nokkru, eftirfar-
andi vísa:
Ék þakka Jóni allan oöinn
hann i'lskaói vín ok .svanna
aldrei brást þar andans Kloöin
æskan Klaóa. djarfa ok sanna
hlustar ennþá hrifna'm þjijóin
á hreina tóna snillinKanna
alltaf munu Iök ok ljóðin
lifa í sálum Dalamanna."
Og Skjöldur hélt áfram:
„Það er einn ágætur vinur
minn í Dölunum sem er orðinn
aldinn að árum og heitir Eyjólf-
ur og er kenndur við Sólheima í
Laxárdal. Við erum góðir vinir
og hittumst oft. Við höfum
gaukað vísum hvor að öðrum
svona í rólegheitunum og þegar
hann varð 91 árs sendi ég honum
þetta:
Skjöldur Stefánsson
Þú vissir það unxur hvaö vikinxa híóur
i veraldarskvaldri.
i>k KUKKnar ei hvaó sem á leióina liður
á lífsKötu kaldri
teyKar úr kIhsí i>k temur i>k riður
á tiræðisaldri.
Hér kemur svo ein um lækna-
deiluna:
Þó læknadeilan leysist senn
cr litiö aó þakka ráóherronum
i París sveimar víst Svavar enn
en sjálfsaKt mun Pardis lokuð honum.
Og hér er ein eftir föður minn,
Stefán frá Móskógum, sem hann
orti þegar hann frétti að ritari
forsetans hefði gist hjá mér
meðan á heimsókn forsetans
stóð, en Vigdís Bjarnadóttir og
hennar maður gistu bæði hér.
Vísan er þannig:
Ekki fækkar höppum hans
sem hljóta aó standa i tcildi
fylldkona forsetans
fór i sænK hjáSkildl."