Morgunblaðið - 28.07.1981, Side 44

44
MORGUNBLAÐIÐ, ÞRIÐJUDAGUR 28. JÚLÍ 1981
T7 Mbr er sama j^tírr hún Hlaupi frá m\é&\
EN BG dTTASr AD N'i'X 6TIGINN AAINN
þOLI EKKI þUNGANNJ.”
Það er þó aldrei beita,
sem þú ætlar að nota?
Með
mor^unkaffinu
Það er seðill írá þjóín-
um — einn tíkall, sem
hann vildi ekki taka!
HÖGNI HREKKVÍSI
Opið þegar f ólk er að vinna
lokað þegar það á frí
Til Velvakanda.
Mig langar til að gera
opnunartíma verzlana að um-
talsefni þó mikil umræða sé
þegar orðin um málið og það
verið rætt frá flestum hliðum.
Það sem mér finnst hins vegar
skorta í þessari umræðu er að
sá opnunartími sem tíðkast
hér í Reykjavík hentar ekki
vinnandi fólki. Það sama á því
miður við um banka og allar
opinberar fyrirgreiðslustofn-
anir. Ég hef aldrei getað skilið
hvers vegna allar þessar þjón-
ustustofnanir þurfa að vera
opnar þegar flest allir eru að
vinna en lokaðar þegar fólk á
frí. Hvers vegna er ekki hægt
að hafa opiö á laugardögum en
lokað á mánudögum, svo dæmi
sé tekið. Slíkt fyrirkomulag
myndi koma sér vel fyrir
vinnandi mann og varla er um
það að ræða að stór hópur
myndi hafa óþægindi af því.
Því hefur verið haldið fram
að frjáls opnunartími verzlana
hefði það óhjákvæmilega í för
með sér að vöruverð hækkaði.
Ég er alls ekki viss um að svo
sé — ég held að því frjálsari
sem verzlunin er, því meiri
möguleika hafi kaupmenn til
að skipuleggja rekstur verzl-
ana sinna til aukins hagræðis
— og afleiðingin verði lægra
vöruverð.
En allt um það — jafnvel
þótt vöruverð hækkaði tel ég
nauðsynlegt að verzlanir séu
opnar á þeim tíma sem vinn-
andi fólk hefur tækifæri til að
verzla á. Sjálfur hef ég t.d.
aldrei færi á að komast í búð
alla vikuna og á helgum er allt
lokað. Stundum hefur maður
neyðst til að taka sér frí úr
vinnu til að verzla eða skreppa
í banka. Ég hef að vísu farið
allar slíkar ferðir á fullu kaupi
og er það þannig atvinnurek-
andinn sem ég vinn hjá sem
tapar á þessu óhagræði. En
maður gerir það náttúrulega
ekki nema út úr neyð að taka
sér þannig frí á fullum laun-
um.
Að sjálfsögðu er það þraut-
arlendingin hjá manni að
verzla í búðum nágrannasveit-
arfélaganna sem ekki hafa sett
verzluninni eins þröngar
skorður og tíðkast í Reykjavík.
Þessar verzlanir virðast bera
Skólakerfi - geymslukerfi:
„En út koma sköll-
óttir kerfiskarlar“
Til Velvakanda.
Varðandi umræður um
skólakerfið sem hafa orðið í
dálkum þínum langar mig til
að leggja orð í belg. Upphaf-
lega skrifaði vonsvikin móðir
um hrakninga sonar síns í
skóla, vegna þess að hann var
of duglegur að læra, en úrillur
skólastjóri snéri öllum hennar
aðfinnslum aftur heim til föð-
urhúsanna — vildi hvorki láta
leysa niður um sig né mennta-
kerfið (svo sannarlega er það
kerfið) en taldi öll vandræðin
eiga upptök sín í lélegu upp-
eldi og skikkan krakkans.
Svo mörg voru þau orð. Með
þessum hætti líta foreldrar og
kennarar á málið en hvað með
okkur nemendur sem verðum
dags daglega fyrir barðinu á
ósköpunum. Sjálfur var ég
nefnilega hálfpartinn til vand-
ræða í skóla þó ég slysaðist
um síðir til manns — varð
stúdent með láði, síðar
B.A.-maður og sigli nú hrað-
byri áfram á vit menntagyðj-
unnar.
Og er þá bara ekki allt í lagi
með skólakerfið? Hefur þetta
ekki bara gengið bærilega hjá
þér góði minn?
Jú, það má víst heita að ég
sé kominn yfir það versta. Það
má nefnilega finna skólakerf-
inu það til foráttuleysis að það
fer skánandi eftir því sem ofar
dregur. Svo held ég að skóla-
kerfið hafi farið versnandi —
það er gengið út frá því sem
vísu að krökkum leiðist í skóla
í báðum fyrrnefndum bréfum
— og „skólastjórinn" reynir
ekki einu sinni að bera á móti
því að svo sé. En hver er þá
skýringin á þessum leiðindum.
Hvernig skyldi fullorðnum
manni líða ef honum væri,
samkvæmt tilskipun að ofan,
gert að sitja á skólabekk um
nokkurra ára skeið og streða
þar við að lesa og læra hluti
sem hann væri hér um bil
alveg viss um að hann hefði
ekkert gagn af því að kynna
sér. Ég þykist nokkuð viss um
að maður sem kominn væri í
þessa áþján myndi fyllast leið-
indum — ekki síst ef sá
böggull fylgdi nu skammrifi
að ekkert kaup fengist fyrir
stritið.
Krökkum leiðist í skóla
vegna þess að nám þeirra ber
litinn árangur — uppskeran er
rýr. Skólar gegna nefnilega í æ
ríkara mæli því hlutverki að
vera geymslustaðir fyrir
krakka og er þá nema von að
stofnunin sé niðurdrepandi.
En skólinn er ekki bara leiðin-
legur, hann er líka dýr. Og þó
að skólinn sé dýr hefur á
undanförnum áratugum verið
rík tilhneiging til að lengja