Morgunblaðið - 09.08.1981, Blaðsíða 18

50
MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 9. ÁGÚST 1981
Einmanaleiki
I nútima þjóðfélaKÍ verða
marKÍr einmana, loka sík inni
ok líða miklar sálarkvalir.
Mar^ar ástæður Keta leKÍð til
einmanaleika ok nánast fólk á
öllum aldri Ketur verið ein-
mana. Í þessu Kreinarkorni
verður drepið á nokkur atriði
varðandi einmanaleika.
Hverjir verða
einmana?
Einmana fólk finnum við í
fjölskyldu okkar í vinahópnum,
á vinnustað. Við getum eins og
heyrt neyðaróp einmana fólks
við að lesa sum lesendabréf
dagblaðanna eða vikublaðanna.
Einmana getur jafnvel sá verið
sem situr með þér í nefnd og
lítur út fyrir að vera ánægður
með lífið.
Sá sem er einmana hefur oft
margar grímur til þess að fela
sig á bak við. Hann talar ekki
um þá byrði sem einmanaleikinn
er og þau merki sem hann þó
kann að gefa frá sér til merkis
um einmanaleika sinn eru svo
lágvær og hógvær að hinn upp-
tekni og sjálfumglaði meðbróðir
tekur ekki eftir þeim.
Oft heyrum við fjallað um
einmanaleika hjá gömlu og las-
burða fólki, svo víst er að þar er
einmanaleikinn stórt vandamál.
En staðreyndin er samt sú að
margt ungt fólk og fólk á besta
aldri þjáist af einmanaleika.
Jafnvel fólk sem virðist hafa nóg
að gera og vinnur sitt starf af
áhuga og festu getur verið ein-
mana.
Biblíu-
lestur
vikuna 9.—15. ágúst
Sunnudagur 9. ágúst
Matt. 7: 15-23
Mánudagur 10. ágúst
Matt. 5: 13—16
Þriðjudagur 11. ágúst
Gal. 6: 7—10
Miövikudagur 12. ágúst
Jak. 2: 14—17
Fimmtudagur 13. agúst
I. Kor. 12: 12—26
Föstudagur 14. ágúst
Fíl. 1:6—11
Laugardagur 15. ágúst
Matt. 21: 18—22
Hvað veldur
einmanaleika?
Feimni eða óframfærni getur
orðið farvegur fyrir einmana-
leika hjá sumu fólki. Það getur
orðið vandamál fyrir óframfærið
fólk að komast í samband við
annað fólk. Sérstaklega er þetta
erfitt þegar viðkomandi kemur
inn í nýtt og framandi umhverfi.
En óframfærni og óöryggið
blandast þeirri tilfinningu að
finna sig einskis virði, veldur
það oft nagandi einmanaleika.
Það verður svo erfitt að taka á
móti tilraunum annarra til að
komast í samband við okkur. Ef
afstaða okkar er: „Ég get ekki
neitt, ég er einskis virði", þá er
leiðin inn í einmanaleika oft
stutt.
Það að vera öðruvísi en aðrir
veldur oft einmanaleika. Maður
getur verið fatlaður, einstætt
foreldri, fráskilinn o.s.fr. Þetta
ástand einstaklingsins verður
oft til þess að hann telur sig
annars flokks eða misheppnað-
an.
Stundum er einmanaleikinn
sjálfskaparvíti, þ.e. viðkomandi
vill vera einmana. — Við fráfall
ástvinar, fa.ll á prófi eða við
annað tap eða missi verður fólk
oft þunglynt og dapurt. Þá er
gott að tala við fólk og finna
ástúð og umhyggju. En stundum
gerist það eftir nokkurn tíma, að
viðkomandi getur ekki tekið við
meiri samúð og getur ekki þolað
endalaust tal um vandamálið, en
vill vera í friði. Þessi afstaða
leiðir stundum til einangrunar.
Þessi einangrun getur í fyrstu
verið eins konar skjól, en getur
svo orðið að fangelsi, því dyrnar
út í samfélagið hafa þá verið
lokaðar of lengi. Einmanaleiki
sem maður þannig velur sjálfur
getur jafnvel orðið nautn. Ein-
hver hefur orðað það þannig:
„Að ylja sér á glóðum biturleik-
ans.“ Maður situr þá á eyju
einmanaleikans og leyfir lífinu
að streyma framhjá, jafnframt
því sem það verður gott að vera
sá sem öllum er illa við.
Hvernig bregst
ég við
einmanaleika?
Sá, sem finnur til einmana-
leika, getur gert margt til þess
að vinna sig út úr honum. En til
þess þarf sterkan vilja. Fyrir
það fyrsta er margt hægt að
gera einn og hafa ánægju af. Það
er hægt að fara einn í ferðalag, á
tónleika, í kirkju, á málverka-
sýningar, svo eitthvað sé nefnt.
Þetta getur leitt hugann frá
einmanaleikanum. Næsta skref-
ið getur orðið með þeim hætti að
þú ferð að hrífast af því sem þú
þannig tekur þátt í og þú reynir
eitthvað ásamt öðrum. Þessi
reynsla hjálpar mörgum og gef-
ur þeim þor til að hafa samband
við aðra.
Ýmsir hafa líka reynt hvað
gott er að fá tækifæri að komast
í samband við fólk, t.d. með því
að vitja sjúkra og gamalla.
Margir liggja og bíða eftir að
einhver komi til þess að hlusta á
þá eitt andartak, þó ekki sé
annað. Þetta verður aftur til
þess að þú finnur að þú ert
einhvers virði og getur orðið
öðrum til gagns.
Það að komast yfir múrinn til
annars fólk getur kostað mikið
átak fyrir þann sem er einmana.
Þess vegna er gott fyrir alla þá
að íhuga hvað þeir geta gert til
að lina þjáningar þeirra sem eru
einmana. Verum með opin augun
fyrir þeim sem þarfnast hjálpar
á þessu sviði. Handtök okkar og
vinahót eru mikils virði þegar
það er gert í kærleika.
Einmanaleikinn er mörgum
mikil og sár byrði. En þessa
byrði er hægt að koma með fram
fyrir Guð í bæn, gleymum því
ekki. Við megum biðja um kraft
og þor til að hafa samband við
annað fólk og við megum biðja
Guð um að kenna okkur að bera
einmanaleikann án biturleika.
Ef biturleikinn nær tökum á
þeim sem eru einmana er mikil
hætta á ferðum. Biturleikinn
drepur lífsþróttinn og viljann til
að ná árangri með sjálfan sig.
Einmana fólk á að vera kristn-
um mönnum hvatning til að
sýna umhyggju og náungakær-
leika. Dæmisagan um Miskunn-
sama Samverjann er enn í gildi
og á stöðuglega að minna okkur
á hið góða verkið.
(Fyrirmynd: Credo
nr. 10, 1981.)
Falsspámenn!
Matt. 7,15-23.
Þetta er alvarleg aðvörun
Krists í fjallræðunni. En
við hvern á Jesús? Hvaða
flokk, stefnu, einstaklinga?
Jesú er alvara. Til er fölsk
trú og boðun og falskir
boðendur. Sakleysislegt,
kristilegt á ytra borði, að-
laðandi jafnvel og elsku-
legt, en í eðli sínu lífsfjand-
samlegt. Jesús aðvarar
okkur, að eilíf heill sé undir
því komin, að greina rétt
mílli hins sanna og falska í
þessum efnum. Hvers
vegna? Af því, að Jesús
segir, að það orð, sem hann
flytur sé hvorki meira né
minna en sá eini lífs-
grundvöllur, sem staðist
getur þessa heims og ann-
ars. Allt annað sé ófæra,
glötun dauði.
Það er aðeins einn, sem
er sannur. Það er Kristur,
sá sem flutti fjallræðuna og
setti kröfu Guðs á oddinn.
Og dó á krossi fremur en að
slá af þeirri kröfu. Við
þann kvarða verður lífið
þitt og mitt metið. Heilindi
mín, kærleikur, trú.
Það hafa fleiri flutt fagr-
ar ræður og goldið með lífi
sínu fyrir fagran málstað,
háleitar hugsjónir. En Jes-
ús einn er VEGURINN
SANNLEIKURINN og
LIFIÐ. Kristin trú er um-
fram allt Kristur og trúin á
hann ávallt hluti lífs hans.
„Verið í mér!“ segir Krist-
ur. Og ef við erum ekki „í
honum" — í samfélagi og
líftengslum trúarinnar,
bænarinnar, eftirfylgdar-
innar við hann, þá erum við
ekki kristin þrátt fyrir öll
fróm orð og yfirlýsingar. Ef
við erum í honum, þá er
hann í okkur, heilagur andi
hans. Og hann lætur sig
ekki án vitnisburðar.
Ávextir hans koma í ljós.
Hvaða ávextir? Jú, „kær-
leiki, gleði, friður, lang-
lyndi, gæska, góðvild,
trúmennska, hógværð,
bindindi," (Gal. 5,22) — og
þeirra er kærleikur mestur.
Utsala — Utsala
Kjólamarkaðurinn, Laugavegi 21. Útsalan er
hafin. 209 kjólar seljast á 120—140. Eldri kjólar,
jakkar og pils á kr. 50. Dragtir á kr. 300. Fjölbreytt
úrval af peysum, blússum, úlpum o.fl. selst undir
hálfvirði.
Kjólamarkaðurinn, Laugavegí 21.

Frá
Barðstrendingafélaginu
í Reykjavík
Árleg sumarferö félagsins verður farin laugardaginn
15. ágúst nk. Lagt verður upp frá B.S.Í. (austanverðu)
kl. 08 að morgni, ekið um Kaldadal í Húsafell, farið í
Surtshelli, komiö aö Hraunfossum og sögustaöir í
Reykholtsdal skoöaðir. Fariö um Borgarnes á
heimleið. Verð fyrir manninn kr. 95.-. Þeir sem ætla
aö taka þátt í ferðinni, láti skrá sig, sem fyrst, í síma
40417 María og síma 31238 Ólafur.
Ferðanefndin.