Morgunblaðið - 10.09.1981, Side 16

MORGUNBLAÐIÐ, FIMMTUDAGUR 10. SEPTEMBER 1981
Langholtskirkjukórinn í Central Lutheran Church.
Langholtskirkjukórinn í Minneapolis
Líklega hafa flestir ís-
lendingar bæði gestir og
þeir sem búsettir eru hér
í St. Paul Minneapolis
haidið í Central Luther-
an Church sunnudaginn
30. ágúst sl. Ekki var þó
um messu að ræða. held-
ur átti að fjölmcnna á
tónlcika Langholtskirkj-
ukórsins. Það voru 7 —
800 manns sem komu til
að hlýða á Jón Stefánsson
stjórna sínu margradd-
aða hljóðfæri og óhætt er
að segja að hann brást
ekki vonum þeirra sem
til kórsins þekktu. en
kom óðrum á óvart, sem
vissu ekki hvers vænta
mátti. , . , ,.
Korinn vakti
óskipta hrifningu, ekki
sízt flutningur hans á
íslenzkum nútímaverk-
um og hinsvegar söngur
Ólafar Ilarðardóttur. Að
tónleikunum loknum var
haldið í safnaðarhcimili
kirkjunnar þar sem kon-
ur úr Ilekluklúhhnum
huðu upp á kaffi og
meðlæti.
Par var spjallað
fram eftir kvöldi og það
er óha*tt að segja að fleiri
hafa hugsað það sem ein
vestur-íslenzk kona
sagði: „I>að var óglcym-
anleg tilfinning að vera
íslcndingur í kvöld.“
Einstakar móttökur
Blm. hitti þau kórfélaga Guð-
mund Gunnarsson, Ingimund
Friðriksson, Signýju Sæmunds-
dóttur og Sigrúnu Erlu Hákonar-
dóttur að máli og spurði hvernig
ferðin hefði tekizt.
— Ferðin hefur gengið mjög vel,
sögðu þau, og móttökur hafa verið
alveg einstakar. Síðasta vika hef-
ur verið býsna erfið. Við höfum
haldið sjö tónleika á aðeins átta
dögum. Þessir tónleikar hérna í
Minneapolis eru tíundu tónleik-
arnir okkar.
— Er þetta fyrsta söngför ykkar
erlendis?
— Nei, við höfurn farið þrisvar
sinnum. Andinn innan kórsins er
alveg sérstakur og með okkur í
ferðinni eru makar, mæður og
börn og allir hafa hjálpazt að.
Þetta hefur verið mjög skemmti-
leg ferð, en núna er fólkið aðeins
farið að langa heim. Upp á síð-
kastið er það farið að taka upp
myndir af börnunum heima og
sýna þær hvert öðru. Á morgnana
eru æfingar hjá okkur þ.e.a.s.
upphitunaræfingar og raddþjálf-
un og svo er sungið alls staðar sem
hægt er. Það kom meira segja einu
sinni fyrir að við sungum uppi á
þaki á hótelinu sem við bjuggum á.
Hápunkturinn
í Winnipeg
í viðtali við Ólöfu og Jón
Stefánsson kom fram að söngferð-
in hefði heppnazt með afbrigðum
vel þó að dagskráin hafi verið
nokkuð ströng undir lokin.
Hápunkt ferðarinnar töldu þau
hafa verið í Winnipeg, þar sem
þau héldu tvenna tónleika, hina
Á**,
Jón Stefánssun stjórnandi kórsins og Ólöf Haröardóttir.
fyrri í lítilli kirkju en þá síðari í
Consert Hall, sem mun vera eitt af
beztu tónleikahúsum vestanhafs.
Að auki söngkórinn að Gimli og
víðar fyrir aldraða Vestur-
Islendinga, og sögðu þau Ólöf og
Jón það ógleymanlegt að hafa
getað glatt þetta gamla fólk og
fundið gleði þess og þakklæti.
Alveg frábært
Dr. Daniel Simundsson og Sally
eiginkona hans voru meðal gesta á
tónleikunum. Daniel kvaðst vera
íslenzkur í báðar ættir. Faðir hans
var fæddur í Reykjavík, en fluttist
síðan á Blönduós en móðir hans er
ættuð frá Vík í Mýrdal.
Sjálfur er Dr. Daniel fæddur og
uppalinn í Bandaríkjunum, og
talar ekki íslenzku þó bróðir hans
og faðir geri það.
Blm. spurði hvernig þeim hjón-
um hefði líkað söngurinn og
kvaðst Sally hafa notið hans mjög
og sagðl að maður þyrfti ekki að
vera íslendingur til að njóta
tónleikanna. Þetta var alveg frá-
bært.
- G.G.
Mætti gerast oftar
Hjónin Örn og Margret Arnar
voru einnig meðal hlustenda kórs-
ins. Aðspurð sögðust þau hafa
búið í Minneapolis í 18 ár í allt, og
létu vel af því. Hinsvegar sögðu
þau að það væri alltaf gott að
koma í heimsókn til íslands.
Kváðust þau alltaf tala saman á
íslenzku og reyna að sletta ekki.
Blm. spurði hvort ekki væri
gaman að fá svona stóran hóp af
Islendingum og hvernig þeim
hefði fundizt.
— Þetta voru alveg frábærir
tónleikar og einstaklega gaman að
fá kórinn hingað til okkar. Þetta
mætti gjarnan gerast oftar.
Ingimundur Friðriksson, Sigrún E. Hákonardóttir, Signý Sæmundsdóttir og
Guðmundur Gunnarsson.
Dr. Daniel Sigmundsson og kona hans Sally.
Örn og Margrét Arnar, sem eru búsett í Minneapolis.,