Morgunblaðið - 10.09.1981, Page 19

MORGUNBLAÐIÐ, FIMMTUDAGUR 10. SEPTEMBER 1981
19
við að ráða með félagslegum
aðgerðum.
Hafi frú Jóhanna hinsvegar á
réttu að standa um það að 59
alþingismenn af 60 og 9 ráðherrar
af 10 ætli að nota sér af hinum
glæsilegu markaðshorfum salt-
fisks nú og brjóta niður 50 ára
þróuð viðskiptasambönd og af-
henda hinum 700 heildsölum
okkar þessa vöru til frjálsrar
sölumeðferðar, þá er þar um að
ræða stærsta happdrættisvinning
neytenda saltfisks sem um getur.
Mér kemur ekki eitt augnablik
til hugar að frú Jóhanna ætli sér
aðeins að vera önnur af tveimur
útflutningsmafíum á saltfiski.
Hvað á þá að gera við Sölku Völku
þegar hún kemur með 50% yfir-
boð?
Eg er einn af þeim óbreyttu í
hinum úreltu „þvingunarsamtök-
um“ SIF. Fyrirtæki það sem ég
veiti forstöðu, veitir nokkuð yfir
100 manns nokkuð trygga atvinnu.
Atvinnuöryggi mitt og sam-
verkamanna minna byggist fyrst
og fremst á þeirri markaðsstýr-
ingu og þeim fyrirframsamning-
um sem samtök eins og SIF ein
geta gert. Öll viðskipti byggjast á
gagnkvæmu trausti, kaupenda og
seljenda. Enginn kaupandi gerir
bindandi samninga um kaup á
vöru eins og saltfiski, nema hafa
tryggingu fyrir afhendingu og að
aðrir aðilar bjóði ekki sömu vöru
inn á hans markaðssvæði á lægra
verði. Við sem erum stærstir í
framleiðslunni og framleiðum að
mestu þær stærðir af saltfiski sem
auðveldast er að selja gætum að
vísu fræðilega haft einhvern
ávinning af frumskógahernaði í
sölumálum í stuttan tíma. Minni
framleiðendur og framleiðendur
stærsta hluta landsbyggðarinnar
yrðu hinsvegar strax úti í kuldan-
um. Við hinir og öll íslenska
þjóðin yrðum síðan fyrir næstu
öldu.
Jóhanna Tryggvadóttir er
glæsileg dugnaðarkonam eins og
hún á ættir til að rekja. Eftir að
vera búin að koma á legg stórum
barnahóp, er hún nú að hasla sér
völl á viðskiptasviðinu. Vissulega
mun þaðan tíðinda að vænta,
dugnaðurinn er slíkur. Hið óum-
beðna sjálfboðastarf í saltfiskmál-
um hefir haft sína þýðingu. For-
ystumenn SÍF halda fyrir bragðið
örugglega betur vöku sinni. Allt
tal um tugi prósenta í verði til eða
frá er hinsvegar út í hött. Saltfisk-
ur er sem betur fer þýðingarmikil
matvara. Of mikil stökk í verði
snarminnka neysluna. Hvort sem
okkur líkar betur eða verr, þá
verðum við í aðalatriðum að selja
saltfisk okkar á heimsmarkaðs-
verði. Hér, eins og í öllum útflutn-
ingsgreinum, erum við fyrstir til
að hækka verð og síðastir til að
lækka.
Meðan vandamál Portúgala
voru mest, seldum við þeim um-
talsvert magn af lakari verðflokk-
um á lágu verði. Til að geta þetta
voru notaðir peningar úr Verð-
jöfnunarsjóði saltfisks, sem að
hluta voru komnir frá Portúgal
sjálfum. Saltfiskmál eins og öll
okkar útflutningsmál þurfa að
vera í stöðugri umræðu og þróun.
Engum er hinsvegar gagn gert
með stóryrðum. Við saltfiskfram-
leiðendur trúum því ekki að Frið-
rik Pálsson, Þorsteinn Jóhannes-
son, Tómas Þorvaldsson, Ólafur
Björnsson, Stefán Runólfsson,
Valgarð J. Ólafsson, Sigurður
Markússon eða Bjarni Jóhannes-
son, svo fáir séu nefndir af
forystuliði SÍF, séu einhverjir
Mafíuforingjar, sem vitandi vits
hafi hundruð milljóna af okkur og
íslensku þjóðinni. Við trúum því
ekki heldur að þessir menn séu
með erlenda bófa á framfæri sínu
til að snúa á Kidda Finnboga svo
dæmi séu nefnd.
Við þekkjum þessa menn ein-
faldlega af allt öðru.
Við höfum hinsvegar flestir
miklar áhyggjur af verðlags-
þróuninni hér innanlands og
þróun alþjóða gjaldeyrismála,
með tilliti til möguleika á hag-
stæðum saltfisksölum.
Þeir sem ekki eru alveg heila-
þvegnir munu geta rifjað upp að í
fyrra var hópur manna, og það
sumra sem aðstöðu vegna áttu að
vita mikið um markaðsmál sjávar-
afla, sem hélt því fram að hægt
væri að selja alla okkar síld á
uppboðsmarkaði í Danmörku fyrir
hærra verð en fengjust fyrir
saltsíld. Sá hópur er hljóðlátur í
dag, og horfur á síldarmörkuðum
daprar, þrátt fyrir verðlækkun frá
verðinu í fyrra.
Ég öfunda menn almennt ekki
af velgengni þeirra. Ég verð þó að
viðurkenna að ég öfunda Tómas
Arnason af stefnufestu hans í
saltfisksölumálum.
Öruggt er að síldarslysið væri
skeð í saltfiskinum líka ef að
hann, að sögn Jóhönnu, stæði ekki
einn sem klettur úr hafi, vörð um
hagsmuni þjóðarinnar í þessu
máli.
Ég vorkenni hinsvegar hinum
59 og þá alveg sérstaklega “hinum
16 framsóknarþingmönnunum".
Ég vona svo að frú Jóhanna
Tryggvadóttir finni sínum mikla
lífsþrótti farveg til framkvæmda
góðra hluta. Verkefnin eru óþrjót-
andi.
Okkur er svo öllum best að gera
okkur fulla grein fyrir ástandi
útflutningsmála fiskafurða í dag.
Ástandið er því miður þannig, að
fátækar þjóðir Suður-Evrópu og
blámenn í Afríku, taka óbeinan
þátt í að greiða niður fiskafurðir á
nægtarborð Bandaríkjamanna og
Sovétmanna.
Björgvin Jónsson
Blaðburöarfólk
óskast
VESTURBÆR
Nýlendugata
Vesturgata 2—45
AUSTURBÆR
Snorrabraut,
Miöbær
Hverfisgata 4—62
Hverfisgata 63—120
Laugavegur 101 —171
Lindargata
Skólavörðustígur
Hringiö í síma^
35408
Benco 01 — 600A C.B.
40 rásir AM/40 rásir FM.
Sérsmíðuð fyrir ísland. Fullur styrkur.
Verö kr 1.595-
Benco, Bolholti 4,
sími 91-21945. *•
WurlíTzer'
SINCE 1851
ÞÝZK-AMERÍSKU PÍANÓIN AFTUR FÁANLEG í FLEST-
UM GERÐUM.
VERÐ FRÁ KR. 22.000. GREIÐSLUKJÖRIN KOMA Á ÓVART.
HÖFUM EINNIG FYRIRLIGGJANDI SKÓLAPÍANÓ.
Laufásvegi 17 — 101 Reykjavík.
Sími 25336.