Morgunblaðið - 23.09.1982, Blaðsíða 36

36
MORGUNBLAÐIÐ, FIMMTUDAGUR 23. SEPTEMBER 1982
+
Dóttir okkar,
SOLVEIG MAGNÚSDÓTTIR,
ritari í sondiráði fslands í BrUssel,
lést 19. september.
Ragnheiöur ÞórAardóttir og
Magnús Hjálmarsson.
t
Elskuleg dóttir okkar,
GUNNUR SÆDÍS,
lést af völdum umferöarslyss á gjörgæsludeild Borgarspítalans
21. september.
Fyrir hönd vandamanna,
Fríða Valdimarsdóttir, Ólafur Magnússon.
t
Eiginkona mín,
STEFANÍA EINARSDÓTTIR,
Hrafnistu, Hafnarfiröi,
andaöist 22. september í St. Jósefsspítalanum, Hafnarfiröi.
Guömundur Vigfússon
frá Holti, Vestmannaeyjum.
Minning:
_ ^
Haukur P. Olafsson
Fæddur 29. október 1905
Dáinn 17. september 1982
Ekki get ég sagt að fregnin um
andlát vinar míns Hauks P. Ólafs-
sonar kæmi mér mjög á óvart. Ég
vissi að hann hafði um alllangt
skeið átt við sjúkdóm að stríða,
sem oft slítur lífsþráðinn með
skjótum hætti. Eigi að síður virt-
ist mér, þegar fundum okkar bar
síðast saman í byrjun ágústmán-
aðar sl., hann vera þannig á sig
kominn, að gera mætti sér vonir
um að fresturinn yrði eitthvað
lengri en raun hefur nú á orðið.
Systir okkar,
ÞORBJÖRG MARGRÉT JÓHANNESDÓTTIR
frá Saurum,
Rauöarárstfg 7,
veröur jarösungin frá Hjaröarholtskirkju, Dölum, laugardaginn 25.
september kl. 2.
Hermann Jóhannesson,
Benedikt Jóhannesson,
Guömundur Jóhannesson.
t
Eiginmaöur minn, faöir, tengdafaöir og afi,
ÓSKAR EMIL GUDMUNDSSON,
Háageröi 17,
veröur jarösunginn frá Bústaöakirkju föstudaginn 24. september
kl. 15.30.
t
Eiginkona mín, móöir okkar, tengdamóöir og amma,
ELÍN GUÐMUNDSDÓTTIR,
Furugrund 64, Kópavogi,
veröur jarösungin frá Dómkirkjunnl föstudaginn 24. september kl.
10.30.
Þeim sem vildu minnast hennar er bent á Minningargjafasjóö
Landspitala Islands.
RagnarMagnússon,
börn, tengdabörn og barnabörn.
t
Útför sonar míns og bróöur okkar,
BIRGIS VALDÓRSSONAR,
sem lést af slysförum 17. september, fer fram frá Setfosskirkju
laugardaginn 25. september kl. 16.00.
Valdór Elfasson
og systkini hins látna.
Utför
JÓNS BJÖRNSSONAR,
fyrrverandi verslunarmanns,
Aöalgötu 17, Sauöárkróki,
sem lést í sjúkrahúsi Skagfiröinga 17. september sl„ fer fram frá
Sauöárkrókskirkju laugardaginn 25. september nk. og hefst kl. 14.
Blóm afþökkuö, en þeim sem vildu minnast Jóns, er bent á Sjúkra-
hús Skagfiröinga, Sauöárkróki.
Fyrir hönd ættingja hins látna,
Unnur Magnúsdóttir,
Auöur Jónsdóttir,
Björn Jónsson, Guörún Andrésdóttir,
Magnús Jónsson, Kristín Helgadóttir,
Sigríöur Jónsdóttir, Þóröur Jörundsson,
Kári Jónsson, Eva Snæbjarnardóttir.
Minningarathöfn um
SVEINDÍSI HANSDÓTTUR
frá Hellissandi,
til heimilis aö
Egilsgötu 28, Reykjavík,
veröur haldin föstudaginn 24. september í Fossvogskirkju kl.
13.30.
Jarösett veröur frá Ingjaldshólskirkju laugardaginn 25. september
kl. 13.30.
Þeim, sem vildu minnast hinnar látnu, er bent á líknarstofnanir.
Börn, tengdabörn og barnabörn.
t
Eiginmaöur minn, faöir okkar, tengdafaöir, afi og langafi,
SIGURÐUR JÓNSSON,
Kirkjubraut 46, Akranesi,
(Tryggvaskála),
veröur jarösunginn frá Akraneskirkju 24. september kl. 14.30.
Þóra Guöjónsdóttir,
Málfríöur Siguröardóttir, Guðmundur Ó. Guömundsson,
Guöbjörg Siguröardóttir, Grátar Sfmonarson,
Guöjónína Siguröardóttir, Gunnar Elfasson,
barnabörn og barnabarnabörn.
Blóm vinsamlegast afþökkuö, en þeim sem vildu minnast hins
látna er bent á Hjartavernd.
Þórhildur Þórarinsdóttir,
Þórarinn Óskarsson, Þorbjörg Jósefsdóttir,
Guöjón Óskarsson, Kristfn Danfelsdóttir Bergmann,
Snjólaug Soffía Óskarsdóttir, Hrafn Hákonarson,
Ragna Fanney Óskarsdóttir
og barnabörn.
t
Þökkum af alhug samúö, vináttu og tryggð vlö andlát og útför
JÚLÍUSAR Á. JÓNSSONAR,
fyrrverandi sárleyfishafa.
Sérstakar þakkir flytjum viö yfirlæknum og starfsfólki Hafnarbúöa.
Ásta Magnúsdóttir og dætur,
Hans Júlíusson, Anna Hjartardóttir,
Jón Gunnar Júlfusaon, Þurföur Beck,
Birna Júlíusdóttir, Hlööver Oddsson,
Kristín Júlíusdóttir, Guömundur Ingólfsson,
barnabörn og barnabarnabörn.
SVAR
MITT
eftir Billy Graham
Ahættan
Þeir virðast vera orðnir fáir, sem enn trúa á kvaiastaðinn,
þó að ég heyri yður nefna hann öðru hverju. Spurning mín er
þessi: Fer ég norður og niður ef ég veiti Kristi ekki viðtöku?
Horfum á málið frá sjónarmiði skynseminnar.
Jafnvel efasemdamenn eru ekki vissir um, að ekkert
helvíti sé til eða líf að loknu þessu lífi. Rithöfundur-
inn Mark Twain var einn þeirra, sem líta svo á, að
ekki sé unnt að komast að neinni fastri niðurstöðu
um trúmál. Hann sagði einu sinni: „Ég hef aldrei séð
minnstu sönnun þess, að um annað líf sé að ræða.
Samt býst ég fastlega við því, að það sé til.“
Berið nú saman óvissu efasemdamannsins og
vissu Jesú, en orð hans og skoðanir höfum við lært
að virða og meta. Hann sagði orð eins og þessi:
„Hræðizt heldur þann, er mátt hefir til að tortíma
bæði sálu og líkama í helvíti (Matt. 10, 28).“ í raun
og veru talaði hann meira um kvalastaðinn en him-
ininn.
Já, lítið á óvissu úrtölumannanna og vissu ríýja
testamentisins — og ég spyr yður: Þegar þér sjáið
muninn, ætlið þér samt að hætta á það, að enginn
kvalastaður sé til? Ekki vil ég gera það fyrir mitt
leyti.
Ef ég væri að stíga upp í flugvél, sem á að fara til
Lundúnaborgar, og flugstjórinn segði við mig um
leið og ég settist: „Eg verð að segja yður, að líkurnar
eru tíu á móti hundrað, að við komumst ekki alla leið
til Lundúna," — þá mundi ég yfirgefa flugvélina. Ég
vildi ekki leggja líf mitt í hættu, ef tíu prósent líkur
væru fyrir því að ég missti það. Við eigum ekki
heldur að leggja sál okkar í hættu.
Kynni okkar Hauks hófust fyrir
nærfellt hálfri öld, og tókst þá
strax með okkur góður kunn-
ingsskapur, sem brátt varð að
traustri vináttu. Upphafið að
kynnum okkar var það, að hann
réðst eitt sumar verkstjóri á síld-
arstöð í Hrísey, sem faðir minn og
móðurbróður hans, Jón Arnesen,
ráku þar í félagi. Þegar Haukur
var sjötugur skrifaði ég um hann
hér í blaðið stutta afmælisgrein og
komst þar m.a. svo að orði:
„Ég á margar góðar minningar
frá Hríseyjarárum mínum. Það
var gaman í síldinni og ég hef oft
saknað þeirra daga. En ég held að
skemmtilegasta sumarið hafi ver-
ið það, sem við Haukur vorum þar
saman. Hann var úrræðagóður,
röggsamur og laginn við að
stjórna fólki. Samstarf okkar var
með ágætum og við urðum fljótt
góðir félagar og vinir." Hann var
þarna hvers manns hugljúfi, bæði
fólksins, sem starfaði á síldarstöð-
inni og annarra, sem kynntust
honum. Drenglund, hreinskilni og
hispurslaus framkoma einkenndi
allt hans dagfar.
Sama kom í ljós þegar hann
gerðist frystihússtjóri hjá KEA,
en því starfi gegndi hann um ára-
tugi. Þar naut hann vinsælda alls
starfsfólksins og óskoraðs trausts
yfirmanna sinna og viðskiptavin-
anna. Haukur hafði á unga aldri
aflað sér staðgóðrar þekkingar í
verzlunarfræðum bæði í Bretlandi
og Danmörku, og kom sú menntun
honum að góðu haldi í ýmsum
störfum hans síðar. Hann var
heimsborgari í allri framgöngu og
einstakt snyrtimenni, höfðingi
heim að sækja og hrókur alls
fagnaðar á góðvinafundum. Hvar
sem hann fór fylgdi honum hress-
andi blær lífsorku og glaðværðar.
Þannig var hann allt fram á síð-
ustu daga, og þess vegna var erfitt
að trúa því, að komið væri að leið-
arlokum, þótt aldurinn væri orð-
inn hátt í 77 ár.
í einkalífi sínu var Haukur mik-
ill hamingjumaður. Hann var
kvæntur fyrirmyndar konu
Gerðu Halldórsdóttur, sem var
honum samhent um alla hluti,
enda var hann sjálfur umhyggju-
samur og hagsýnn heimilisfaðir.
Ber hið fagra heimili að Bjarma-
stíg 1 vott um samhug og smekk-
vísi þeirra. Gestrisni þeirra
gleymist ekki vinum og venzla-
fólki, sem hennar nutu. Sjálfur
naut ég hennar í ríkum mæli. Um
langt árabil og síðast nú í sumar
gisti ég hjá þeim hjónum í norður-
ferðum mínum og gekk þar hvert
sinn í opinn vinafaðm. Eg hlakk-
aði alltaf til þessara ferða og ekki
hvað sízt til þess, að koma og
dvelja, þótt ekki væri oftast nema
eitt kvöld og næturlangt, á heimili
þessara hugljúfu vina. Nóg voru
umræðuefnin og oft var klukkan
orðin talsvert yfir miðnætti þegar
við Haukur höfðum lokið samræð-
um. Áttum þó oftast eftir margt
ósagt. Héðan af verða það aðeins
minningarnar, sem tala og þær
eru vel geymdar í hjartans sjóði.
Að lokum þetta: Hafi þessi
tryggðavinur minn hjartans þökk
fyrir allt og allt og blessun hins
hæsta höfuðsmiðs verði ljós hans
og styrkur á nýrri vegferð. Eigin-