Morgunblaðið - 19.05.1987, Qupperneq 10
10 B
3to«gmMáM» /ÍÞRÓTTIR ÞRWJUDAGUR 19. MAÍ 1987
TÍMARNIR
TVENNIR
Fyrir sjötíu árum var bílafram-
leiðsla í Japan ekki jafn burðug
og hún er í dag. Bílarnir voru
og verulega frábrugðnir nútíma-
vögnum og hönnun var í rauninni
óþekkt fyrirbæri. Rissaðar voru
upp helstu línur og mál, smíðin
var að mestu handverk.
egar Mitsubishi-verksmiðjurn-
ar fór að smíða A-módelið sitt
fyrir 70 árum var það fyrsti aljap-
anski bíllinn, þ.e. hann var teiknað-
^■■■■1 ur °S smíðaður þar
BÍLAR í landi, notað í hann
Þórhallur innlent hráefni (við-
Jósepsson urinn) 0g fornar,
skn,ar þjóðlegar hefðir í
heiðri hafðar við
handverkið. Yfír-
byggingin var úr japönskum
sedrusviði og í hjólin var notuð inn-
lend eik. Síðan var málað yfir með
japönsku lakki. Þetta var allstórt
skref á þeim tíma, þótt ekki þætti
smíðin flókin í nútímanum. Bíllinn
var smár og að öllu leyti hefð-
bundinn í útliti og uppbyggingu,
dæmigerður fyrir bíla eins og þeir
voru á árunum í kringum 1920.
Tölvurog plast
Nú til dags er öllu meira mál að
búa til bíl. Leiðin er löng og seinfar-
in frá fyrstu frumhugmynd til hins
raunverulega fjöldaframleidda
vagns og oft er varla hægt að sjá
skyldleika með fyrstu teikningu og
bílnum sem hún hefur alið af sér.
Ekki er heldur lengur notaður viður
í smíðina, nema þá til íburðar í
glæsivögnum, plastið hefur haldið
innreið sína og vinnur á með hveiju
árinu sem líður. Ekki er lengu nóg,
að flinkur maður teikni fallegan
bfl. Nú þurfa tölvurnar að vega og
meta í forritum sínum hve skyn-
samleg lögun og stærð bflsins er,
þær reikna styrk einstakra hluta,
loftmótstöðu, kostnað, hagkvæmni
smíðaefna og framleiðsluaðferða og
svo mætti lengi halda áfram að
telja. Endanlega er það þó ævinlega
maðurinn sem tekur allar ákvarðan-
ir og það eru mennirnir sem velja
og hafna þegar útlit bílsins er val-
ið. Þeir gera tillögur um breytingar,
tölvan er í reynd ekkert annað en
hjálpartæki, nútímamanninum jafn
mikilvægt og mælistikan og blýant-
urinn voru teiknaranum fyrir sjötíu
árum.
CAD
Þegar tölvurnar eru notaðar í jafn
ríkum mæli við hönnun og er við
bílaframleiðsluna í dag, t.d. hjá
Mitsubishi, þá er gjaman talað um
„CAD“, sem stendur fyrir „Comput-
er Aided Design" og þýðir hönnun
með aðstoð tölvu. Það þýðir ekki
að tölvumar hanni bflana, heldur
reikna þær út möguleika, meta
hvert atriði samkvæmt forsendum
sem þær hafa í forritum sínum og
em eldfljótar að vinna hin flóknustu
verk. Afleiðingin er sú, að hægt er
að vinna verkin á mun styttri tíma
Frumhönnun: Markmið skilgreind og tillögur settar fram.
Teikning í fullri stærð, smáatriði
útfærð.
Leirlikön, bæði lítil og í fullri stærð. Þau gefa kost á að skoða í þrívídd og
gera tilraunir með lögun.
Hönnun með aðstoð tölvu (CAD), lögun endanlega ákveðin og gerðar áætlanir um tilraunabfla.
en ella og jafnvel hægt að vinna
verk, sem annars væri ógjömingur
að framkvæma. Niðurstaðan er
síðan mun fullkomnari og öruggari
bíll en mögulegt væri að framleiða
án „CAD“-kerfísins á verði sem
almenningur ræður við.
Það sem við getum þakkað tölvun-
um er að í dag er komið í bílana
m.a. stórbætt fjöðrunarkerfí,
stjómkerfí fyrir vélamar, minni
loftmótstaða, minni bensíneyðsla
og um leið aukið vélarafl, endingar-
betri efni, aukið öryggi og ódýrari
framleiðsluaðferðir. Hitt er svo ann-
að mál hvort bílamir hafa fríkkað
eitthvað við tillögur tölvanna. Ein-
hvem veginn finnst manni nú, að
listrænt hugmyndaflug við teikni-
borðið skili miklum mun laglegri
bílum, heldur en þeir verða eftir að
vélheilamir hafa komið með sínar
loftmótstöðutillögur. Ætli Ferrari
Testarossa væri svipur hjá sjón ef
Pinfinarina hefði látið loftmótstöð-
utölvu ráða ferðinni?
Þessi myndröð sýnir í aðalatriðum
hvemig hugmynd að bfl þróast, frá
skoðanaskiptum við teikniborðið til
nákvæmra tölvuútreikninga.
BÆNDUR - ÚTGERÐARMENN -
FISKSALAR - IÐNAÐARMENN
NIS5AN 1200 PICKUP
er trúlega bíllinn sem hentar ykkur -
Pœgilegur vinnuþjarkur á frábœru verði -
Kr. 350.000,-
Til sýnis ásamt öðrum bílum okkar
í sýningarsalnum v/Rauðageröi
M 1957-1987 V/
% 30 M
>^árajy
Bílasýning laugardag og sunnudag kl. 14.00- 17.00
Verið velkomin - Alltaf heitt á könnunni
■H INGVAR HELGASOIM HF.
■■■ Syniiuj.irs.ilurÍMM Rauð<tyerði, simi 33560
Förum lengra
á lítranum
Nú er bensfnlA
nýhmkkað f verðl og
sumarleyflsferðalög-
In eru framundan. Þvf
er ekki úr vegl að rlfja
upp helstu aðferðir,
sem nota má tll að
spara bensfnsopann.
Hvert atrlðl fyrir slg
gefur e.t.v. ekki svo
ýkja miklð f aðra
hönd, en samanlagt
eru eftirtalln ráð
árangursrfk f þelm
mæli að umtalsvert er
ogmunarum þegar tll
lengrl tfma er lltlð.
m
2
3
4
E
Léttið bensínfótinn! Forðist snarpar inngjafir og
hraðan akstur. Flestir bílar em hagkvæmastir á
langferðum, á u.þ.b. 80 km hraða. Hafið í huga að í
hvert sinn sem bensíngjöfin er stigin niður, fer
aukasopi af bensíni inn á vélina.
Pínið ekki vélina á lágsnúningi í hágír. Þá notar hún
óeðlilega mikið eldsneyti, auk þess sem vélarslit verður
meira en ella.
Haldið jöfnum hraða. Allar óþarfar hraðabreytingar
em um leið ónauðsynleg bensíneyðsla.
Notið léttgengissmurolíu á vélina. Léttgengisolíur
draga úr viðnámi í vélinni og minnka þannig þá orku,
sem fer í að halda vélinni gangandi. Þessar olíur em
í ílátum, sem merkt em með gæðastaðlinum CCMC
G-3.
Haldið lofthreinsaranum hreinum. Óhrein loftsía teppir
sogloft vélarinnar, bensíneyðsla eykst.
Hafið réttan loftþrýsting í dekkjunum.
Gleymið ekki loftmótstöðunni! Þegar bíllinn hefur náð
u.þ.b. 60 km hraða fer hún að skipta máli og sú orka,
sem fer í að yfirvinna hana, eykst í réttu hlutfalli við
annað veldi af hraðanum. Þess vegna er rétt að spara
toppgrindina, sleppa henni alveg ef kostur er.
Hafið vélina rétt stillta oggætið þess að endurnýja
kertin reglulega. Farið eftir leiðbeiningum
framleiðanda um viðhald og umhirðu bílsins.