Morgunblaðið - 01.12.1991, Qupperneq 61

teet fl33M333Q
.[ ;WWUN«iiAt)ÁM®V®AÍI\jAl/IWIWA9il;|'ÍAJfr/'JOHOI/.
oæi
Minning:
Gísli Krisljánsson
skólasijóri, Hvolsvelli
Fráfall Gísla Kristjánssonar,
skólastjóra Hvolsskóla, langt um
aldur fram, kom vinum óvænt, enda
þótt hann hefði um skeið átt í höggi
við krabbameinssjúkdóm. Allir von-
uðu að í hans tilfelli mætti sigrast
á sjúkdómnum eins og mörg dæmi
eru um í dag. En öll tiltæk ráð komu
fyrir ekki. Við Gisli höfðum í bjart-
sýni okkar á liðnu sumri talað um
að hittast einhveija helgi á Hvol-
svelli, en nú er fundum okkar fre-
stað um sinn. Þegar jafnaldrar og
vinir falla frá erum við skýrar en
ella minnt á hverfulleika mannlegs
lífs og að okkur er ekki gefinn
ómældur tími.
Gísli var fæddur í Ólafsfirði, sonur
Kristjáns Friðrikssonar, fyrrum
bónda á Auðnum og verkamanns í
Ólafsfírði, og konu hans, Jónínu Sig-
urðardóttur. En þau hjón áttu ættir
sínar að rekja inn í Fljót og í Svarfað-
ardal. Gísli var þriðja barn þeirra
hjóna. Eldri eru Hulda og Snjólaug,
en yngri Sigurður og Gunnlaug.
A uppvaxtarárum Gísla var aðeins
barnaskóli í Ólafsfirði. Er honum
lauk urðu böm, sem vildu leggja
fyrir sig meira nám, að leita annað.
Gísli fór eins og fleiri Ólafsfirðingar
af hans kynslóð í Reykholtsskóla.
En hugur hans stóð til meiri mennta.
Úr Reykholti lá leiðin í Kennaraskól-
ann. Þaðan lauk hann kennaraprófi
1954. Næstu þijú árin kenndi hann
við Bama- og unglingaskólann í
Borgarnesi, en 1957 sneri hann aft-
ur til náms og lauk handavinnukenn-
araprófi árið 1959. Hann var jafn-
framt forfallakennari við Austurbæj-
arskóla og Langholtsskóla í Reykja-
vík. Að því búnu sneri hann aftur
til Borgarness og kenndi þar til
1965, er hann gerðist kennari í
Laugagerðisskóla á Snæfellsnesi.
Árið 1971 tók hann sig upp ásamt
fjölskyldu sinni og fluttist til Hvol-
svallar. Þar var hann fyrst kennari
við gagnfræðaskólann, en 1972 varð
hann skólastjóri Hvolsskóla og
gegndi því starfi æ síðan.
Gísli var maður dulur og hæg-
gerður í fasi, athugull og fordóma-
laus, afar samviskusamur og ná-
kvæmur í öllu, sem hann vann að,
en jafnframt dijúgur verkmaður.
Hann gerði sér far um að halda við
og auka menntun sína og birtist það
m.a. í því, að hann fór í námsferðir
til Danmerkur 1968 og 1974 til að
auka þekkingu sína og fæmi í
áhugasviði sínu, m.a. handavinnu-
kennslu. Hann var farsæll kennari
og skólastjóri. Þeir, sem til þekkja,
vita, að þar fór mikill skólamaður.
Gísli vissi gildi bókasafns fyrir allt
fræðslustarf og menningarlíf sér-
hvers bygðarlags og aflaði sér sér-
þekkingar í bókasafnsfræðum og tók
að sér forsjá bókasafnsins á Hvol-
Legsteinar
Veitum fúslega upplýsíngar og ráðgjöf
umi
K9S.HELGASONHF
STEINSMIÐJA
I SIŒMMUVB3I 48-SlMI 76677
svelli. Á sumrin stjórnaði hann ungl-
ingavinnu staðarins. Þá var hann
virkur í félagsstarfi, m.a. í Rótarý-
klúbbi Rangæinga. í hveiju byggð-
arlagi eru menn sem Gísli var ómet-
anlegir liðsmenn.
En Gísli stóð ekki einn. Við hlið
hans stóð eiginkona hans, Guðrún
Ormsdóttir, handavinnukennari,
ættuð úr Borgarfirði. Þau hjón voru
einkar samhent og naut Gísli stuðn-
ings hennar í öllu starfi sínu. Þau
byggðu sér hús á Hvolsvelli og bjó
Guðrún honum og börnum þeirra
yndislegt heimili, þar sem vel var
að öllu hlúð. Þar var gott að koma.
Börn þeirra eru Kristín Helga, sjúkr-
aliði, Ásgeir, stýrimaður, og Jóhanna
Lovísa, nemandi í Kennaraháskóla
íslands. Missir eiginkonu, barna og
barnabarna svo og annarra sam-
ferðamanna er mikill við fráfall góðs
drengs.
Kynni okkar hófust er við hjónin
fluttumst til Ólafsfjarðar sumarið
1958. Prestssetrið á staðnum var
þá ekki talið íbúðarhæft og leigðum
við hjónin fyrsta árið hjá foreldrum
Gísla. Gísli kom þá eins og jafnan
árvisst síðan af eðlislægri tryggð
sinni í heimsókn á æskustöðvarnar
ásamt fjölskyldu sinni. Elsta dóttir
þeirra, sem þá var rúmlega tveggja
ára, kom þá stundum í heimsókn til
ungu hjónanna í kjallaranum og
leiddi fjölskyldur okkar saman. Þau
tengsl, sem þá var stofnað til, hafa
haldist æ síðan, þótt jafnvel lönd og
höf hafi skilið okkur að um skeið.
Við þökkum minnisstæðar samveru-
stundir á heimilum beggja og trygga
vináttu gegnum árin. Við þökkum
öll Guði fyrir það, sem hann miðlaði
okkur í lífi og starfi Gísla. Við felum
hann Guði og biðjum um hjálp til
þess að halda áfram að lifa.
Kristján Búason
❖
■é-
Lærdómsrit Bókmenntafélagsins - ný bók
BUhBBBhHNI
ORÐRÆÐA UM AÐFERÐ
eftír RENÉ DESCARTES
Eitt af höfuðrítum vestrænnar menningar.
✓
./slensk þýðing eftir Magnús G. Jónsson með
inngangi og skýringum eftir Þorstein Gylfáson.
„Eg hugsa; þess vegna er ég til.“
René Descartes (1596-1649) er einn áhrifamesti
heimspekingur allra tíma og með ritum
sínum, þeirra á meðal „Orðræðu um aðferð til að
beita skynsemiimi rétt og leita sannleikans í
vísindum", átti hann hvað mestan þátt í að sagt var
skilið við hugsunarhátt miðalda í heimspeki
og vísindum.
Orðræða um aðferð kom fyrst út í Leiden 1637.
Hér lýsir Descartes þekkingarleit og
þroskaferli sjálfs sín og setur fram heildarsýn,
hvemig skuli reisa öll visindi á undir-
stöðum öruggrar þekkingar.
HIÐ ÍSLENZKA BÓKMENNTAFÉLAG
SlOUMÚU 21 -PÓSTHÓLF 8935- 128 REYKJAVlK • SlMl 91-679060
M
1816 1991
■é
SIEMENS
Viðskiptavinir heimilistækjadeildar athugið!
Verslunin verður lokuð mánudaginn 2. desember.
Opnum aftur þriðjudaginn 3. desember helmingi stærri
og glæsilegri verslun.
Verið velkomin.