Morgunblaðið - 05.07.1998, Blaðsíða 2

Morgunblaðið - 05.07.1998, Blaðsíða 2
t 2 B SUNNUDAGUR 5. JÚLÍ 1998 MORGUNBLAÐIÐ Morgunblaðið/Gunnlaugur Arnason Þeir hæfustu lifa af AHUGI Selmu á söng og dansi kviknaði á unga aldri, að hennar sögn. „Eg man fyrst eftir mér syngjandi og dansandi eftir lögunum á plötunni úr Grease ásamt systrum mínum þegar ég var fjögurra ára", segir Selma, „en í framhaldi af því fórum við svo í danstíma til Heiðars Ast- valdssonar en ég hætti þar fljótlega af því að ég þurfti að dansa við stráka. Það gat ég ekki hugsað mér", heldur hún áfram, brosandi. „Það var alltaf mikið sungið heima. Pabbi spilaði á gítar og yið stelpurnar sungum lög eins og Á Spáni er gott að djamma og djúsa, ásamt sóngvum úr sunnudagaskólanum". Selma fór snemma að læra á hljóð- færi og fylgdi þar með þeirri braut er eldri systur hennar höfðu rutt stuttu á undan henni. „Þegar ég var fimm eða sex ára buðu mamma pg pabbi mér að læra á hljóðfæri. Ég byrjaði að læra á selló en Hrafnhild- ur hafði þegar byrjað að læra á fiðlu og Birna á þverflautu", segir Selma og á við tvær eldri systur sínar sem báðar hafa gert söng og dans að lífs- viðurværi sínu, en Hrafnhildur er óperusöngkona og Birna starfar sem dansari og danskennari. En þá er ekki allt upptalið af því að Selma á eina yngri systur, Guðfinnu, sem tekur einnig þátt í uppsetningu Borgarleikhússins á Grease. „Eg hætti að læra á sellóið eftir þrjú ár og það er leiðinlegt að segja frá því að ég kann ekkert á hljóðfærið í dag. Eg Iærði aldrei almennilega að Iesa nótur því ég var svo löt við að læra heima, nennti ekki að æfa mig og læra tónfræðina. Vegna þess hve ég er með gott tóneyra komst ég upp með þetta sem er ekki nógu sniðugt af því að í dag þyrfti ég helst að kunna að lesa nótur", segir Selma. Sleit barnsskónum á leikhúsfjölunum Frumraun Selmu á fjölunum var þegar hún var aðeins sjö ára. „Ég söng álfadísina í Öskubusku á Hótel Sögu, ef mig minnir rétt, í uppfærslu barhakórsins í Garðabæ. Tveimur ár- um seinna vorum við allar systurnar í Nóaflóðinu, en Guðfinna var þá að- eins fimm ára. Seinna tókum við Birna og Hrafnhildur þátt í Carmen og ég var svo í Kardemommubænum þegar ég var tíu ára. Það má því segja að ég hafi slitið barnsskónum á leik- húsfjölunum en mér datt það aldrei í hug þá að ég ætti eftir að starfa við þetta í framtíðinni." Aðspurð hvort hún eigi sér einhverjar fyrirmyndir í leiklistinni svarar Selma því neitandi. „Ég á engar fyrirmyndir, nema þá kannski afa minn. I honum sameinast allir þeir mannkostir sem mér finnast Þrátt fyrir ungan aldur hefur Selma Björnsdóttír verið áberandi í íslensku þjóðlífí undanfarin ár en hún fer með eitt af aðalhlutverkunum í söngleiknum Grease sem var frumsýndur í Borgarleik- húsinu föstudaginn 3. júlí síðastliðinn. Gunnlaugur Arnason tók Selmu tali skömmu fyrir frumsýningu. vera eftirsóknarverðir. Hann er mín fyrirmynd, sama hvað ég tek mér fyr- ir hendur. Afi er algjörlega laus við alla öfund, afbrýðisemi og hroka en er uppfullur af sannri manngæsku. Hann kann að meta allt sem gert er fyrir hann en er jafnframt fyrstur á staðinn ef manni líður illa eða er las- inn. Ef ég fæ kvef þá er hann mættur með meðólin. Ég vÚdi bara að ég væri svona, ég vildi að ég væri svona góð manneskja. Ótrúlega heppin Selma útkrifaðist með stúdentspróf frá Verzlunarskóla íslands árið 1994 en er ekki menntuð sem söng- og leik- kona. „Ég hef verið alveg ótrúlega heppin," segir Selma. „Það er svo til ómögulegt að komast að í leikhúsun- um, nema sem dansari eða söngvari, ef maður er ekki lærður leikari. Þegar ég tók þátt í West Side Story í Þjóð- leikhúsinu fór ég í prufur og fékk hlutverk sem dansari. Eftir það fóru hjólin að snúast og eitt leiddi af öðru," bætir hún við. „Eg fengi aldrei hlut- verk í Shakespereuppfærslu sem er alveg skujanlegt, mig vantar allan grunn til þess, og ég hef aðeins tekið þátt í söngleikjum. Hins vegar eru sumir af okkar bestu leikurum í dag, svo sem Egill Ólafsson, Eggert Þor- leifsson og Magnús Ólafsson, ekki lærðir í leiklistinni. Þeir komust inn í leikhúsin án þess að vera menntaðir í greininni. Þetta er aftur á móti mun erfiðara nú til dags og það er gífur- lega erfitt að komast að á öðrum for- sendum heldur en að vera með próf frá Leiklistarskólanum af því að kröf- urnar til þess að komast inn í Félag ís- lenskra leikara eru miklu meiri en áð- ur fyrr. Þetta er alveg skiljanlegt af því að framboð af leikurum er miklu meira en eftirspurn vegna þess hve mörgum finnst þetta vera eftirsóknar- vert starf. Leiklistarskólinn tekur að- eins inn átta manns og, að ég held, þriðja eða fjórða hvert ár kemst eng- inn að. Fyrir þá sem langar að verða leikarar er þetta því auðvitað mjög erfitt," segir Selma. „Mér finnst það mjög súrt hve erfitt er að komast inn í skólann og það fólk sem klárar standi eitt að þeim hlutverkum sem í boði eru. Að mínu mati á það fólk sem hef- ur alla burði til þess að geta staðið sig í atvinnuleikhúsunum alveg eins að fá möguleika á því að reyna við þessi hlutverk. Þeir hæfustu lifa af, hvort sem þeir eru menntaðir eða ekM. Fékk smjörþefínn í Verzlunarskólanum Selma fékk smjörþefinn af leikhús- lífinu þegar hún tók að sér að semja og stjórna dansatriðunum fyrir Jesus Christ Superstar sem Nemendafélag Verzlunarskóla íslánds setti Upp. Þar hófst náið samstarf með Þorvaldi Bjarna, fyrrverandi Todmobilemanni, sem hefur haldist alla tíð síðan og hafa þau, ásamt Jóni Ólafssyni, tekið að sér alla vinnu við nemendasýning- ar Verzlunarskólans síðan 1994. „Það hafði alltaf blundað í mér að vilja syngja og dansa en ég vissi ekki að ég kynni að syngja. Ég hafði bara raulað í sturtu áður en ég tók þátt í Versló- væli, sem er söngvakeppni Verzlunar- skólans", segir Selma. „í raun veit ég ekki hvar ég væri í dag ef ég hefði ekki tekið þátt í Verslóvæli, kannski í stjónmálafræði í Háskólanum," bætir hún við hlæjandi. „Það var svo eftir að ég söng í Verslóvælinu að hlutirnir fóru að gerast. Mér var boðið að syngja í hljómsveit sem hét Fantasía og tók ég því. Þegar því lauk var það bara annað sem tók við." Selma hefur tekið þátt í mörgum leiksýningum, þrátt fyrir ungan ald- ur, þar á meðal West Side Story, Rocky Horror, Sirkusi Skara skrípó, Latabæ, Hinu ljúfa lífi, Augunum þínum bláu og Meiri gauragangi, en einnig var hún annar af stjórnendum sjónvarpsþáttanna „Ó-ið" sem sýnd- ir voru í Ríkissjónvarpinu. „Sú reynsla sem ég fékk hjá sjónvarpinu hefur nýst mér alveg gífurlega vel í því sem ég er að gera núna. Ég var alltaf að umgangst fólk svo að ég lærði meira um mannleg samskipti. Einnig kynntist ég mörgu skemmti- legu fólki, allskonar týpum, og get ég notað þann lærdóm í leiklistinni og söngnum," segir Selma. „Að vinna við fjölmiða er algjör andstæða þess sem ég er að gera núna. Það hefur því auðveldað mér að líta á vinnu mína í leikhúsinu öðrum aug- um, vera uppbyggjandi en samt gagnrýnin. Eg er afskaplega dóm- hörð á sjálfa mig og klappa mér sjaldan á bakið, sem er kannski slæmt, en það verður til þess að ég legg enn harðar að mér og reyni alltaf að gera betur næst", segir hún. „Það sem ég sakna mest við að vinna í sjónvarpinu er það að vera spyrj- andinn, af því að ég er svo forvitin, og mér finnst erfitt að svara spurn- ingum um sjálfa mig," bætir hún við hlæjandi. Kenn Oldfield er snillingur Það er breski danshöfundurinn og leikstjórinn Kenn Oldfield sem leik- stýrir Grease og það er ekki í fyrsta skipti sem Selma vinnur með honum. „Ég hef unnið með honum tvisvar sinnum áður, í West Side Story og Hinu Ijúfa lífi. Hann er algjör snill- ingur, þessi maður. Hann er fjörutíu og sjö ára en hefur samanlagt meiri orku en við öll hin sem tökum þátt í sýningunni, semur dansa á staðnum og þegar hann mætti fyrsta daginn gat hann leikið öll hlutverkin í sýn- ingunni og brotið þau til mergjar. Kenn á mjög auðvelt með það að setja sig inn í hvaða hlutverk sem er og skilja það til fullnustu. Hann get- ur í raun gert allt; sungið, leikið, samið dansa og dansað, spilað á hljóðfæri og leikstýrt. Ég lít mikið upp til hans og svona mundi ég vilja vera sjálf, geta tekist á við leiklistina frá öllum sjónarhornum," segir Selma. „Svo er Kenn líka svo skemmtilegur og það er því rosalega gaman að vinna með honum." Voru skólafélagar í Verzlunarskólanum Selma og Rúnar Freyr Gíslason, sem leikur hitt aðalhlutverkið á móti henni í Grease, voru skólafélagar í Verzlunarskólanum en þekktust ekkert fyrr en leiðir þeirra lágu sam- an aftur á leikhúsfjölunum. „Ég er árinu yngri en hann og hélt að ég væri einhver rokkpía en hann var í ræðuliðinu. Við kynntumst því ekk- ert og mér finnst það svolítið fyndið að við séum að leika í sama stykkinu í dag. Ég átti svo sannarlega ekki von á því að við ættum einhvern tíma eftir að standa saman og syngja á stóra sviðinu í Borgarleikhúsinu," segir Selma. Selma sótti fyrst um hlutverk 9 ,1! Rizzo í Grease en fékk ekki. Seinna var henni svo boðið hlutverk Sandy og tók hún því. „Ástæðan fyrir því að ég sótti frekar um það hlutverk var það að mér fannst ég eiga meira sameiginlegt með henni en Sandy. Við erum báðar ákveðnar og eigum það til að vera svolítið frekar," segir Selma. „Hins vegar var Olivia Newton John lengi vel uppáhalds- söngkonan mín og alltaf þegar ég fór í fýlu, lokaði ég mig inni í herbergi og söng lögin úr myndinni. Það má því segja að ég sé komin í ákveðinn hring frá því ég var hoppandi um á nærbuxunum inni í stofu, fjögurra ára, syngjandi, að þykjast vera Sandy. Ætli ég hafi ekki bara alltaf fundið það á mér að ég ætti eftir að leika þessa konu". Unglingar verða alltaf unglingar Að sögn Selmu, er þó nokkur mis- munur á upprunalegu myndinni og söngleiknum. „Það er meiri broddur í Sandy í okkar uppfærslu en karakt- erinn er þó í grundvallaratriðum eins, barnalegur og einlægur. Hún er ekki eins mikið að fiýta sér að verða fullorðin eins og hinir krakk- arnir í leikritinu, hvorki byrjuð að drekka né reykja. Sagan er sú sama og í myndinni og fjallar um tvo unga krakka sem koma hvort úr sinni átt- inni og verða ástfangin. Þetta er auð- vitað ekkert nýtt. Þessi saga endur- tekur sig í sífellu í gegnum aldirnar, hvort sem er í öðrum leikritum og söngleikjum eins og West Side Story eða Rómeó og Júlíu eða í lifanda lífi," segir Selma og bætir við að ungling- ar verði alltaf unglingar. „Það breyt- ist aldrei." Á erfítt með að vinna níu til fimm vinnu En hvað er svo framundan hjá Selmu? „Ég á svo erfitt með að hjakka alltaf í sama farinu ogvinna týpíska níu til fimm vinnu. Eg vil halda öllum dyrum opnum, það kem- ur bara í ljós hvað framtíðin ber í skauti sér," segir Selma. „Mig lang- ar að læra leiklist en það er ekkert ákveðið enn í þeim efnum. Eg hef nógan tíma og meðan ég hef nóg að gera afla ég mér reynslu og þekking- ar. Ég er alltaf að læra meira og meira með hverri uppfærslunni. Það eina sem ég er með á takteinunum, svona í nánustu framtíð, er það að við Þorvaldur Bjarni erum að vinna að tónlistinni fyrir næstu mynd Hilmars Oddssonar er nefnist Spor- laust," segir Selma. „En það er svo margt sem mig langar að gera og vona ég bara að mér endist lífið til að gera það allt." i í t t • i

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.