Kirkjublaðið - 01.08.1897, Qupperneq 11

223
getur maður nú, eptir lögum, eigi komizt, sje hann kos-
inn. Aptur eru ýmsir prestar að óþörfu deildarstjórar og
formenn í kaupfjelögum, eða þá alþingismenn; og það
sorglega er, að sumir þingprestarnir virðast meira, i lög-
gjafarstörfum sínum, hugsa um að halda almenn-
ingsálitinu og þar með eigin hagsmunum, en um hag
Krists kirkju, sem þeir eru Kallaðir til að efla og styðja.
Innheimtu launa sinna ættu prestar til dæmis alls eigi að
hafa. En þótt erfiðleikarnir sjeu ýmsir, þá tekst samt
mikið með Guðs hjálp, ef viljinn er góður.
Með góðri og sannkristilegri barnauppfræðingu und-
ir termingu má mikið gera trúarlifinu til viðreisnar, eink-
um ef æskumönnunum er eigi sleppt undan andlegum á-
hrifum og leiðbeiningum prestsins þegar eptir ferming-
una, eins og nú er svo almennt. Með því að hindra á
allar lundir að menn í söfnuðunum lesi rit, er flytja
vantrúarkenningar, sýnir presturinn áhuga á málefni því,
er hann á að boða, og fær virðingu og traust meðal
manna, um leið og hann ver þá fyrir skaðlegum álirif-
um. Þetta geta, held jeg, allir prestar, en því miður
munu þeir eigi sem skyldi, hvorki jeg nje aðrir, tala
nægilega á móti útbreiðslu þess konar ritverka. Það er
um að gera að lífga áhuga fólksins, svo að það verði
prestinum samhent í öllum góðum fyrirtækjum.
Sannuppbyggilegar ræður hafa einnig mikla þýðingu
ásamt góðu dagfari prestsins. Með viðtali má nokkuð
glæða áhuga manna að-sækja guðshús, og með hjartnæm-
um orðum þarf að sýna tólki hina miklu þýðingu og
gagnsemi kvöldmáltlðarinnar, svo að menn fari sjálfir að
læra að meta hana, og löngunin til að vera þar með
vakni. Vitanlega mun hægast að koma þvi inn hjá ung-
lingunnm, við hina eldri er opt lakara að eiga, þótt eigi
megi heldur gefast upp við þá. Versf er, að hinir full-
orðnu á heimilunum, einkum hjónin víða hvar, gefa
mjög illt eptirdæmi í þessu efni, og hinum ungu er svo
ha^tt við að laga sig eptir þeim og vanrækja svo sakra-
mentið lika. Þá er að brýna rækilega fyrir þeim að taka
alls eigi hina eldri til fyrirmyndar í þessu eða neinu,
sem er ókristilegt. Það er stórmikið unnið, ef' fólk fer