Alþýðublaðið - 10.09.1963, Page 15

þetta einhvern daginn, vertu
viss.
snöggvast datt mér í hug, að Jan
ice hefði þetta allt beint frá Pet
er, og það gerði mig ennþá.reið
ari. Hafði Peter vogað sér að
ræða fjölskyldumál mín við Jan
ice? En jafnskjótt og þessi grun
semd læddist í hug minn sá ég,
að hún var ósönn og ég skamm
aðist mín. Ég fann, að smá hönd
Janice strauk mína.
__ Vertu ekki reið, Shirley.
Það er aðeins af því að mér þykir
vænt um þig og ég þoli ekki að
sjá þig óhamingjusama.
— Óhamingjusama? — Ég hló,
__ guð minn góður. Hvemig
dettur þér svona vitleysa í hug,
elskan mín? Ég dansa á rósum —
þótt ég færi öfug fram úr rúm-
inu í morgun. Almáttugur. Hef
ég verið að leika einhvers konar
píslarvott.? Ég get fullvissað
þig um, að ekkert var mér fjær.
Ég séil mömmu vel og ég er því
fegin, að mér hefur ekki farizt
svo mjög illa við fjölskyldu
mína fram til þessa. Allt leysist
Þegar við vorum komnar upp
á hæðina náði Peter okkur á
gamla bílnum sínum. Hann spýtti
í svo að við hrukkum í kút og
stukkum út á vegkantinn. Þegar
við sáum, hver þetta var og vor-
um búnar að hlægja nægju okk
ar að hrekkjabragðinu, settumst
við inn í bílinn og létum aka okk
ur að sjúkrahússhliðinu. Peter
virtist óvenjulega málglaður,
samt var það svo mér til mikillar
undrunar, að á eftir gat ég ekki
minnst nokkurrar skynsamlegr-
ar setningar, sem hann hefði
sagt. Við Janiee urðum samferða
inn, og áður en við skildum á
ganginum ákváðum við, að drífa
okkur í saumaskapinn um kvöld
ið.
Mér datt það ekki í hug fyrr
en ég var kominn inn í bókasafn-
ið og farin að vinna, að Colin
Masters, læknir, væri kominn til
dvalar á Redstones, og að líkind
um mundi ég eiga talsvert sam-
an við hann að sælda. Smám
saman gleymdist mér ,ófriðurinn
við morgunverðarborðið og all-
ir smávægilegu erfiðleikarnir,
sem virtust svo stórir í morgun
skímunni; ég sökkti mér niðurí
starfið.
Yfirhjúkrunarkonan sendi eft-
ir mér um hádegisverðarleytið
og í tvo til þrjá klukkutíma var
ég önnum kafin við að fara í
ýrnis konar send.iferðir fyrir
hana. Þegar ég kom aftur á bóka
safnið seinna um daginn sá ég,
að dyrnar stóðu opnar og hvít-
klæddur maður stóð þar með
bakið að útganginum starði upp
í bókahillurnar. Ég vissi strax,
hver gesturinn var, þótt ég sæi
ekki framan í hann. Þegar hann
heyrði til mín, sneri hann sér
við og brosti afsakandi.
— Ég er aftur hér á vakki,
sagði hann, en ég var að koma
frá sjúklingi á Spörva-deildinni.
Hún var nýlega skorin maga-
skurð og nú er aðalvandamálið
að fá hana til að trúa því, að
þetta var ekki illkynjað. Það
var góðkynjað, skiljið þér, en
vesalings konan er svo fullviss
um hið gagnstæða, að það er ó-
gerlegt að fá hana ofan af því.
Hún er viss um, að hún verði
komin hingað aftur innan fárra
mánaða og ef áfram heldur sem
hingað til er helzt útlit fyrir að
svo verði. Svo óheppilega vildi
til, að einhver velviljaður vinur
hennar lánaði henni bók, sem
hún gleypti í sig. í þessari bók
segir frá konu, sem dó þjáningar
fullum dauðdaga úr þeim sjúk-
dómi, sem konan heldur sig ein
mitt haldna af. Hún heimfærði
þetta allt saman upp á sjálfa
sig, og nú er sem sagt allt útlit
fyrir, að . . .
Rödd hans var svolítið hæðnis
leg, — en það var hvorki hæðni
né glens í augum hans, sem leit
uðu minna.
Nú þarf ég að fá gagneitur
til að sigrast á eitrinu í huga
hennary ungfrú Martin. Hafið
þér einhverjar uppástungur?
Ég hugsaði mig um og renndi
augunum yfir hilluna með nýj-
ustu bókunum. Ég vissi, að var
lega þurfti að fara og að það
reið á öllu, að valið væri rétt.
Fárveik manneskja, sem skelf-
fingin hafði náð tökum á, yrði
ekki hugguð með ævintýrum,
sem enduðu með brúðkaupsklukk
um, og þar sem skýin sigla silf
urbrydd um heiðbláan himininn.
Hún hefur misst trú á sjálfri sér
og heiminum, og þá trú er ekki
auðvelt að veita að nýju.
Hún er greind kona, sagði
hann eins og til að svara þeirri
spurningu, sem brann mér á vör
um, — þér þurfið ekki að ótt-
ast, að þér ofbjóðið skilningi
hennar. Burtséð frá þessari í-
myndun er þetta mesta ágætis
manneskja.
Ég tók mér bók í hönd og hand
fjatlaði hana hugsandi, — las
nokkrar síður, þótt ég hefði áð
ur lesið þókina spjaldanna á
milli ekki einu sinni heldur
oft. Hann horfði forvitnilega á
mig.
— Ég er ekki viss, sagði ég hik
andi. . . . Þetta er ágæt saga,
— ég held að hún sé meira að
segja byggð á raunverulegum at
burðum. En kannski finnst yður
efnið ekki ákjósanlegt- Sagan seg
ir frá manni, sem var frá bam-
æsku haldinn sjúkdómi, sem tal
inn var ólæknandi, en hér segir
frá því, hvernig hann vann sig
ur á sjálfum sér og sjúkdómn-
um. Þetta er mikil hetjusaga,
en kannski er hún of erfið fyrir
þreyttan huga og veikan líkama.
Þó held ég, að einmitt þetta . . .
Hann tók við bókinni og greip
niður í henni hér og þar, — aug
Ijóslega niðursokkinn í það, sem
hann var að gera. Ég tók eftir
því, mér til nokkurrar undrun-
ar, að hann var jafn alvarlegur
á svip eins og hann væri að
framkvæma erfiðan uppskurð,
þar sem um líf og dauða er að
tefla. Hann kinkaði koUi einu
sinni eða tvisvar.
— Vitið þér, að ég held, að
þér séuð með það rétta hérna,
sagði hann hægt. Ég er alltaf
dálítið smeykur við að láta sjúkl
ingana komast í eitthvað, sem
fjallar um lækningar, — en hér
er um annað að ræða. Þetta kann
að vera sú hvatning, sem kon-
an þarfnast, — það dregur úr
ótta hennar og víkkar sjóndeild
arhringinn, eykur á trú hennar á
lífið og tilveruna. Þakka yður fyr
ir, — þakka yður innilega fyrir.
Hann renndi litlu bókinni of
an í stóra vasann á sloppnum
sínum.
Meðal annarra orða. Ég er bú-
inn að ákveða fund með yfir-
hjúkrunarkonunni á föstudaginn
klukkan hálf þrjú á skrifstofu
minni. Vilduð þér gjöra svo vel
og skrifa það niður?
— Þarf ég þess? spurði ég
og brosti. Ég er ekki í neinni
stjórn, læknir.
Hann gretti sig eins og honum
leiddist að svara slíkum spurn-
ingum. Þér eruð í þessari stjóm,
sagði hann ákveðið. Á þessum
fundi verður rætt um lækningar
í síðasta skilningi þess orðs, og
bókasafn yðar hefur þar miklu
hlutverki að gegna. Mig langar
ennfremur til að brjóta upp á
hugmyndinni um myndasafn og
kannski barnakvikmyndasýning-
um, og kannski, — ef unnt væri
kvikmyndasýningum fyrir full-
orðna. Ég hef heilmargar hug-
myndir í kollinum og ef fallizt
verður á þær munuð þér án efa
fá að glíma við þau vandamál að
koma mörgum þeirra í kring.
Gjörið þér svo vel, að skrifa
þétta niður.
Það ergði mig dálítið, að hann
skyldi telja svo sjálfsagt, að allt
starfslið sjúkraliússins snerist í
kringum hann. En ég verð að
játa, að það vakti mér nokkurr
ar forvitni að vita, hvað gerðist
á þessum fundi, og ég sá fyrir
mér svipinn á yfirhjúkrunarkon
unni, þegar þessi maður færi að
koma fram með allar sínar æv-
intýralegu hugmyndir, og hún
gerði sér ljóst hvílíkan úlf hún
hefði fengið í sauða- og lamba
hjörðina sína.
Ég vann lengi fram eftir um
kvöldið og gleymdi því alveg,
að ég hafði lofað að koma
snemma heim. Ég var önnum kaf
in allan daginn og reynslan var
búin að kenna mér, að það tjóaði
lítt að geyma til næsta dags, því
að hver dagur hafði upp á næg
verkefni að bjóða. Ég kom við
í dagstofunni áður en ég fór,
en þar var flokkur hjúkrunar-
kvenna, sem voru að fara á næt-
urvakt. Ein eða tvær heHsuðu
mér kumpánlega og ég settist
FLUGFÉLAG...
Framh. af 16. síðn
Gullfossi og í Skálhölt.
Blaðamenn hittu Lemaire í gær
kvöldi og lét hann mjög vel yfir
dvölinni hér. Hann kvað allar lík
ur benda til þess að í framtíðinni
legðu franskir og ítalskir ferða-
menn leið sína hingað. Þeir
fengju nóg af sól og sumri í heima
löndum sínum, hér gætu þeir
kynnst náttúrufegurð og landslagi
sem hvergi annars staðar væri að
finna í veröldinni.
í framhaldi af þessu má geta
þess, að Flugfélag íslands hefur
nú hafið samvinnu við þekkta
ítalska ferðaskrifstofu, sem hefur
tekið ísland á „dagskrá" sem
ferðamannaland. Héðan eru ný-
farin karl og kona frá ferðaskrif-
stofu þessari, en þau munu er
heim kemur, skrifa í a.m.k. 12
ítölsk tímarit um ferð sína hingað
Þá var hér á ferðinni fyrir
skömmu hópur 14 svissneskra
ferðaskrifstofumanna, sem fóru
um nágrenni Reykjavíkur, Þýzkir
sjónvarpsmenn hafa verið hér á
ferðinni, einn kvikmyndatökumað
ur og tvær konur, sem munu sjá
um texta að sjónvarpskvikmynd,
sem sýnd verður í þýzka siónvarp-
inu síðari hluta september. Er
þetta einnar klukkustundar mynd
4 camtímis í öllum
þýzku sjónvarpsstöðvunum.
Hér voru og f boði Flugfélags-
ins brezkir sjónvarpsmenn, sem
gerðu kvikmynd eftir sögu
Jules Verne um Snæfellsjökul. Er
þykir hafa tekist vel. Verður hún
myndin nú að mestu tilbúin, og
sýnd í brezka sjónvarpinu í des-
ember og janúar. Er þetta kluklcu
stundar mynd.
Hópur ítalskra blaðamann var
hér um mánaðamótin maí/júní.
Sú ferð hafði þau áhrif, að einn
þátttakenda var kominn hingað
með 15 manna hóp ferðamanna
mánuði síðar.
Seinasti hópurinn í sumar kem
ur á föstudaginn. Eru það sjö
blaðamenn frá Færeyjum. Dvelja
þeir hér nokkurn tíma og ferðast
um landið.
niður hjá þeim og fékk mér kaffi
bolla. Ég spurði eftir Janice, en
var sagt, að hún væri farin heim
fyrir hálftíma. Ég hugsaði með
hálfgerðum kvíða til langrar
göngu heim og datt í hug, hvprt
örlögin yrðu svo væn að senda
Peter eftir mér.
Bílgarmur var við hliðið, þeg
ar ég loks kom út. Það var in-
dælt veður, svo að ég ákvað að
ganga alla leiðina heim yfir heið
ina og njóta ferska loftsins, en
yfirhjúkrunarkonan var alltaf að
prísa. Ég hafði alltaf notið göngu
ferða allt frá bernskudögum, þeg
ar ég trítlaði við hlið pabba og
reyndi að líkja eftir göngulagi
hans. Ég hlýt að hafi verið nið-
ursokkin í hugsanir mínar, því
að, þegar ég heyrði nafn mitt
nefnt, snarsnerist ég á hæli. Heið
SÍLD...
Framh. af 5. síðti
Hafrún, Neskaupstað 7191
Hafþór, Reykjavík 7875
Halkion, Vestmannaeyjum 9433
Halldór Jónsson, Ólafsvík 16897
Hamravík, Keflavík 12283
Hannes Hafstein, Dalvík 17074
Haraldur, Akranesi 7720
Helga, Reyk-javík 11716
Helga Björg, Höfðakaupst. 11725
Helgi Flóventsson Húsavík 19189
Helgi Helgason VE 17711
Héðinn, Húsavík 17542
Hoffell, Fáskrúðsfirði 14113
Höfrungur Akranesi 7429
Höfrungur II. Akranesi 7934
Jón Finnsson. Garði 13890
Jón Garðar Garði 19859
Jón Guðmundsson, Keflavík 10753
Jón Gunnlaugs Sandgerði 7948
Jón Jónsson, Ólafsvík 8719
Jón á Stana, Ólafsvík 10130
Kambaröst. Stöðvarfirði 8250
Kóour, Keflavík 12478
Lómur Keflavik 160.49..
Mánatindur. Diúpavogi 12765
Manni, Keflavík 7968
Margrét, Siglufirði 14106. :
Oddgeir, Grenivik 17242
Ólafur bekkur, Ólafsfirði 10068
Ólafur Maenúss.. Akurevri 19632
Ólafus’ Trvggvason. Hornafi. 10915
Páll Pálsson. Hnffsdal 7017
Pétur .Tónsson Húsnvík 7757
Pét.ur Stgurðsson. Reykjavík 9751
Rán Fáskráðsfirð; 7273
Pifsues. Bevkiavík 8921
Rnnólfur. Grafarnesi 8445
Seiev, Eskifirði 12262
Sigfús Bergmann. Grindavik 8070
Sígrún. Akranesj 9152
Sigurður, SVIufirði 8388
Sígtirður Btarnason, EA 22249
Sigurnáll Garði 26878
Skagaröst. Kefiav[k 17364
Skarðsvík. Rifi 13674
Skioasksgi. Akranesi 8987
Skírnir. Akranesi 7858
Snaetell. .AVni-evrj 18196 .
Sólrún Bolungavik 12644
Stanafell Ólafsvik 7782
Stefáu Árnason. Fásk’-úðsf. 7342
stefán Ben Neskaitnstað 9042
stpinffrím’”’ trH’u Eskifirði 11904
Siígandi. Ólafsfirði 10009
Sunnutindur Diiínavogi 19496
Svanur, Bevkiavík 7194
Smfari. TáTknafi’'ði 18909
Saefavi. NesVa’ins+að 171.39
Smúlfur Tílknafirði 13362
Tialdur. Pifi 7309
Valafell Ólafsvík 9918
Vaitarnes Fskifirði 15042
Víðir IT. Garði, 11614
Víðir. E°kifirðj 16180
Von. Keflavfk 9957
Þorbiörn. Grindavík 15238
Þorkatla. Grindavík 13150
Þráinn. Neskaunstað 13520
ALÞÝÐUBLAÐIÐ — 10. sept. 1963 15