Alþýðublaðið - 16.08.1964, Side 7

r^tiiiiiiiiimiiiiiiiiimiiiimnmimri i riiiiiiiimmmmmmimiiiimmimmmmimmimmmmmmmmmimmimiimimmmmmmmmmitMMmMUiiituaiviiHiMii
Ritstjóri:
ÁLFHEISUR BJARNADÓTTIR
ÞAÐ TEKUR
AÐEINS
ANDARTAK
Að setja skóleista í skóna
og bursta þá, áður en þeir eru
settir á sinn stað.
Að þvo greiður og bursta um
leið og hárið er þvegið.
Að hrista nælonundirfötin
þegar búið er að þvo þau, áður
en þau eru hengd til þerris.
Að taka alla óþarfa hluti úr
vösunum.
Að strjúka.alla hálsklúta sam
timis.
Að skola nælonsokka úr
volgu vatni á hverju kvöldi, og
þvo þá úr mildu sápuvatni einu
sinni í viku.
ÞEKKIÐ ÞER MIG?
Frú Sonja sat í biðstofu
tannlæknisínis og blaðaði á-
hugalaust í gömlu myndablaði.
Af og til stalst hún til að skotra
augunum til unga mannsins
sem sat við hliðina á henni.
Rétt áðan hafði hann tekið upp
blað sem hún hafði misst á
gólfið. Og nú sat hann og
horfði á hana. Þess háttar
finna konur alltaf á sér.
Klukkan var fimm. Biðstof-
an tæmdist hægt og hægt og að
lokum voru frú Sonja og ungi
maðurinn ein eftir. Hún laun-
aði honum aðdáunar augnaráð
hans með litlu brosi, og sagði:
„Það er ekki ánægjulegt að
fara til tannlæknis. Þegar mað
ur hefur safnað kjarki, verður
maður að bíða svo skiptir
klukkutimum. Já gaman er það
ekki, svarar ungi maðurinn.
Þér'hafið þá ákveðið að láta
draga úr yður vísdómstönnina?*
Frú Sonja leit undrandi á
hann. Svo sagði hún:
— Ég hef aldrei séð yður
fyrr.. Þekkið þér mig?
— Þekki og þekki ekki.
sagði ungi maðurinn. — Ég
veit heilmikið um yður.
— Nú gerið þig mig forvitna
sagði frú Sonja. Þér verðið að
segja mér það sem þér vitið.
— Sjálfsagt, fyrst þér óskið
þess. Má ég byrja á að segja
að maðurinn yðar er skrifstofu
stjóri og hefur verið slæmur
af gigt undanfarið. Systir hans
hefur líka fengið þennan kvilla
en er nú betri. Hún á tvær
smástelpur sem eru að byrja í
balletskóla.
— O, þér þekkið mágkonu
mína, sagði frú Sonja.
—Ég hef ekki þá ánægju,
sagði ungi maðurinn, og hélt
áfram. Þér eruð vinkona fru
Krag. Og fóruð síðastliðið sum
ar með henni til Feneyja. Hún
tekur inn allar mögulegar pill
ur til að megra sig, en getur
svo ekki staðizt freistinguna að
borða kökur og súkkulaði. Hún
elskar gul föt, þó gulur litur
klæði hana hræðilega. íbúðin
hennar líkist fornsölu, og hún
verður móðguð ef hún tapar í
bridge.
— Hættið þér nú, sagði frú
Sonja hlægjandi. Hvers vegna
sögðuð þér ekki strax að þér
þekktuð Elsu?
— Ég þekki hana alls ekki,
sagði ungi maðurinn, en ég
veit meira. Þér eruð óánægð-
ar með dragtina sem Andersen
klæðskeri saumaði á yður. Pils.
ið er of þröngt og jakkinn pok
ar á bakinu. Vinnukonan er
Framhald á síðu 10.
Takið alltaf þétt í höndina á
fólki, þegar þið heilsið og horf
ið um leið í augu þess.
Þegar þið eigið að kynna fólk
hvað fyrir öðru á alltaf fyrst
að kynna þann sem er þýðingar
minni fyrir þeim sem er þýð-
ingarmeiri. Dæmi: Það á að
kynna roskna konu og unga
stúlku þannig að nafn ungu
stúlkunnar er nefnt fyrst. Eigi
að kynna karl og konu hvort
fyrir öðru er nafn karlmanns-
ins nefnt fyrst'.
Karlmaðurinn á aíltaf að gahga
á ’ undan inn í veitingahús til
að finna borð.
Það er jafnmikil ókurteisi að
benda á fólk eins óg að snúa
sér við á eftir því á götunni.
Biðjið aldrei vini ykkar að lána
ykkur bækur eða sjálfblekunga
því að það er ekki hægt að
segja nei við slíku þótt mann
langi til þess.
Ekki er nauðsynlegt að taka af
sér hanzkana, þegar kona tek-
ur í höndina á fólki. (Karlmenn
eiga aftur á móti að gera það).
Standið alltaf upp fyrir roskn
um konum og körlum sem ekki
hafa sæti.
Setjizt aldrei niður fyrr en hús
móðirin hefur gefið ykkur
merki um það eða fengið sér
sæti sjálf, og byrjið ekki að
borða fyrr en húsmóðiriri byrj
ar.
Munið að öskubakkarnir eru til
þess að nota þá.
Þetta er ekki allt hugsað sem þess að kurteisi og háttvís
áminningar, heldur sagt vegna framkoma hafa alltaf góð áhirf.

ÚRE
Ofurlítið um háttvísi
Vatn er bezta fegrunarlyí ð
og um leið það ódýrasta þó þ 3
sé aldrei auglýst með risasté :-
um auglýsingum af þeirri ein
földu ástæðu að vatnsveiturn
ar hafa engan áhuga á því ,<ð
meira sé notað af vatni en á-
stæða er til.
Engu að síður er vatn-kr.it
eða heitt-bezta fegrunarlyf ð,
vegna þess að það hreinsar og
hressir líkamann. Rigningar-
vatnið hefur líka undursamleg
áhrif á hörundið hvort sem
maður, án alls andlitsfarða
gengur um í hellirigningu og
lætur dropana dansa á höru id
inu, eða því er safnað saman
í ker á svölunum eða tekið úr
þakrennunum og notað til að
þvo andlit og hár. Hörunaið
verður mjúkt og slétt, og hár-
ið ótrúlega létt og gljáandi.
Það er reglulegt yngingarlyf
fyrir hvort tveggja. Áður fyrr
voru salathöfuð soðin í ri£a-
ingarvatni og seyðið notað cil
að þvo sér úr. Þetta ráð er tun
í sínu gildi. Það gefur höruud-
inu silkislikju og inniheldur
nærandi efni.
Auk hinna mörgu baðsalta og
smyrsla sem hægt er að kaupa
í búðum er ýmislegt í eldhús-
skápnum sem hægt er að ncta
til að mýkja með baðvatnið.
Til dæmis: í eitt kg. af grófu
matarsalti er blandað 1 msk.
af furunálaolíu. Af þessu rná
nota allan skammtinn, helm-
inginn eða bara nokkra ló.a.
Undir öllum kringumstæðum
er þétta gott og hréssandi bað.
Nokkrar matskeiðar af salm
íaki hafa hreinsandi og mýkj-
andi áhrif. Nokkrar matskelð-
ar af natroni eru ekki einungis
mýkjandi heldur hafa þær yi.jj
andi áhrif á hörundið.
Ya-Yz kg. kartöflumjöl hra t
út í köldu vatni áður en það r
sett í baðið, gerir hörundið o-
trúlega mjúkt og slétt.
Afurðir náttúrunnar hafa
verið notaðar til fegrunar
löngu fyrir okkar daga. Á sið-
ari árum hefur nútíma fegr-
unarlyfja iðnaður tekið þær í
notkun, hörundinu til mikíls
gagns. En því ber ekki að neita
að ferskir ávextir og grænmcti
hafa betri áhrif en gamlir.
Þess vegna ber manni allt árið
að nota það sem til er í búri og
jurtagarði.
Blóðberg sem andlitsvatn.
Gegn feitri húð: 1-2 knippi a£
blóðbergi soðin í V4.-V1 lítra
vatns í um það bil 10 mín.
Safi úr hvítkáli er eitt alira
bezta lyfið til að fá granni
mitti. Úr 200 gr. af hvítkáli,
fást 100 gr. af safa. Kálið er:
Framháld á síðu 13.
'tiuiiiiuimiiiiiiiiiiiiiiiiiitiiiiiiiiiiiiiiiiiimiiiiMuiiiiniiiiiimiiiiiiiiiniiiiiuimiumuiiiufimHiiniitMiiiiiiiiiiiiiiiimiiiitiuuiiuuiii 'iuiiuiiuiiiii tmiHiiiiiimmii
ALÞVÐUBLAÐIÐ — 16. ágúst 1964 7