BFÖ-blaðið - 01.07.1990, Side 14
Jónas Gíslason,
vígslubiskup:
1. Ég neyti ekki áfengis og hefi
aldrei gjört, enda tel ég áfengi
skaðlegt eitur, sem margir neyta í
óhófi. Ég vil ekki gefa fordæmi,
sem gæti orðið öðrum til freistni
eða falls.
2. Því er erfitt að svara. Ég hefi
litla trú á boðum og bönnum.
Helst finnst mér þurfa að stór-
auka fræðslu til unglinga um
skaðsemi áfengis.
Stefanía Sæmundsdóttir,
líffræðinemi:
1. Fyrir mér er áfengi óþarfi. Ég
get skemmt mér konunglega án
þess. Ég veit að áfengið hjálpar
ekki fólki til að yfirstíga feimni og
önnur vandamál. Áfengið gerir
bara illt verra. Mitt val er bind-
indi.
2. Fyrst og fremst þarf að breyta
viðhorfi/afstöðu 80% þjóðarinnar
til áfengis. Það þykir svo sjálfsagt
að nær allir neyti áfengis að við,
þessir fáu sem neytum þess ekki,
erum talin afbrigðileg.
Ef það tækist að snúa dæminu
við, og sjálfsagði hlutinn væri það
að neyta ekki áfengis — neytend-
14 urnir væru afbrigðilegir — þá
gætu bindindismenn um land allt
snúið vörn í sókn. Líkt og hefur
verið að gerast í tóbaksvörnum.
Unnur Stefánsdóttir,
varaþingmaður:
1. Áfengi er eitt alvarlegasta
vímuefni sem til er og áhrif þess
skemma meira í mannlífinu hér á
landi en nokkuð annað.
Ég var svo lánsöm að alast upp
á sveitaheimili þar sem hvorki
foreldrar mínir né systkini not-
uðu áfengi og tóbak. Vinnugleði
var mikil heima og þátttaka í
ungmenna- og íþróttastarfi var
sérstaklega mikil. Ég þakka því
uppeldi sem ég fékk að ég drekk
ekki áfengi. Vinnan, íþróttirnar,
námið og félagsstarfið þurfti á
manni óskiptum að halda. Ég er
ávallt þakklát fyrir þá ákvörðun
sem ég tók þegar ég var sextán
ára, að segja aldrei já takk ef
félagar mínir byðu mér áfengi.
Þetta stóð ég við og tel mig því
lánsama manneskju.
1. Hvererafstaðaþíntiláfeng-
is og hvað ræður henni?
2. Hvað finnst þér brýnast að
gera í áfengisvörnum?
Mér var ljóst að árangur í
íþróttum og áfengisneysla geta
ekki farið saman og því ættu allir,
sem vilja ná einhverjum árangri í
íþróttum, algjörlega að sleppa því
að neyta áfengis.
2. Það er brýnast að heilbrigðis-
og menntamálaráðuneytin, ásamt
þeim aðilum sem vinna að áfeng-
isvörnum, taki höndum saman
um að stórauka fræðslu og áróður
fyrir minnkandi áfengisneyslu.
Fræðsla og jákvæður áróður fyrir
minni áfengisneyslu er eitt af
mikilvægustu málunum í þjóðlífi
okkar í dag.
Einnig tel ég að sú fræðsla, sú
sjálfsstyrking og þau mannlegu
samskipti sem kennd eru hjá SÁÁ
eigi rétt á sér meðal einstaklinga,
þó að ekki sé um áfengissýki að
ræða. Sú uppbygging á einstakl-
ingi, sem þar á sér stað, er nauð-
synleg hverri manneskju, þó að
ekki sé um áfengisvandamál að
ræða.
Að lokum vil ég nefna orð 28
ára gamals manns sem drakk
áfengi í 10 ár, en þegar hann loks
var hættur fullyrti hann að þroski
sinn hefði stöðvast þessi ár. Nú
sér hann mjög eftir þeim ömur-
lega tíma sem hann eyddi í áfeng-
isdrykkju.
□