Alþýðublaðið - 17.05.1966, Blaðsíða 5

Alþýðublaðið - 17.05.1966, Blaðsíða 5
9fVWWyVWWV**WWWWWWV%&%*%i%**%!VW*WWWW*WWt^^^^WW*M^*W^^^M^^^^*^H^HAMM*MM^^WM^M^^M^^M^^^^^^AM^^*MM^^^^*^M%*MM a framfarafímabi gu íslenzkrar útger Ræða Eggerts G. Þorsteinssonar á Sjómannadag íslenzkir sjómenn. Góðir tilheyrendur nær og fjær. Höfð eru eftir áhugasömum fiskimanni bau orð, sem land fleyg eru orðin, að allsstaðar verði fallegt, þegar vel veiðist. Þrátt fyrir nokkrar alvar- legar undantekningar í ein- stökum landshlutum, svo sem á ' vallt hefur reynzt með þjóð vorri, nýtur íslenzka þjóðin nú tvímælalaust öll, hinnar miklu afla ældar sem hér við land hefur verið, það ár, sem nú er liðið, frá því er síðasti Sjó mannadagur var hátíðlegur haldinn. Sannleikurinn í orðum fiski mannsins, birtist þvi nú þjóð inni allri, þótt í mismunandi mæli ;sé, í stórlega alukinni efnahagslegri hagsæld, og óneit anlega verður umhverfið allt fegurra í slíkri árgæzku. Hins stórlega aukna afla magns og hins tiltölulega hag stæða verðs er fyrir afla okk ar hefur fengizt, gætir á ótrú legustu og að því er virðist fjarlægustu stöðum í þjóðfélag inu frá sjálfum fiskveiðunum. — Á sama hátt og aflaleysi og 'vefsnandi markaðshorfur draga úr framkvæmdavilja og raunhæfum möguleikum til um bóta, þá lifnar yfir þessum hlutum öllum, rétt eins og þeg ar jörðin brýtur af sér klaka bönd vetrarins og klæðist sínú sumarskarti, — þegar vel veið ist. Á slíkum velgengnistímum er þó ávallt nauðsynlegt og skylt, að hafa það í huga aS góður afli og hagstætt verð á erlendum mörkuðum, er á sama hátt ekki jafn árvisst og að Fumarið leysi veturinri af hólmi. — íslenzka þjóðin hefur bitra reynslu af afla leysi og ýmiskonar markaðsóár an. — Á undirstöðum þeirrar reynslu hvílir sú grundvallar skylda á þjóðinni allri og þá ekki sízt forystumönnum henn ar, á hverjum tíma, að forðast syo sem kostur er, stöðnuri eða einhæfni atvinnuveganna, en stuðla þess í stað að fjöl- breytni þeirra, jafnframt því sem undirstöðuatvinnugrein- arnar veæði styrktar til aft gegna hlutverki sínu á sem hag kvæmastan hátt. — Þjóðin sem heild á efnahagslega afkomu sina undir þvi komna, að þann ig verði að unnið og sem þjóð arheild, ber okkur að styrkja og styðja alla viðleitni í þá átt. Deilur um hvaða leiðir skuli að þe^su marki farnar, bera of oft hærra, en þau atriði sem menn eru sammála um. Það er með öðrum orðum of oft að deilurnar um leiðir og ásakan ir um hver hafi þar valið rétt ustu stefnuna, er yfirgnæfa að alatriði málsins, sem stór meiri hluti þióðarinnar er í aðalatrið um sammála um. Á hátíðisdegi sjómanna nú, er eðlilegt að rifjað sé upp í fáum orðum, hvernig að þess um málum hefur að undan- förnu verið staðið, og þá jafn framt hvert rtefna eigi til að fyrrnefndum markmiðum verði náð. Heildaraflinn á síðustu 6 ár um til ársloka 1965 jókst úr 400 þús. lestum í rúmlega 11 00 þús. lestir eða um 700 þús. lestir. Burðarásinn í aflaaukningu undanfarinna ára hefur verið hinn stóraukni síldarafli, sem á land hefur borizt. Að fróðustu manna dómi, er viðurkennt að meginhluti þessa afla, hefði ekki náSst ef: \1. Hinnar nýju veiðitækni hefði ekki notið við, — þ. e. nýju fiskileitartækin og stór- lega bættar veiðiaðferðir og þá fyrst og fremst niðurlagn ing hótabátanna og tilkoma hr'nsnntar og kraftblokkar. 2. Stórlega bættur og auk inn vé'lbát'áfloti þannig að rrieð alstærð þeirra. hefur á sl. 6— 8 árum verið fióffölduð. 3. Að löndunaraðstaða hei ur verið stórlega bætt með byggingu nvrra verksmiðja, endurbótum og stækkun á þeim eldfi, ásamt tilkomu sérstakf a síldarflytninea'kipá. 4. Starfrækt hefur verið skipulögð síldarleit undir for ystu færustu manna með sér fræðikunnáttu á því sviði. í tölum líta bessar éndurbæt ur og framfarir þannig út að á árunum 1859 til ársloka 'al. árs fjölgaði vélbátum yfir 100 rúm lestir um 123 og það sem af er þessu ári, hafa 5 bætzt í hópinn og enn eru all margir í smíðum — Fiski<kipaflot inn í heild hefur á sama tíma aukizt um 21.000 lestir. — Við smíði nokkurra þessara skipa en því miður of fárra hefur verið lögð áherzla á að þau væru jafnframt útbúiri og hugs uð til, sem fjðlbreytilegastra veiða. Á sl. 7 árum hefur afkasta geta sildarverksmiðjanna auk izt um nálega 50.000 mál a sólarhring, og yfir standa nú verulegar endurbætur á aukn ingu afkasta 02 þróarrýmis hjá eldri verksmiðjum, auk 2ja nýrra verksmiðja sem í bygg ingu eru. Þróarrými verksmiðj anna hefur á þessu sama 7 ára tímabili aukizt um nálega 300 þús. mál. Auk þeirra síldarflutninga skipa, sem þegftr eru fyrir hendi, hefur stjórn síldarverk smiðia ríkisins í samráði við ríkisstjórnina, nú fest kaup á 3700 tonna ríldarflutningaskipi og ennfremur ákveðið að leigja 2 minni skip til síldarflutninga í þágu verksmiðja sinna. % - Á nýloknu Alþingi voru sam þykkt lög um smíði sérstaks síldarleitarskips, sem væntan lega kemur til landsins á nærta ári og kosta mun um 40 milij. króna. Sjómenn og útgerðar menn, hafa í þessu sambandi boðizt til að greiða andvirði skipsins með sérstöku gjaldi af síldarafla. — Með þes-um eindæma glæsilegu viðbrögð um hafa siómenn og útgerðar menn undirsti-ikað nauðsyn á stöðugri síldarleit árið um kring, og að verðugu launað vel unnin störf í þeim efnum á undanförnum árum. Um þessar mundir er og einnig verið að gánga frá út boði á smiði hafrannsókna skips, sem þegar hefur safn azt nokkurt fé til. Af ffamangreindum stað- reynidum Y>r Ijóst að undan farin ár hafa fram til þessa Eggert G. Þorsteinsson tíma verið eitt mesta framfara tímabil í sögu íslenzkrar út gerðar. Svo sem áður er að vikið, er þrátt fyrir framangreindar staðreyndir um framfarir og umbætur, rétt að gera sé vel ljós vandamálin, sem við er að etja, á sama hátt og forðast ber að viðhafa öfgafullar og neikvæðar úrtölur. — Allar umræður á þeim grundvelli, geta aðeins stefnt að því, að draga úr fólki, að helga sig sjávarstörfum, en í því felst sú hættulegasta þróun, sem getur átt sér stað fyrir framtíð þjóð féiags, sem afkomu sína bygg ir og mun um ókomin ár byggja á veiði og vinnslu sjáv arafurða. Það er þjóðfélagsleg grund vallarnauðsyn, að sjómennsku störf séu og verði eftirsóknar verð, rétt eins og vinnsla aflans í landi. Áhættan ein, um hvort vel aflast eða ekki á að gefa sjó- mönnum og skjóktæðingum þeirra kost á góðum og mann sæmandi launum í meðalár- ferði. Slík trygging hlýtur ó- hjákvæmlega að leiða til hái-ra tekna á góðum aflaárum. Eitt sinn var það skiprúm á togara, sem eftirsóknaverðast var, í dag er það skiprúm á „góðum síldarbát" eins og kall að er, og ávallt eru einhverj ir til, sem störf þessi líta öf undaraugum og telja launin ó eðlilega há. í því mati vilja oft gleyma^t þau aflaleysisár, sem komið hafa yfir þessar starfs greinar og litlar tekjur gáfu. Fyrst síldarleysisár og nú afla leysi togaranna. Á þessi ár, er ekki minnzt, heldur einblínt á tekjur þeirra, sem skiprúm hafa á aflahæstu skipunum í báðum tilfellum. Jafnvel í landi er ástandið eins sveiflukennt. Á síldarafla- árunum í upphafi síðari heims styrjaldar, voru það kaupstað irnir á Norðurlandi sem nutu góðs af, — þá fengu Austfirð irnir afganginn. Síðan komu 10—14 ára síldarleysi og erfið lega gengur að fá fólk til að því er virðist, tilgagnslausara veiðitilrauna — ákjósanlegast virðist vera skiprúm á togur um. Að því tímabili loknu, snú Framhald á 10. síð'u Hið nýja sildarflutningaskip Síldarverksmiðju ríkisins. iWIWMMWWMIWWWMWIWWIWmWIHMWIWMWMWWW^ ALÞÝÐUBLAÐIÐ - 17. maí 1966 £¦

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.