Bókasafnið - 01.01.1974, Blaðsíða 7

Bókasafnið - 01.01.1974, Blaðsíða 7
ast að hafa nána samvinnu milli almenn- ings- og skólabókasafnsins og reka þau á þann veg, að þau þjóni jafnt nemendum sem fólki utan skóla. Sameiginlega geta þau stuðlað að ævilöngu námi fólks og hjálpað því til í leit að hugðarefnum og áhugamál- um. Aðeins verður að gæta þess, að skólinn gleypi ekki almenningsbókasafnið og gíni yfir húsnæði þess, eins og allt of víða hefur viljað við brenna. Stjórnvöld ríkis og sveit- arfélaga verða að fara að gera sér ljóst, að bókasöfn eru jafnþýðingarmikil og nauð- synleg fyrir borgarana í þjóðfélagi nútím- ans og skólar, íþróttasalir og sundlaugar. Geri stjórnvöld og löggjafi sér ekki grein fyrir þessu, er hætt við að þjóðin verði illa á vegi stödd í menningarlegum efnum, þeg- ar fram líða stundir, við þær breyttu að- stæður og lifnaðarhætti, sem orðið hafa í þjóðfélaginu. Bókavörðurinn — menningarfrömuður Að sjálfsögðu var margt rætt um mennt- un og starfsþjálfun bókavarða á ráðstefnu þeirri, sem hér hefur verið sagt frá. Það var skoðun fulltrúa, að starfsfólk í bókasöfnum yrði að hafa nánari samvinnu við sérmennt- að fólk á ýmsum sviðum en hingað til hefur tíðkast, bókasöfnin ættu í æ ríkara mæli að vera fær um að sinna því hlutverki sínu að vera uppspretta hugmynda og miðstöð gagna fyrir fólk í ævilöngu námi. Endur- skoða þyrfti einnig hina hefðbundnu bóka- safnsfræðikennslu. Bókaverðir í almenn- ingsbókasöfnun þyrftu að hafa nokkra þekk- ingu í félagsfræði, uppeldisfræði og skyld- um greinum til að geta leiðbeint fólki á ýmsum aldri í leit þess að nýjum viðfangs- efnum. Þeir þyrftu að kunna skil á mynd- fræðslu, hljóðböndum og öðrum hjálpar- gögnum, sem auk bóka eru notuð við fræðslu og þekkingarmiðlun. Var talið trú- legt, að í staðinn mætti draga að nokkru úr flokkunar- og skráningarkennslu, þar sem vélar og skráningarmiðstöðvar tækju nú óðum meira og meira við starfi bóka- varða í þeim efnum. Bókavörður almenn- ingsbókasafns þarf þannig einkum og aðal- lega að vera sívökull og hugkvæmur menn- ingarfrömuður, svo að almenningsbókasafn- ið komi þegnunum að sem bestu gagni. Ég vona, að mér hafi tekist að gera les- endum þessa greinarkorns ljóst, að ráðstefna , sú um almenningsbókasöfn og ævilangt nám, sem ég hef greint hér frá, hafi fjallað um efni, sem alla varðar, og lesendum sé ljósara en áður, hvaða hlutverki almenn- ingsbókasafn á að gegna í þjóðfélagi örra breytinga, fleiri tómstunda og fjölbreyttari þekkingarleitar. Stofnun félags bókasafns- fræðinga Tíunda nóvember 1973 var stofnað Félag bókasafnsfræðinga. Stofnendur voru 15, en nú eru félagsmenn 18. Upphaflega var ætlun þeirra, sem stóðu að stofnun þessa nýja félags, að það væri deild innan Bókavarðafélags íslands, en við nánari athugun komu í Ijós ýmsir annmark- ar á slíku fyrirkomulagi. Þyngst á metunum var, að þá hefði aðild að Bandalagi háskóla- nemanna verið útilokuð. Flestir félagar í Félagi bókasafnsfræðinga eru jafnframt félagar í Bókavarðafélagi ís- lands. Mörg stefnumál þessara félaga eru lík og eðlilegt, að félögin vinni sameigin- lega að ýmsum verkefnum. Félag bókasafns- fræðinga skortir málgagn og hefur því sótt um aðild að Bókasafninu, málgagni Bóka- varðafélags íslands og embættis bókafull- trúa ríkisins. Stjórn Félags bókasafnsfræðinga skipa nú: Kristín H. Pétursdóttir, formaður; Guðrún Karlsdóttir, varaformaður; Indriði Hall- grímsson, ritari; Þórhildur Sigurðardóttir, gjaldkeri; Guðrún Gísladóttir og Norma oMoney, varamenn, K. H. P.

x

Bókasafnið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Bókasafnið
https://timarit.is/publication/245

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.