Dagur - 04.07.1998, Blaðsíða 5

ZAUGAHDAGUR 47 JÚht 4998 - 21
LÍFIÐ í LANÐINU
Á þremur
stöðum
samtímis
Sigurður Árni Sigurðsson myndlistarmað-
ur kom til Parísar snemma í vor eftir vet-
ursetu á íslandi til að undirbúa þrjár sýn-
ingar í Frakklandi í sumar.
Fyrsta sýningin sem var opnuð í
lok maí, er samsýning í Gallerie
Aline Vidal þar sem hann sýnir
reglulega. Aðeins hálfum mánuði
síðar, 6. júní, var opnuð önnur
samsýning á lítilli eyju í bænum
Chatou skammt fyrir vestan París.
Eyja þessi er kennd við im-
pressjónistana því þeir komu
þangað reglulega í lok síðustu ald-
ar til að mála og snæddu þá gjarn-
an á veitingastað sem enn er til og
heitir Fournais. Við hliðina á veit-
ingastaðnum stendur Hús
Levanneur en þar var fyrir tveim-
ur árum opnuð grafrkmiðstöð,
með grafrkverkstæði og sýningar-
sölum á tveimur hæðum. Verk
Sigurðar Árna eru í stærri sal efri
hæðarinnar, en aðrir listamenn
sem eiga verk á sýningunni eru
Pierre Antoine, Manfred Jade,
Ange Leccia og Maya Spasova.
Þessir listamenn eiga það sameig-
inlegt með Sigurði Arna að hafa
aldrei unnið verk í grafík áður en
þeim bauðst þátttaka í þessari
sýningu.
Tækifæri til að prófa
Hugmyndin að baki sýningunni
og reyndar að starfsemi hússins er
að gefa listamönnum sem ekki
þekkja grafík tækifæri til að vinna
verk með þessari tækni. Sigurður
Arni segir að grafíkin krefjist
tækjabúnaðar og ákveðinnar verk-
kunnáttu sem ekki sé á færi nema
þaulreyndra manna að ráða við.
„Eg hafði aldrei haft tök á því
áður að vinna verk í grafík og leit
á þetta boð sem tækifæri til að
prófa.“ Markmiðið er líka að fá
nýjar hugmyndir inn í grafíkina.
„Þegar ég kem með mínar hug-
myndir varpa ég fram spurningum
og set fram kröfur um að fá hluti
gerða án þess að hafa nokkra hug-
mynd um hvort það er yfirleitt
hægt. Ef grafikerinn hefur ekki
staðið frammi fyrir vandamálinu
áður þarf að finna viðunandi
lausnir eða nálgun sem er tækni-
lega möguleg.1'
Minnir helst á upplýsta
glugga
Sigurður Arni á fjórar grafíkmynd-
ir á sýningunni í Maison Levann-
eur. Ein þeirra er gerð eftir stækk-
uðu póstkorti sem Sigurður hefur
teiknað inn á, en samskonar
minni teikningar eru einnig í gler-
borði sýningarsalarins. A hinum
Jjremur grafíkmyndunum má í
forgrunni sjá kunnuglega garða úr
málverkum listamannsins. Bak-
grunnurinn er hins vegar ókunn-
ur, glampi sem minnir einna helst
á upplýsta glugga í háhýsum stór-
borgar en reynist við eftirgrennsl-
an aðeins vera endurkast ljóss frá
röð málningardósa er þöktu vegg
hjá Sviðsmyndum í Reykjavík þar
sem ljósmyndir af líkönunum
voru teknar. Með því að stilla lík-
önunum upp í ákveðinni fjarlægð
frá dósunum fóru þær úr fókus og
þannig varð borgarlandslagið að
baki garðanna til. „Eg vildi fá að
prenta Ijósmynd af því þegar ljós-
mynd er notuð kemur alltaf upp í
hugann orðið trúverðugleiki. Fólk
fer ósjálfrátt að hugsa um raun-
veruleikann. Reyni maður hins
vegar að nálgast raunveruleikann
með fölsun, í þessu tilviki með því
að lita ljósmyndina með hjálp
grafíktækninnar, Ijarlægist hann
aftur,“ segir Sigurður Arni um
grafíkmyndirnar.
Einhasýning úti á landi
I Frakldandi er sumarið timi list-
viðburða úti á landsbyggðinni og
því er viðeigandi að þriðja sýning
Sigurðar Arna þar í sumar og sú
stærsta skuli vera í nær 400 kíló-
metra fjarlægð ffá höfuðborginni.
Þetta er einkasýning sem verður
opnuð í dag 4. júlí í Maison Ba-
illaud, listamiðstöð í Fontenay le
Comte, skammt frá borginni
Sigurður Árni Sigurðsson myndlistarmaður er með þrjár sýningar í París.
hægt væri að setja upp nær hvar
sem er. Verkið tengist því fremur
öðrum verkum á sýningunni en
sjálfum sýningarstaðnum.
Gengið inn í hugarheim
Sigurður Arni hefur alveg frá því
hann hætti að mála landslag feng-
ist við að sýna garða í verkum sín-
um, eða það sem hann kallar
„hugmynd af
garði“.
Ský eða kannski bara gufustrókar?
Nantes sem stendur á mörkum
Loire dalsins og Bretagne skag-
ans. Yfirskrift hennar er
„Composite", sem gæti þýtt sam-
setning nema að í frönsku er það
notað yfir ný efni í byggingariðn-
aði, oftast blöndu af gerviefnum
og náttúrlegum efnum.
Islenska orðið samsetning lýsir
sýningunni þó ágætlega því þar
verður að finna bæði teikningar,
málverk og uppsetningu eins þrí-
víddarverks. Um er að ræða sex
um þriggja metra há pappatré sem
verða látin hanga niður úr lofti
sjmingarsalarins þannig að þau
næstum snerta gólfið. Þessi tré
eiga lítið skilið við raunveruleg tré
annað en stærðina þótt lögun
þeirra minni einna helst á japönsk
dvergtré. A veggina kringum trén
verða hengdar upp ljós-
myndir af skýjum. Ský þessi
eru reyndar enn ein raun-
veruleikablekking lista-
mannsins. Þetta eru
nefnilega ekki ský sem
við sjáum heldur ljós-
myndir teknar af
gufustrókum
streyma út
vatnsrörum
Kröflmdrkjun.
urður Arni vill
kalla þessa upp-
stillingu innsetn-
ingu því hér er
ekki um að ræða
verk unnið inn í
ákveðið rými
heldur hug-
myndaheim hans sem
Það nægði honum hins vegar ekki
að mála þessar hugmyndir og því
tók hann upp á því fyrir nokkrum
árum að búa til af þeim módel.
„Þannig gat ég efniskennt hug-
myndina á hvað skýrastan hátt,“
segir hann. Nú hefur módelið
leyst upp í einstaka hluti, einstök
tré úr garðinum og skýin hafa
bæst við. En þegar við spyrjum
hann hvers vegna hann hafi trén
úr pappa segist hann hafa viljað
hafa þau úr léttu og meðfærilegu
efni, og hefði helst kosið
ál, en það reyndist
of dýrt. Álið hefði
kannski undirstrikað
það betur en pappinn
að trén eru ekki raun-
veruleg heldur unnin
náttúra, þótt pappinn
undirstriki tvíræðni þess
að tala um unna náttúru;
Annars vegar eru tré
Sigurðar Árna tilbúin, en
hins vegar eru tré unnin úr
pappa sem er ekkert annað
en endurunnin tré - og því
kannski raunveruleg tré eftir
allt saman.
Sigurður Árni er með vinnu-
stofu í París og í Reykjavík þar
sem hann hefur stundað
kennslu við Myndlista- og hand-
íðaskóla íslands. Hér á landi vinn-
ur hann nú að undirbúningi upp-
setningar listaverks sem verður á
nýjum stífluvegg Landsvirkjunar
við Sultartanga.
-MEÓ