Dagblaðið Vísir - DV - 03.03.1982, Side 10

10
DAGBLAÐIÐ & VÍSIR. MIÐVIKUDAGUR 3. MARZ 1982.
smi^jukaítl
SMIÐJUVEGI14 D KÓPAVOGI.
Fimmtudagur 4/3 ’82
Réttur dagsins
BLÓMKÁLSSÚPA
*
ROASTBEEF BERNAISE
SCHNITSEL GAME
STEIKT ÝSUFLÖK m/REMOULAÐI
¥
KAFFI
INNIFALIÐ MEÐ MAT
¥
í hádeginu verða meðal gesta okkar frambjóð-
endur Sjálfstœðisflokksins í prófkjöri til
bœjarstjórnar í Kópavogi.
smi^jukaítl
Sími72177
Nauðungaruppboð
sem auglýst var i 112. og 114. tbl. Lögbirtingablaös 1981 og 4. tbl. bess
1982 á hluta í Keldulandi 15, talinni eign Súsönnu Erlu Oddsdóttur, fer
fram eftir kröfu Gjaldheimtunnar í Reykjavik á eigninni sjálfri föstudag 5.
marz 1982 kl. 11.15.
Borgarfógetaembættiö í Reykjavík.
Nauðungaruppboð
sem auglýst var i 112. og 114. tbl. Lögbirtingablaðs 1981 og 4. tbl. þess
1982 á hluta í Ármúla 40, þingl. eign Vignis Benediktssonar, fer fram eftir
kröfu Gunnars Sæmundssonar hdl. og Gjaldheimtunnar i Reykjavík á
eigninni sjálfri föstudag 5. marz 1982 kl. 14.30.
Borgarfógetaembættið i Reykjavik.
Nauðungaruppboð
sem auglýst var i 112. og 114. tbl. Lögbirtingablaðs 1981 og 4. tbl. þess
1982 á hluta í Laugateigi 50, þingl. eign Björns Finnssonar, fer fram eftir
kröfu tollstjórans i Reykjavík á eigninni sjálfri föstudag 5. marz 1982 kl.
14.45.
Borgarfógetaembættið i Reykjavik.
Nauðungaruppboð
sem auglýst var i 112. og 114. tbl. Lögbirtingablaðs 1981 og 4. tbl. þess
1982 á Laugateigi 40, þingl. eign Gísla S. Sigurþórssonar, fer fram eftir
kröfu Gjaldheimtunnar I Reykjavík á eigninni sjálfri föstudag 5. marz
1982 kl. 15.00.
Borgarfógetaembættið i Reykjavík.
Nauðungaruppboð
sem auglýst var í 112., og 114. tbl. Lögbirtingablaðs 1981 og 4. tbl. þess
1982 á hluta í Hverfisgötu 90, þingl. eign Einars L. Einarssonar, fer fram,
eftir kröfu Gjaldheimtunnar í Reykjavík á eigninni sjálfri föstudag 5. marz
1982 kl. 15.45.
Borgarfógetaembættið í Reykjavik.
Nauðungaruppboð
sem auglýst var í 112. og 114. tbl. Lögbirtingablaðs 1981 og 4. tbl. þess
1982 á hluta í Kambsvegi 25, þingl. eign Friðriks Brynleifssonar o. fl., fer
fram, eftir kröfu Gjaldheimtunnar i Reykjavfk og Landsbanka íslands á
eigninni sjálfri föstudag 5. marz 1982 kl. 13.45.
Borgarfógetaembættið I Reykjavík.
Útlönd Útlönd Útlönd
Denise Dupont, Alain Dupont og Jean-Claude Dupont.
Ubýa:
ÞROSKAHEFT FJÖL-
r
SKYLDA FRA FRAKK-
LANDIHANDTEKIN
FYRIR NJÓSNIR
Getur verið að fjölskylda sem er
svo þroskaheft að henni tókst varla
að rata upp á eigin spýtur með
strætisvögnum á heimaslóðum sínum
geti rekið njósnir fyrir upplýsinga-
þjónustu Bandaríkjanna og ísraels?
Gaddafi, leiðtogi Líbýumanna, er
a.m.k. á þeirri skoðun og hefur nú
dæmt slika fjölskyldu í ævilangt
fangelsi fyrir njósnir.
Þar með hefur mál, sem allir hlógu
að til að byrja með, snúizt upp í
harmleik sem stofnar diplómatískum
tengslum Líbýu og Frakklands í
hættu. Og það er hreint ekki auðvelt
að skilja hvað Gaddafi ætlast fyrir
með dómi þessum sem kom frönsk-
um yfirvöldum mjög á óvart. Þau
hafa unnið að því mánuðum saman
að fá fólkið aftur heim og var álitið
að það mundi takast.
Starfsmenn franska sendiráðsins
voru meira að segja búnir að panta
farmiða handa fjölskyldunni. Eftir
hernaðarævintýri Líbýu í Tchad hafa
diplómatísk tengsl landsins við
Frakkland farið batnandi og það er
kannski það sem Gaddafi kærir sig
ekki um. Ein kenningin um mál þetta
er sú að Gaddafi vilji hefna sín á
Frökkum fyrir ófarirnar í Tchad.
Aðrir álita að hann vilji hressa upp á
álit sitt með þvi að „afhjúpa banda-
ríska njósnara” eftir skömm þá er
Bandaríkjamenn gerðu honum er
þeir skutu niður tvær libýskar flug-
vélar.
Flúöu eymdina heimafyrír
En hvað sem öllum kenningum líð-
ur eru það afar furðulegir „njósnar-
ar” sem Gaddafi hefur valið sér.
Ekkjan, Denise Dupont (58 ára), og
synir hennar tveir, Alain (25 ára) og
Jean-Claude (21 árs), koma frá litlu
þorpi í Norður-Frakklandi. Þetta er
bláfátækt, atvinnulaust fólk og þar
að auki þroskaheft. Nágrannar þeirra
í Frakklandi segja að þau hafi átt
erfitt með að taka strætisvagn til
næsta þorps hjálparlaust. Saga þess-
arar fjölskyldu er afar sorgleg og þar
eru margir óútskýrðir og lausir
þræðir.
Faðirinn fórst af slysförum árið
1979. Hann lét eftir sig líftryggingar-
fé að andvirði tæpra 500.000 króna
en talið er að einhverjum hafi tekizt
að narra þá peninga útúr ekkjunni og
sonum hennar. f september á sama
ári fór fjölskyldan til Alsír en kom til
Líbýu í janúar 1980. Þau voru á
flótta frá fátæktinni og eymdinni
heima hjá sér og vildu gjarnan fá
vinnu. Sennilega hefur einhver sagt
þeim að þau gætu fengið vinnu í
Líbýu og hjálpað þeim til að komast
þangað.
Lífstíðar fangeisi
í apríl 1980 handtók líbýska lög-
reglan þau þar sem landvistarleyfi
þeirra var þá útrunnið. Síðan biðu
þau þess í tæpa 22 mánuði að mál
þeirra kæmi fyrir rétt en þvi var 12
sinnum frestað. Á þessu tímabili hafa
Denise og Alain nokkrum sinnum
verið send úr fangelsinu á geðveikra-
sjúkrahús vegna hins andlega ástands
síns.
Réttarhöld fóru loks fram yfir
þeim fyrir liktum dyrum. Voru þau
dæmd til lífstíðarfangelsis fyrir
njósnir í þágu „heimsvaldastefnu
Bandaríkjamanna og síonismans.”
Libýsk yfirvöld álíta að þau hafi
sannað tengsl fjölskyldunnar við
síonisma með því að halda því fram
að hún.hafi snúizt til gyðingatrúar.
Talsmaður kommúnistaflokksins í
heimabæ þeirra segir þó að harla
ólíklegt sé að fjölskyldan hafi vitað
nokkurn skapaðan hlut um trúar-
brögð gyðinga. Því til sönnunar
hefur hann sent skírnarvottorð fjöl-
skyldunnar til Libýu, en hún er skírð
til kaþólskrar trúar.
Líbýustjórn hefur iæknis-
vottorö um andlegt ástand
fjölskyldunnar
Vinir og nágrannar Dupont
fjölskyldunnar hafanú í hyggju að
skipuleggja mótmælaaðgerðir við
sendiráð Libýumanna i París. Robert
Fromont, vinur fjölskyldunnar, sem
unnið hefur að því að fá hana lausa
síðan hún var handtekin, segist einnig
hafa sent Líbýustjórn læknisvottorð
sem sanna að ekkjan og synir hennar
eru það andlega vanheil að þau hefðu
aldrei getað framið þá glæpi sem þau
eru ákærð fyrir.
Frönsk stjórnvöld leggja einnig
mikla áherzlu á að fá fólkið aftur
heim. Og er þessi óvænti dómur féll í
máli þeirra sendi sendi ráð Frakka
samstundis náðunarbeið'ii til stjórnar
Líbýu. Henni hefur enn ekki verið
svarað og enginn treystir sér til að
segja fyrir um endalyktir þessa furðu-
lega „njósnamáls.”
GaddaO ofursti: Samkvæmt áliti hans þarf ekki mikla hæGleika til aö stunda
njósnir fyrir Bandaríkin og Israel.