Dagblaðið Vísir - DV - 19.01.1990, Side 12

12
FÖSTUDAGUR 19. JANÚAR 1990.
Spumingin
Stundarðu skíði?
Ingi S. Guðmundsson verkstjóri: Já,
heldur betur. Ég vonast til að opnað
verði í Bláfjöllum um helgina.
Halldór Ingólfsson verkfræðingur:
Já, mjög mikið. Ég reyni að vera þar
sem er snjór.
Gunnar Haraldson hagfræðingur: Já,
það geri ég. Nú er bara verið aö bíða
eftir snjónum.
Guðbjörg Ólafsdóttir afgreiðslu-
stúlka: Nei, það geri ég ekki og hef
aldrei prófað það.
Sigurður Sigurðsson sjóntækjafræð-
ingur: Já, það geri ég. Ég hafði ekki
stigið á skíði í rúm tuttugu ár þegar
ég byrjaði aftur, og þvOík upplifun.
ekki einu sinni prófaö að renna mér
á skíðum.
Lesendur
Könnun á þjónustu bankanna:
Enn er þörf á auglýsingum
Kristinn Einarsson skrifar:
Þrátt fyrir allt auglýsingaflóðiö frá
bönkunum undanfarna mánuði er
almenningur utan og ofan við fram-
vindu mála í þessum stofnunum, að
því er kemur fram í skoðanakönnun
sem framkvæmd var af Félagsvís-
indastofnun Háskólans fyrir Sam-
band íslenskra viðskiptabanka en
niðurstöður fuUunnar af einhverri
auglýsingastofu.
Þegar ég sá þessa frétt kom mér
aðeins eitt í hug; stórkostleg auglýs-
ingabrella! Það er eins og flest það
sem kannað var og niðurstöður
kynntar um sé eins og sniðið fyrir
þessar stofnanir. Skyldi nokkurt
samband vera á milb þess að það eru
þeir sem borga brúsann og munu
eiga að gera það áfram?
Jæja, hér eru nokkur dæmi sem
mér koma meira en undarlega fyrir
sjónir. - Byrjum á afgreiðslutíman-
um sem flestir viðskiptavinir eru
áreiðanlega sammála um að sé allt
of þröngur. í niðurstöðu könnunar-
innar segir að tæp 77% þeirra sem
afstöðu tóku segi afgreiöslutíma
bankanna henta sér vel eða sæmi-
lega. Ekki er þetta nú sannfærandi
niðurstaða.
Þegar spurt var um traust fólks á
bönkum reyndist rúmlega 71%
þeirra sem svara bera mikið eða
mjög mikiö traust til bankanna en
rúmlega 18% lítið traust eða mjög
lítið. Ég hefði nú haldið aö þessu
væri öfugð farið eftir þá reynslu að
sparifé landsmanna er sífellt að
rýrna í bönkunum.
Einnig kemur fram að rúmlega
50% þeirra sem tóku afstöðu í könn-
uninni telja að bankamir hafi að
undanfómu orðið fórnarlömb mjög
neikvæðrar umræðu í fjölmiðlum en
tæplega 40% töldu umræðuna sann-
gjarna og um 9% fannst bankar hafa
fengið of jákvæða umfjöllun. Þetta
kom einnig sérstaklega fram hjá
bankastjómm sem sagöir vom hafa
kynnt niðurstöður könnunarinnar.
En hefur þá öll kynning auglýsinga-
stofa verið til einskis? Eða svona
ómarkviss?
Það er þó ekki öll nótt úti enn. Þaö
kom nefnilega fram í fréttum um
þessa undarlegu könnun að talin er
full þörf á enn frekari og umsvifa-
meiri upplýsingum til almennings
(væntanlega í formi auglýsinga).
Auglýsingastofur ætla sér því aug-
sjáanlega ekki minni hlut í þessu
bitastæða verkefni hér eftir en hing-
að til. - Skyldi hagur bankanna
vænkast við næsta kynningarátak?
Það sjáum við eftir næstu skoðana-
könnun. Það hlýtur að verða fram-
hald á þeim - og svo koll af kolli. En
hvað frnnst sparifjáreigendum?
Bók
sendi-
herrafrú-
arinnar
Sigríður Árnadóttir hringdi:
Mig langar til að þakka skrif í les-
endadálk DV frá 8. jan. sl. undir fyr-
irsögninni „Utangátta í utanríkis-
þjónustu - Bók Hebu raunaleg lýs-
ing“. Mér fannst tímabært að ein-
hver tæki upp hanskann fyrir þessa
fyrrverandi sendiherrafrú sem lýsir
afskaplega vel þeirri reynslu sem
hún lendir í sem ein af sendiherra-
frúm lands okkar erlendis.
Ég get einnig tekið undir það frá
mínu sjónarmiði að bók hennar er
miklu betri að efni en ég bjóst við
og er auk þess vel skrifuð. Það er
óþarfi af einhveijum sem skrifaði
gagnrýni um bókina að líkja henni
við „gægjusýningu“ erlendis og væri
í líkingu við það að höfundur væri
að bjóða að horfa á viðrun á nærföt-
um sínum. - Þetta á alls ekki við bók
Hebu og reyndar ekki heldur við bók
Ingólfs Guöbrandssonar, sem gagn-
rýnandinn setur undir sama mæli-
ker og bók Hebu.
Auðvitað er komið við kaunin á
ýmsum í bók Hebu Jónsdóttur. Það
er t.d. átakanlegt að lesa um að tveir
íslenskir diplómatar skuli fara í
handalögmál út af titlatogi hvor ann-
ars! - Og það er aumkunarvert að
heyra um hve sumir starfsmenn ís-
lensku utanríkisþjónustunnar hafa
lagst lágt í veru sinni í útlöndum, svo
og sumir gestir þeirra þar.
Það er vonandi að einhverjir taki
til sín sem eiga í bók Hebu, það er
engin skömm að því aö sjá að sér,
þótt seint sé. Heba á þakkir skildar
fyrir áræðið að leggja út í skrif um
þennan kafla í lifi sínu ásamt þeim
er á undan koma í bókinni. - Best
gæti ég trúað að bók hennar hefði
valdiö miklum vandkvæðum í hinni
íslensku utanríkisþjónustu, úr því
að enginn hefur þorað að nefna hana
á nafn, heldur ekki þeir sem segjast
liggja undir ámæli og vera gert rangt
til í lýsingum hinnar fyrrverandi
sendiherrafrúar.
Frá höfninni i Grindavik. - Myndin er tekin 9. jan. sl.
Bryggjan í Grindavík
S.S. hringdi:
Varðandi þær skemmdir sem urðu
í Grindavík í óveörinu í síðustu viku,
ekki síst á bryggjunni, er talað um
að skemmdirnar megi rekja til Vita-
og hafnamálastjórnar. Nú er það svo
að trébryggjur hafa flestar staðist
slæm veður og ekki verið tiltökumál
þótt eitthvaö smávegis hafi farið úr
skorðum. Það hefur mátt lagfæra
auðveldlega.
í sumar sem leið var lagt timbur
ofan á bátabryggjuna í Grindavík.
Ekkert bil var haft á milli plankanna
eins og venjan er og því er bryggju-
gólíið samfellt. - Aöur fyrr stóðu
gusumar upp í loftið af bryggjugólf-
inu, ef verulega hvessti. Nú var
bryggjan alveg dekkuð af þessu
timbri, þannig að þegar sogið kemur
þá fær hinn ógurlegi kraftur sem því
fylgir enga útrás aðra en þá aö ýta
því til sem fyrir er.
Ég tel að bryggjur hér á landi verði
að vera með gamla laginu, aö bil sé
látið myndast milh plankanna til að
gefa soginu og öldurótinu svigrúm
til að gusa upp mesta kraftinum.
Þetta er þekkt fyrirbæri og ætti ekki
að þurfa að minnast á. Það geri ég
þó nú að gefnu tilefni.
Ekki aðra rás hjá RÚV
L.K. hringdi:
Ég vil eindregið mótmæla því að
Ríkissjónvarpið komi sér upp ann-
arri sjónvarpsrás eins og mennta-
málaráðherra hefur látið hafa eftir
sér að hann gæti hugsað sér að styðja
ef til kæmi að t.d. Stöð 2 dytti út ein-
hverra hluta vegna.
Við íslendingar höfum ekkert að
gera við nema þessar tvær stöðvar
sem viö nú höfum og ef önnur þeirra
fellur út er það vegna þess aö tvær
stöðvar bera sig ekki hér. Þá hlýtur
að vera óös manns æði að stofna til
annarrar sjónvarpsstöðvar eðárásar
ef ein fellur út vegna rekstrarerfið-
leika.
Við höfum nú auk þess aðgang að
mörgum sjónvarpsrásum erlendis
frá með því að nota loftnetsdiska,
sem ná allt að 25 rásum, að því mér
er tjáð. - En umfram allt, ekki aðra
rás hjá RÚV. Þar er nóg komið í bih
og einnig hjá okkur skattgreiðendum
sem ekki getum bætt á okkur meiri
útgjöldum.
Landsbankinn ræður og afræður
Bankastarfsmaður skrifar:
Nú hafa stjórnendur Landsbank-
ans hætt við, í bili a.m.k., að ráða
fyrrverandi þingmann Alþýðu-
bandalagsins tíl að gegna stöðu for-
stöðumanns Afurðalánadeildar. -
Þetta var að komast á það stíg að
mega flokkast undir „Rúmeníu“-
aöferðir við ráðningar í bankakerf-
inu, og er mál að linni þeim að-
ferðum.
Ég efast um að siðferði í manna-
ráðningum við fyrirtæki hér á ís-
landi sé jafnberlega fyrir borð bor-
ið og í bankakerfmu. Það er löngu
vitað og viðurkennt að þegar stöð-
ur losna innan bankakerfisins eiga
starfsmenn að sifja fyrir um störf-
in. - Stöðuhækkanir eru þama
einn þátturinn og það er ekki til
að efla góðan starfsanda í einu fyr-
irtæki þegar menn eru sóttir út í
bæ til að taka við stöðum sem eru
sniðnar fyrir þá starfsmenn sem
hafa gegnt störfum innan banka-
kerfisins og hafa fengið góða skól-
un í stofnununum.
Það er nógu slæmt að pólitískir
pótentátar séu sóttir tíl aö taka viö
af flokksbræðrum sínum í banka-
stjórnum þótt ekki sé verið að
aumka sig yfir þá sem hellast úr
pólitísku lestinni af einhverjum
ástæðum, en bíða eftir því að verða
teknir upp í á einhverri brautar-
stöðinni, þegar tækifæri gefst.
Það er verið að tala um að ekki
skuli sitja í bankaráði manneskja
sem er starfandi hjá fjármálafyrir-
tæki hér í borginni. En hvaða sið-
feröi er í því að ráða mann utan
úr bæ tíl að gegna ábyrgðarstöðu í
banka, lýsa svo yfir aö harin sé „af-
ráðinn" en leyfa honum að halda
áfram að kynna sér viðskiptahætti
afurðalána innan bankastofnunar-
innar! - Ætli sú vitneskja gætí ekki
komið að notum ef maðurinn tekur
að sér störf t.d. hjá útgerðarfyrir-
tæki, sem skiptír við þennan
banka? - Maður getur ekki oröa
bundist yfir svona siðferði og það
í bankastofnun!