Dagblaðið Vísir - DV - 23.05.1990, Blaðsíða 12

12
MIÐVIKUDAGUR 23. MAÍ 1990.
Spumingin
Hjólarðu?
ur og gjaldkeri: Ekki sem stendur en
maöur grípur í hjól, meöal annars
einhjól.
Valdimar Flygenring leikari: Jahá,
heldur betur, ég er alltaf aö hjóla.
Níels Ragnarsson: Já, ég geri það nú,
aöallega heima á Akureyri.
• "■&Vf
Eygló Ingvadóttir afgreiðsludama:
Nei, þaö geri ég aldrei.
Anna Benkovic nemi: Já.ég er á hjóli
eins mikið og ég get.
Einar Ólafsson nemi: Ja, ég hjóla nú
ekkert lengur.
Lesendur
Ef Arnarflug væri ekki til
Guðjón Magnússon skrifar:
Ég heyrði í útvarpsviötali nýlega
orðræðu þar sem m.a. var komiö
inn á erfíðleika Arnarílugs og er
ég þeim manni sem þar talaði svo
innilega sammála að mér finnst
rétt að vitna í það. - Þar komu
nefnilega fram ýmis áhersluatriði
sem ég hef ekki lagt eyrun að áður.
Flestir hafa heyrt um vanda Arn-
arílugs og íhugað þá stööu sem upp
myndi koma ef við íslendingar
heföum ekki innlenda samkeppni í
utanlandsflugi. Ég hefi heyrt mjög
marga taka undir þá skoðun að hér
verði bókstaflega að vera tvö ís-
lensk flugfélög. Aðrir eru því mót-
fallnir og er það af skiljanlegum
ástæðum, og þá oftast persónuleg-
um. - Ég er síður en svo á móti
Flugleiðum hf. en ég er einnig
þeirrar skoðunar að telja Arnar-
flug vera eina aflið sem heldur aft-
ur af Flugleiðum í fargjaldamálum
á Evrópuleiðum.
Ættum við t.d. kost á þó þetta
lágum fargjöldum og ýmsum
„pakkaboöum" til Evrópu ef aðeins
væri hér eitt flugfélag? Ég held
ekki. - Samkeppni frá erlendum
félögum? Jú, jú, en það þarf enginn
að segja okkur að t.d. flug SAS
hingað til lands dugi til að halda
þessu jafnvægi. Þessi erlendu flug-
félög fljúga hingað á meðan þau
geta fleytt rjómann og hafa lausa
farkosti.
Menn mega alveg óttast þá stund
ef Arnarflugsmenn gæfust upp. Sú
barátta sem eigendur og starfsfólk
hafa háð fyrir tilveru þessa félags
um að halda uppi samkeppni í flugi
verkar nefnilega sem mikilvæg
kjarabót fyrir okkur íslendinga. -
Það þarf að sjálfsögðu enga sér-
fræðinga til að segja okkur að Am-
arflug stendur ekki styrkum fótum
fjárhagslega. En ég trúi því ekki
eina mínútu, að yfirvöld ætli að
láta loka fyrirtækinu í upphafi að-
alferðatímans, og flugferðir félags-
ins meira og minna fullbókaðar
fram á haust. Ef það gerðist er hér
mun rotnara þjóðfélag en ég hefi
haldið.
Auðvitað eiga fyrirtæki að standa
í skilum með skatta og annað því
líkt sem þau innheimta fyrir hið
opinbera, en það er staðreynd að
fjöldi fyrirtækja um land allt hafa
gífurlegar fjárhæðir að „láni“ frá
ríkinu - og fá að starfa áfram. Það
vekur hins vegar spurningar um
annarleg sjónrmið einhvers staðar,
ef Arnarflug er lagt í einelti, t.d.
af vissum fjölmiðlum, fréttum lekið
kerfisbundið til þeirra og virðist
eiga að leiða til þess að einhveijir
hætti að ferðast með félaginu.
Tækist nú að knésetja þetta
þrautseiga fyrirtæki myndu ís-
lendingar aldrei aftur geta ferðast
til Amsterdam, Norðurlandanna
eða Bretlands í þriggja daga stoppi,
fyrir u.þ.b. 18 þúsund krónur, svo
dæmi sé tekið. Við ættum því að
fylgjast vel með framvindu þessa
máls og spyrja: Hvers vegna er
Arnarflug lagt í einelti? - Svari því
hver fyrir sig.
Ánægja með
Sauðkindur naga Suðumes
„Viljum sjá umhverfi okkar gróa upp og blómstra eftir aldagamla ofbeit
sauókinda," segir bréfritari.
H-listann
einu sinni kominn á atkvæðaveiðar.
- En eitt má þessi ráðherra Alþýðu-
bandalagsins vita: takist honum að
kría einhver atkvæði áðurnefndra
sauðhöfða þá mun þetta sama Al-
þýðubandalag tapa því fleiri atkvæð-
um sem sauðhöfðar eru færri en við
hinir er viljum sjá umhverfi okkar
gróa upp og blómstra eftir aldagamla
ofbeit sauðkinda. - En ekki haldast
sem auðn um ókomna tíð af völdum
nokkurra ábyrgðarlausra rolludýrk-
andi dellukolla.
„Suðri“ skrifar:
Nokkrir rolludýrkendur og ef til
vill tveir eða þrír „alvörubændur"
eins og krakkar myndu segja, báðu
Steingrím Sigfússon landbúnaðar-
ráðherra allra mildilegast að labba
með sér um eitthvert svæði - htt
gróðursælt - á Reykjanesi og kanna
hvort hann teldi það hæft til beitar.
- Eftir nokkurt rand lagði ráðherra
blessun sína yfir þann rytjulega bit-
haga.
Hingað til hafa orð og athafnir
landbúnaðarráðherra markast af
heldur köldum kærleik til okkar sem
byggjum syðri hluta vorrar ástkæru
fósturmoldar (allt hans æði virðist
vísa norður - vonandi þó ekki nið-
ur), sbr. andstöðu hans við jarðgöng
undir Hvalfjörð.
En hvers vegna bregst hann svo
elskulega við ákalli þessara sunn-
lensku rollukalla? Naumast kemur
það til af góöu. - Nema hann sé rétt
Ólína og
„gamalmennin“
Lilja S. Jónsdóttir skrifar:
í Mbl. 15. maí sl. skrifar Ólína Þor-
varðardóttir m.a. „Og hvað á að gera
við allt gamla fólkið sem hýrist úti á
hinum almenna leigumarkaði - stór
hluti af gamalmennum býr yfirleitt
í versta húsnæðinu, í kjöllurunum
eða ofan þriðju hæðar í lyftulausu
fj ölbýlishúsunum?‘ ‘
Mikill og skyndilegur áhugi þessar-
ar ungu konu, Ólínu, á málefnum
„gamalmenna", eins og hún kallar
okkur eldra fólkið, er einungis til að
brosa að. Mikill keimur vanþroska
og stjórnmálakláða einkennir mál-
flutning hennar. - Hún og aðrir sem
eru að ná sér í feitan bita fyrir þess-
ar kosningar minnast ekki á „gamal-
mennin“ sem hafa komið sér sjálf
upp húsnæði en eru að sligast undan
„ekknaskattinum“ sem vinir hennar
í stjórnmálum komu á. Skatti sem
er þessari stjórn til skammar. Hann
hefur svo sannarlega raskað lífskjör-
um ekkna og ekkla.
Við Ólínu vil ég segja þetta: Við
eldra fólkiö getumhúið í lyftulausum
húsum, við höfum gott af því að
hreyfa okkur. Við komumst niður
stigana til að sinna okkar þörfum.
Við komumst líka á kjörstað til að
kjósa. Viö viljum sitja í okkar stóru
eða smáu íbúðum að eigin geðþótta.
- Ef okkur er það fært vegna eigna-
skattsálags þeifrar stjórnarstefnu
sem Ólína tilheyrir. Þetta þyrfti
Ólína að hugleiða betur. Hún má svo
byggja stórt þegar búið er að flæma
okkur úr eigin húsnæði.
í Morgunbl. 10. maí skrifar Guðrún
Sverrisdóttir hjúkrunarkona undir
fyrirsögninni „Sjónleikur í 4 þátt-
um“. Þar er þessu fólki, sem veltist
í pólitíkinni, rétt lýst. Þakka ég Guö-
rúnu fyrir skemmtileg skrif. Hún
hafði áður skrifað um ekknaskatt-
inn. - Ég held að Ólína ætti að líta á
þau mál áður en hún reynir að höfða
til „gamalmenna" með rausi sínu og
í þessum tón.
Birgir Guðmundsson skrifar:
Mig langar til aö lýsa ánægju minni
með hið nýja framboð H-listans í
Reykjavík þar sem fólk úr öllum
flokkum hefur tekið höndum saman,
ásamt óháðum Reykvíkingum, í því
skyni að stemma stigu við ofurvaldi
Sjálfstæðisflokksins í borginni.
Það þarf ekki að hafa mörg orð um
þá spillingu sem sögð er þrífast í
skjóli einveldis þessa flokks hér í
Reykjavík. Nægir þar aö nefna lóöa-
brask, bílakaup, lokuö útboð og
margs konar aðferðir valdaklíkunn-
ar við að mylja undir flokksgæðinga.
Kristín skrifar:
Nú þegar borgarstjórnarkosning-
arnar nálgast langar mig til að vekja
athygli Reykvíkinga á því, hvað þeir
eiga efnilegan og frambærilegan full-
trúa í henni Ólínu Þorvarðardóttur.
- Þessi kraftmikla og duglega kona
hefur sýnt það og sannað með störf-
um sínum síðustu ár hvað í henni
býr. Fáa fréttamenn höfum við átt
sem standa henni á sporði hvað varð-
ar skýra framsögn, gott málfar og
fallega persónu.
Þessi ákveöna og dugmikla kona
Bruðlið í sambandi viö byggingar
á minnisvörðum borgarstjórans
keyrir svo úr hófi fram að nýjustu
tölur um hönnunarkostnað við ráð-
húsið slaga hátt upp í það sem borg-
arbúum var kynnt í upphafi sem
heildarkostnaður við bygginguna til-
búna undir tréverk.
Það hefði einhvern tíma þótt saga
til næsta bæjar að það kostaði jafn-
mikið að teikna eitt hús eins og að
reisa það til fulls! - Ég hvet ykkur
til dáða, Ólína og félagar á Nýjum
vettvangi.
hefur oft yljað okkur sjónvarpsá-
horfendum um hjartarætur með
hlýju sinni og alúð. Hún hefur tekið
á málum af öryggi og festu en alltaf
með mannúð. - Slíkir eiginleikar eru
ómetanlegir í fari fólks. Ekki síst í
augum okkar sem eldri erum.
Eg óska þessari góöu konu farsæld-
ar í starfi sínu, hér eftír sem hingað
til. Ólína á áreiðanlega eftir að gegna
mikilvægu hlutverki fyrir þessa þjóð
í framtíðinni. Ef ekki sem borgar-
stjóri þá á öðrum og nýjum vettvangi.
Óska Ólínu farsældar