Dagur - 20.10.1986, Qupperneq 2

2 - DAGUR - 20. október 1986
ÚTGEFANDI: ÚTGÁFUFÉLAG DAGS
SKRIFSTOFUR:
STRANDGATA 31, PÓSTHÓLF 58, AKUREYRI
SlMI: 24222
ÁSKRIFT KR. 480 Á MANUÐI
LAUSASÖLUVERÐ 50 KR.
RITSTJÓRI OG ÁBYRGÐARMAÐUR:
HERMANN SVEINBJÖRNSSON
FRÉTTASTJÓRI:
GYLFI KRISTJÁNSSON
RITSTJÓRNARFULLTRÚI:
BRAGI V. BERGMANN
BLAÐAMENN:
ÁSLAUG MAGNÚSDÓTTIR, EGILL BRAGASON, EGGERTTRYGGVASON,
GESTUR E. JÓNASSON, GESTUR KRISTINSSON
(Blönduósi vs. 95-4070 hs. 95-4368),
HELGA JÓNA SVEINSDÓTTIR, INGIBJÖRG MAGNÚSDÓTTIR
(Húsavík vs. 41585 hs. 41529), KRISTJÁN KRISTJÁNSSON,
RÚNAR ÞÓR BJÖRNSSON, STEFÁN SÆMUNDSSON,
PÓRHALLUR ÁSMUNDSSON (Sauöárkróki vs. 95-5960 hs. 95-5729)
AUGLÝSINGASTJÓRI: FRÍMANN FRÍMANNSSON
ÚTBREIÐSLUSTJÚRI:
HAFDlS FREYJA RÖGNVALDSDÓTTIR, HEIMASlMI 25165
FRAMKVÆMDASTJÓRI: JÓHANN KARL SIGURÐSSON
PRENTUN: DAGSPRENT HF.
leiðari.________________________________________
Rás 2 er ekki til sölu
Þorsteinn Pálsson fjármálaráðherra gekk fram fyrir
skjöldu í síðustu viku og lýsti þeirri skoðun sinni að
vel kæmi til greina að selja Rás 2 Ríkisútvarpsins. Þor-
steinn sagði það skoðun sína og sjálfstæðismanna
almennt, að ríkið ætti ekki að standa í rekstri sem
einkaframtakið gæti allt eins séð um. í leiðara Morg-
unblaðsins á föstudaginn er hnykkt á þessari skoðun
Þorsteins og sagt að hlutverk Rásar 2 sé ekki þannig
vaxið að ástæða sé til þess að ríkið stundi atvinnu-
starfsemi af því tagi. Máli sínu til stuðnings bendir
Morgunblaðið á, að frá því að einkaaðilar tóku hlið-
stæða starfsemi að sér, hlusti mun fleiri á stöð þeirra
en Rás 2. Því sé spurning hvort ekki sé rétt að selja
Rás 2.
Þessi ummæli Þorsteins, svo og leiðari Morgun-
blaðsins, hafa vakið reiði margra. í fyrsta lagi lýsa orð
Þorsteins eindæma þröngsýni og sýna að sjóndeildar-
hringur ráðherrans spannar ekki marga kílómetra út
fyrir suðvesturhornið. Allir vita að þegar einkarekstur
er annars vegar ráða markaðslögmáhn eðlilega ferð-
inni fyrst og síðast. Einkaaðilar í útvarps- og sjón-
varpsrekstri leggja ekki í aukakostnað í þeim tilgangi
að veita aukna þjónustu, ef engin von er til þess að sá
kostnaður skili sér að fullu í formi afnotagjalda ellegar
auglýsingatekna.
Þess vegna munu einkaaðilar aldrei leggja út í
kostnaðarsamar framkvæmdir til þess að gera t.d.
íbúum Grímseyjar kleift að ná útsendingum stöðvar
sinnar. Slíkt væri óhagkvæmt fjárhagslega. Hins veg-
ar er það skylda Ríkisútvarpsins að veita öllum sömu
þjónustu, burtséð frá kostnaði. Sá er meginmunurinn
á þessum rekstraraðilum. Auk þess og ekki síður er
það skylda ríkisfjölmiðla að leyfa öllum sjónarmiðum
að njóta sín, en þegar um einkaaðila er að ræða er
engin trygging fyrir því að svo sé.
Við sem úti á landi búum, náum t.d. ekki útsending-
um Bylgjunnar og hlustendakannanir þær, sem gerð-
ar hafa verið að undanförnu, eru því eingöngu bundn-
ar við höfuðborgarsvæðið. Á hvað hlustum við hin?
Það skiptir kannski ekki máli?
Framsóknarflokkurinn átti stóran þátt í að aflétta
einokun ríkisins á útvarps- og sjónvarpsrekstri, enda
er það ríkisfjölmiðlunum hollt að fá samkeppni. En
þegar sjálfstæðismenn hafa uppi tilburði til þess að
veita einkaframtakinu einokunarstöðu í útvarps-
rekstri er framsóknarmönnum nóg boðið.
í fyrsta lagi er engin reynsla komin á það enn,
hvernig Rás 2 bregst við nýfenginni samkeppni og
þess vegna er fullsnemmt að fullyrða um það hvor
stöðin komi til með að hafa fleiri hlustendur. í öðru
lagi er rétt að velta því fyrir sér hvað sjálfstæðismenn
selja næst, ef þessi hugmynd þeirra nær fram að
ganga. Að hætti Þorsteins Pálssonar má allt eins færa
rök fyrir því að t.d. Dagur sé allt eins vel í stakk búinn
til þess að reka svæðisútvarpið á Akureyri og að Stöð
2 eða ein’.i : aðili annar geti yfirtekið rekstur Sjón-
varpsins begar fram hða stundir. Þar væri einung-
is um ac ræða útfærslu þeirrar hugmyndar sem sjálf-
stæðismenn hafa nú varpað fram.
ÖUum ætti að vera ljóst að hugmynd fjármálaráð-
herra, sem Morgunblaðið hefur hampað í forystu-
grein, er fráleit og reyndar hættuleg lýðræðislegum
skoðanaskiptum í landinu. Rás 2 er ekki söluvara.
BB.
—viðtal dagsins.
Árný Runólfsdóttir.
„Gefur okkur mikið
að hjálpa þessum
litla dreng“
- segir Árný Runólfsdóttir, en hún og fjölskylda hennar
leggja til ákveðna fjárhæð á mánuði til styrktar
7 ára dreng á Indlandi
„Við fundum þessa auglýsingu
í erlendu blaði og þar var bent
á að öll fjölskyldan gæti tekið
þátt í að hjálpa barni í fjarlægu
Iandi,“ sagði Ámý Runólfs-
dóttir, en hún ásamt manni
sínum Michael Willcocks og
dóttur, Ragnheiði Hlíf, leggja
til smá upphæð á mánuði sem
notuð er til að styrkja 7 ára
Alocius, drengurinn sem Árný,
Michael og Ragnheiður Hlíf styrkja.
gamlan dreng í Indlandi til
skólagöngu.
„Mig langaði til að vekja
athygli á þessu ef fleiri hefðu
áhuga á að gera það sama. Þetta
er ekki há upphæð, 10 dollarar á
mánuði eða um 400 kr. íslenskar.
Við hér á íslandi höfum allt til
alls og munar ekkert um þessa
upphæð, en þetta getur skipt
þennan dreng miklu máli. Okkur
langaði til að hjálpa einhverjum
og þá er bara spurningin hvar
mann ber niður.“
Eins og áður sagði fóru þau
Ámý og Michael eftir auglýsingu í
blaði. Auglýsing þessi er frá sam-
tökum í Bandaríkjunum, sem
heita Holy Land Christian Miss-
ion International. Heimilisfangið
er post office box 55, Kansas
City, MO 64141. „Það er að sjálf-
sögðu auðveldast fyrir fólk sem
hefði áhuga á þessu að finna slíka
auglýsingu í blaði, þar fylgir
ákveðið form sem fyllt er út og
síðan sent til þessara samtaka.
Þau sjá svo um alla milligöngu."
- Engin hætta á að pening-
arnir komist ekki til skila?
„Auðvitað getur maður aldrei
verið viss um það. En okkur
fannst upplýsingarnar frá þessum
samtökum vel skipulagðar og
treystum því að þetta sé raun-
veruleg hjálp. Við vonum að
það komist a.m.k. einhver hluti
af peningunum til skila. Það er
líka hægt að spyrja sig hvort þessi
drengur sé í rauninni til, þó svo
að við höfum mynd í höndunum.
Við erum núna að afla okkur
upplýsinga frá fleiri stöðum og
eins og ég sagði þá treystum við
þessum samtökum. Það sem mig
langar til að vita er hvort einhver
samtök hér á landi eru með svona
starfsemi, t.d. Hjálparstofnun
kirkjunnar.“
Skjólstæðingur Árnýjar,
Michael og Ragnheiðar er 7 ára
gamall drengur, Alocius, og býr
hann á Indlandi. Fjölskylda hans
er ekki bláfátæk á þeirra mæli-
kvarða. Faðir hans er kokkur svo
þau skortir ekki mat. Hann á tvö
systkini og hér á landi yrði fjöl-
skyldan talin bláfátæk, þau eiga
hús en enga innanstokksmuni,
það er ekkert rennandi vatn í
húsinu og þau sofa á gólfinu.
Þessi samtök í Bandaríkjunum
reka skóla á Indlandi og Alocius
gengur í einn slíkan. „Það er
fyrst og fremst litið á þetta sem
styrk til skólagöngu. Það er alls
staðar neyð og víða er hungur, en
það þarf að gera meira en að
metta. Það þarf líka að gera fólk
sjálfbjarga og það er best gert
með menntun," sagði Árný.
„Það gefur okkur mikið að
hjálpa þessum litla dreng,“ segir
Árný, „og það tengir líka saman
okkar litlu fjölskyldu að gera
eitthvað svona sameiginlegt. Það
má líka líta á þetta sem þakklæt-
isvott fyrir okkar heilbrigðu
böm. Við eigum 8 börn alls, en
ekkert saman. Kristur sagði okk-
ur að hjálpa meðbræðrum okkar
og það er hugsunin á bak við
þetta.“
- Hafið þið eitthvert beint
samband við Alocius?
„Já, við höfum samband með
bréfum. Við erum búin að fá eitt
bréf frá honum og höfum sent
honum bréf. Við erum líka
ákveðin í að heimsækja Alocius,
við förum einn góðan veðurdag
til Indlands. Ég veit um mann
sem stutt hefur fjölskyldu á Ind-
landi og þessi fjölskylda hefur
heimsótt hann og hann heimsótt
þau. Þannig kynnist maður líka
landinu sem skjólstæðingurinn
býr í.“ -HJS