Dagur - 19.06.1990, Síða 14

14 - DAGUR - Þriðjudagur 19. júní 1990
] IÐNÞRÓUNARFÉLAG
___I EYJAFJARÐAR HF.
Aðalfundur
Iðnþróunarfélags Eyjafjarðar hf. •
verður haldinn að Hótel KEA, Akureyri, föstudaginn
22. júní 1990 kl. 15.00.
Dagskrá:
1. Venjulega aðalfundarstörf
2. Önnur mál
Stjórnin.
Frá Alþyðubandalag nu
á Akureyri
Vinningsnúmer í myndlistahappdrætti vorið 1990:
1. vinningur nr. 13
2. vinningur nr. 590
3. vinningur nr. 1272
4. vinningur nr. 873
5. vinningur nr. 671
Vinninga má vitja hjá Halidóri Örnólfssyni,
sími 27461.
MEISTARAFÉLAG
BYGGINGAMANNA
NORÐURLANDI
Geislagötu 12 - P.o. box 711 - 602 Akureyri
Sími 11222 ■ Fax: 26722.
GEYMSLUSVÆÐI
Meistarafélag byggingamanna auglýsir eftir aðilum sem
áhuga hafa á að vera með í að koma upp „geymslusvæði" -
Porti - fyrir hluti sem þeir þurfa að geyma um lengri eða
skemmri tíma, og hafa ekki stað fyrir. Geymslusvæðið yrði
afgirt og vaktað. Geymslusvæðið verður í landi Akureyrar-
bæjar.
Þeir sem áhuga hafa, vinsamlega hafið samband við skrif-
stofu Meistarafélagsins Geislagötu 12 eða í síma 11222, fyrir
miðvikudaginn 27. júní 1990. Stjórn M.B.N.
Jónsmessu-
gleði KA
jónsmessugleði KA verður haldin í KA-heimilinu
laugardaginn 23. júní n.k.
Hátíðin hefst kl. 20.30 með griIIveislu og að henni
lokinni taka við ýmsar óvæntar uppákomur.
Þátttaka tilkynnist í KA-heimiliÖ s. 23482 fyrir
fimmtudagskvöld.
Verði er stillt í hóf og eru félagar
hvattir til að vera með.
Skemmtinefnd.
Staða skrifstofustjóra
í umhverfisráðuneytinu
er laus til umsóknar
Forseti íslands skipar í stöðuna samkvæmt tillögu
umhverfisráðherra.
Verkefni skrifstofustjóra eru aðallega á sviði fjármála
og rekstrar, sem ráðuneytið fer með stjórn á.
Umsóknir ásamt upplýsingum um menntun og fyrri
störf skulu hafa borist Umhverfisráðuneytinu eigi
síðar en 17. júlí n.k.
Umhverfisráðuneytið, 15. júní 1990
Kveðjuorð:
T Friðrik Krfstján HaBgrímsson
frá Sunnuhvoli
Fæddur 1
Hann afi minn Friðrik Hallgríms-
son er látinn og til moldar borinn
95 ára að aldri. Hann var fæddur
„í lítilli baðstofukytru að Úlf-
staðakoti í Blönduhlíð í Skaga-
firði 14. janúar 1895“. Hvorki
kytran né kotið varð sá framtíð-
arstakkur sem hæfði vexti hans
afa. Því auk þess að eiga af alúð
og fyrirhyggju viðskipti við móð-
ur jörð og breyta koti í hvol, þar
sem gætti sólar, sá hann til þess
að hin veraldlegu heimkynni
yrðu að auðlegð sem við afkom-
endur hans búum að í minning-
unni um hann í margslungnu
mannlífi þjóðar. Hann vildi ekki
kenna bæ sinn við úlf eða auka-
sól, kot eða hjáland, heldur
nefndi hann Sunnuhvol eða sól-
arhæð. Ef til vill hafði hann í
huga máltæki er segir að sjaldan
sé gíll fyrir góðu, nema úlfur eftir
renni. Þannig tók hann á sinn
merkilega hátt þátt í þeirri sögu-
legu þróun sem fært hefur ís-
lensku þjóðina út úr skugga for-
tíðar og nær sól og birtu sem er
forsenda þess að hvers konar líf
fái að dafna. Hann vildi jú íslandi
allt eins og hann segir sjálfur frá í
ævisögu sinni.
Ég dvaldi tiltölulega ungur
nokkur sumur með afa mínum og
ömmu að Sunnuhvoli við vor-
verk, sauðburð, heyskap og
smölun. Þetta hefur verið um
1960. Afi ræddi stjórnmál og
fréttir utan úr hinum stóra heimi
við mig tíu ára snáðann. Ég held
að hann hafi gert mig að fram-
sóknarmanni á þessum árum.
Seinna þegar ég átti leið um
Blönduhlíðina um 1970 ásamt
nokkrum skólafélögum úr
Menntaskólanum á Akureyri var
staldrað hjá afa og sníkt kaffi.
Að venju voru mál kryfjuð. Afi
hafði gaman af að ræða við okkur
ungmennin og hafði m.a. við orð
og kímdi að kalla mætti sig
kommúnista fyrir sér en þetta
væri nú samt sín skoðun! Svona
var afi, íhaldssemin jókst ekki
með árunum heldur þvert á móti,
. janúar 1895 - Dáinn 30.
andstætt því sem oft gerist. Það
var erfitt að leyna aðdáun sinni á
afa fyrir skólafélögunum. Aðdá-
un mín byggðist fyrst og fremst á
því að hann var örgáður alþýðu-
maður, vel lesinn og að sér um
heimsmál og þjóðmál engu síður
en dægurmál. Þessum mannkost-
um sínum vildi hann af alúð
miðla til annarra manna. Hann
var ræðinn við gesti og las fyrir
heimafólk, einkum ömmu, sem
gat sinnt öðru á meðan. Auk þess
skrifaði hann nokkrar greinar og
tók þátt í félagsmálum sveitar-
innar.
Það sem ég dái hann afa minn
mest fyrir er hversu vel honum
tókst að halda hug sínum opnum
og víðs fjarri þrengslum hroka-
fullrar heimóttunnar sem svo oft
einkennir þjóðmálaumræðuna í
dag. Hann var stoltur af hlut-
skipti sínu enda þótt ekki væri
alltaf úr miklu að spila.
Ömmu og honum auðnaðist að
koma tólf af þrettán börnum sín-
um til manns. Er það nokkur
mælikvarði á þann aðbúnað sem
þau gerðu sér far um að veita
börnum sínum. Á þessum árum
var dánartíðni barna miklu hærri
en hún er í dag og stafaði gjarnan
af lélegum aðbúnaði og umhirðu,
en einnig af hlut manna. Einung-
maí 1990
is eitt barn þeirra dó á unga aldri.
Ellefu þeirra lifa föður sinn.
Það er ekki öllum auðið að
öðlast nægilegt innsæi til að skilja
hin flóknu tengsl einkalífs og
samfélags. Mörgum er þetta
algerlega ofviða og aðrir hirða
ekki um það. Afa mínum var
öðruvísi farið. Honum var ljóst
að mannlífið er margslungið og
um það fjallaði hann í ævisögu
sinni sem einmitt heitir því nafni.
Lífsreynsla flestra er mörkuð
samskiptum tiltölulega þröngs
hóps fjölskyldu, ættingja, vina og
sveitunga, þar sem reynsla og
viðhorf hvers og eins til samfé-
lagsins mótast. Afi gerði sér far
um að skynja og skilja þau sam-
félagslegu öfl sem áhrif hafa á
einkalíf manna. Þannig öðlaðist
hann þá heildarsýn yfir samfélag
sitt sem einkenndi orð hans og
æði. Honum var ljós sögulegur
skyldleiki forlaga og landslaga,
og pólitfskur munur þjóðarhags
og einkahagsmuna. Hann varaði
við þeirri hættu sem í því felst að
gefa fjármagninu - tilbeiðslu
gullkálfsins - lausan tauminn því
það hefði ekki mannlegt andlit,
ætti sér engan náttúrulegan
samastað og stjórnaðist af villtum
dansi eiginhagsmuna og áfergju.
Fjármagnið varðar einungis
arðinn, hvar og hvenær hann er
mestur. Þar sitja engin almenn
mannleg sjónarmið í fyrirrúmi.
Hvorki hyggðasjónarmið né
menningarsjónarmið. Þetta áleit
hann afi minn vera mestu hættu
nútímans og vísan veg til skulda,
andlegrar fátæktar og ósjálfstæð-
is þjóðarinnar.
Ég kveð þig afi minn að sinni í
þeirri vissu að þú lifir áfram í
minningunni. í þeim skilningi ert
þú hluti af lífi okkar enn um hríð
sem eftir lifum á sama hátt og við
vorum hluti af þér um stundar-
sakir. Þannig er arfurinn eftir
þig, óháður tíma og rúrni, svo
óskaplega stór og miklu meira
virði en örfá orð fá lýst.
Hermann Óskarsson.
Hann afi var leystur frá þrautum
þann 19. maí sl. Eftir að vera
búinn að heimsækja hann nær
daglega síðan í janúar og fylgjast
með hvernig heilsan fór stöðugt
niður á við, má segja að þetta hafi
verið góð lausn fyrir hann afa
minn. En söknuðurinn er sár hjá
okkur sem eftir erum. Ég er viss
um að hans létta lund hefur
hjálpað honum mikið í gegnum
öll hans veikindi.
Afi var fæddur á Árskógströnd
27. júní 1916. Um 12 ára aldur
fór hann að Hrafnsstöðum í
Svarfaðardal í vinnumennsku,
síðar fluttist hann þangað alveg
og var dvölin þar honum ætíð
kær. Ungur byrjaði hann á sjón-
um og var þar eins lengi og heils-
an leyfði og jafnvel lengur, því
það reyndist honum erfitt að
sætta sig við það hlutskipti að
þurfa að yfírgefa sjóinn.
Ýmis vinna var reynd í landi en
síðast starfaði hann sem húsvörð-
ur á hússtjórnarsviði Verk-
menntaskólans á Akureyri.
Eiginkona afa, Guðrún Ólafía
Halldórsdóttir er frá Súðavík,
þau eignuðust 7 börn sem öll eru
gift eða í sambúð, barnabörnin
eru 28 og 1 barnabarnabarn.
Það verður tómlegt næsta vet-
ur að geta ekki skroppið í
kvöldspjall til afa. Hann var víð-
lesinn og óspar á að miðla öðrum
af þekkingu sinni. Um leið og ég
þakka afa mínum allt það sem
hann var mér færi ég starfsfólki
lyfjadeildar F.S.A. bestu þakkir
frá mínu fólki, fyrir góða
aðhlynningu við afa og gott við-
mót við okkur ættingjana.
Amma, ég bið góðan guð að
vera með þér.
Stefán.
Birting afmælis- og
minningargreina
Dagur tekur afmælis- og minningargreinar til birtingar endurgjalds-
laust. Tekið er við greinunum á ritstjórn blaðsins að Strandgötu 31,
Akureyri svo og á skrifstofum blaðsins á Húsavík og Sauðárkróki.
Athygli skal vakin á því að greinar verða að berast með góðum
fyrirvara. Þannig verður grein, sem birtast á í fimmtudagsblaði, að
berast síðdegis á þriðjudegi og hliðstætt er með greinar aðra daga.
Þá eru minningargreinar ekki birtar í laugardagsblaði.
Meginreglan er sú að minningargreinar birtist undir fullu nafni
höfundar.