Þjóðviljinn - 29.04.1954, Blaðsíða 6

Þjóðviljinn - 29.04.1954, Blaðsíða 6
6) — ÞJÓÖVILJINN — Fimmúidágur. 29; apríl 1954 þJÓOVIUINN Útgefandl: Sameiningarílokkur alþýoa — SósíaHstaflokkuriim. Ritstjórar: Magnús Kjartansson (&b.), Sigurður Guoniundsson. Fréttastjóri: J6n Bjarnason. Blaðamenn: Asmundur Sigurjónsson, Bjarni Benedlktsson, Guð- mundur Vigfússon, Magnus Torfi Ólaísson. Auglýsingastjóri: Jónsteinn Haraldsson. Ritstjórn, afgreiðsla, auglýsingar, prentsmiðja: Skólavörðustíg 13. — Sími 7500 (3 línur). Áskriftarverð kr. 20 6. mánuði i Reykjavík og nágrenní; kr. 17 &nnars staðar á landinu. — Lausasöiuverð 1 kr. eintakið. Prentsmiðja Þjóðviljans h.f. Óhreinf mjöl í pokahorninn Morgunblaöið birtir í gær forustugrein um þá kröfu ¦verklýðssamtakanna að uppsagnarfrestur samninga verði styttur niður í einn mánuð, og tekur blaðið auövitaö svari atvinnurekenda eins og alltaf fyrr. Telur það m.a. upp kartöflur, mjólk, sykur, saltfisk og brennsluolíur og segir að engin þeirra vörutegunda hafi hækkað í verði í hálft annað ár og sumar jafnvel iækkaö, þótt ríkisstjórn- in hafi aö vísu svikið loforð sín um kaffiverð. Þannig sé allt harla gott og engin ástæða fyrir verklýðssamtökin að vera óánægð með sinn hag. Nú er þaö svo að þótt almenningur sé ekki þurfta- frekur þarf hann þó fleira til viðurværis en þær vörur sem Morgunblaöið telur. T.d. þurfa menn að búa í hús- um, og húsaleiga heldur sífellt áfram að hækka og gleypir æ meiri hluta af kaupi manna, þeiiTa sem eru svo lánsamir að komast yfir eitthvert húsaskjól. Og ekki er síður ástæða til að benda á hitt að verklýðssamtökin eiga margt ógert til að rétta hlut sinn eftir árásir síðustu ára; þannig er það óvefengjanleg staöreynd að átta stunda vinnudagur verkamanna má nú heita nafnið eitt, ætli þeir að komast sæmilega af veröa þeir að vinna -mun lengur. Það væri hægt að rekja þessa þætti ýtarlega fyrir Morg- unblaðinu, en krafa verklýðssamtakanna snýst raunar alls ekki um þetta. Þau hafa hvorki hótað aö beita sam- takamætti sínum til þess að fá hækkað kaup eöa aukið og ódýrara húsnæði, að þessu sinni. Þau fara fram á þaö i eitt að uppsagharfrestur verði einn mánuður til þess að vera viðbúin, ef enn frekari tilraunir verða gerðar til að skerða kjörin. Þetta er varúðarráðstöfun en ekki ný sókn, og hefur þó almenningur ríka nauðsyn á kjarabótum. Og verklýðssamtökin grípa ekki til varúðarráðstafana sinna að ástæðulausu. Morgunblaðið játar í gær að stefna stjórnarvaldanna hafi nú leitt til þess ,,að ein þýðingarmesta atvinnugrein þjóðarinnar, togaraútgerö- in, er komið á heljarþröm". Togaraeigendur, virúr Morg- unblaðsins, hafa margsinnis undanfarnar vikur borið fram kröfur um þaö að þau vandamál verði leyst á kostnaö almennings, meö því t.d* að bátagjaldeyririnn verði stóraukinn, dýrtíðin þannig mögnuö og kjörinj skert. Almenningur hefur sára reynslu af því að þegar auðmannastétt landsins ber fram slíkar .kröfur, er þess ekki lengur að bíða aö ríkisstjórnin hlýöi boðínu. Og það er ekki góðs viti að Alþingi var sent heim án þess að gera nokkrar ráðstafanir í málefnum togaraútgerðarinnar; það eru ekki nema nokkur ár síðan ríkisstjórnin sendi Alþingi heim og lagði svo á bátagjaldeyrisokrið án laga- heimildar, en þær byröar nema á annað hundrað miiljón- aim króna á ári. Morgunbl. segir í gær um kröfur verklýðsamtakanna: „Við höfum nægilega beizka reynslu af afleiðingum verð- bólgu og dýrtíöar. Við kærum okkur ekki um að neyðast út í nýja gengisfellingu ísl. krónu". Það er einmitt þessi uggur sem er forsenda þess að verklýössamtökin vilja nú hafa samninga sína sem óbundnasta. Véröbólga og dýr- tíð hafa verið aðferðir stjórnarvaldanna tíl að skerða kjör- in. Gengislækkunin var áhrifamesta aðgerðin á þeirri braut og bátagjaldeyririnn síðan beint áframhald. Verk- lýðsfélögin munu ekki sætta sig við að enn verði vegið í sama knérunn; veröi það reynt munu þau svara með hörðu og samstilltu áhlaupi. Með kröfu sinni um mán- sðar uppsagnarfrest eru verklýðssarrrtökin að segja rík- isstjórninni þessi sannindi. Engin getur haldið öðru f ram en að þessi viðbrögð verk- lýössamtakanna séu hófsamleg og sjálfsögö. Atvinnu- rekendur og ríkisstjórn þeirra þurfa ekki að búa yfir öðrum eiginleikum en lágmarkssanngirni til þcss að ganga að þessum sjálfsögðu ráðstöfunum umyrðalaust. Ef þessir aðilar hafa ekki í huga neinar nýjar ráðstafanir til þess að skerða kjör alþýðu ætti þeim að vera ljúft aö fallast á sjónarmið verklýðssamtakanna. En andstaða sú sem birtist í svari atvinnurekenda og leiðara Morgun- blaðsins s\rnir að mjölið í pokahorninu er ekki hreint, og Jpað getur ekki oröið til annars en að styrkja þessa sjálf- áögðu vamarráðstöfun verkamanna. Hryggbrot Churchllls setur Bandaríkíotstíórn í klípu Étur hún stóru orSin ofan ! sig eðo kemur ein- sömul fil íiSs viS Frakka í Indó Kina? I' annað skipti síðan heims- * styrjöldinni síðari lauk hef- ur brczk ríkisstjórn neitað skýrt og skorinort bandarískri kröfu um hemaðaraðgerðir sem hefðu getað haft í för með sér 'stórstyrjöld i Austur-Asíu og jafnvel tendrað alheimsbál. Nú er það íhaldsforinginn Winston Churchill sem gegnir sama hlutverki og Verka- mannaflokksforinginn Attlee gegndi þegar hann fór gagn- Anthony Eden gcrt til • Washington í desem- ber 1950 til að fá Truman þá- verandi forseta ofan af því að fyrirskipa bandaríska árás á Kína. MacArthur yfirhershöfð- ingi í Kóreu hafði látið her sinn sækja fram án minnstu fyrirhyggju allt norður að landamærum Kína og allar að- varanir kínversku ríkisstjórn- arinnar um að hún gæti ekki látið slíkt viðgangast voru virtar að vettugi. Þegar svo Kínverjar komu til sögunnar og hröktu Bandarikjamenn við- stöðulaust langt suður fyrir 38. breiddarbaug krafðist Mac- Arthur leyfis til að láta flota og flugher ráðast á Kína með kjarnorkuvopnum. Svör Trumans á blaðamanna- fundi urðu ekki skilin á aniian veg' en að hann ætlaði að gefa MacArthur frjálsar hcndur. Nokkrum mínútum eftir að þessi fregn barst til brezka þinghússins höfðu hundruð þingmanna undirritað áskorun á Attlee, þáverandi forsætisráðherra, að fljúga vcstur um haf til að reyna að koma vitinu fyrir Bandaríkja- stjóm. Attlee fór og tilkynnti Truman og ráðherrum hans að almenmngsálitið í Bretlandi væri þannig að stjóni sín gæti ekki annað gert en kallað brezka herinn heim frá Kóreu ef Eandaríkjamenn réðust' á Kína. Kröfu MacArthurs um frjálsar hendur gagnvart Kína var hafnað og hlauzt af deila millí hans og forsetans sem ekki lauk fyrr en hershöfðing- inn var settur af fyrir að ó- hlýðnast fyrirmælum æðsta yfirboðara síns. TVTú cru níu mánuðir íiðnir síð- -*¦ ' an vopnin voru sliðruð í Kóreu við svipaða hernaðarað- stöðu og var áður en MacArt- hur flanaði norður yfir 38. breiddarbaug. Helzta púður- tunna Austur-Asíu er nú orðið Indó Kína. Þar sja Frakkár fram á ósigur setuliðs síns í Dienbienphu. Stórkostlegir yf- irburðir í vopnabúnaði hafa ekki megnað að vega það upp að við er að cifra her sem berst fyrir sjálfstæði lands síns. Gegn þéim málstað koma alger E r 1 e ií «1 tíðinúl yfim'tð i iofti os fulikomin drápstækni þaulæfðra málaliðs- manna frá Þýzkalandi og Mar- okkó fyrir ekki. Franska stjórn- in sér fram á að annað hvort verður hún að scmja frið eða fá öfluga, utanaðkomandi að- stoð. Frá þessu skýrði Bidault utanríkisráðherra starfsbræðr- um sínum Éden og Duiles. á fundi þeirra í París fyrir síð- ustu heigi. Dulies bauð fram bandarískan flugher cf Bretai- gerðu slikt hið sama. ¥vannig stóðu málin þegar * Eden fór óvænt heim til viðræðna við Churchill og - ráðuneytisfundur var haldinn á sunnudegi i London i fyrsta skipti i sjö ár. Ákvörðun þessa fundar birti ^Churehill svo brezka þinginu í fyrradag. Ilún er sú að ekki komi til mála að heita Frökkum í Indó Kína brczkum herstyrk að svo Nehru stöddu. Dienbienphu sc ekki þess virði að hætt sé á stór- styrjöld í Asíu. Bandarikja- stjóm hefur hingað íil ckki séð sér fært að hefja beina þátttöku í stríðinu í Indó Kína nema Bretar 'fylgist með, svo að fyrst um sinn mun sitja við sama austur þar. Churchill lagöi megináherzlu á það í þingræðu sínni að ákvörðun brezku stjórnarinnar væri tekin í samráði við stjórnir samveldislandanna. Þrjú samveldislönd, Kanada, Astralía og Nýja Sjáland, eíga fulltrúa á Asíuráðstefnunni í Genf. Forsætisráðherrar þriggja annarra, Indlands, Pakiston og Ceylon, siíja þessa dagana á ráðstefnu i Colombo ásamt for- sætisráðherrum Burma og Indó- ne'síu. Fyrir Breta skiptir það meginmáli að halda samveldinu saman og í afstöðunni til Indó Kína hefur samvcldið orðið þyngra á metunum en Banda- ríki.n. Hefði brezkt herlið verið sent gegn sjálfstaaðishernum i Indó Kína hefði Indland að minnsta kosti sagt sig úr sam- voldinu. l?iiginn fulltrúi Indlands- " stjórnar situr Asíuráðstefn- una í Genf en engu að síður bar Nchru forsætisráðherra fram tillögur um frið í Indó Kína i þingræðu í Nýju Dehli í síðustu viku. Meginatriðið í þeirn tillögum er að bardögum í Inuó Kina verði hætt tafar- laust. Striðsaðilar setjist síðan við samningaborð j.afnframt því sem önnur ríki, einkum Banda- ríkin og Kína, Bretíand og Sov- étríkin hætti strax öilum vopnasendingum til herjanna í Indó Kína. Loks, telur Nehru að Frökkum beri að afsala sér. með öllu j-frráðum yiir Indó Kína. ' ÞÆSsar . tiilögur hafa fengið hinar beztu viðtökur í brezkum bJöðum. Verkamanna- flokksblaðið Ðaily Uerald skor- ar á ríkisstjórnina að gera þær að sínum og Tiroes telur þær allrar athygli verðar. Hinsveg- ar láta Bandaríkjamenn sér fátt um.finnast, segja að vopna- hlé í Indó Kína .sé óframkvæm- anlegt vegna þess að ef hætt sé að berjast verði allt landið komið á vald sjálfstæðíshreyf- ingarinnar áður en nokkur viti af. Um þessa, bandarisku afstöðu kemst frjálslynda, brezka borgarablaðið Manchcster Guardian svoað orði, að það sé deginum ljósara að Dulles líti ekki svo á að ráðstefnan í Genf sé tækifæii til að íinna fiiðsamlega lausn á málum Indó Kína. Þvert á móti vil.ii hann hóta Kínverjum öllu illu og reyna með því að hræða þá frá að veíta sjálfstæðishernum í Indó Kína fulltingi. En þess- ar hótanir um bandarískar hernaðaraðgerðir gegn Kína eru svo óákveðnar og innan- tómar, segir ¦ hið brezka blað. að Kínverjar munu ekki gera annað en hlægj'a að Dulles. Bandarískt hafnbann og loft- árásir með tundursprengjum gætu aldrei komið Kína á kné. Hótanir um kjarnorkuárásir eru hinsvegar innantóm orð því að Bandaríkjamenn eru hvorkí þau fífl né illmenni að þeir hefji kjarnorkustyrjöld. Þetta vita Kínverjar mæta vel, segir Manchester Guardian. B laðið sém svona kemst að orði er einhvcr skelegg- Framhald á 8. síðu.

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.