Þjóðviljinn - 25.05.1956, Blaðsíða 11

Þjóðviljinn - 25.05.1956, Blaðsíða 11
¦ mt xs. m^&is^i — mm*3X$i$Öv% :-. $% M li&—-lt. :¦!:¦'^A; 7TT~7,y,: •¦:: ••¦,-.: ÞJÓDVHJINN — Föstudagur 25. maí 1956 — (11 James M. Cain Mildred Pierce 13. dágiir v ¦ ¦- „Já, þegar þú vaxst búinn að' tala við þá. Já, þaö komu margir menn til Berts og vömðu hann við atferli þínu og báðu hann að fara á skrifstofuna og leegja inn um- sókn sína, og hann vildi það efcki vegna þess að hann áleit það ekki rétt. Og svo komst hann að raun um hvað var 'rétt. Og hversu tryggur vinur þú varst." „Mildred, ég fullvissa þig um— " „Tíl hvers'væri þaö?" Hún þaut fram úr rúminu og fór að stikla um her- bergið og rif jaði beizklega upp sögu Pierce heimilanna, lh.fi, hruniö og atburöina á eftir. Hann neitaði öllu alvar- legur í bragði. „Hvers vegna segirðu ekki sannleikann? Þú ert búinn að fá allt sem þú vildir hjá mér, er það ekki? Diykk, máltíð og ýmislegt annað sem ég kæri mi'g ekki um að nefna. Og nú viltu stinga af og byrjar aS tala um Bert. Það var skrýtið að þér skyidi ekki detta Bert í hug þegar þú komst hingað inri til að toga í svuntuböndin mín. Manstu ekki eftir þeim?" „Ég heyrði þig ekki segja nei." „Nei, ég var tuska." Hún tók andann á lofti og ætlaði að fara að segja að hann væri eins og allir aðrir og klykkja út með setningu frú Gessler, „bölvaðir þorpararnir", en hvemig sem á þvi stóð vildu orðin ekki koma, í henni var einhver- heiðarleg taug, sem gat ekki failizt á túlkun frú Gesslér á lífinu, þótt hún gæti skemmt sér yfir henni í svipinn.: Hún trúði því ekki að allir karlmenn væru bölvaðir þorp- arar, og hún hafði lagt gildm fyrir.Wally. Þótt hann reyndi að losna úr henni eftir beztu gétu, þá háði ekki nokkurri átt að ásaka hann fyiir hluti sem vom aö verða henni um megn eh hann átti vitaskuld enga sök á. Hún settist niður hjá honum. „Fyrirgefðu Wally." „Góða, þa'ð var ekki neitt." „Ég hef verið í uppnámi upp á síðkastið." < „Það er ekki aö undra." Morguninn ef tir var Mildred að þvo upp eftir máltíðina þegar fm Gessler leit inn til aö gefa skýrslu um veizluna. Af ásettu ráð'i minntist hún ekkert á Wally fyiT en hún var að fara, og þá lét hún sem henni dytti allt í einu í hug að spyrja hvemig honum liði. Mildred sagði aJð honum liöi ágætlega og hlustaöi meðan frú Gessler bætti við nokkrum viðbótarathugasemdum um veizluna; sagði síðan snögglega: „Lucy." „Já?" „Ég er orðin opinber manneskja." „Hvað — þú átt þó ekki við að hann hafi skiliö -peningana eftir á skápnum, eða hvað?" ,-,Það munaöi minnstu." | Fm Gessler settist á boröshoraið og horfði á Mildred. ;Það var ekkí margt hægt að segja. Þetta hafði allt virzt jisvo auðvelt, einfalt og skemmtilegt í gær, en hvomg ¦þeirra haföi athugað þaö að áætlánir fara stuhdum út |um þúfur né það að bölvaðir þorpararnir sem lílca eru ílygarar, eru ekki alltaf eins miklir glópsr og ætlá m#tti. Mildred varö gripin óstjómlegri reiði. Hún tók upp :tóma vínflöskuna, leygði henni á búrrélfið og hlé tryllingslega um leið og hún brotnaði í þúsund mola.. hún fletti í skyndi yfh* þær auglýsingar. Stóm auglýs- ingarnar með yfirskriftunum: „Einstakt taekifæri", „Sölumenn óskast" og „Karlar, konur, takið eftir" — þær hljóp hún alveg yfir. Þær minntu um of á aðfefðir Bex-ts þegar hann var að" reyha að losna við Pierce heim- ilin. En stöku sinnum vöktu þær athygli hennar. í einni auglýsingu stoð: „Kona, ung", vel útlttándi og- með góða' framkomu óskast til "sérstaks starfs." Hún sendi svar og komst í uppnám nokkrum dögum síðar þegar hún fékk bréf, tmdirritað af karímanni, þar sem hún var beðin að koma á ákveðinn stað í Los Feliz hlutanum af Hollywood. Hún fór í bezta léreftskjólinn snyi-ti sig vand- lega \ framan og fór þangað. Maöurinn tók á móti henni snöggklædur og sagðist vera rithöfundur. Hann gaf lítið út á hvað hann skrifaöi, þótt hann segði að rannsóknir sínar væm mjög viðtækar og hann þyrfti að ferðast víða um heim, og auövitað yrði hún að fylgja honum í þær ferðir. Hann gaf jafnlítið út á skyldur hemiar; hún virtist eiga að hjálpa honum aö „safna efni", „flokka skjöl", og „fletta upp tilvitnunum"; ennfremur að annast húshald hans, koma reglu'á það og fylgjast með reikningum hans, svo aö hann væri ekki svikinn þegar hann settist hjá henni og lýsti því yfir að hann væri viss um að hún væri stúlkan, sem hann leitaði að, varð hún tortryggin. Hiin hafði ekkert sagt sem gæfi til kynna hæfni hennar í starfiö, ef um eitthvert starf var að ræða, og hún komst að þeirri niðurstöðu að hann vantaði ekki starfsstúlku heldur ástmey. Hún fór, gröm yfir sóun á tíma og sporvagnsfargjaldi. Þetta var fyrsta reynsla hennar af kynóraauglýsendum, þótt hún ætti efth* að komast að raun um að þeir voru ekki fátíðir. Venjulega var það einhver náungi sem kallaöi sig rithöfund, um- boðsmann eða eitthvað þvílíkt, sem hafði uppo-ötvað að með því aö eyða hálfum öðrum dollar í dagblaðaauglýs- ingu gat hann náð í daglanga halarófu af ^túlkum að dyrunum hjá sér, sem allar þmftu nauðsynlegs atvinnu pg voru reiöubúnar að gera næstum hvað sem var til að fá hana. "i Hún svaraði fleiri augiýsingum, fékk fleiri tilmæli um að koma og varð við þeim, þar til skór hennaa• fóm að láta á sjá og hún varð tíöur gestur hjá skósmiðnum til að láta laga hælana og fága þá upp. Hún fann til sárrar gremju í garð Berts fyrir að taka bílinn, þegar hún þurfti svo mjög á honum að halda. Engin af ferðum hennar bar árangur. Ýmist kom hún of seint eða var Madeleine des Raugh hefur gert þessa dragt, sem saman- stendur af þröngu pilsi og síð- um jakka. Þetta er hentugur búningur, en sem hversdaga- dragt vffiri ef til vill betra að velja sér dragt með víðara pilsi, þar -sem þröngt pils og fiatbotnaði.r götuskór fara ekki sérlega vei saman. Þröngt pils útheimtir háa hæla og fallega skó. Á hinn bóginn má sem bezt nota síðjakkann við síð- buxtir og þá er þetta orðinn mjög hentugur búningur. z&M III. 'kafli Þegar hér var komiö vissi Mildred að hún varð að fá einhverja viimu. Það bámst nokki-ar pantanir til við- bótar á tertum og skorpukökum og hún afgreiddi þær, en á meðan var hún að hugsa, gagntekin eifö'ariausum ótta, eða reyndi að hugsa; um eitthmð sem hún g-æti gert, einhverja vinnu sem hún gæti fengið, svo að hún fengi einhverjax tekjur og yrði ekki borin út úr húsinu fyrsta júlí, þegar greiða þyrfti vexti af lánunum sem Bert hafði tekið út á húsið. Hún las auglýsingar um víqew, enþær yom sárafáaf. Á hverjtini degi var aúglýst •eöir; matseljum, þjónustustúlkum og bilstjóram, ea iHirsio^ ijswgaveg 30 — Siiní 8220Í- í'ioibreytt íirvaS »í <iteinhfingUK) Átta kvölda orusta Framhald af 3. síðu svo hingað suður til Reykja- víkur.. ...... . • 8 fundif á 9 dögnm — Það er auðheyrt að þið hafið lítið mátt slæpast þenn- j an tíma. Hvað heldurðu að margir hafi sótt fundina? — Á Patreksfjarðarfundin- um voru um 160 manns, Bíldu- dal 80, Þingeyri 60, Flateyri 150, Suðureyri 110, Bolunga- vík 160, ísafirði 420 og Hnífs-| dal 40. Þetta verða samtals nær 1200 manns. J • Lítil atvinna — Hvað um atvihnu á Vest-; fjörðum? — Það eru nokkrir staðir, Súgandafjörður, Bolungavik og Hnífsdalur auk Flateyrar, þar sem atvinna er nægjanleg og vertíðin gekk með betra móti. Steinbítsaflinn við Vestfirði, sem oft er mikill á vorin, brást nú næstum alstaðar. • Sérlega ánægt með Sólveigu Nú fær Karl þær' fréitir frá flugtfellinum að hann þurfi að vera mættur. þar innan stund- arfjórðungs og iýst' til að standa á fætur." — Aðeins eitt enn: Hvernig er framboði Sólveigar Ólafs- dóttur tekið? — Framboð Sólveigar hefur vakið mjög mikla athygli. Aldrei fj'rr hefur kona verið í kjöri í jafn víðlendu kjör- dæmi og erfiðu yfirferðar. Rteður hennar hafa vakið mikla athygli. Fólk er sériega ánægt með Sólveigu og fram- boð hennar. Og svo er Karl rokinn af stað áleiðis til Flugfélagsins — sem flýgur nætur sem daga til að anna eftirspurnum þing- manna, vertíðarmanna, hús- ! mæðra, vinnukvenna og kosn- ingasmala, eftir fari, til að komast á sem stytztum tíma um landið. J.B. Gerum við sumavélar og skrifstofuvélar. Sylgja, Laufásvegi 19. Sími 2656, he'imasími 82035. Nýbakaðar kökmr með nýmö!uðu kaffi. RÖÐULSBAR larkápue: HStaniSas Vesturgötu 3. Ötgefandi: Bameiningarílokkur alþýSu — SósiaUstaflokkurtnn. — Ritst'órar: Magnús Kjartansson (áb.1, SiBurSur Guðmundsson. -^ Préttarttstjóri: Ján BJarnasOn. — BlaSamenn: Ásmundur Slerur- Jónsson, Bjarnl BenedlKtsson, QuSmuadur Visfússon, ívar Hv Jónsson, Magnús Torfi Ólafsson. — AUKlíslngasUórJ: Jónstelnn Haraldsson. — Ritstjórn, afgreJSsla, auglS>singar, prentsmiSJa: SkólavörSustig 19. — SUnl 7500 (3 ltnur)..— Askrlfteryerö kr.-25 & manuðt i Royiaavlk o« nágreii»i; kí. 22 »nnarsst»Sar. — LáusftsöloverS kr. 1. — PrentsmiSJa WðSvÖJanshX ¦ '-• ' ^

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.