Þjóðviljinn - 26.03.1960, Blaðsíða 2

Þjóðviljinn - 26.03.1960, Blaðsíða 2
2) — ÞJÓÐVILJINN — Laugardagur 26. marz 1960 GLEYMIÐ EKKl að láta mig mynda barnið Laugavegi 2. Simi 11-980. Heimasími 34-980 Baldursgötu 8. Sími 23136. r • osir aískornar. 'T \ (gróðrarstöðin við Miklatorg). Hef pussningasand til sölu. Sími 23-220 Gunnax Guðmundsson Saumavéla- v i ð g e r ð i r ' Fljót afgreiðsla SYLGJA, Laufásvegi 19. Sími 1-26-56. M.s. RINTO fer frá Reykjavík til Færeyjá og Kaupmannahafnar, laugar- daginn 26. marz. — Frá Kaup- mannahöfn fer skipið 5. april til' Reykjavíkur og frá Reykja- rík 13. apríl til Færeyja og Kaupmpannahafnar. <Á\ Skípaafgreiðsla Jes Zimsen. fcl.SS TonBeikcsr Sinfóníu- ! | ó m s v e i t & r i n n a r Sinf óníutónleikafnir á þriðju- dagskvöldið hófust á 4 mín- útna tónverki. Það mátti ekki vera öllu lengra, því að á efnisskránni var líka píanó- konsert, sem tekur rúmlega hálftíma, og sinfónía^ sem tekur heilan klukkutíma og þó 5 mínútum betur. HLjóm- sveitin brunaði létt og leik- andi gegnum forleik Mozarts að óperunni „Brúðkaupi Fíg- aró" og hófst þegar í stað handa um flutning næsta verks, er einnig var ef tir Moz- art, sem sé „Píanókonsert í d-moll, K. 466". Við ein?eiks- hljóðfærið var vor ungi og ágæti píanóleikari Gísli Magn- ússon. Hann leysti sitt hlut- verk af hendi vel og lofsam- lega í sínum látlausa, sanna og vandaða stíl. — Niðurlags- verk tónléikanna, fjórða sin- fónía Bruekners, er sú fyrsta af níu sinfóníum þessa tón- skáMs, sem hér er flutt. Hún er einna kunnust þeirra og ef til vill þeirra fegurst. Verk- ið er „á ýmsan hátt erfiðasta verkefni, sem SinfóníuMjóm- sve'tin hefur færzt í fang til þessa", e;ns og segir í efnis- skrá tónleikanna, og er það til marks um stórhug hljóm- sveitarinnar, forystumanna hennar cg stjórnandam Ró- berts A. Ottcssonar, að eigi að síður skyldi i þetta ráðizt. Verður og eigi annað sagt en að þetta fyrirtæki hafi tek- izt mjög vel og öllum þe'm til ánægju, er á hlýddu, ef dæma skal af því, hversu á- heyrendur þökkuðu hljóm- sveit cg stjcrnanda að lok- um. B. F. '""T^ést&mJ/su&z- /L m íslenzka tónlistin í útvarpinu Svar írá Jóni Leiís í Morgunblaðinu í dag heldur íyrrverandi tónlistarfulltrúi út- varpsins því fram að undirrit- aður hafi sjálfur fyrir tólf ár- um bannað flutning á tónsmíð sinni „Guðrúnarkviða" í út- varpinu. Svar þetta er sniðuglega til- búiS sem einasta hugsanlega viðbáran, — en uppspuni frá rótum! En hvað um þættina úr „Edda-Oratorium" op. 20 eftir mig, einu veigamesta verki mínu, sem voru fluttir hér af dönskum plötum í útvarpinu .1952 og aldrei síðan og finnast hvergi? Og hvað um þættina úr ís- lands-kantötu minni op. 13, sem voru til á þýzkum plötum síð- an 1937, en aðeins. fluttir í út- varþinu íslenzka á svo sem fimm ára fresti einu sinni og því borið við að þá mætti ekki í'lytja af því að sungið væri á þýzku? Og hvað um hin íslenzku tón- verkin, sem hafa verið geymd og grafin hjá útvarpinu árum saman og aldrei eða sjaldan flutt? Sannleikurinn er sá að Tón- skáldafélag íslands hefur barizt í 15 ár samfleytt við að reyna að fá íslenzk tónverk meira flutt í útvarpinu, — en forráða- menn tónlistardeildar útvarps- ins haía þrjóskast við og slegið úr og í, — en útvarpsráð ekk- ert aðhafst. — sagt að mönnum þessum hafi verið falin fram- kvæmd þessara mála, sem það gæti ekki um dæmt. Sannleikurinn er sá að for- ráðamenn þessir hafa rekið Ríkisútvarp, Sinfóníuhljómsveit. Tónlistarskóla, Tónlistarfélag og önnur slík fyrirtæki sem sín einkahasjsmunafyrirtæki og hindrað með hégómlegum á- setningi og vankunnáttu eðli- lega þróun tónlistamála þjóðar- innar. Þeir stjórnmálaflokkar, sem láta hafa sig til að verja slíkt, grafa sér sína eigin gröf, því að almenningur er mjög að vakna til meðvitundar um gildi tónlistar og heimtar sitt. Reykjavík, 23. marz 1960. Jón Leifs. ^GUILS STEIHWllftJÍ Trúloíunarhringir, Stein- hringir. Hálsmen, 14 Of 18 kt. BUU. Tjarnarbíó Sjóræninginn (Thu Buccaneer) Amerís'.í mynd í Iitum frá Paramount Yul Brynner CharJton Heston Charles Boyer Leikst. Anthony Quinn Ciaire Bloom Ráðanautur leikst. Cecil B, de Mille Það er ekkert undarlegt að Ceril B. deMille skuli vera ráðunautur Anthony Quinns (sem flestir þekkja nú crðið, og það fj'r'r ágætan leik í mörgum myndum, sem hér hafa verið sýndar) því Quinn er tengdasonur deMille og svo hefur deMille sjálfur stjórnað mynd um sama efni og það fyrir tuttugu árum síðan, sem þótti góð, en í þéirri mynd lék svo Anthony Quinn ásamt ýmsum frægum le'kurum, svo sem Fredric March. Aklm Tamiroff, Walt- er Brennan o.fl. Hvort Quinn fetar í fctspor deMille, skal ekki farið með, en líklegt er það að einhveju Jeyti, en í heild er stíll Quinns þó gerólíkur deMiile, hægari og tilþrifaminni en samt nokkuð öruggur og hann fetar s;g áfram fet fyrir fet og kýs heldur að ljúka við myndina, skamm'.aust, í stað þess að reyna nokkuð nýtt^ En það er samt ýmis- legt athyglisvert hér hjá Quinn og þetta er góður de- but, sem hann þarf ekkert að skammast sín fyrir. Eitt hefði þó Quinn mátt gera, eem deMille gerði í sinni myrd cg var ein aðalspreng- ing hans,en það var útfærsla á falli Washingtonsborgar. Quinn sleppir því a'gerlega hér, hefði e.t.v. heldur ekki ráðið við það, og þá var ver farið en he'ma setið. Það sem helst er athyglis- vert við þessa mynd, er kvikmv""',un hennar, sem er í heild vel gerð og á köflum mjög vel °-erð t.d. sprenging rakettuhreiðursins. En svo við snúum okkur svolítið að efninu, þá er það byggt á frásögnum um,,La- Fitte the Pirate" eða „Sjó- ræninginn LaFitte" og ger- ist 1812 í Brezk-Ameríska stríðinu. Sjóræninginn La- Fitte er sagður hafa verið stjórnlaus út'.agi, sem rændi og ruplaði hvar sem hann náði í herfang, néma vera skyldi amerísk skip, en hann gekk að lokum í lið með Ameríkumönnum gegn Bret- um, en varð svo óheppinn að menn hans rændu . og sökktu amerísku skipi í óleyfi hans, en það le'ddi svo aftur á móti til þes.s, að hann varð að lokum að hrökklast aftur í úfegð. Yul Brynner leikur hér La- Fitte með sínum sérstæða leikstíl or; nú með hár. Charlton Hes.ton leikur Jack- son ' hershöf ðinga sterkt og áhrifaríkt, aðeins of stérkt. Claire Bloom er athyglisverð- ur persónuleiki. Claire Bloom þekkja allir. Inger Stevens gufar upp. Anthony Quinn hefði mátt hafa betri stjórn á leikurum sínum, en hann byrjar samt vel sem leikstjóri og það er fyrir mestu. S.Á. NayðungarufpboS sem auglýst. var í 12., 13. og 15. tbl. Lögbirtinga- blaðsins 1960 á húseigninni nr. 7 við Suðurlands- braut, hér í bænum, talin eign Engilbertu Sigufð- ardóttur, fer fram eftir kröfu Sveins H. Valdimars- sonar hdl., Árna Guðjónssonar hdl., Ragnars Ölafs- sonar hrl. og Gísla Einarssonar hdl. á eigninni sjálfri þriðjudaginn 29. marz 1960, kl. 3,30 síðdegis. Borgarfógetinn í Reykjavík. KHflKf Þórður sjóari Um kvöldið fór Loddi út. Hann kom sér fyrir á hæð og setti senditækið í gang. Þeir um borð í Balt- hélt síðan til gistihússins og hugsaði. mikið um hvern- ig hann ætti að komast yfir kortið. Snemma um ik, fengu allg,r upplýsingar og, Loid,di-f|kk1)skipun. ura í-morgiu^inn h.éld,u,;kafarafnir út.til a.ð leija, a$; Baltik, að,reyna að ná kortinu hvað sem þa.^,kosíaði.,Lo^di ,,-.• af-'

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.