Þjóðviljinn - 28.10.1965, Blaðsíða 10

JQ SlÐA — ÞJÖÐVILJINN — Fimmtudagur 28. október 1965
KERUNGA
SAGA
henni ekki. Hún beygði sig fram
og horfði skelfd á hann.
— Því að yður getur naumast
verið alvara .... að þér og rann-
sóknarlögreglumaðurinn grunið
hann um .... að hafa myrt baer?
— Við erum á því stigi að við
grunum engan einn fremur en
annan. En við verðum að fá upp-
lýsingar. mikið af upplýsingum.
um sambandið milli hinna látnu
kvenna og þeirra sem taka við
arfi eftir þær. Þér þekkið þetta
allt mætavel, frú Bengtsson. Get-
ið þér hugsað yður aðra ástæðu
til þessa verknaðar en peninga?
Hún velti þessu lengi fyrir sér.
— Tja, sagði hún loks. Lovísa
var reyndar örg út í okkur öll.
Henning og mig, Clöru og að því
er virðist einnig út í herra Flod.
— Hvað var maðurinn yðar
gamall, spurði Tobías allt í ?inu,
þegar hann missti móður sína?
— Hann var tveggja ára. Móð-
ir hans drukknaði f vatni rétt
hjá bænum sem þau höfðu á
leigu.
— Flutti faðir hans þegar i
stað heim á Bengsnes með börn-
in?
— Já. þvf sem næst. Faðir
hans var nýdáinn. og Gústaf.
sem var yngsti bróðirinn fór til
Ameríku sama árið. Einhver ^arð
ið taka að sér búskapinn.
— Og þar ólust sem sé Sofíía
og Henning upp, í samfélagi við,
þriár ógiftar föðursystur.
a Magnhildur var alvarleg.
— Lovísa hafði öðrum hnöpn-
um að hneppa. og það var bún
sem hugsaði mest um bróður-
börnin. Ellen hafði ekki mikinn
tíma til bess og Clara var bá
begar farin að vinna í borginni.
— Frú Bengtsson er einmitt úr
næsta nágrenni við heimili
Hennings — Samvinna landfó-
getans við roskna rannsóknar-
arlöereelumanninn var afbragð.
— Já. að minnsta kosti frá mín-
um bæjardyrum séð. Bengtsson
fólkið var í góðum metum og vel
efnað, og þótt Lovísa væri geð-
stirð og einþykk, var á margan
hátt dekrað við hann. Faðir
minn var námuverkamaður, hann
drakk og barði okkur og stund-
um áttum við hvorki mat né
eldivið. Og — bætti hún við með
beiskjuhreim i röddinni — Lovísa
og Soffía hafa aldrei látið hjá
líða að minna mig á það.
27
Hárgreiðslan
Hárgreiðslu- og snyrtlstoía
Steinu og Dódó
.aueavegi 18 HI hæð (lyfta)
StMI 24-6-18
P E R IVI A
Hárgrelðslu- og snyrtlstofa
larðsenda 21 SÍMl 33-9-68
D Ö M U R
Hárgreíðsla við allra næfl
TJARNARSTOFAN
rjarnargötu 10. Wonarstrætis-
megin — Sfmi 14-6-62
Hárgreiðslustofa
Austurbæjar
Maria Guðmundsdóttir
Laugavegi 13. siml 14-6-58
Nuddstofan er ð sama stað.
Karl-Ámi minntist hinsvegar
hvað mágkona Magnhildar hafði
gefið í skyn fyrir svo sem
sem klukkutíma. og hann sagði:
— Frú Bengtsson er myndar-
leg húsmóðir.
— Ég? Hvernig þá?
— Eruð þér vanar að sjóða
karamellur öðru hverju?
— Hvort ég er vön .. ? Já,
stöku sinnum. Aðallega fyrir jól-
in. En hvað í ósköpunum kemur
það Henning og Lovísu frænku
við?
Hlýlegt augnaráðið mætti rann-
sakandi augum landfógetans.
Svo áttaði hún sig allt í emu
og hún eldroðnaði. Hvort roðinn
stafaði af gremju eða ótta var
þó ekki upplýst. Sá sem barði
að dyrum rétt í þessu beið nefni-
lega ekki eftir leyfi til að ganga
innfyrir.
Þvert á móti. Með ljosa þárið
úfnara en nokkru sinni fyrr og
slifsishnútinn undinn og skældan
æddi Ingvar Sjöberg inn. Á hæla
honum kom Leó Berggren sem
sagði móður:
— Bölvaðir aularnir ykkar!
Hvemig getur flögrað að vkkur
að Henning frændi hafi kálað
Ellen frænku til að komast vfir
arfinn eftir hana? Hann getur
fjandakornið ekki erft hana, bar
sem hún hefur arfleitt mig að
allri heilu súpunni.
Tobías blístraði. Leó kinkaði
kolli eins og hann vildi segja:
— Datt mér ekki í hug.
Og Wallén sagði:
— Nújæja. Kannski fer betta
smám saman að skýrast. Hafið
þér lesið erfðaskrána?
— Nei, það hef ég reyndar
ekki, en þið getið bölvað ykkur
upp á að það er rétt sem segi.
Hún gaf mér loforð í dag, meira
að segja áður en þessu dollara-
gulli hafði rignt yfir okkur, um
að hún myndi arfleiða mig að
því litla sem hún ætti. Þótt ykk-
ur kunni að finnast það ótru-
legt, þá féll henni vel við mig.
að minnsta kosti betur en bless-
unina hana móður mína. og hún
var mjög hlynnt því að ég færi
að heiman. Og þegar frændi
hafði seinna lesið yfir okkur
fagnaðarboðskapinn, gerði húnað
gamni sínu við mig og sagði að
ég gæti verið glaður yfir að eiga
svona ríka og gamla frænku. Og
guð veit að ég óskaði þess engan
veginn að hún hrykki upp af
undir eins, en þó gat ég ekki
beðið með að segja Renötu frá
öllu saman. Hún varð alveg jafn-
hrifin og ég og við komum okkur
saman um að ég færi afbur að
vinna við tivólí, þvi að nú höfð-
um við loks eitthvað að byggja
á um framtíðina. og aðalatriðið
var auðvitað að við gætum ein-
hvem tíma stofnað þetta veit-
ingahús sem okkur hafði dreymt
um.
Hann þagnaði sem snöggvast
til að ná andanum' og Leó
Berggren tautaði:
— Og Ellen var nógu skyn-
söm til þess að fara samstund-
is til héraðsdómarans. En hvers
vegna leitaði hún þig uppi við
hringekjuna rétt á eftir?
— Hún ætlaði að tilkynna mér
að allt væri klappað og klárt og
undirskrifað. Og svo sagði iúíi,
að hún myndi fúslega veita mér
dálítið forskot á peningana, því
að í raun og veru ætti ég þá, bar
sem hún hefði alls ekki í hyggju
að eyða þeim. Er svo nokkuð að
undra þótt ég yrði ringlaður og
viðutan og beindi ekki allri at-
hyglinni að rólunni? Og svo .. og
svo .. bara vegna þess að bún
var góð og tillitssöm við mig,
þá þurfti hún að deyja. Ef ég
hefði bara fylgzt með henni,
meðan á akstrinum stóð ....
— Hún hafði fengið eitur, sagði
Leó alvarlega, og hún losaði sjálf
öryggisfestina. Hvemig hefðir
þú átt að geta komið í veg fyr-
ir það?
— Ég hefði getað tekið eftir
því að hún varð lasin og var að
reyna að losa sig. Ég hefði get-
að stöðvað hjólið. Ég hefði ..
Hann þagnaði eins og hann
gæti ekki sagt meira, og með
sama hraða og hann hafði komið
inn í herbergið, æddi hann út
úr því aftur.
Landfógetinn varð fyrstur til
að átta sig.
— Jæja, þá voru hinar rudda-
legu getsakir mínar f sambandi
við Bengtsson bankagjaldkera ó-
rökstuddar. Hann erfir ekki nema
eina föðursystur.
— Órökstuddar, það er nú svo,
sagði rannsóknarlögregluþjónn-
inn og lét fátt á sig fá. En ef
hann hefði nú enga hugmynd
haft um ráðstafanir Ellenar í
sambandi við erfðaskrána?
Hverju breytir þetta þá?
— Engu, vinur minn. Alls
engu. Nema ....
Hann var staðinn upp og stóð
kyrr með hnyklaðar brúnir og
undarlegt öryggisleysi í svipnum,
já, næstum kvíða.
— Nema því, að nú hefur hann
fengið þá vitneskju. Það er að
minnsta kosti líklegt. Hann var
að ræða þessa erfðaskrá við syst-
urson sinn?
Berggren lögregluþjónn sam-
sinnti. Það voru einmitt þær
samræður sem fengið höfðu Ingv-
ar til að leysa frá skjóðunni.
Landfógetinn stikaði útúr stof-
unni.
— Ég verð að ná í Henning
Bengtsson.
— Ósköp lá honum á, sagði
Leó.
En andartaki síðar voru þeir
allir gripnir kvíða og óróleika.
Hugboð Karl-Áma Waléns
hafði átt nokkum rétt á sér.
Henning Bengtsson bankagjald-
keri var ekki lengur í íbúðinni.
Hann hafði risið upp úr rúm-
inu, sem hann hafði hvílt í til að
jafna sig eftir vanlíðan sína og
geðshræringu, og meðan hann
hafði verið skilinn eftir einn
stundarkom, hafði hann með
mestu leynd horfið út í mark-
aðskvöldið.
* BILLINN
Rent an Icecar
SÍITIÍ 1 8 8 3 3
mjlMLAIIWA MAGNUSAR
Skipholti 21 simar 21190-21185
eftir lokun i sima 21037
1
BLADADREIFiNG
Börn eða fullorðnir óskast til að bera blað-
ið til kaupenda í eftirtalin hverfi:
Seltjarnames I — Framnesveg — Drápu-
hlíð — Skúlagötu — Sigtún.
Sími
17 500
Hafnarfjörður!
Hafaarfjörður!
Blaðburðarbörn óskasi til að bera blaðið
til kaupenda í Hafnarfirði.
Upplýsingar í síma 51369.
ÞJÓÐVILJINN
HJOLBARÐAR
FRÁ ,
SOVETRIKIUNUM
REYHSLAN
HEFUR
SANNAÐ
GÆÐIN
SKIPATRYGGINGAR
Tryggingar
á vörum í flutningi
á eigum skipverja
Heimistrygging hentar yður
Áhafnaslysa
Ábyrgðar
Veiðarfœra
Aflatryggingar
HEIMIRf
LINDARGATA 9 REYKJAVlK SlMI 2 1 260 SlMNEFNI tSURETY
KaupiÖ COLMAN'S sínnep
í næstu matvörubúö