Þjóðviljinn - 30.12.1976, Blaðsíða 2

Þjóðviljinn - 30.12.1976, Blaðsíða 2
2 SIÐA — ÞJÓÐVILJINN Fimmtudagur 30. desember 1976 Sænskt kerfi og íslenskt örn Ásmundsson skrifar: Þjóðviljinn ætti að kynna sér hvernig búið er að verka- mönnum og iðnaðarmönnum i Sviþjóð. Húsaleigan þar td. sem er 800 krónur sænskar, er borguð hiður um 300 krónur. Timakaupið er mun hærra hjá bifvélavirkjum eöa um 100 kr. á timann, svo að dæmi sé nefnt. Tryggingakerfið er mjög gott og skattar lægri (27-43%) Ekki eru vörur eins dýrar i Sviþjóð og af er látið þó að hægt sé að versla þar dýrt. Þeirri stjórn sem situr þar nú er ekki spáð langlífi þvi að allir eru á móti henni af þeim sökum að hún vill lengja vinnuvikuna i 45 stundir. Slíkt gengur aldrei. Hér á landi er hinsvegar þrælahald sem er stjórnað af Sjálfstæðisflokknum. 21. des. 1976 Hrotta- skapur lögregl unnar Sennilega er i hverju þjóð- félagi til allstór hópur manna sem þarf að fá utrás fyrir hrottaskap og sadistiskar til- hneigingar. Þessir menn leita i störf þar sem þéir geta i friði svalað hvötum sinum. Og hver skyldu þessi störf vera? Það eru störf sem bjóða upp á slagsmál: hermennska, löggæsla og dyra- varsla: Við islendingar státum okkur af þvi að hafa engan her. En viö höfum vigreifa lögreglu- þjóna og dyraverði viða um land. Og þvi verður ekki neitað að oft hefur sést það athæfi til manna innan þessara hópa sem ekki er til fyrirmyndar. Það er helst gegn kófdrukknu fólki sem þeir þora að beita sér þó að það sé ekki einhlitt. Hér verður að visu undirstrikað að lögreglu- þjónar og dyraverðir eru margir ágætismenn en meðal þeirra finnast líka fantar og fúl- menni sem hafa leitað i þessi störf af fyrrgreindum orsökum. Þess vegna ber yfirvöldum að vera sérstaklega á verði gegn þvi að slikir menn fái að valsa frjálsir. Maður nokkur hringdi i Bæjarpóstinn fyrir fáum dögum og sagðist nokkrum sinnum hafa verið settur i steininn ofur- ölvi en aldrei brotið af sér að öðru leyti. Hann sagöist nú á þessu ári hafa orðið vitni að misþyrmingum á fanga á lög- reglustöð og þetta hefði legið svo þungt á sér aö hann yrði að koma þvi frá sér. Þannig er mál með vexti að runnið var af honum að morgni og átti að fara að sleppa honum út og var búið að opna klefann og hann beðinn að biða en farið of fljótt út. Þá sá hann lögregl- una koma með ósjálfbjarga, drukkinn mann og einn lög- regluþjónninn þrýsti fingri hrottalega upp undir kjálka hans og siðan fóru þeir þrir með hann inn i klefa og misþyrmdu honum. Þessi drukkni maður F°)@ Skrifiö eöa hringiö 1. Er hægt að túlka lög eður rangtúlka á ýmsa vegu? 2. Eru ef til vill óveruleg formsatriöi látin vega betur en hugsanlegar eða liklegar stað- reyndir? 3. Ef svo er, væri þá ekki full þörf á að skaflajárna löglærða svo vel að formgallar eður kæruleysi færi dvinandi þannig að kostnaður við málarekstur og lögfræðibrölt yrði viðráðan- legri fyrir einstaklinga sem samfélagið i heild? 4. Hvers vegna ber lögfróðum mönnum of sjaldan saman, er það vegna þess að námsgreinin sé torlærö? Þær virðast vera orðnar nokkuð margar skjónurnar, sem togast sitt á hvað, allt eftir þvi hver i tauminn heldur. Ég veit með vissuað þeir eru margir þegnarnir i þessu okkar vandrekna samfélagi sem óska eftir svörum við ofangreindum spurningum. Æskilegt væri að æðstu yfir- völd þessara mala vildu vera svo litillát að svala forvitni fólksins. Annars er hætt við að tortryggni fari vaxandi hjá venjulegu fólki. GIsli Guðmundsson Óðinsgötu 17 hefði enga björg getað veitt sér og engin ástæða hefði verið fyrir þrjá menn að fylgja honum til klefa né beita þessum mis- þyrmingum. Sjálfur sagðist sá sem hringdi hafa orðið fyrir þvi eitt sinn að vera tekinn höndum og settur inn i lögreglubil og hafi þá spurt hvort þeir gætu ekki keyrt sig heim. Hafi þá einn lögreglu- þjónninn ráðist að sér og sett sig i gólfið og þjarmað að sér. Undirritaður hefur heyrt sögur af svipuðu tagi frá grand- vöru fólki sem af einhverjum ástæöum hefur farið i taugarnar á dyravörðum og lögreglu eða espað þá upp til óhæfuverka með saklausri kankvisi. Stund- um virðist nægja að vera klædd- ur á einhvern þann hátt að ekki samræmist normaldreifingu klæðaburðar svo að notað sé hálært sérfræöingamál. Nær undantekningarlaust eru lög- regluþjónar, amk. i Reykja - vik, gallharðir hægrimenn þvi að aðrir fá ekki inngöngu. Grunaðir byltingarmenn, útkantamenn og gagnrýnendur þjóðfélagsins fara i allra finustu taugar þeirra, ekki sist ef klæðaburður og hárafar vekja illar grunsemdir. Raunin er sú að fólk má sín einskis gegn þessum laganna vörðum. Vitnisburður lögreglu- þjóns má sin meir gegn vitnis- burði fórnarlambsins og öðrum vitnum verður venjulega ekki við komiö i skjóli lögreglu- stöðvar og i bilhléum. Það er þvl fyllsta ástæða fyrir yfirvöld aö vera vel á veröi gegn sadistum sem sækja um inn- göngu I þjónalið laga og rétt- lætis svo að það breytist ekki i ranghverfu sina svo sem oft hefur orðið raunin bæði hér- lendis og erlendis. —GFr "''¦:.,**<- Aofarirnar gegn Helga Hóseas- syni, eftir að hann sletti skyrinu á simiin tíma, þóttu með öllii ónauðsynlegar. Umsjón: Magnús H. Gíslason

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.