Þjóðviljinn - 30.12.1976, Page 2

Þjóðviljinn - 30.12.1976, Page 2
2 SÍÐA — ÞJÓÐVILJINN Fimmtudagur 30. desember 1976 Skrifiö eöa hringið Sænskt kerfi og íslenskt Örn Asmundsson bifvélavirki skrifar: Þjóðviljinn ætti að kynna sér hvernig búið er að verka- mönnum og iðnaðarmönnum i Sviþjóð. Húsaleigan þar td. sem er 800 krónur sænskar, er borguð niður um 300 krónur. Timakaupið er mun hærra hjá bifvélavirkjum eöa um 100 kr. á timann, svo að dæmi sé nefnt. Tryggingakerfið er mjög gott og skattar lægri (27-43%) Ekki eru vörur eins dýrar i Sviþjóð og af er látið þó að hægt sé að versla þar dýrt. Þeirri stjórn sem situr þar nú er ekki spáð langlifi þvi að allir eru á móti henni af þeim sökum að hún vill lengja vinnuvikuna i 45 stundir. Slikt gengur aldrei. Hér á landi er hinsvegar þrælahald sem er stjórnað af Sjálfstæðisflokknum. 21. des. 1976 Hrotta- skapur lögregl- unnar Sennilega er i hverju þjóð- félagi til allstór hópur manna sem þarf að fá útrás fyrir hrottaskap og sadistiskar til- hneigingar. Þessir menn leita i störf þar sem þéir geta i friði svalað hvötum sinum. Og hver skyldu þessi störf vera? Það eru störf sem bjóða upp á slagsmál: hermennska, löggæsla og dyra- varsla. Við islendingar státum okkur af þvi að hafa engan her. En við höfum vigreifa lögreglu- þjóna og dyraverði viða um land. Og þvi verður ekki neitað að oft hefur sést þaö athæfi til manna innan þessara hópa sem ekki er til fyrirmyndar. Það er helst gegn kófdrukknu fólki sem þeir þora að beita sér þó að það sé ekki einhlitt. Hér verður að visu undirstrikað að lögreglu- þjónar og dyraverðir eru margir ágætismenn en meðal þeirra finnast lika fantar og fúl- menni sem hafa leitað i þessi störf af fyrrgreindum orsökum. Þess vegna ber yfirvöldum að vera sérstaklega á verði gegn þvi að slikir menn fái að valsa frjálsir. Maður nokkur hringdi i Bæjarpóstinn fyrir fáum dögum og sagöist nokkrum sinnum hafa verið settur i steininn ofur- ölvi en aldrei brotið af sér að ööru leyti. Hann sagðist nú á þessu ári hafa orðið vitni að misþyrmingum á fanga á lög- reglustöö og þetta hefði legið svo þungt á sér að hann yrði að koma þvi frá sér. Þannig er mál meö vexti að runnið var af honum aö morgni og átti að fara að sleppa honum út og var búið að opna klefann og hann beðinn að biða en farið of fljótt út. Þá sá hann lögregl- una koma með ósjálfbjarga, drukkinn mann og einn lög- regluþjónninn þrýsti fingri hrottalega upp undir kjálka hans og siðan fóru þeir þrir með hann inn i klefa og misþyrmdu honum. Þessi drukkni maður Margt er skrýtið í kýr- hausnum Þá er hinn margnefndi leigu- bilstjóri fleygur og frjáls i bili. Þó var þvi lýst yfir i fjölmiðlum af löglærðum mönnum i em- bættum að maðurinn sá ætti heima undir lás og slá þar til nánari rannsókn færi fram. Þvi spyr sá, sem ekki er lærður i lögum: 1. Er hægt að túlka lög eður rangtúlka á ýmsa vegu? 2. Eru ef til vill óveruleg formsatriði látin vega betur en hugsanlegar eða liklegar stað- reyndir? 3. Ef svo er, væri þá ekki full þörf á að skaflajárna löglæröa svo vel að formgallar eður kæruleysi færi dvinandi þannig að kostnaður við málarekstur og lögfræðibrölt yrði viðráðan- legri fyrir einstaklinga sem samfélagið i heild? 4. Hvers vegna ber lögfróðum mönnum of sjaldan saman, er það vegna þess að námsgreinin sé torlærö? Þær virðast vera orðnar nokkuð margar skjónurnar, sem togast sitt á hvað, allt eftir þvi hver i tauminn heldur. Ég veit meö vissuað þeir eru margir þegnarnir i þessu okkar vandrekna samfélagi sem óska eftir svörum við ofangreindum spurningum. Æskilegt væri að æðstu yfir- völd þessara mála vildu vera svo litillát að svala forvitni fólksins. Annars er hætt við að tortryggni fari vaxandi hjá venjulegu fólki. Gisli Guðmundsson Óðinsgötu 17 hefði enga björg getað veitt sér og engin ástæða hefði verið fyrir þrjá menn að fylgja honum til klefa né beita þessum mis- þyrmingum. Sjálfur sagðist sá sem hringdi hafa orðið fyrir þvf eitt sinn að vera tekinn höndum og settur inn i lögreglubil og hafi þá spurt hvort þeir gætu ekki keyrt sig heim. Hafi þá einn lögreglu- þjónninn ráðist að sér og sett sig i gólfið og þjarmað að sér. Undirritaður hefur heyrt sögur af svipuðu tagi frá grand- vöru fólki sem af einhverjum ástæðum hefur farið i taugarnar á dyravörðum og lögreglu eða espað þá upp til óhæfuverka með saklausri kankvisi. Stund- um virðist nægja að vera klædd- ur á einhvern þann hátt aö ekki samræmist normaldreifingu klæðaburöar svo aö notaö sé hálært sérfræðingamál. Nær undantekningarlaust eru lög- regluþjónar, amk. i Reykja - vik, gallharðir hægrimenn þvi að aörir fá ekki inngöngu. Grunaðir byltingarmenn, útkantamenn og gagnrýnendur þjóðfélagsins fara i allra finustu taugar þeirra, ekki sist ef klæðaburður og hárafar vekja illar grunsemdir. Raunin er sú að fólk má sin einskis gegn þessum laganna vörðum. Vitnisburður lögreglu- | þjóns má sin meir gegn vitnis- burði fórnarlambsins og öðrum vitnum verður venjulega ekki við komiö i skjóli lögreglu- stöövar og i bilhléum. Það er þvi fyllsta ástæða fyrir yfirvöld að vera vel á verði gegn sadistum sem sækja um inn- i göngu i þjónaliö laga og rétt- lætis svo að það breytist ekki i ranghverfu sina svo sem oft hefur orðið raunin bæði hér- lendis og erlendis. —GFr ‘ . Aðfarirnar gegn Helga Hóseas- syni, eftir að hann sletti skyrinu á sinum tlma, þóttu með öllu ónauðsy nlegar. I Umsjón: Magnús H. Gíslason

x

Þjóðviljinn

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.